-
1 οὐραγέω
A to be οὐραγός, lead the rear, App.Hisp.86, Suid.: generally, to be in the rear, Plb.4.11.6, LXX Jo.6.8, D.S.13.18, App.Hisp. 48.II τὸ -οῦν ζυγόν the rank consisting ofοὐραγοί 2
, Ascl.Tact. 10.14.III metaph., lag behind,ἐν ὥρᾳ ἐξεγείρου καὶ μὴ οὐράγει LXX Si.35.11
.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > οὐραγέω
-
2 ἔνθεος
ἔνθεος, ον, in later Prose [var] contr. [full] ἔνθους Ph.2.542, App.Hisp.18, Aen.Gaz.Thphr.p.12 B.:—A full of the god, inspired, possessed, ἔ. γυναῖκες, of the Bacchantes, S.Ant. 964 (lyr.); ἔ. Ἄρει possessed by him, A.Th. 497; ;ὑπὸ τοῦ ἔρωτος X.Smp.1.10
: c. gen. rei, ; also ἔ. πρὸς ἀρετήν inspired with a love for it, Pl.Smp. 179a: [comp] Sup. -ωτάτη, φύσις, of Homer, Max. Tyr.32.4. -
3 προ-αυλίζομαι
προ-αυλίζομαι, mit dem aor. pass. u. med., sich wo vorlagern, App. Hisp. 25. – Vgl. auch προαυλέω.
-
4 προ-κατα-σφάζω
προ-κατα-σφάζω, vorher tödten, App. Hisp. 12.
-
5 περι-πορπάομαι
περι-πορπάομαι, sich Etwas umhängen und es mit einer Spange, Schnalle, πόρπη, befestigen, Appian. Hisp. 42 u. a. Sp.
-
6 περί-φυτος
περί-φυτος, ringsum bepflanzt, Appian. Hisp.
-
7 παλαιο-λογέω
παλαιο-λογέω, von alten Dingen, vom Alterthum sprechen, App. Hisp. 2.
-
8 σπαρτα-γενής
σπαρτα-γενής, ές, den Strauch Spartos hervorbringend, Appian. Hisp. 12.
-
9 σεμνο-λογέω
σεμνο-λογέω, Aesch. 2, 93, Luc. sacrif. 5, gew. σεμνολογέομαι, würdevoll, feierlich, ernsthaft sprechen, in feierlichem, vornehmem Tone reden; Dem. 19, 255; Luc. amor. 50; τί, Plut. Sull. 13; ἀμφί τινος, App. Hisp. 18.
-
10 χορτο-λογέω
χορτο-λογέω, Gras, Futter sammeln, fouragiren, Appian. Hisp. 65.
-
11 κατα-κεντέω
κατα-κεντέω, durchstechen, durchbohren; τὸ δέρμα πυρί Plat. Tim. 76 b; Sp., wie D. Sic. 3, 36 App. Hisp. 35; auch vom Geist, ὑπὸ τῆς ἀπιστίας κατακεντούμενοι Philo.
-
12 κατα-καίνω
κατα-καίνω, = κατακτείνω; Sp., wie Parthen. 7 App. Hisp. 35; bei Soph. Ant. 1321 ist κατέκανον emend. für κατέκτανον des Metrums wegen; dieser aor. steht auch bei Xen. einigemal, gewöhnlich mit der v. l. κατέκτανον, s. κατακτείνω; κατακάνοιεν An. 3, 2, 12, κατακανών Cyr. 4, 6, 5; κατακεκανότες bessere Lesart für κατακανόντες An. 7, 6, 36.
-
13 κατά-λεξις
κατά-λεξις, ἡ, das Ausheben von Soldaten, App. Hisp. 49.
-
14 κνίζω
κνίζω (verwandt mit κνάω)=, ritzen, kratzen, schaben, ἐξ ἐπιπολῆς καὶ ἰσχνῶς καταξύω Eust. 1746; ἐπὶ βραχὺ κνίσαντες σιδηρίῳ Ath. II, 51 b; einzeln bei Sp. = verringern, E. M erkl. λεπτύνω; ὄπιν Pind. I. 4, 58; οὐ κατ' ἔπος γέ σου κνίσω τὸ ῥῆμ' ἕκαστον Ar. Ran. 1198. – Gew. übertr., reizen, durch Leidenschaft, bes. Liebe; auch = erbittern, erzürnen, aufbringen, pungere; λόγοι κνῖζον ὀργάν Pind. N. 5, 32; so vom Zorn P. 11, 23; ἔκνιξέν νιν χάρις I. 5, 48; κνιζομένα, betrübt, Ol. 6, 44; εἴ σε μὴ κνίζοι λέχος Eur. Med. 568; ἤν τι κνισϑῇς Andr. 209; von der Liebe, τὴν ἐρωτίδα, τᾶς ποκ' ἐκνίσϑη, zu der er in Liebe entbrannt war, Theocr. 4, 22; vgl. ὁ παῖς κνίζει με Strat. 47 (XII, 205), öfter in der Anth. – Auch in Prosa; τὸν δὲ ἔκνιζε τῆς γυναικὸς ταύτης ὁ ἔρως Her. 6, 62, wie Sp., App. Hisp. 37; Ath. XIII, 577 e. – Betrüben, kränken, ἐτερπόμην, ὅμως δ' ἔκνιζέ μ' ἀεὶ τοῦτο Soph. O. R. 786; τὸ βούλεσϑαί μ' ἔκνιζε Eur. I. A. 330; κακίαις μ' ἔκνισε Ar. Vesp. 1285; τὰ σμικρὰ οὐδέν μιν κνίζει Her. 7, 10, 5; ἔκνιζε Ξέρξεα ἡ γνώμη 7, 12; Sp., wie Hdn. 4, 9, 4. – [Ι im fut. ist kurz, Ar. Ran. 1198; s. Böckh Pind. P. 10, 60.] – Adj. verb. κνιστός, klein geschabt, gehackt, λάχανα Ath. IX, 373 a; VLL.
-
15 κουφό-νοος
κουφό-νοος, zsgzgn κουφόνους, leichtes Sinnes, leichtsinnig; εὐηϑία Aesch. Prom. 383; ἔρωτες Soph. Ant. 613; auch κουφονόων τε φῠλον ὀρνίϑων, nach Brunck's Verbesserung für κουφονέων, 342, was der Schol. vielleicht auf νεῖν zurückführt, indem er allgemein erkl. κούφως καὶ ταχέως φερομένων. Auch in späterer Prosa, App. öfter, τὸ κουφόνουν = κουφόνοια, Hisp. 9. – Den eigenthümlichen plur. κουφόνοες hat Polemo physiogn. 1, 3; vgl. Lob. zu Phryn. p. 453. – Adv. κουφόνως, App. B. C. 4, 124.
-
16 κουφο-λογέω
κουφο-λογέω, leichtsinnig, unbedachtsam reden, νεανικῶς, App. Hisp. 18.
-
17 κουφο-λογία
κουφο-λογία, ἡ, leichtsinnige Rede, unbedachtsames Geschwätz, Thuc. 4, 28 u. Sp., wie Plut. u. App. Hisp. 38.
-
18 δυς-όρᾱτος
δυς-όρᾱτος, = δύςοπτος; δίκτυα Xen. Cyr. 1, 6, 40; übel anzusehen, gräulich, App. Hisp. 97.
-
19 μενέ-μαχος
μενέ-μαχος, in der Schlacht aushaltend, sie bestehend, Appian. Hisp. 51.
-
20 μεθ-ίπταμαι
μεθ-ίπταμαι (s. ἵπταμαι), weg u. wo anders hinfliegen, App. Hisp. 71.
См. также в других словарях:
HISP — may refer to:*Holistic Information Security Practitioner, a professional qualification *Health Information Systems Programme, a programme with goals of improving healthcare systems … Wikipedia
HISP — Health Information System Programme [South Africa] … Medical dictionary
hisp. — hispanisch EN Hispanic … Abkürzungen und Akronyme in der deutschsprachigen Presse Gebrauchtwagen
HISP — Hispana, Hispanae, Hispania, Hispaniae, Hispaniarum, Hispanias, Hispanorum, Hispanum … Abbreviations in Latin Inscriptions
HISP — • Health Information System Programme [South Africa] … Dictionary of medical acronyms & abbreviations
HISP — abbr. HIgh SPeed channel connector (Cray, I/O) … United dictionary of abbreviations and acronyms
INQUISITOR Generalis Hisp — Rex Pontifici supremum omnium regnorum suorum Inquisitorem proponit, quem Papa in munere suo confirmat, illiqueve plenissimam porestatem tribuit in causis haeresin spectantibus. Hic dein particulares nominat Inquisitores, a Rege approbandos;… … Hofmann J. Lexicon universale
ILLIPULA (opp. Hisp. Baet. geminum) major — et minor. Maior Ι᾿λλήπουλα μεγάλη Ptol. Ilipa Plin. l. 3. c. 1. Penaflor hodie, teste Mor. opp. fuit Turditanorum, nunc Vandalitiae, in colle, paulo infra confluentes Singulis in Baetim. Minor in Turditanis est apud Lusitan. conf. Ilipa itidem… … Hofmann J. Lexicon universale
INDUS, Gallis INDE, Hisp. et Italis INDO — fluv. Orientis secundum Gangem longe maximus, Indiam ab Occasu alluens. Hunc in iugo caucasi montis, quod vocatur Paropamisus, adversus Solis Ort. effusum aiunt, ac in se 19. amnes recipere. Arrian. de Gest. Alex. l. 5. Septem ostiis in Oceanum… … Hofmann J. Lexicon universale
JOHANNES Barbasa Hisp — Auctor Historiae Indicae. Thuan. l. 64 … Hofmann J. Lexicon universale
hispa — ˈhispə noun Etymology: New Latin, irregular from Latin hispidus rough, hairy, bristly 1. capitalized : a genus (often the type of the family Hispidae) of spiny Old World beetles with larvae that are leaf miners 2. s : a beetle of Hispa or various … Useful english dictionary