Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

fun

  • 1 lūdus

        lūdus ī, m    [LVD-], a play, game, diversion, pastime: novum sibi excogitant ludum: campestris: Nec lusisse pudet, sed non incidere ludum, H.: pueri Intenti ludo, V.— Plur, public games, plays, spectacles, shows, exhibitions: delectant homines ludi: festi dies ludorum: ludos aspicere, O.: ludi Olympiae: ludi Consualia, L.: ludi Cerialia, L.—Rarely sing: haec ultra quid erit, nisi ludus, Iu.— A place for exercise, place for practice, school: In eodem ludo doctae, T.: litterarum ludi, L.: discendi: Isocrates, cuius e ludo principes exierunt: gladiatores in ludo habebat, in training, Cs.: militaris, L.: quem puerum in ludo cognorat, N.: sic veniunt ad miscellanea ludi, Iu. — Play, sport, child's play: oratio ludus est homini non hebeti: quibus (Graecis) ius iurandum iocus est, testimonium ludus.— Sport, jest, joke, fun: ad honores per ludum pervenire: amoto quaeramus seria ludo, H.: Nil per ludum simulabitur, Iu.: narrare, quos ludos praebueris, how you made yourself ridiculous, T.: mihi ludos reddere, play tricks on, T.: frui ludo aetatis, L.— A play, entertaining exhibition, playful writing, satire: veteres inëunt proscaenia ludi, V.: ut est in Naevi Ludo.
    * * *
    game, play, sport, pastime, entertainment, fun; school, elementary school

    Latin-English dictionary > lūdus

  • 2 cavillor

        cavillor ātus, ārī    [cavilla, raillery], to jeer, mock, criticise, satirize, jest: cum ipso: togam eius praetextam: tribunos plebis, L.: in eo, aestate grave esse, etc.—To reason captiously, quibble, L.
    * * *
    cavillari, cavillatus sum V DEP
    jest, banter; make fun of, satirize, mock; use sophistry, quibble, cavil (at)

    Latin-English dictionary > cavillor

  • 3 lūdibundus

        lūdibundus adj.    [ludo], playful, sportive, frolicsome, jubilant: milites ita ludibundi, ut, etc., L. — Playing, easily, without effort, without danger. ad Hydruntem ludibundi pervenimus: omnia ludibundus conficies.
    * * *
    ludibunda, ludibundum ADJ
    having fun; cares free

    Latin-English dictionary > lūdibundus

  • 4 lūdicrum

        lūdicrum ī, n    [ludicer], a sport, toy, means of sport, game: iuvenes, quibus id ludicrum est, Ta.: et versūs et cetera ludicra pono, trifles, H. — A show, public game, scenic show, stage-play: Olympiorum solemne, L., H.
    * * *
    stage play; show; source of fun, plaything

    Latin-English dictionary > lūdicrum

  • 5 lūdificō

        lūdificō āvī, ātus, āre    [ludus+2 FAC-], to make game of, delude, cozen, deceive: si diutius ludificare videatur: ludificati incerto proelio, S.
    * * *
    ludificare, ludificavi, ludificatus V
    make fun/sport of, treat as a plaything; trifle with

    Latin-English dictionary > lūdificō

  • 6 lūdificor

        lūdificor ātus, ārī, dep.    [ludus+2 FAC-], to mock, make game of, make sport of, turn into ridicule, delude, deceive: aperte: me, T.: inter se, L. — To thwart, frustrate, baffle: morā consulem, S.: ea, quae hostes agerent, L.
    * * *
    ludificari, ludificatus sum V DEP
    make fun/sport of, treat as a plaything; trifle with

    Latin-English dictionary > lūdificor

  • 7 rīdiculus

        rīdiculus adj.    [rideo], exciting laughter, laughable, droll, funny, amusing, facetious: Hui, tam cito? ridiculum! how comical! T.: facie magis quam facetiis: Ridiculum est, te istuc me admonere, T.: Ridiculus totas simul absorbere placentas, H.—As subst n., something laughable, a laughing matter, jest, joke: quae sint genera ridiculi: ridiculo sic usurum oratorem, ut, etc.: Mihi solae ridiculo fuit, I had the fun to myself, T.: materies omnis ridiculorum est in istis vitiis, quae, etc.: sententiose ridicula dicuntur.— Laughable, silly, absurd, ridiculous, contemptible: insania, quae ridicula est aliis, mihi, etc.: qui ridiculus minus illo (es)? H.: mus, H.: pudor, Iu.: est ridiculum, quaerere, etc.—As subst m.: neque ridiculus esse Possum, etc., be a buffoon, T.
    * * *
    I
    ridicula, ridiculum ADJ
    laughable, funny; silly
    II
    buffoon, jester

    Latin-English dictionary > rīdiculus

  • 8 delicia

    I
    corner beam supporting a section of an outward-sloping roof; gutter (L+S); luxurious habits/self-indulgence; airs, manners of superiority; caprices/whims; ornaments/decorations; erotic verse; charms; elegant/affected manners/mannerism
    II
    favorite/pet/darling/beloved (usu pl.); man w/exquisite taste/gourmet; voluptury luxurious habits/self-indulgence; airs, manners of superiority; caprices/whims; ornaments/decorations; erotic verse; charms; elegant/affected manners/mannerism
    III
    pleasure/delight/fun (usu. pl.), activity affording enjoyment, luxuries; toys; luxurious habits/self-indulgence; airs, manners of superiority; caprices/whims; ornaments/decorations; erotic verse; charms; elegant/affected manners/mannerism

    Latin-English dictionary > delicia

  • 9 delicius

    pleasure/delight/fun, activity affording enjoyment; curiosities of art

    Latin-English dictionary > delicius

  • 10 derideo

    deridere, derisi, derisus V TRANS
    mock/deride/laugh at/make fun of; be able to laugh, escape, get off scot free

    Latin-English dictionary > derideo

  • 11 eludo

    eludere, elusi, elusus V
    elude, escape from; parry; baffle; cheat; frustrate; mock, make fun of

    Latin-English dictionary > eludo

  • 12 irrideo

    irridere, irrisi, irrisus V
    ridicule, mock, make fun of; laugh at

    Latin-English dictionary > irrideo

  • 13 jocosus

    jocosa, jocosum ADJ
    humorous, funny, droll; sportive; factious; full of jesting/jokes/fun

    Latin-English dictionary > jocosus

  • 14 illudo

    I.
    , illusi, illusum
    to mock, make fun of, ridicule
    II.
    -si -sum
    3, to mock, to scorn

    Latin-English dictionary of medieval > illudo

  • 15 fibula

    fībŭla (post-class. contr. fibla, Apic. 8, 7; Inscr. Orell. 2952; plur. heterocl.: fibula, ōrum, n., Spart. Hadr. 10, 5), ae, f. [contr. from figibula, from figo], that which serves to fasten two things together, a clasp, buckle, pin, latchet, brace.
    I.
    In gen.
    A.
    Lit.:

    ubi fibula vestem, Vitta coercuerat neglectos alba capillos,

    Ov. M. 2, 412;

    so on clothes (frequently set with gold and precious stones, and given as a mark of honor to deserving soldiers),

    Verg. A. 4, 139; 5, 313; 12, 274; Liv. 27, 19, 12; 39, 31, 18:

    fibula crinem Auro internectat,

    Verg. A. 7, 815: trabes binis utrimque fibulis ab extrema parte distinebantur, braces, * Caes. B. G. 4, 17, 6; Vitr. 1, 5:

    iligneae, ulmeae, etc.,

    bands, fillets for making baskets, Cato, R. R. 31, 1.—
    B.
    Transf.:

    P. Blessus Junium hominem nigrum, et macrum, et pandum, fibulam ferream dixit,

    Quint. 6, 3, 58.— Trop.:

    sententia clavi aliquā vel fibulā terminanda est,

    connection, Fronto Laud. Fun. 1:

    laxare fibulam delictis voluntariis,

    bonds, fetters, Tert. Cor. Mil. 11.—
    II.
    In partic.
    A. B.
    A stitching-needle drawn through the prepuce, Cels. 7, 25, 3; Mart. 7, 82, 1; 11, 75, 8; Juv. 6, 73; 379; Sen. ap. Lact. 1, 16; Tert. Cor. Mil. 11; id. Pudic. 16.

    Lewis & Short latin dictionary > fibula

  • 16 fundibalum

    fundĭbălum ( - bŭlum), i, n., or fun-dĭbălus, i, m. [vox hibr. from funda and ballô], a hurling or slinging machine (late Lat.), Vulg. 1 Macc. 6, 51; Ambros. Ep. 37, 40; cf. Isid. Orig. 18, 10, 2: Fundibali lithoboloi, Gloss. Lat. Gr.

    Lewis & Short latin dictionary > fundibalum

  • 17 fundibalus

    fundĭbălum ( - bŭlum), i, n., or fun-dĭbălus, i, m. [vox hibr. from funda and ballô], a hurling or slinging machine (late Lat.), Vulg. 1 Macc. 6, 51; Ambros. Ep. 37, 40; cf. Isid. Orig. 18, 10, 2: Fundibali lithoboloi, Gloss. Lat. Gr.

    Lewis & Short latin dictionary > fundibalus

  • 18 grassator

    grassātor, ōris, m. [id.].
    I.
    A vagabond, idler: poëticae artis honos non erat. Si qui in ea re studebat, aut sese ad convivia applicabat, grassator vocabatur, Cato ap. Gell. 11, 2, 5.—
    II.
    A disorderly person, one who goes rioting about (esp. at night, whether for fun and enjoyment or for robbery), a rioter, a waylayer, street-robber, footpad:

    hoc modo viator quoque bene vestitus causa grassatori fuisse dicetur, cur ab eo spoliaretur,

    Cic. Fat. 15, 34:

    grassatorum plurimi palam se ferebant succincti ferro,

    Suet. Aug. 32:

    grassatores et sicarii,

    id. Caes. 72:

    nocturni grassatoris insidiosa violentia,

    Gell. 20, 1, 8; Quint. 12, 1, 38:

    ferro subitus grassator agit rem,

    Juv. 3, 305.

    Lewis & Short latin dictionary > grassator

  • 19 ludo

    lūdo, si, sum ( inf. ludier, Ter. Ad. 4, 3, 16), 3, v. a. and n. [root lud- for loid-, from Sanscr. krīd, to play; cf. laus and cluere from Sanscr. root cru-], to play.
    I.
    Lit., to play, play at a game of some kind:

    tesseris,

    Ter. Ad. 4, 7, 21:

    aleā ludere,

    Cic. Phil. 2, 23, 56:

    pilā et duodecim scriptis,

    id. de Or. 1, 50, 217; 1, 16, 73; 2, 62, 253:

    cum pila,

    id. Tusc. 5, 20, 60:

    trocho,

    Hor. C. 3, 24, 56:

    nucibus,

    Mart. 14, 1, 12:

    pilā,

    Val. Max. 8, 8, 2:

    positā luditur arcā,

    with one's whole cash-box staked, Juv. 1, 90:

    eburnis quadrigis cotidie in abaco,

    Suet. Ner. 22:

    apud quem alea lusum esse dicetur,

    Dig. 11, 5, 1 praef.:

    senatus consultum vetuit in pecuniam ludere,

    to play for money, ib. 11, 5, 2:

    ego nisi quom lusim nil morer ullum lucrum,

    Plaut. Rud. 4, 7, 22. —
    (β).
    With acc.:

    aleam,

    Suet. Aug. 70; id. Claud. 33; id. Ner. 30:

    par impar,

    id. Aug. 71; Hor. S. 2, 3, 248:

    ducatus et imperia,

    Suet. Ner. 35:

    Trojam,

    id. Caes. 39; id. Ner. 7:

    proelia latronum,

    Ov. A. A. 3, 357; cf. pass.:

    sunt aliis scriptae, quibus alea luditur, artes,

    id. Tr. 2, 471:

    alea luditur,

    Juv. 8, 10:

    aleae ludendae causa,

    Dig. 11, 5, 1 praef.:

    alea ludebatur,

    ib. 11, 5, 1, § 2.—
    (γ).
    Absol.:

    lusimus per omnes dies,

    Suet. Aug. 71; 94; cf.:

    ludis circensibus elephantos lusisse,

    appeared in the public games, Liv. 44, 18, 8.—In sup.:

    dimittere lusum,

    Varr. Sat. Men. 53, 7.—
    B.
    To play, sport, frisk, frolic:

    dum se exornat, nos volo Ludere inter nos,

    have some fun, Plaut. Stich. 5, 4, 20:

    ludere armis,

    Lucr. 2, 631:

    suppeditant et campus noster et studia venandi honesta exempla ludendi,

    Cic. Off. 1, 29, 104:

    ad ludendumne, an ad pugnandum, arma sumturi,

    id. de Or. 2, 20, 84:

    in numerum,

    dance, Verg. E. 6, 28:

    hic juvenum series teneris immixta puellis ludit,

    Tib. 1, 3, 64:

    cumque marinae In sicco ludunt fulicae,

    Verg. G. 1, 363:

    in exiguo cymba lacu,

    Ov. Tr. 2, 330. —
    II.
    Trop.
    A.
    To sport, play with any thing, to practise as a pastime, amuse one's self with any thing:

    illa ipsa ludens conjeci in communes locos, Cic. Par. prooem.: Prima Syracosio dignata est ludere versu Nostra... Thalia,

    Verg. E. 6, 1.—Esp., to play on an instrument of music, to make or compose music or song:

    ludere quae vellem calamo permisit agresti,

    Verg. E. 1, 10:

    talia fumosi luduntur mense Decembri,

    Ov. Tr. 2, 491:

    quod tenerae cantent, lusit tua musa, puellae,

    id. Am. 3, 1, 27:

    coloni Versibus incomptis ludunt,

    Verg. G. 2, 386:

    carmina pastorum,

    id. ib. 4, 565; Suet. Ner. 3:

    si quid vacui sub umbra Lusimus tecum,

    Hor. C. 1, 22, 2.—
    B.
    To sport, dally, wanton (cf. "amorous play," Milton, P. L. 9, 1045):

    scis solere illam aetatem tali ludo ludere,

    Plaut. Most. 5, 2, 36: affatim edi, bibi, lusi, Liv. Andron. ap. Paul. ex Fest. s. v. affatim, p. 11 Müll.; cf.:

    lusisti satis, edisti satis, atque bibisti,

    Hor. Ep. 2, 2, 214; Ov. A. A. 2, 389; Cat. 61, 207; Suet. Tib. 44; Mart. 11, 104, 5.—
    C.
    Ludere aliquem or aliquid, to play, mock, imitate, mimic a person or thing (only in mockery; cf.: partes agere, etc.): civem bonum ludit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 9, 1; cf.:

    ludere opus,

    to imitate work, make believe work, Hor. S. 2, 3, 252:

    magistratum fascibus purpurāque,

    App. M. 11, p. 260 fin.:

    ludere causas,

    Calp. Ecl. 1, 45: impia dum Phoebi Caesar mendacia ludit, Poët. ap. Suet. Aug. 70.—
    D.
    To trifle with:

    summa pericula,

    Mart. 9, 38, 1:

    viribus imperii,

    Sen. Brev. Vit. 18, 4.—
    E.
    To spend in play or amusement, to sport away:

    otium,

    Mart. 3, 67, 9.—Hence, ludere operam, to throw away one's labor, to labor in vain, Plaut. Ps. 1, 3, 135.—
    F.
    To make sport or game of a person, to ridicule, rally, banter:

    Domitius in senatu lusit Appium collegam,

    Cic. Q. Fr. 2, 15 a, 13:

    satis jocose aliquem ludere,

    id. ib. 2, 12, 2:

    omnium irrisione ludi,

    id. de Or. 1, 12, 50.—Rarely with ad:

    caput aselli, ad quod lascivi ludebant ruris alumni,

    Juv. 11, 98.—
    G.
    To delude, deceive:

    auditis, an me ludit amabilis Insania?

    Hor. C. 3, 4, 5; Ov. A. A. 3, 332:

    custodes,

    Tib. 1, 6, 9; 3, 4, 7.— Comp.:

    hoc civili bello, quam multa (haruspicum responsa) luserunt,

    i. e. gave wanton, deceptive responses, Cic. Div. 2, 24, 53.

    Lewis & Short latin dictionary > ludo

  • 20 ludus

    lūdus, i, m. [id.], a play.
    I.
    Lit.
    A.
    In gen., a play, game, diversion, pastime:

    ad pilam se aut ad talos, aut ad tessaras conferunt, aut etiam novum sibi aliquem excogitant in otio ludum,

    Cic. de Or. 3, 15, 58:

    datur concessu omnium huic aliqui ludus aetati,

    id. Cael. 12, 28:

    campestris,

    id. ib. 5, 11:

    nec lusisse pudet, sed non incidere ludum,

    Hor. Ep. 1, 14, 36.—
    B.
    In partic.
    1.
    Ludi, public games, plays, spectacles, shows, exhibitions, which were given in honor of the gods, etc.
    (α).
    In gen.:

    hoc praetore ludos Apollini faciente,

    Cic. Brut. 20, 78:

    ludos committere,

    id. Q. Fr. 3, 4, 6:

    ludos magnificentissimos apparare,

    id. ib. 3, 8, 6:

    ludos apparatissimos magnificentissimosque facere,

    id. Sest. 54, 116:

    ludos aspicere,

    Ov. F. 6, 238:

    ludos persolvere alicui deo,

    id. ib. 5, 330: ludis, during the games, Cic. Fragm. ap. Non. 63, 18; Plaut. Cas. prol. 27:

    circus maximus ne diebus quidem ludorum Circensium... irrigabatur,

    Front. Aq. 97.— Sing.:

    haec ultra quid erit, nisi ludus?

    Juv. 8, 199.—
    (β).
    In this sense, ludi is freq. in appos. with the neutr. plur. of the adj. which names the games:

    ludi Consualia,

    Liv. 1, 9, 6:

    ludi Cerealia,

    id. 30, 39, 8:

    ludi Taurilia,

    id. 39, 22, 1 (Weissenb. Taurii); 34, 54, 3; cf.:

    quaedam faciem soloecismi habent... ut tragoedia Thyestes, ut ludi Floralia ac Megalensia... numquam aliter a veteribus dicta,

    Quint. 1, 5, 52; cf.:

    ludis Megalensibus,

    Gell. 2, 24, 2.—
    (γ).
    Also with gen. of place:

    eo ipso die auditam esse eam pugnam ludis Olympiae memoriae proditum est,

    Cic. N. D. 2, 2, 6.—
    2.
    Stage-plays (opp. to the games of the circus):

    venationes autem ludosque et cum collegā et separatim edidit,

    Suet. Caes. 10.—
    C.
    A place of exercise or practice, a school for elementary instruction and discipline (cf. schola):

    in ludum ire,

    Plaut. Pers. 2, 1, 6:

    fidicinus,

    music-school, id. Rud. prol. 43:

    litterarius,

    id. Merc. 2, 2, 32:

    litterarum ludi,

    Liv. 3, 44; 6, 25:

    ludus discendi,

    Cic. Q. Fr. 3, 4, 6:

    Dionysius Corinthi dicitur ludum aperuisse,

    id. Fam. 9, 18, 1:

    Isocrates, cujus e ludo, tamquam ex equo Trojano, meri principes exierunt,

    id. de Or. 2, 22, 94; id. Or. 42, 144:

    gladiatores, quos ibi Caesar in ludo habebat,

    Caes. B. C. 1, 14, 4:

    militaris,

    Liv. 7, 33, 1:

    litterarii paene ista sunt ludi et trivialis scientiae,

    Quint. 1, 4, 27:

    litterarium ludum exercere,

    Tac. A. 3, 66:

    obsides quosdam abductos e litterario ludo,

    Suet. Calig. 45:

    ibi namque (in foro) in tabernis litterarum ludi erant,

    Liv. 3, 44, 6:

    quem puerum in ludo cognōrat,

    Nep. Att. 10, 3:

    in Flavī ludum me mittere,

    Hor. S. 1, 6, 72; cf. Gell. 15, 11, 2; Suet. Gram. 4; id. Rhet. 1:

    sic veniunt ad miscellanea ludi,

    Juv. 11, 26.
    II.
    Transf.
    A.
    Play, sport, i. e. any thing done, as it were, in play, without trouble, mere sport, child's play:

    oratio ludus est homini non hebeti,

    Cic. de Or. 2, 17, 72:

    cum illa perdiscere ludus esset,

    id. Fin. 1, 8, 27:

    quibus (Graecis) jusjurandum jocus est, testimonium ludus,

    id. Fl. 5, 12.—
    B.
    Sport, jest, joke, fun: si vis videre ludos [p. 1084] jucundissimos, Plaut. Poen. 1, 1, 78:

    ad honores per ludum et per neglegentiam pervenire,

    Cic. Verr. 2, 5, 70, § 181:

    aliquem per ludum et jocum evertere,

    id. ib. 2, 1, 60, §

    155: amoto quaeramus seria ludo,

    Hor. S. 1, 1, 27:

    vertere seria ludo,

    id. A. P. 226:

    nil per ludum simulabitur,

    Juv. 6, 324:

    ut ludos facit,

    Ter. Phorm. 5, 7, 52: ludos facere aliquem, to make sport of, make game of, to banter, jeer at, mock:

    ut nunc is te ludos facit,

    Plaut. Capt. 3, 4, 47:

    quem, senecta aetate, ludos facias,

    id. Aul. 2, 2, 74.— With dat.:

    miris modis dī ludos faciunt hominibus,

    Plaut. Rud. 3, 1, 1; id. Truc. 4, 2, 46.—In pass.:

    ludos fieri,

    Plaut. Ps. 4, 7, 72:

    hocine me aetatis ludos vis factum esse indigne?

    id. Bacch. 5, 1, 4: ludos aliquem dimittere, to send one away with scorn and derision, or, as in Engl., to send one off with a flea in his ear:

    numquam hercle quisquam me lenonem dixerit, si te non ludos pessimos dimisero,

    id. Rud. 3, 5, 11:

    ludos facis me,

    id. Am. 2, 1, 21: facere ludos aliquid, to make a jest or a trifle of any thing, to throw away, to lose:

    nunc et operam ludos facit, et retia, etc.,

    id. Rud. 4, 1, 9:

    ludos dare, praebere,

    to make one's self ridiculous, Ter. Eun. 5, 7, 9:

    ludos alicui reddere,

    to play tricks on, id. And. 3, 1, 21: dare ludum alicui, to give play to one, i. e. to humor, indulge, Plaut. Bacch. 4, 10, 7; id. Cas. prol. 25; id. Bacch. 4, 10, 9:

    amori dare ludum,

    Hor. C. 3, 12, 1: ludus aetatis, the pleasures of love:

    si frui liceret ludo aetatis, praesertim recto et legitimo amore,

    Liv. 26, 50.—
    C.
    Ludus, the title of a work of Nævius:

    ut est in Naevii Ludo,

    Cic. de Sen. 6, 20; Fest. s. v. redhostire, p. 270, 22 Müll.—Also, Ludus de Morte Claudii, a work of Seneca.

    Lewis & Short latin dictionary > ludus

См. также в других словарях:

  • fun — [ fɶn ] n. m. • 1974; mot angl. « amusement » ♦ Anglic. Joie délirante et exubérante. Adjt Ils sont fun. ♢ Région. (Québec) FUN [ fɔn ] ou FONNE : amusement. C est le fun ! Avoir du fun, du plaisir, de l agrément. « Si t es pas venu ici pour… …   Encyclopédie Universelle

  • Fun — Fun, Fun, Fun Saltar a navegación, búsqueda «Fun, Fun, Fun» Sencillo de The Beach Boys del álbum Shut Down Volume 2 Lado B « Why Do Fools Fall In Love » Publicación 3 de febrero d …   Wikipedia Español

  • fun — /fun/, n., v., funned, funning, adj. n. 1. something that provides mirth or amusement: A picnic would be fun. 2. enjoyment or playfulness: She s full of fun. 3. for or in fun, as a joke; not seriously; playfully: His insults were only in fun. 4.… …   Universalium

  • fun — fun, jest, sport, game, play are comparable when they denote something (as an activity, an utterance, or a form of expression) that provides diversion or amusement or is intended to arouse laughter. Fun implies amusement or an engagement in what… …   New Dictionary of Synonyms

  • fun — [fun] n. [< ME fonne, a fool, foolish, or fonnen, to be foolish < ?] 1. a) lively, joyous play or playfulness; amusement, sport, recreation, etc. b) enjoyment or pleasure 2. a source or cause of amusement or merriment, as an amusing person… …   English World dictionary

  • Fun — 〈[fʌ̣n] m.; ; unz.; salopp〉 Spaß ● Fun haben Spaß haben, sich amüsieren, sich sorglos vergnügen [engl., „Spaß“] * * * Fun [fan ], der; s [engl. fun]: Spaß, den jmd. bei bestimmten Tätigkeiten hat: F. haben. * * * FUN   [Abk. für Free Universal …   Universal-Lexikon

  • fun — first recorded in 1700 and stigmatized by Dr Johnson as a ‘low cant word’ (i.e. ephemeral jargon), has long hovered on the brink of adjectival status (It was really fun) and more recently has taken a step further in informal attributive uses such …   Modern English usage

  • Fun — steht für: Spaß (Amerikanismus), oft in Verbindung mit Sportarten, Musikrichtungen etc.: z. B. Fun Punk Fun (Gewichtseinheit), eine Gewichts und Geldeinheit im alten japanischen Maßsystem Shakkanhō FUN steht für: Flughafen Funafuti in Tuvalu …   Deutsch Wikipedia

  • Fun — Fun, n. [Perh. of Celtic origin; cf. Ir. & Gael. fonn pleasure.] Sport; merriment; frolicsome amusement. Oddity, frolic, and fun. Goldsmith. [1913 Webster] {To make fun of}, to hold up to, or turn into, ridicule. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fun it — «Fun it» Canción de Queen Álbum Jazz (album) Publicación 1978 Grabación …   Wikipedia Español

  • fun — ► NOUN 1) light hearted pleasure or amusement. 2) a source of this. 3) playfulness or good humour. ► ADJECTIVE informal ▪ enjoyable. ● make fun of Cf. ↑make fun of …   English terms dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»