-
1 συγ-γενής
συγ-γενής, ές, mitgeboren, angeboren, ὀφϑαλμός, Pind. P. 5, 16; πότμος, N. 5, 40 I. 1, 40, ἦϑος, Ol. 13, 13; τὸ συγγενές, N. 6, 8 P. 10, 12, παυροῖς γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε, Aesch. Ag. 806; Eum. 661. – Gew. verwandt von demselben Geschlechte; συγγενέσιν παρεκοινᾶτο, Pind. P. 4, 133; Aesch. Ch. 197; φεύγουσα συγγενῆ γάμον άνεψιῶν, Prom. 857; Soph. O. R. 551. 1159; öfter het Eur., bei Thuc. u. sonst in Prosa; τσ συγγενές, die Verwandtschaft, Aesch. Prom. 39. 289, wie Soph. El. 1461 u. Eur. Heracl. 6; auch adv. συγγενῶς, Herc. Eur. 1293; übertr., ähnlich, ἔστιν οὖν ἀδελφὸς αὐτῷ το ὺς τρόπους οὐ συγγενής, Ar. Equ. 1277; u. mit der bei ὅμοιος bemerkten Kürze, ὡς ξυγγενὴς ὁ κύσϑ ος αὐτῆς ϑατέρᾳ für τῷ τῆς ἑτέρας κ ύσϑῳ, Ach. 754; τούτῳ συγγενέστερον καὶ ὁμοιότερον, Plat. Phil. 22 d; Phaed. 79 b; Folgde. – Am persischen, ewse war συγγενής ein Ehrentitel, den der König anagezeichneten Mäinern ertheilte, Xen. Cyl. 1, 4, 27.
-
2 ἀγγέλλω
ἀγγέλλω (entst. aus ἈΓΓΕΛΊΩ; aor. ἤγγειλα, die aor. II. ἤγγελον und ἠγγελόμην kommen mit Sicherheit nur bei Hp. u. in compos. vor, z. B. ἀπήγγελον Her. 4, 153, s. ἐπαγγ-, καταγγ-, παραγγ-; pass. ἠγγέλην Eur. Inh. T. 332, wo auch der aor. i. ins Metrum paßt), Botschaft bringen, melden, verkündigen, von Hom. an überall, theils absolut, Il. 8, 469; ὁ ἀγγέλλων, der Bote, Het. 8, 23; theils mit dem acc., κακὸν ἔπος τινί Il. 17, 761; χρυσὸν ἐπῶν At. Plut. 268; λόγον Plat. Phaed. 58 a; mit partic., Ὀρέστην βίον λελοιπότα, daß Orest das Leben verlassen, Soph. El. 1435; πατέρα ὡς οὐκέτ' ὄντα O. R. 355; ζῶν ἀγγέλλεται Trach. 73. Vgl. Xen. Hell. 4, 3, 7. 6, 4, 16. Gew. folgt ὅτι (ὅϑ' οὕνεκα Hopk. El. 47), od. acc. c. inf; pass. ἤγγελται ἡ μάχη ἰσχυρὰ γεγονέναι Plat. Charm. 153 b; – πόλεμον ἀγγέλλειν, Krieg ankündigen, Phaedr. 242 b; Plut. – Med. Τεύκρῳ ἀγγέλλομαι φίλος εἶναι, ich sage von mir aus, erkläre dem Teukros, daß ich sein Freund bin, Soph. Ai. 1355.
-
3 ἀγαθο-εργία
ἀγαθο-εργία, ἡ, gute That, Het. 3, 154. 160.
См. также в других словарях:
Hét — Hét … Deutsch Wikipedia
Het — or HET can refer to:* acronyms: ** Heavy Equipment Transporter, a military vehicle ** Historical Enquiries Team, set up to review unsolved murders during the Northern Ireland Troubles ** Hobby Eberly Telescope at The University of Texas McDonald… … Wikipedia
HET — steht für: das Hobby Eberly Teleskop die Hilfseinschalttaste an Bahnübergängen Hormonersatztherapie Halleffekt Thruster, siehe Ionenantrieb den Fernwanderweg Harz Eichsfeld Thüringer Wald Het steht für: ein indigenes Volk, auch als Pampas bekannt … Deutsch Wikipedia
Hét — Administration … Wikipédia en Français
ḤET — (Heb. חֵת ;ח), the eighth letter of the Hebrew alphabet; its numerical value is therefore 8. It is pronounced as a fricative pharyngeal. The earliest representation of the ḥet is in a pictograph of a fence ! … Encyclopedia of Judaism
het up — /het/, Informal. 1. indignant; irate; upset: She was really het up about the new city tax. 2. enthusiastic: John is suddenly het up about racing cars. [1920 25; het, archaic or dial. ptp. of heat + UP] * * * … Universalium
het up — [ˌhet ˈʌp] adj [not before noun] BrE informal [Date: 1800 1900; Origin: Old past participle of heat] anxious, upset, or slightly angry het up about/over ▪ Mike tends to get het up about silly things … Dictionary of contemporary English
het up — ☆ het up [het ] n. [het, dial. pt. & pp. of HEAT] Slang excited or angry … English World dictionary
het up — [ ,het ʌp ] adjective INFORMAL excited, worried, or angry about something: AGITATED … Usage of the words and phrases in modern English
het up — het′ up′ [[t]hɛt[/t]] adj. Slang. 1) inf indignant; irate; upset 2) inf enthusiastic • Etymology: 1920–25; het, archaic or dial. ptp. of heat+up … From formal English to slang
het up — ► ADJECTIVE informal ▪ angry and agitated. ORIGIN from dialect het «heated, hot» … English terms dictionary