-
1 instructor
instructŏr, ōris, m. ordonnateur, préparateur. - instructor convivii, Cic. post Red. in Sen. 6.15.: ordonnateur d'un repas.* * *instructŏr, ōris, m. ordonnateur, préparateur. - instructor convivii, Cic. post Red. in Sen. 6.15.: ordonnateur d'un repas.* * *Instructor, Aliud verb. Cic. Qui appreste et appareille, Appresteur. -
2 instructor
īnstrūctor, ōris m. [ instruo ]организатор, устроитель ( convivii C) -
3 instructor
īnstrūctor, ōris, m. (instruo), der Einrichter, Zubereiter, operis (murorum), Erbauer, Cypr. quod idol. etc. 2: parietum, Cassiod. var. 7, 5, 5: hi sunt conditores instructoresque convivii, Cic. post red. in sen. 15.
-
4 instructor
īnstrūctor, ōris, m. (instruo), der Einrichter, Zubereiter, operis (murorum), Erbauer, Cypr. quod idol. etc. 2: parietum, Cassiod. var. 7, 5, 5: hi sunt conditores instructoresque convivii, Cic. post red. in sen. 15.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > instructor
-
5 īnstrūctor
-
6 instructor
instructor, ōris, m. [instruo], a preparer:convivii,
Cic. post Red. in Sen. 6, 15. -
7 doctor
doctor ōris, m [DIC-], a teacher, instructor: sapientiae: Thaliae, H.* * *teacher; instructor; trainer; doctor; (academic title) -
8 praeceptor
praeceptor ōris, m [prae+CAP-], a teacher, instructor, preceptor: vivendi atque dicendi: fortitudinis: philosophiae, N.: Aeacidae, O.* * *teacher, instructor -
9 conditor [2]
2. conditor, ōris, m. (condo), I) der Anleger, Anordner, Gründer, Begründer, Urheber, Stifter, Schöpfer, a) auf rein mater. Wege: conditor et instructor convivii, Cic.: c. arcis, Verg.: universitatis, Weltschöpfer (v. Gott), Eccl.: u. so c. mundi, Sen. Phoen. 655. – bes. wie κτίστης, der Gründer einer Stadt, Pflanzstadt usw., oppidi, Sall.: urbis Romanae, Liv., urbis nostrae, Val. Max.: Aeneae, Liv.: coloniae, Inscr.: insulae, Ansiedler, Suet. – conditor noster (v. Romulus), Liv.: libentius conditoris (ihrer Gründerin, d.i. der Agrippina) nomine vocari, Tac. Germ. 28. – conditores Reatini, die Gr. der Stadt Reate, Suet. – T. Sicinium conditorem Veios sequi, Liv.: exit conditor urbe suā, Ov. – b) auf nicht rein mater. Wege: α) übh.: c. legum, Plaut.: eius sacri, Liv.: sacrarum opinionum, Religionsstifter, Sen.: conditores historiae, Solin.: impurae c. historiae, Ov.: Aristoteles c. Peripateticae sectae, Col.: conditores Stoicae sectae, Gell.: Hippocrates c. nostrae professionis (Kunst), Scrib.: u. (v. dems.) maximus ille medicorum et huius scientiae (Wissenszweiges) c., Sen.: Romanae libertatis, Liv.: ipse conditor totius negotii Guttam aspergit huic Bulbo, Cic. Clu. 71 (im Wortspiel mit 1. conditor u. mit Gutta u. gutta, Bulbus u. bulbus). – β) der Verfasser, Schilderer, Erzähler, rerum, v. Geschichtschreiber, Plin.: c. historiae, Quint.: pessimorum carminum, Curt.: Romani anni, v. Dichter der röm. Fasten, Ov.: absol., humilis tantis conditor actis, Tibull. 4, 1, 4. – II) der Aufbewahrer, c. factionis od. gregis, der Aufbewahrer, Verschließer der Vorräte, Geschirre usw. einer Renner-Partei, Corp. inscr. Lat. 6, 10046, 6 u. 10072; vgl. Friedländer in Marquardt-Wissowa Römische Staatsverwaltung2 III, 520 Anm. 5. – personif., Conditor, ein Feldgott der Römer, der über die Verwahrung des Getreides u. der Früchte gesetzt war, der Speicherer (Ggstz. Promitor, der Ausgeber), Serv. Verg. georg. 1, 21.
-
10 introductor
intrōductor, ōris, m. (introduco), der Einführer, übtr., in promissionis terram, Augustin. c. Faust. 26, 19 extr. – bes. der Einführer in eine Wissenschaft, Augustin. de civ. dei 18, 39: scripturae, Cassiod. inst. div. litt. 10: iste introd. et instructor ad logicam, Rufin. invect. in Hieron. 2, 7.
-
11 conditor
1. condītor, ōris, m. (condio), der etwas schmackhaft macht, ciconiarum, Poëta b. Porph. Hor. sat. 2, 2, 49: absol., pistores dulciarii, conditores, Anfertiger von würzhaften Speisen, Firm. math. 8, 11. – ⇒ Vgl. 2. conditor no. I, b, α das Wortspiel aus Cic. Clu. 71.————————2. conditor, ōris, m. (condo), I) der Anleger, Anordner, Gründer, Begründer, Urheber, Stifter, Schöpfer, a) auf rein mater. Wege: conditor et instructor convivii, Cic.: c. arcis, Verg.: universitatis, Weltschöpfer (v. Gott), Eccl.: u. so c. mundi, Sen. Phoen. 655. – bes. wie κτίστης, der Gründer einer Stadt, Pflanzstadt usw., oppidi, Sall.: urbis Romanae, Liv., urbis nostrae, Val. Max.: Aeneae, Liv.: coloniae, Inscr.: insulae, Ansiedler, Suet. – conditor noster (v. Romulus), Liv.: libentius conditoris (ihrer Gründerin, d.i. der Agrippina) nomine vocari, Tac. Germ. 28. – conditores Reatini, die Gr. der Stadt Reate, Suet. – T. Sicinium conditorem Veios sequi, Liv.: exit conditor urbe suā, Ov. – b) auf nicht rein mater. Wege: α) übh.: c. legum, Plaut.: eius sacri, Liv.: sacrarum opinionum, Religionsstifter, Sen.: conditores historiae, Solin.: impurae c. historiae, Ov.: Aristoteles c. Peripateticae sectae, Col.: conditores Stoicae sectae, Gell.: Hippocrates c. nostrae professionis (Kunst), Scrib.: u. (v. dems.) maximus ille medicorum et huius scientiae (Wissenszweiges) c., Sen.: Romanae libertatis, Liv.: ipse conditor totius negotii Guttam aspergit huic Bulbo, Cic. Clu. 71 (im Wortspiel mit 1. conditor u. mit Gutta u. gutta, Bulbus u. bulbus). – β) der Verfasser, Schilderer, Erzähler, rerum, v. Geschichtschreiber, Plin.: c. historiae,————Quint.: pessimorum carminum, Curt.: Romani anni, v. Dichter der röm. Fasten, Ov.: absol., humilis tantis conditor actis, Tibull. 4, 1, 4. – II) der Aufbewahrer, c. factionis od. gregis, der Aufbewahrer, Verschließer der Vorräte, Geschirre usw. einer Renner-Partei, Corp. inscr. Lat. 6, 10046, 6 u. 10072; vgl. Friedländer in Marquardt-Wissowa Römische Staatsverwaltung2 III, 520 Anm. 5. – personif., Conditor, ein Feldgott der Römer, der über die Verwahrung des Getreides u. der Früchte gesetzt war, der Speicherer (Ggstz. Promitor, der Ausgeber), Serv. Verg. georg. 1, 21.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > conditor
-
12 introductor
intrōductor, ōris, m. (introduco), der Einführer, übtr., in promissionis terram, Augustin. c. Faust. 26, 19 extr. – bes. der Einführer in eine Wissenschaft, Augustin. de civ. dei 18, 39: scripturae, Cassiod. inst. div. litt. 10: iste introd. et instructor ad logicam, Rufin. invect. in Hieron. 2, 7.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > introductor
-
13 magister
magister trī, m [1 MAC-], a master, chief, head, superior, director, president, leader, commander, conductor: populi (dictator), chief of the people: dictatoris magister equitum, master of the horse: equitum cum dictatore magistri, Iu.: (censor) morum, master of morals: sacrorum, chief priest, L.: scripturae, comptrollor of revenues from farmed lands: pro magistro esse, deputy comptrollor: in eā societate, manager: pecus magistri Perfundunt, herdsmen, V.: cui magistri fiunt et domini constituuntur, trustees and guardians.—A captain, master, pilot: navium onerarium magistri, captains, Cs.: navis, H.: magistri navium, L.: spoliata magistro (navis), pilot, V.— A teacher, instructor, master: tuus: pueri apud magistros exercentur: te uti in hac re magistro: peragere dictata magistri, i. e. rules for carving, Iu.: stilus optimus dicendi magister: si usus magister est optimus.— A tutor, guardian, pedagogue: senes me filiis Relinquont quasi magistrum, T.: saevus, H.: Fingit equum docilem magister, trainer, H.—Fig., an adviser, instigator, author: ad eam rem inprobus, T.: ad despoliandum Dianae templum.* * *teacher, tutor, master, expert, chief; pilot of a ship; rabbi -
14 monitor
monitor ōris, m [1 MAN-], one who reminds, a monitor, suggester: nil opus fuit monitore, T.: te monitore pervenire, at your instance: offici, S.: monitoris egere, H.— An assistant who prepares a brief for a pleader, attorney, C.— A nomenclator, secretary: per monitorem appellandi sunt.— An overseer, instructor, guide, teacher: iuvenis monitoribus asper, H.* * *counselor, preceptor; prompter -
15 doctrix
teacher (female); instructor; trainer; doctor -
16 doctor
doctor, ōris, m. [doceo], a teacher, instructor, Cic. de Or. 1, 6, 23; 3, 15, 57; id. Div. 1, 3, 6; id. Or. 33, 117; Quint. 2, 2, 2; Hor. C. 4, 6, 25; id. S. 1, 1, 26; Vulg. Matt. 22, 35 et saep. -
17 eruditor
ērŭdītor, ōris, m. [id.], an instructor, teacher (post-class.), Tert. Pall. 4; Hier. Vit. Hil.; Vulg. Rom. 2, 20 al. -
18 Gorgias
Gorgĭas, ae, m., = Gorgias.I.A famous Greek sophist of Leontini, a contemporary of Socrates, Cic. Inv. 1, 5, 7; id. Fin. 2, 1, 1; id. de Or. 1, 22, 103; id. Brut. 8, 30; id. Or. 12, 39 et saep.—II.A rhetorician in Athens, instructor of Cicero's son, and author of the rhetorical work from which excerpts have been made by Rutilius Lupus, Cic. Fam. 16, 21, 6.—III.A sculptor of Sparta, Plin. 34, 8, 19, § 49. -
19 informator
informātor, ōris, m. [id.], one who fashions, an instructor (late Lat.):populi,
Tert. adv. Marc. 4, 22. -
20 institutor
instĭtūtor, ōris, m. [id.], a founder, creator, erector, contractor (post-class.):II.veteres urbium,
Amm. 14, 8, 6:sordidissimorum artificiorum,
Sen. Ben. 6, 17, 1:materiae,
Lact. 2, 8 med. —A teacher, instructor:morum,
Treb. Pol. Trig. Tyr. 3, 1. — Plur., Pac. Pan. 8, 5; Lampr. Commod. 1.
См. также в других словарях:
instructor — INSTRÚCTOR, OÁRE, instructori, oare, s.m. şi f. Persoană competentă care instruieşte pe alţii. – Din fr. instructeur, rus. instruktor. Trimis de valeriu, 21.07.2003. Sursa: DEX 98 instrúctor s. m., pl, instrúctori Trimis de siveco, 10.08.2004.… … Dicționar Român
instructor — instructor, ra adjetivo,sustantivo masculino y femenino 1. Que instruye: el juez instructor, el instructor de un sumario. 2. [Persona] que se dedica profesionalmente a enseñar alguna técnica o habilidad a otra persona: Es instructor de… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
instructor — UK US /ɪnˈstrʌktər/ noun [C] ► a person whose job is to teach a practical skill: »a fitness/ski instructor »a driving/flight instructor »Certified instructors offer the consumer a safer, more effective workout, and present health clubs with fewer … Financial and business terms
instructor — instructor, ra sustantivo maestro*, profesor, pedagogo, educador, tutor. Instructor se dice de quien tiene a su cargo la instrucción o formación de una persona, como por ejemplo en la disciplina militar. Maestro y profesor son términos generales… … Diccionario de sinónimos y antónimos
instructor — (n.) mid 15c., from O.Fr. instructeur and directly from M.L. instructor teacher (in classical Latin, preparer ), agent noun from instruere (see INSTRUCT (Cf. instruct)) … Etymology dictionary
instructor — instructor, ra (Del lat. instructor, ōris). adj. Que instruye. U. t. c. s.) … Diccionario de la lengua española
instructor — [in struk′tər] n. [ME instructour < Anglo Fr < L instructor, a preparer (in ML, teacher)] 1. a person who instructs; teacher ☆ 2. a college teacher ranking below an assistant professor instructorship n … English World dictionary
Instructor — In*struct or, n. [L., a preparer: cf. F. instructeur.] [Written also {instructer}.] One who instructs; one who imparts knowledge to another; a teacher. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
instructor — index counselor, pedagogue Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Instructor — Instructor, ToolBook … Universal-Lexikon
instructor — is spelt or, not er … Modern English usage