-
1 род
sb. genus, køn, slægt, slags* * *I sb m1 gensg -а, -ув, на род?; slægt; æt; byrd\родом из Москвы født i Moskvaбез -у, без племени af u(be)kendt herkomstвести свой - от когд-н. (ned)stamme fra ngnна -у написано, что он... det stod skrevet over hans vugge, at...не дурак, а - ом так sv.t. sådan er jeg nu engangни -у, ни племени (helt) alene (i verden); dm -y (lige) fra fødselen (af)2 0 лет dm родy i en alder af tyve år3 slægt (bot. m.m.);II sb mmest sg art (forsk bet); slags\родвойск, родоружия våbenartрод нятий beskæftigelse, professionв некотором -e i en vis forstand, på en vis måde, til en vis gradвсякого -а, разного -a allehånde, alskens, af enhver slagsсвоего родaen art, en slags; på sin vis.III sb mпо родамadjродовой (grammatisk) køn, genus. -
2 родовой
I adj1 slægts-, familie-; arve-2 arts-; slægts-, familie-.II adjkøns-, genus-.III adjfødsels-,
См. также в других словарях:
Genus — Ge nus (j[=e] n[u^]s), n.; pl. {Genera}. [L., birth, race, kind, sort; akin to Gr. ?. See {Gender}, and cf. {Benign}.] [1913 Webster] 1. (Logic) A class of objects divided into several subordinate species; a class more extensive than a species; a … The Collaborative International Dictionary of English
Genus — Sn Geschlecht, Art, Gattung per. Wortschatz fach. (17. Jh.) Entlehnung. Im Neuhochdeutschen entlehnt aus l. genus ( eris) Geschlecht, Art , einer Ableitung aus l. gignere hervorbringen . In der Bedeutung grammatisches Geschlecht Lehnbedeutung aus … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Genus — »Art, Gattung; grammatisches Geschlecht«: Das Fremdwort ist eine nhd. Entlehnung aus lat. genus »Geschlecht; Gesamtheit der Nachkommenschaft; Art, Gattung«, das identisch ist mit griech. génos. Beide sind Nominalbildungen zu dem idg. Verbalstamm… … Das Herkunftswörterbuch
genus — (pl. genera), 1550s as a term of logic, kind or class of things (biological sense dates from c.1600), from L. genus (gen. generis) race, stock, kind; family, birth, descent, origin, cognate with Gk. genos race, kind, and gonos birth, offspring,… … Etymology dictionary
genus — (izg. gȅnus) m DEFINICIJA lingv. nadređeni pojam, v. nadređen ETIMOLOGIJA lat … Hrvatski jezični portal
genus — [jē′nəs] n. pl. genera [jen′ər ə] or genuses [L, birth, origin, race, species, kind < IE base * ĝen , to beget, produce > L gignere, to beget, gens, clan, Gr genos, race, gignesthai, to be born, Ger kind, child, OE (ge)cynd, KIND, cennan,… … English World dictionary
Genus — (лат.) род. Философский энциклопедический словарь. М.: Советская энциклопедия. Гл. редакция: Л. Ф. Ильичёв, П. Н. Федосеев, С. М. Ковалёв, В. Г. Панов. 1983 … Философская энциклопедия
genus — См. Род (Источник: «Словарь терминов микробиологии») … Словарь микробиологии
genus — genus. См. род. (Источник: «Англо русский толковый словарь генетических терминов». Арефьев В.А., Лисовенко Л.А., Москва: Изд во ВНИРО, 1995 г.) … Молекулярная биология и генетика. Толковый словарь.
Genus — (lat.), 1) Geschlecht, Gattung; Art u. Weise; 2) (Grammat.), das theils durch die Bedeutung, theils durch die Endung bedingte Geschlecht ist dreifach: Masculinum, männliches, Femininum, weibliches, u. Neutrum. keines von beiden od. sächliches… … Pierer's Universal-Lexikon
Genus — (lat., Mehrzahl Genera), Geschlecht, in der Zoologie, Botanik und Mineralogie soviel wie Gattung (s.d.). – In der Grammatik ist das G. oder Geschlecht der Substantiva ein dreifaches: G. masculinum, männliches, G. femininum, weibliches, G. neutrum … Meyers Großes Konversations-Lexikon