-
1 interdico
inter-dīco, dixi, ctum (interdixem for interdixissem, Cat. ap. Gell. 19, 9 fin.), 3, v. a., to speak between, i. e. to interpose by speaking.I.Lit.A.To say among other things, to remark meanwhile, interpose:B. (α).in praesentiarum hoc interdicere non alienum fuit,
Auct. Her. 2, 11 fin. —With ne:(β).interdico, ne, etc.,
Ter. Hec. 4, 1, 48:interdicit atque imperat Cassivellauno ne Mandubratio noceat,
Caes. B. G. 5, 22:praecipit atque interdicit omnes unum peterent Indutiomarum, neu quis, etc.,
id. ib. 5, 58; so with ut ne:neque enim est interdictum... ut singulis hominibus ne amplius quam singulas artes nosse liceat,
Cic. de Or. 1, 50, 215; id. Balb. 13, 30.—Alicui aliquid:(γ).feminis dumtaxat purpurae usum (al. usu),
Liv. 34, 7:histrionibus scaenam,
Suet. Dom. 7:ei convictum hominum,
Val. Max. 2, 7, 9:feminis convivia et conspectum virorum,
Just. 41, 3, 2:alicui admirationem,
Sen. Ep. 87:interdictum est mare Antiati populo,
Liv. 8, 14:religio civibus interdicta,
Suet. Claud. 25:interdicitur vini potus,
Plin. 30, 10, 27, § 87; cf. abl. absol.:urbe interdicta,
Suet. Aug. 27; id. Vesp. 14; Cic. Balb. 10, 26.—Alicui with inf.:(δ).alicui arte sua uti,
Dig. 48, 19, 43:cum sibi interdixerit habere, interdixit et poscere,
Sen. Vit. Beat. 18, 3; cf. with ellips. of dat.:interdixit hariolus... aliquid novi negoti incipere,
Ter. Phorm. 4, 4, 27:pari severitate interdixit commeatus peti,
Suet. Galb. 6.—Alicui aliquā re:(ε).vos interdicitis patribus commercio plebis,
Liv. 5, 3, 8:quā arrogantiā usus Ariovistus omni Galliā Romanis interdixisset,
Caes. B. G. 1, 46, 4:meretriciis amoribus juventuti,
Cic. Cael. 20, 48:male rem gerentibus patribus bonis interdici solet,
id. de Sen. 7, 22:ei domo suā,
Quint. 6, 3, 79; Suet. Aug. 66 (cf. 1. B. 2. infra.).—Aliquem aliquā re:(ζ).aliquem sacrificiis,
Caes. B. G. 6, 13, 6; mostly in pass.:quod moribus eorum interdici non poterat socero gener,
Nep. Ham. 3, 2:philosophi urbe et Italiā interdicti sunt,
Gell. 15, 11, 4: illi omni jure interdicti, Q. Metell. ap. Gell. 17, 2, 7.—With dat. and de and abl.: interdixi tibi de medicis, forbid to have to do with, warn against, Cato ap. Plin. 29, 1, 7, § 14.—(η).Pass. impers., with abl. manner:2.priusquam senatus consulto interdiceretur,
Suet. Aug. 43.—In partic.: interdicere alicui aquā et igni, to forbid one the use of fire and water, i. e. to banish:(β).tanquam si illi aquā et igni interdictum sit,
Cic. Phil. 6, 4:futurum puto, ut aquā et igni nobis interdicatur,
id. Fam. 11, 1:quibus cum aquā et igni interdixisset,
Caes. B. G. 6, 44; Paul. Sent. 5, 26, 3; 5, 29, 1.—Interdicere alicui (sc. aquā et igni), Ampel. 42.—(γ).Interdicere alicui aquam et ignem, Isid. 5, 27, 38.—II.Transf.A.To enjoin, command (of an injunction implying also a prohibition):B.te familiae valde interdicere ut uni dicto audiens esset,
Cic. Rep. 1, 39, 61.—Of the prætor, to forbid, interdict; esp., to make a provisional or interlocutory decree:C.praetor interdixit de vi, etc.,
Cic. Caecin. 8, 22:praetor qui de fossis, de cloacis, etc., interdicit,
id. ib. 13 init.:praetor interdixit, ut unde dejectus esset, eo restitueretur,
id. ib. 28, 80.—To make use of a prætor ' s interdict, Quint. 3, 6, 71:si adversus eum velis interdicere,
Dig. 43, 18, 1: alicui rem capitalem, Cato ap. Charis. p. 178 P. -
2 inter-dīcō
inter-dīcō dīxī, dictus, ere, to interpose by speaking, forbid, prohibit, interdict: praetor interdixit: non tulit ut interdicatur: quae interdicta sunt: interdicta voluptas, H.: Cassivellauno ne noceat, Cs.: praecipit atque interdicit, omnes peterent, etc., Cs.: neque enim est interdictum... ut ne, etc.: interdixit hariolus incipere, etc., T.: interdictum mare Antiati populo est, L.: si qui decreto non stetit, sacrificiis interdicunt, Cs.: patribus commercio plebis, L.: Galliā Romanis, Cs.: feminis purpurae usu, L.: male rem gerentibus patribus bonis interdici solet.—In the phrase, interdicere alicui aquā et igni, to forbid one fire and water, i. e. banish: tanquam si illi aquā et igni interdictum sit.—Pass., with abl. and dat: moribus eorum interdici non poterat socero genero, N.—To enjoin, command (implying also a prohibition): te familiae valde interdicere ut uni dicto audiens esset.—Of the praetor, to make a provisional decree: praetor interdixit, eo restitueretur. -
3 interdictum
interdictum ī, n [P. of interdico], a forbiden thing: si interdicta petes, H.— A prohibition: deorum.—Of the praetor, a provisional decree, interlocutory order, prohibition, interdict: praetorum interdicta tollentur: tyrannica interdicta tua: interdicto huic omne adimat ius Praetor, i. e. subject to a guardian, H.* * *prohibition; provisional decree of a praetor -
4 interdico
interdicere, interdixi, interdictus Vforbid, interdict, prohibit; debar (from) -
5 interdico
I.to forbid, prohibit, outlaw, gain an injunction.II.to place an interdict. -
6 interdictum
interdictum, i, n. [interdico].I.In gen., a prohibition:II.nequeone ego ted interdictis facere mansuetem meis?
Plaut. As. 3, 1, 1:deorum,
Cic. Pis. 21, 48.—In partic., as a legal t. t., a provisional decree of the prætor, esp. in disputes of private persons respecting possession, prohibiting some act, a prætorian interdict:certis ex causis praetor aut proconsul auctoritatem suam finiendis controversiis interponit... formulae verborum quibus in ea re utitur interdicta decretave vocantur: interdicta cum prohibet aliquid fieri,
Gai. Inst. 4, 139 sq. (v. the context):ergo hac lege jus civile, causae possessionum, praetorum interdicta tollentur,
Cic. Agr. 3, 3:possessionem per interdictum repetere,
id. Caecin. 3:interdicto contendere cum aliquo,
id. de Or. 1, 10:venire ad interdictum,
Petr. 13 and 83 (for the different classes of interdicts and their effects, v. Gai. Inst. 4, 142 sqq.; Just. Inst. 4, 15 Sandars ad loc.).
См. также в других словарях:
Interdict — • Originally in Roman law, an interlocutory edict of the praetor, especially in matter affecting the right of possession; it still preserves this meaning in both Roman and canon law Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Interdict … Catholic encyclopedia
Interdict — In ter*dict , v. t. [imp. & p. p. {Interdicted}; p. pr. & vb. n. {Interdicting}.] [OE. entrediten to forbid communion, L. interdicere, interdictum. See {Interdict}, n.] [1913 Webster] 1. To forbid; to prohibit or debar; as, to interdict… … The Collaborative International Dictionary of English
interdict — INTERDÍCT, interdicte, s.n. Pedeapsă dată în evul mediu de autoritatea bisericii catolice, prin care se interzicea temporar unui preot, unei biserici, unei regiuni sau unei ţări să oficieze cultul divin sau să participe la el. – Din lat.… … Dicționar Român
interdict — in·ter·dict 1 / in tər ˌdikt/ n 1: something that prohibits 2: one that has been interdicted compare ward in·ter·dict 2 /ˌin tər dikt/ vt 1 … Law dictionary
Interdict — In ter*dict , n. [OE. entredit, enterdit, OF. entredit, F. interdit, fr. L. interdictum, fr. interdicere to interpose, prohibit; inter between + dicere to say. See {Diction}.] [1913 Webster] 1. A prohibitory order or decree; a prohibition. [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
Interdict — Interdict. Lehnten sich im Mittelalter einzelne Personen oder ganze Städte und Provinzen gegen die Beschlüsse des Papstes auf, so sprach derselbe das Interdict gegen sie aus. Aller Gottesdienst hörte dann auf, die Kirchen wurden verschlossen,… … Damen Conversations Lexikon
interdict — [in΄tər dikt′; ] for n. [ in′tər dikt΄] vt. [altered (infl. by L interdictus) < ME entrediten < n. entredit: see INTERDICT n. below] 1. to prohibit (an action) or prohibit the use of (a thing); forbid with authority 2. to restrain from… … English World dictionary
Interdict — (v. lat. Interdictum), 1) im Römischen Recht ursprünglich am Befehl, Gebot (Decretum) od. Verbot (I. im engeren Sinne), welchen der Prätor bei gewissen Rechtsirrungen sofort auf Antrag einer Partei erließ, der aber, wenn der Gegner Widerspruch… … Pierer's Universal-Lexikon
interdict — (v.) late 13c., from O.Fr. entredit, pp. of entredire forbid by decree, from L. interdicere interpose by speech, prohibit, from inter between (see INTER (Cf. inter )) + dicere to speak, to say (see DICTION (Cf. diction)). Related … Etymology dictionary
interdict — vb ban, inhibit, enjoin, *forbid, prohibit Analogous words: proscribe (see SENTENCE): debar, rule out, *exclude: *restrain, curb, check Antonyms: sanction Contrasted words: *let, allow, permit … New Dictionary of Synonyms
interdict — Interdict, Interdictum … Thresor de la langue françoyse