Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

generatio

  • 1 generatio

    gĕnĕrātĭo, ōnis, f. [genero] [st2]1 [-] génération, reproduction. --- Plin. 9, 157. [st2]2 [-] une génération [d'hommes]. --- Ambr. Off. Min. 121; Ep. 73, 22, etc.    - generatio deorum = theogonia, Lact. 1, 5, 8: généalogie des dieux, théogonie.
    * * *
    gĕnĕrātĭo, ōnis, f. [genero] [st2]1 [-] génération, reproduction. --- Plin. 9, 157. [st2]2 [-] une génération [d'hommes]. --- Ambr. Off. Min. 121; Ep. 73, 22, etc.    - generatio deorum = theogonia, Lact. 1, 5, 8: généalogie des dieux, théogonie.
    * * *
        Generatio, Verbale. Plin. Generation, Engendrement.

    Dictionarium latinogallicum > generatio

  • 2 generatio

    generatio generatio, onis f поколение

    Латинско-русский словарь > generatio

  • 3 generatio

    generatio generatio, onis f рождение

    Латинско-русский словарь > generatio

  • 4 generatio

    generātio, ōnis f. [ genero ]
    1) рождение PM; возникновение, происхождение
    2) производительная сила, способность к размножению PM

    Латинско-русский словарь > generatio

  • 5 generatio

    generātio, ōnis, f. (genero), I) die Zeugung, Zeugungsfähigkeit, der Menschen, Plin. 20, 142 u.a.: der Tiere, Plin. 8, 187 u.a.: multiplex od. iterata (= παλιγγενεσία), Mythogr. Lat. 3, 6, 12 u. 21: deorum = θεογονία, die Theogonie (des Hesiod), Lact. 1, 5, 8: generationes passionis, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 108. – II) meton., die Generation Menschen, Ambros. de off. ministr. 1, 25. § 121.

    lateinisch-deutsches > generatio

  • 6 generatio

    generātio, ōnis, f. (genero), I) die Zeugung, Zeugungsfähigkeit, der Menschen, Plin. 20, 142 u.a.: der Tiere, Plin. 8, 187 u.a.: multiplex od. iterata (= παλιγγενεσία), Mythogr. Lat. 3, 6, 12 u. 21: deorum = θεογονία, die Theogonie (des Hesiod), Lact. 1, 5, 8: generationes passionis, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 108. – II) meton., die Generation Menschen, Ambros. de off. ministr. 1, 25. § 121.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > generatio

  • 7 generatio

    gĕnĕrātĭo, ōnis, f. [genero], a begetting, generating, generation (post-Aug.):

    piscium,

    Plin. 9, 50, 74, § 157; 8, 47, 72, § 187: deorum = theogonia, a poem of Hesiod, Lact. 1, 5, 8:

    Adam,

    Vulg. Gen. 5, 1:

    Christi,

    id. Matt. 1, 1.—
    II.
    Transf., a [p. 807] generation of men, Ambros. Off. Ministr. 1, 25, 121.—In plur., Plin. 20, 13, 51, § 142 al.; Vulg. Eph. 3, 5 et saep.

    Lewis & Short latin dictionary > generatio

  • 8 GENERATIO

    generation - генезис, порождение, генерация; изменение в категории субстанция, благодаря которому естественные вещи начинают быть, вследствие внедрения формы в материю, как противоположность творению, которое является результатом созидания из небытия (ex nihilo). Порождение - это изменение (мутация) или внезапное изменение, но не движение (мотус), так как оно совершается не во времени, а мгновенно; порождение и его противоположность - разложение прямо не влияют на форму и материю, но только на их соединение. Фома определяет порождение (Con. Gent. I, c. 26): "Порождение - это дорога к бытию, а разложение - это дорога в небытие". Оккам определял это так (Sum. phys. III, c. 8): "Порождение происходит тогда, когда субстанциальная форма заново внедряется в материю. Разложение же тогда, когда субстанциальная форма прекращает свое существование в материи". Сравн. MUTATIO.

    Латинские философские термины > GENERATIO

  • 9 generatio

    generation, action/process of procreating, begetting; generation of men/family

    Latin-English dictionary > generatio

  • 10 GENERATIO (GENERATION)

    генезис, порождение, поколение; рождение происходит от бытия к бытию в противовес творению, которое является результатом созидания из ничего. Порождение и его противоположность - разложение (см. CORRUPTIO) оказывают влияние на соединение формы и материи. Рассматривая природу тварного мира, Августин утверждал, что сотворенное нечто приобретает, рожденное наследует. Сотворенное потому имеет лучшую природу, чем рожденное. Грех праотцов изменил природу к худшему, так что то, что было для сотворенных наказанием, для рожденных стало следствием. «Человек от человека не так происходит, как произошел человек из праха. Прах был веществом для создания человека, а человек, рождая, бывает отцом для человека. Тело не то же, что земля... а человек как бывает отцом человеков, так бывает и потомком, человеком же» (Августин. О Граде Божием. Т. 2. С. 290). Фома определяет порождение как путь к бытию, а разложение как путь в небытие (Thomas Aquinas. Summa contra gentiles. I, c. 26). У. Оккам полагал что порождение происходит тогда, когда субстанциальная форма заново внедряется в материю. Разложение же тогда, когда субстанциальная форма прекращает свое существование в материи (Ockham W. Sum. phys. Ill, с 8) Ср. CORRUPTIO, CREATIO, MUTATIO.

    Латинский словарь средневековых философских терминов > GENERATIO (GENERATION)

  • 11 CORRUPTIO

    corruption - разрушение, разложение; изменение в категории субстанция; противоположность порождению, зарождению. Коррупция возникает, когда форма, тесно связанная с материей, перестает существовать. Разрушения бывают двух видов: в одном виде разрушается первоначальное совершенство, которое составляло первичное бытие вещи; такое разрушение подразумевает мутацию (изменение) видов. Другого вида разрушение может нарушать вторичное совершенство вещи, с помощью которого вещь приобретает законченность в целостном вторичном бытии. Такое разрушение не изменяет виды, но нарушает целостность видов. Сравн. MUTATIO, GENERATIO.

    Латинские философские термины > CORRUPTIO

  • 12 progeneratio

    prō-generātio, ōnis f.
    размножение, разведение ( mularum PM)

    Латинско-русский словарь > progeneratio

  • 13 palingenesia

    palingenesia, ae, f. (παλιγγενεσία), die Wiedergeburt, rein lat. iterata generatio, Mythogr. Lat. 3, 6, 12 u. 27.

    lateinisch-deutsches > palingenesia

  • 14 palingenesia

    palingenesia, ae, f. (παλιγγενεσία), die Wiedergeburt, rein lat. iterata generatio, Mythogr. Lat. 3, 6, 12 u. 27.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > palingenesia

  • 15 peccatrix

    peccātrix, īcis, f. [id.], a female sinner (post-class.), Paul. Nol. Carm. 28, 127; Hier. adv. Joann. Jerosol. n. 4; Vulg. Luc. 7, 39.—
    (β).
    Adj., sinning, sinful:

    peccatrix anima, Prud. Cath. prooem. 35: gens,

    Tert. Spect. 3:

    generatio,

    Vulg. Marc. 8, 38:

    radix,

    id. 1 Macc. 1, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > peccatrix

  • 16 perversum

    per-verto ( pervorto), ti, sum, 3, v. a., to turn around or about, to overturn, overthrow, throw down (class.).
    I.
    Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):

    (coqui) aulas pervortunt,

    Plaut. Cas. 4, 1, 16:

    turrim ballistā,

    id. Bacch. 4, 4, 59:

    tum visam beluam immanem, quàcunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere,

    Cic. Div. 1, 24, 49:

    perversae rupes,

    broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—
    B.
    Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence:

    si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito,

    Plaut. Stich. 2, 1, 14.—
    II.
    Trop.
    A.
    To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt:

    cito homo pervorti potest,

    Plaut. Poen. 4, 2, 52:

    labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam,

    Cic. Fin. 3, 21, 70:

    quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt,

    id. Off. 1, 2, 5:

    omnia jura divina atque humana,

    id. ib. 1, 8, 26:

    ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit,

    id. Quint. 39, 108:

    hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam,

    id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273:

    aliquem amicitiā alicujus,

    Tac. A. 13, 45:

    aliquem,

    id. H. 3, 38:

    aliquos et ambitio pervertet,

    Quint. 12, 8, 2.—
    B.
    To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra):

    nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim,

    Cic. Sull. 16, 47:

    numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet,

    id. Div. in Caecil. 14, 44.—Hence, perver-sus ( pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).
    A.
    Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4:

    perversas induit comas,

    gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246:

    pondere capitum perversa ova,

    Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5:

    Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum,

    dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—
    B.
    Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad:

    dies pervorsus atque advorsus,

    Plaut. Men. 5, 5, 1:

    nihil pravum et perversum,

    Cic. Rosc. Com. 10, 30:

    quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest,

    id. Har. Resp. 12, 25:

    homo praeposterus atque perversus,

    id. Clu. 26, 71:

    sapientia,

    id. Mur. 36, 75:

    mos,

    id. Rosc. Com. 18, 56:

    bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt,

    Verg. A. 7, 584:

    perversa grammaticorum subtilitas,

    Plin. 35, 3, 4, § 13:

    ambitio,

    Quint. 10, 7, 21:

    generatio perversa,

    wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil:

    in perversum sollers,

    Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē ( pervor-sē), awry, the wrong way.
    1.
    Lit.:

    sella curulis in senatu perverse collocata,

    Suet. Galb. 18.—
    2.
    Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so,

    dicere,

    Cic. de Or. 1, 33, 150:

    erras pervorse, pater,

    Plaut. Most. 4, 2, 36:

    interpretari,

    id. Truc. 1, 2, 41:

    si quid fleri pervorse videt,

    id. Pers. 3, 1, 40:

    vides,

    id. Merc. 2, 2, 20: si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4:

    uti deorum beneficio,

    Cic. N. D. 3, 28, 70:

    imitari,

    id. Off. 3, 32, 113:

    quiescite agere perverse,

    Vulg. Isa. 1, 16.— Comp.:

    perversius,

    Tert. Apol. 2.— Sup.:

    perversissime suspicari,

    Hier. in Matt. 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > perversum

  • 17 perverto

    per-verto ( pervorto), ti, sum, 3, v. a., to turn around or about, to overturn, overthrow, throw down (class.).
    I.
    Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):

    (coqui) aulas pervortunt,

    Plaut. Cas. 4, 1, 16:

    turrim ballistā,

    id. Bacch. 4, 4, 59:

    tum visam beluam immanem, quàcunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere,

    Cic. Div. 1, 24, 49:

    perversae rupes,

    broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—
    B.
    Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence:

    si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito,

    Plaut. Stich. 2, 1, 14.—
    II.
    Trop.
    A.
    To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt:

    cito homo pervorti potest,

    Plaut. Poen. 4, 2, 52:

    labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam,

    Cic. Fin. 3, 21, 70:

    quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt,

    id. Off. 1, 2, 5:

    omnia jura divina atque humana,

    id. ib. 1, 8, 26:

    ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit,

    id. Quint. 39, 108:

    hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam,

    id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273:

    aliquem amicitiā alicujus,

    Tac. A. 13, 45:

    aliquem,

    id. H. 3, 38:

    aliquos et ambitio pervertet,

    Quint. 12, 8, 2.—
    B.
    To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra):

    nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim,

    Cic. Sull. 16, 47:

    numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet,

    id. Div. in Caecil. 14, 44.—Hence, perver-sus ( pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).
    A.
    Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4:

    perversas induit comas,

    gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246:

    pondere capitum perversa ova,

    Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5:

    Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum,

    dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—
    B.
    Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad:

    dies pervorsus atque advorsus,

    Plaut. Men. 5, 5, 1:

    nihil pravum et perversum,

    Cic. Rosc. Com. 10, 30:

    quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest,

    id. Har. Resp. 12, 25:

    homo praeposterus atque perversus,

    id. Clu. 26, 71:

    sapientia,

    id. Mur. 36, 75:

    mos,

    id. Rosc. Com. 18, 56:

    bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt,

    Verg. A. 7, 584:

    perversa grammaticorum subtilitas,

    Plin. 35, 3, 4, § 13:

    ambitio,

    Quint. 10, 7, 21:

    generatio perversa,

    wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil:

    in perversum sollers,

    Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē ( pervor-sē), awry, the wrong way.
    1.
    Lit.:

    sella curulis in senatu perverse collocata,

    Suet. Galb. 18.—
    2.
    Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so,

    dicere,

    Cic. de Or. 1, 33, 150:

    erras pervorse, pater,

    Plaut. Most. 4, 2, 36:

    interpretari,

    id. Truc. 1, 2, 41:

    si quid fleri pervorse videt,

    id. Pers. 3, 1, 40:

    vides,

    id. Merc. 2, 2, 20: si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4:

    uti deorum beneficio,

    Cic. N. D. 3, 28, 70:

    imitari,

    id. Off. 3, 32, 113:

    quiescite agere perverse,

    Vulg. Isa. 1, 16.— Comp.:

    perversius,

    Tert. Apol. 2.— Sup.:

    perversissime suspicari,

    Hier. in Matt. 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > perverto

  • 18 pervorto

    per-verto ( pervorto), ti, sum, 3, v. a., to turn around or about, to overturn, overthrow, throw down (class.).
    I.
    Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):

    (coqui) aulas pervortunt,

    Plaut. Cas. 4, 1, 16:

    turrim ballistā,

    id. Bacch. 4, 4, 59:

    tum visam beluam immanem, quàcunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere,

    Cic. Div. 1, 24, 49:

    perversae rupes,

    broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—
    B.
    Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence:

    si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito,

    Plaut. Stich. 2, 1, 14.—
    II.
    Trop.
    A.
    To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt:

    cito homo pervorti potest,

    Plaut. Poen. 4, 2, 52:

    labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam,

    Cic. Fin. 3, 21, 70:

    quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt,

    id. Off. 1, 2, 5:

    omnia jura divina atque humana,

    id. ib. 1, 8, 26:

    ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit,

    id. Quint. 39, 108:

    hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam,

    id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273:

    aliquem amicitiā alicujus,

    Tac. A. 13, 45:

    aliquem,

    id. H. 3, 38:

    aliquos et ambitio pervertet,

    Quint. 12, 8, 2.—
    B.
    To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra):

    nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim,

    Cic. Sull. 16, 47:

    numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet,

    id. Div. in Caecil. 14, 44.—Hence, perver-sus ( pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).
    A.
    Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4:

    perversas induit comas,

    gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246:

    pondere capitum perversa ova,

    Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5:

    Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum,

    dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—
    B.
    Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad:

    dies pervorsus atque advorsus,

    Plaut. Men. 5, 5, 1:

    nihil pravum et perversum,

    Cic. Rosc. Com. 10, 30:

    quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest,

    id. Har. Resp. 12, 25:

    homo praeposterus atque perversus,

    id. Clu. 26, 71:

    sapientia,

    id. Mur. 36, 75:

    mos,

    id. Rosc. Com. 18, 56:

    bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt,

    Verg. A. 7, 584:

    perversa grammaticorum subtilitas,

    Plin. 35, 3, 4, § 13:

    ambitio,

    Quint. 10, 7, 21:

    generatio perversa,

    wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil:

    in perversum sollers,

    Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē ( pervor-sē), awry, the wrong way.
    1.
    Lit.:

    sella curulis in senatu perverse collocata,

    Suet. Galb. 18.—
    2.
    Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so,

    dicere,

    Cic. de Or. 1, 33, 150:

    erras pervorse, pater,

    Plaut. Most. 4, 2, 36:

    interpretari,

    id. Truc. 1, 2, 41:

    si quid fleri pervorse videt,

    id. Pers. 3, 1, 40:

    vides,

    id. Merc. 2, 2, 20: si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4:

    uti deorum beneficio,

    Cic. N. D. 3, 28, 70:

    imitari,

    id. Off. 3, 32, 113:

    quiescite agere perverse,

    Vulg. Isa. 1, 16.— Comp.:

    perversius,

    Tert. Apol. 2.— Sup.:

    perversissime suspicari,

    Hier. in Matt. 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > pervorto

См. также в других словарях:

  • GENERATIO — apud Canonistas, dicitur gradus cognationis et affinitatis, intra quem matrimonia contrahi vetant Canones et agnatio computatur. Ac sacris quidem literis, de paucis, iisque proximis, cautum fuit, in Levit. nec longius fere processit interdicutm,… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Generatio — Genera̱tio [aus lat. generatio = Zeugung] w; , ...io̱|nes: Zeugung, Fortpflanzung (Biol.) …   Das Wörterbuch medizinischer Fachausdrücke

  • Generatio aequivoca —   [lateinisch], Generatio spontanea, Urzeugung; die bis ins 19. Jahrhundert hinein vertretene Auffassung, Organismen entständen fortwährend aus nicht lebender (z. B. verfaulender) Materie.   * * * Ge|ne|ra|tio ae|qui|vo|ca [lat. = mehrdeutige… …   Universal-Lexikon

  • Generatio aequivŏca — s. spontanĕa (lat.), s. Urzeugung …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Generatio aequivoca — Generatĭo aequivŏca (lat.), s. Urzeugung …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Generatio primaria — Ge|ne|ra|tio pri|ma|ria . Ge|ne|ra|tio spon|ta|nea die; <aus lat. generatio primaria »ursprüngliche Zeugung« bzw. generatio spontanea »freiwillige Zeugung«> svw. ↑Generatio aequivoca …   Das große Fremdwörterbuch

  • Generatio spontanea — Der Begriff Abiogenese (auch Urzeugung, Spontanzeugung, Generatio spontanea, Archigenese) bezeichnet die heute widerlegte Auffassung, dass Lebewesen spontan und zu jeder Zeit von neuem aus unbelebter Materie entstehen. Heute wird… …   Deutsch Wikipedia

  • Generatio primaria — Ge|ne|ra|tio pri|ma|ria [lat. = ursprüngliche Zeugung, zu: primarius, ↑Premiere], Ge|ne|ra|tio spon|ta|nea, die; [lat. = freiwillige Zeugung, ↑spontan]: Generatio aequivoca …   Universal-Lexikon

  • Generatio spontanea — Ge|ne|ra|tio pri|ma|ria [lat. = ursprüngliche Zeugung, zu: primarius, ↑Premiere], Ge|ne|ra|tio spon|ta|nea, die; [lat. = freiwillige Zeugung, ↑spontan]: Generatio aequivoca …   Universal-Lexikon

  • Generatio aequivoca — Ge|ne|ra|tio ae|qui|vo|ca [ ɛ kvi:voka] die; <aus lat. generatio aequivoca »mehrdeutige Zeugung«> Urzeugung (Hypothese von der Entstehung des Lebens auf der Erde ohne göttlichen Schöpfungsakt) …   Das große Fremdwörterbuch

  • generatio — (лат.) рождение, происхождение …   Словарь ботанических терминов

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»