Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

impurus

  • 1 impurus

    impurus, a, um [st2]1 [-] qui n'est pas pur. [st2]2 [-] impur, impudique, infâme, corrompu, malpropre, sale.
    * * *
    impurus, a, um [st2]1 [-] qui n'est pas pur. [st2]2 [-] impur, impudique, infâme, corrompu, malpropre, sale.
    * * *
        Impurus, pen. prod. Adiectiuum. Qui n'est point pur et net, Ord et sale.
    \
        Impurus. Terent. Meschant, Qui ne vault rien, Vilain.
    \
        Haud impurus homo. Terent. Assez homme de bien.
    \
        Impurus. Cic. Plein de meschancetez et vilenies.

    Dictionarium latinogallicum > impurus

  • 2 impurus

    impūrus ( inp-), a, um, adj. [2. inpurus], unclean, filthy, foul (cf.: obscenus, spurcus, immundus).
    I.
    Lit. (very rare):

    impurae matris prolapsus ab alvo,

    Ov. Ib. 223.—
    II.
    Trop., unclean (in a moral sense), impure, defiled, filthy, infamous, abandoned, vile.
    A.
    Of living beings:

    impudens, impurus, inverecundissimus,

    Plaut. Rud. 3, 2, 38:

    in his gregibus omnes aleatores, omnes adulteri, omnes impuri impudicique versantur,

    Cic. Cat. 2, 10, 23:

    persona illa lutulenta, impura, invisa,

    id. Rosc. Com. 7, 20:

    o hominem impurum!

    Ter. Ad. 2, 1, 29: impuri cujusdam et ambitiosi sententia, Cic. Lael. 16, 59:

    cum impuris atque immanibus adversariis decertare,

    id. Rep. 1, 5:

    (dux) audax, impurus,

    id. ib. 1, 44:

    impurus et sceleratus,

    id. Att. 9, 15 fin.:

    erat hic Corinthia anus haud impura,

    tolerably decent, Ter. Heaut. 4, 1, 16:

    homo haud impurus,

    id. Eun. 2, 2, 4:

    libidine omni,

    Petr. 81.— Comp.:

    quis illo qui maledicit impurior?

    Cic. Phil. 3, 6, 15.— Sup.: omnium non bipedum solum, sed etiam quadrupedum impurissimus, Auct. Or. pro Dom. 18, 48.—
    B.
    Of inanim. and abstr. things:

    lingua,

    Sen. Ep. 87 med.:

    animus,

    Sall. C. 15, 4:

    mores,

    Cat. 108, 2:

    adulterium,

    id. 66, 84:

    historia,

    Ov. Tr. 2, 416:

    medicamina, i. e. venena,

    Flor. 2, 20:

    quid impurius, quam retinuisse talem (adulteram),

    Quint. 9, 2, 80. —Hence, adv.: impūrē (acc. to II.), impurely, basely, shamefully, vilely:

    impure atque flagitiose vivere,

    Cic. Fin. 3, 11, 38:

    multa facere impure atque taetre,

    id. Div. 1, 29, 6:

    atque intemperanter facere,

    id. Phil. 2, 21, 50:

    a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est,

    id. Att. 9, 12, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > impurus

  • 3 impurus

    impurus impurus, a, um нечистый, низкий

    Латинско-русский словарь > impurus

  • 4 impurus

    impurus impurus, a, um грязный

    Латинско-русский словарь > impurus

  • 5 impurus

    impurus impurus, a, um подлый

    Латинско-русский словарь > impurus

  • 6 impurus

    impurus impurus, a, um порочный

    Латинско-русский словарь > impurus

  • 7 impurus

    im-pūrus, a, um (in u. purus), I) unrein, matris alvus, Ov. Ib. 219: medicamina (= venena), Flor. 2, 20, 7, – II) übtr., unrein, befleckt, a) m. Abl.: adulescens omni libidine impurus, Petron. 81, 4. – b) m. ab (von seiten) u. Abl.: non erat ille ab uno tantummodo sexu impurus, sed tam virorum quam feminarum avidus, Sen. nat. qu. 1, 16, 2. – c) absol., unflätig = schändlich, schuftig, lasterhaft, sittenlos, leno, Plaut.: homo, ein Wüstling, Ter., Cic. u. Sen.: animus, Sall.: adulterium, Catull.: historia, Ov.: homo non impurus, kein unebener, ganz ehrenwerter, Ter.: u. so anus haud impura, ganz nette, ganz ehrenwerte, Ter.: quid impurius, quam retinuisse talem adulteram, Quint.: hic impurissimus, dieser erzgemeine Kerl, Plaut. Men. 853: orationem ex ore impurissimo evomuit, Cic. Phil. 5, 20.

    lateinisch-deutsches > impurus

  • 8 impurus

    im-pūrus, a, um (in u. purus), I) unrein, matris alvus, Ov. Ib. 219: medicamina (= venena), Flor. 2, 20, 7, – II) übtr., unrein, befleckt, a) m. Abl.: adulescens omni libidine impurus, Petron. 81, 4. – b) m. ab (von seiten) u. Abl.: non erat ille ab uno tantummodo sexu impurus, sed tam virorum quam feminarum avidus, Sen. nat. qu. 1, 16, 2. – c) absol., unflätig = schändlich, schuftig, lasterhaft, sittenlos, leno, Plaut.: homo, ein Wüstling, Ter., Cic. u. Sen.: animus, Sall.: adulterium, Catull.: historia, Ov.: homo non impurus, kein unebener, ganz ehrenwerter, Ter.: u. so anus haud impura, ganz nette, ganz ehrenwerte, Ter.: quid impurius, quam retinuisse talem adulteram, Quint.: hic impurissimus, dieser erzgemeine Kerl, Plaut. Men. 853: orationem ex ore impurissimo evomuit, Cic. Phil. 5, 20.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > impurus

  • 9 impurus

    im-pūrus, a, um
    2) осквернённый ( omni libidine Pt); грязный, подлый, низкий, мерзкий (i. et impudicus C)

    Латинско-русский словарь > impurus

  • 10 impurus

    (adi.) impure (adv.) нечистый, низкий, liberalitas imp. (1. 1 C. 5, 27);

    impurius reverti ad patriam (1. 1 C. Th. 14, 9).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > impurus

  • 11 impurus

    impura, impurum ADJ
    unclean, filthy, foul; impure; morally foul

    Latin-English dictionary > impurus

  • 12 impūrus (inp-)

        impūrus (inp-) adj. with comp. and sup.    [2 in+purus], unclean, filthy, foul: impurae matris prolapsus ab alvo, O.—Fig., unclean, defiled, impure, infamous, abandoned, vile: vox: historia, O.: animus, S.: persona: O hominem impurum! T.: anus haud impura, decent, T.: illo impurior: quadrupedum impurissimus.

    Latin-English dictionary > impūrus (inp-)

  • 13 inpurus

    impūrus ( inp-), a, um, adj. [2. inpurus], unclean, filthy, foul (cf.: obscenus, spurcus, immundus).
    I.
    Lit. (very rare):

    impurae matris prolapsus ab alvo,

    Ov. Ib. 223.—
    II.
    Trop., unclean (in a moral sense), impure, defiled, filthy, infamous, abandoned, vile.
    A.
    Of living beings:

    impudens, impurus, inverecundissimus,

    Plaut. Rud. 3, 2, 38:

    in his gregibus omnes aleatores, omnes adulteri, omnes impuri impudicique versantur,

    Cic. Cat. 2, 10, 23:

    persona illa lutulenta, impura, invisa,

    id. Rosc. Com. 7, 20:

    o hominem impurum!

    Ter. Ad. 2, 1, 29: impuri cujusdam et ambitiosi sententia, Cic. Lael. 16, 59:

    cum impuris atque immanibus adversariis decertare,

    id. Rep. 1, 5:

    (dux) audax, impurus,

    id. ib. 1, 44:

    impurus et sceleratus,

    id. Att. 9, 15 fin.:

    erat hic Corinthia anus haud impura,

    tolerably decent, Ter. Heaut. 4, 1, 16:

    homo haud impurus,

    id. Eun. 2, 2, 4:

    libidine omni,

    Petr. 81.— Comp.:

    quis illo qui maledicit impurior?

    Cic. Phil. 3, 6, 15.— Sup.: omnium non bipedum solum, sed etiam quadrupedum impurissimus, Auct. Or. pro Dom. 18, 48.—
    B.
    Of inanim. and abstr. things:

    lingua,

    Sen. Ep. 87 med.:

    animus,

    Sall. C. 15, 4:

    mores,

    Cat. 108, 2:

    adulterium,

    id. 66, 84:

    historia,

    Ov. Tr. 2, 416:

    medicamina, i. e. venena,

    Flor. 2, 20:

    quid impurius, quam retinuisse talem (adulteram),

    Quint. 9, 2, 80. —Hence, adv.: impūrē (acc. to II.), impurely, basely, shamefully, vilely:

    impure atque flagitiose vivere,

    Cic. Fin. 3, 11, 38:

    multa facere impure atque taetre,

    id. Div. 1, 29, 6:

    atque intemperanter facere,

    id. Phil. 2, 21, 50:

    a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est,

    id. Att. 9, 12, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > inpurus

  • 14 impure

    impūre [ impurus ]
    позорно, подло, порочно (vivere, facere C)

    Латинско-русский словарь > impure

  • 15 impuritas

    impūritās, ātis f. [ impurus ]
    низость, подлость, порочность C, Capit, Vlg, Eccl

    Латинско-русский словарь > impuritas

  • 16 impuro

    impūro, —, —, āre [ impurus ]
    делать нечистым, осквернять (aliquem, aliquid Is)

    Латинско-русский словарь > impuro

  • 17 bacchabundus

    bacchābundus, a, um (bacchor), sich bacchantischer Begeisterung hingebend, agmen, Curt. 9, 10 (42), 27. – u. bacchantisch tobend, turbabat impurus hic in medio foro bacchabundus, Apul. apol. 82.

    lateinisch-deutsches > bacchabundus

  • 18 impure

    impūrē, Adv. (impurus), unrein; dah. übtr. = schändlich, abscheulich, verrucht, multa facere, Cic.: imp. atque flagitiose vivere, Cic.: impurissime despici, Cic. ad Att. 9, 12, 2.

    lateinisch-deutsches > impure

  • 19 impuritas

    impūritās, ātis, f. (impurus), die moral. Unflätigkeit, Capit. Macrin. 7, 8. Vulg. Levit. 5, 3: Plur., Cic. Phil. 2, 6. Ambros. de off. 1, 28, 136. Salv. de gub. dei 4, 14, 65; 6, 5 extr.

    lateinisch-deutsches > impuritas

  • 20 impuritia

    impūritia, ae, f. (impurus), die moral. Unflätigkeit, im Plur. b. Plaut. Pers. 411.

    lateinisch-deutsches > impuritia

См. также в других словарях:

  • impurus — index lascivious, lewd Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • impur — impur, ure [ ɛ̃pyr ] adj. • XIVe; h. XIIIe lat. impurus ♦ Qui n est pas pur. 1 ♦ (XIVe) Altéré par un mélange; corrompu par des éléments étrangers. Eau impure, boueuse, bourbeuse. ⇒ pollué. Air impur. ⇒ vicié. 2 ♦ Dont la loi religieuse commande… …   Encyclopédie Universelle

  • impur — IMPÚR, Ă, impuri, e, adj. 1. Care nu este pur; murdar. ♦ fig. Corupt, murdar. 2. (chim.) Amestecat cu altă substanţă (nevaloroasă). – Din fr. impur, lat. impurus. Trimis de gall, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  Impur ≠ pur Trimis de siveco,… …   Dicționar Român

  • impure — ● impur, impure adjectif (latin impurus) Qui n est pas pur, dont la composition est altérée par la présence d éléments étrangers : Produit brut, impur qui doit être raffiné. Qui est souillé, infecté par des éléments corrompus, pathogènes : L air… …   Encyclopédie Universelle

  • галка — I галка I. горящая головня, летящая по ветру . Вероятно, родственно ср. в. н. диал. galm пар, дым, чад , galmen чадить ; ср. Бернекер, ЭС 1, 293. Неприемлемо по фонетическим причинам сравнение Ильинского (РФВ 73, 292) с д. в. н. kol, kolo уголь …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Impure — Im*pure , a. [L. impurus; pref. im not + purus pure: cf. F. impur. See {Pure}.] [1913 Webster] 1. Not pure; not clean; dirty; foul; filthy; containing something which is unclean or unwholesome; mixed or impregnated extraneous substances;… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • impure — adjective Etymology: Middle English, from Middle French & Latin; Middle French, from Latin impurus, from in + purus pure Date: 15th century not pure: as a. lewd, unchaste b. containing something unclean ; foul < impure water > c. ritually unclean …   New Collegiate Dictionary

  • Rumex — Patience dock (Rumex patientia) Scientific classification Kingdom …   Wikipedia

  • Aprostocetus — Taxobox name = Aprostocetus regnum = Animalia phylum = Arthropoda classis = Insecta ordo = Hymenoptera subordo = Apocrita superfamilia = Chalcidoidea familia = Eulophidae genus = Aprostocetus genus authority = Westwood, 1833 subdivision ranks =… …   Wikipedia

  • Camarophyllus — virgineus Scientific classification Kingdom: Fungi …   Wikipedia

  • Pachybrachis — Taxobox | name = Pachybrachis image width = 220px image caption = regnum = Animalia phylum = Arthropoda classis = Insecta ordo = Coleoptera familia = Chrysomelidae subfamilia = Cryptocephalinae tribus = Cryptocephalini genus = Pachybrachis genus… …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»