fregn

question, ask, inquire

* * *

(v.) to ask

(pl. -ir), m. news, intelligence information.

* * *

f. news, intelligence, Fas. ii. 368, Fms. ix. 483; flugu-fregn, gossip, a ‘canard.’

[frεg̊n̥]

f fregnar, fregnir

adj. curious, in the saying, fróðr er hverr f., Art. 90.

read fregvíss, see Art. 4. (Ed.)

запытацца грошай не каштуе (за спрос ня б'юць у нос; запрос ня б'е ў нос)

[r̥aðfrεg̊n̥]

лепей дзесяць разоў перапытаць, чымся адзін раз заблукаць (хто пытае, той не блукае)

спрашиваться

спрашивать

(fregn; frá, frágum; fréginn), v.

1) to hear of, be informed of (þrándr frá andlát föður síns);

2) to ask (f. e-n e-s); f. e-n ráðs, to ask one’s advice.

(-da or -að), v. = prec.

* * *

pret. frá, 2nd pers. frátt, fráttu, pl. frágum; pres. fregn; pret. subj. frægi, frægim, Am. 99; part. freginn; sup. fregit; with the neg. suf. fráat, Ýt. 10: in mod. usage weak fregna, að, pres. fregna, sup. fregnað: in old writers a form fregna, d, occurs early, thus, pres. fregnir, Fms. xi. 42, Jómsv. S. 2; pret. fregndi, 14; pres. subj. fregnisk (= fregnsk), Sighvat, Fms. vi. 41; pres. fregnar, Glúm. 374; sup. fregnt (= fregit), Ld. 4, is scarcely a correct form; pret. pl. fregnuðum, Dipl. v. 16, in a deed of the 14th century;—by that time the word had got its present form: [Goth. fraihnan = ἐρωταν; A. S. frignan; old Sax. gifrægnan; cp. Germ. fragen]:—to hear, be informed; er þú fregn andlát mitt, Blas. 43; er hann slíkt um fregn, Vsp. 30; Þrándr frá andlát föður síns, Landn. 214; ok frágu þau tíðendi at …, Ó. H. 106; enda fregn sakar-aðili vígit á þingi, Grág. (Kb.) ch. 107, (fregni, subj., Sb. i. 105); er hann fregn dauða hins, Kb. i. 154; eða fregn hann eigi hvar féráns-dómr átli at vera, Grág. i. 95, ok er hann fregnar (sic Ed.), safnar hann liði, Glúm. l. c.; þá frá hann til öndvegis-súlna sinna, Landn. 250; síðan frá engi maðr til hans, Str. 74; frá hann, at Haraldr …, Fms. vi. 256; eptir því vér fregnuðum af oss ellrum mönnum, Dipl. l. c.; síðan fregnir hann safnaðinn, Fms. xi. 42; nú sem þessi tíðendi vóru fregin um allt landit, Str. 54; þeir þóttusk þaðan mart fýsiligt fregit (Ed. frengt) hafa, Ld. 4; sann-fregit = sann-spurt, Hallfred.

II. to ask, only in very old poetry; fregna e-n e-s; hvers fregnit mik, Vsp. 22; ok ek þess opt fróða menn fregit hafði, Ýt. 6; fregna ok segja, to ask and say, ask and answer, Hm. 27; ef hann freginn er-at, 29; fregna ok segja skal fróðra hverr, 61, Skv. 1. 19, Fsm. 8; fregna e-n ráðs, to ask one’s advice, Hm. 109: fregna at e-u (as spyrja), 32.

(pl. -ir), f.

1) news, intelligence;

2) enquiry about the future (ganga til fréttar við e-n).

* * *

f. [akin to fregn, but contracted], news, intelligence, Fms. xi. 101, Nj. 175, Bs. i. 735, Grett. 122, Fs. 15, 27; very freq. in mod. usage, esp. in pl. fréttir, news; hvat er í fréttum, what news? in compds, frétta-blað, a newspaper; fregn and tíðindi (q. v.) are only used in a peculiar sense.

2. enquiry, Grág. i. 35, obsolete.

β. in a religious sense, enquiring of gods or men about the future, Nj. 273: the phrase, ganga til fréttar við e-n; Sigurðr gékk til fréttar við móður sína, hón var margkunnig, Orkn. 28; þangat géngu menn til frétta, Fs. 19; gékk hann þá til sónarblóts til fréttar, Hkr. i. 24; biskup gékk til fréttar við Guð, 686 B. 13.

[frεg̊n̥a]

fregnaði и уст. fregn, frá, frágum, fregið

1. vt

1) услышать, узнать

2) ( e-s) спрашивать (о чём-л.)

2. fregnast

n. [önd, anima; lát, damnum], ‘loss of breath,’ death; þá er þú fregn a. mitt, 623. 43; a. Magnúss konungs, Gizurar biskups, etc., Bs. i. 65, 70, Eg. 119, 367.

β. the last gasp, the very moment of death; þá var konungr nær andláti, Hkr. i. 160; var hann þá beint í andláti, Fms. vi. 230; ok er hann fann at nær dró at andláti hans, his last moments drew near, viii. 446: andlát has the notion of a quiet, easy death; líflát, a violent death; but both are only used in a dignified sense.

COMPDS: andlátsdagr, andlátsdægr, andlátssorg, andlátstíð.

* * *

(sjaldnar, sjaldnast), adv. seldom (s. hefi ek aðra haft at skildi fyrir mér).

* * *

adv., compar. sjaldnar, sjaldnast (but sjaldar, Barl. 96, 100); in mod. proncd. skjaldan, with a non-radical k: [A. S. seldan; Engl. seldom; Germ. selten; Dan. sjelden]:—seldom; mjök s., Am. 78; sem sjaldnar kann henda, Fas. i. 158; þá væri hann sjaldar á tali við þik, Barl. 96; miklu sjaldar enn hann vildi, 100; ef prestr syngr þar sjaldnar, K. Þ. K.; sjaldnar verðr sá heim sóttr er fám görir gott, Bs. ii. 98; meira vírðisk þat er sjaldnar verðr = ‘omne ignotum pro mirifico.’ Hom. (St.); það er nýtt sem skjaldan skeðr, a saying (mod.); sem sjaldnast, Hom. (St.); tvá daga í viku it sjaldnasta, at least, Vm. 94; it sjaldnasta á tólf mánudum, at seldomest once a twelvemonth, Bs. i. 168; ó-sjaldan, not seldom, Vsp. 26.

2. with the notion of never, not; hann s. sitr er hann slíkt of fregn, Vsp. 30; s. verðr víti vörum, Hm. 6; s. hittir leiðr í lið, 65; s. sút ala, 47; s. bautasteinar …, 71; heldr var ek hæg sjaldan, Am. 95; sjaldan hefi ek aðra haft at skildi fyrir mér, Nj. 8; s. fór svá þá er vel vildi, Ld. 290; sjaldnar myndim vér þess iðrask, þó at vér mæltim fleira en færa, one would seldom have to repent having said too little rather than too much, Hrafn. 9; hafðu þat fram s., never put that forth, Am. 38.

COMPDS: sjaldgæfr, sjaldgætr, sjaldheyrðr, sjaldkvæmr, sjaldsénn, sjaldstundum.

1) such; s. maðr, such a man; s. sem (or er), such as; s. svá, such like, similar (slíkir svá menn); annarr s., another of the same kind;

2) this, that (þér skulut slíku ráða);

3) neut., slíkt, as adv. in such wise, so; slíkt er þér líkar, as it pleases thee; slíkan, similarly, in a like manner (hygg ek, at slíkan mun hafa farit um annat).

* * *

adj., prop. a compd. qs. svá-líkr, so-líkr; [Ulf. swa-leiks = τοιουτος; A. S. swilc, i. e. swa ylc = so like; Early Engl. silk, whence mod. Engl. such, with the l dropped; Scot. sic; Germ. solch; Dan. slig; Swed. slik]:—such; slíkr maðr, such a man, Fms. i. 99; slíkr maðr sem, Eg. 759; slíkan sem, Fms. i. 21; slíkt sems, Am. 103; slíks úfriðar, sem …, Ísl. ii. 242; slíkt lið sem hann fékk, Fms. i. 74: slíkr svá, such-like; með slíkum svá fortölum, Al. 33; meira enn slíkt svá, Fms. v. 303; at slíkum svá, mönnum, vi. 99: slíkt ok it sama, Post. 645. 66, Stj. 356: neut., ef slíkt skyldi þreyta, Fms. ii. 176; er hann slíkt um fregn, Vsp. 30.

2. similar; slíkan löst, Hm. 97: neut., átt þú slíkt at frétta, the same news, Am. 78, Rekst. 8; svara slíku, to answer in such wise, Ó. H. (in a verse); annat slíkt, Akv. 6; slíks var þar ván, Fms. i. 74; slíkt megu vér nú reyna, Nj. 97.

3. this, that, it; þér skulut slíku ráða, Eb. 46 new Ed.; fylgðit saðr slíku, Am. 45; slíkt er válaðs vera, Hm. 10.

II. neut. slíkt, as adv. in such wise, so; slíkt sem annar-staðar, Ó. H. 47; slíkt er þér líkar, as it likes thee, 114; hann var slíkt íllr sem faðir hans, just as bad as his father, Stj. 585, 588, 625; slíkan, id.; hygg ek at slíkan mun hafa farit um annat, just so, Eg. 6l; at slíku, id., Stj. 82.

1) death (þá er þú fregn andlát mitt);

2) the last gasp; þá var konungr nær andálti, was almost breathing his last.

v. сильн. V; praes. fregn; praet. frá, pl. frágum; conj. fræga; pp. freginn; тж. слаб.: praet. fregnda или fregnaða

1) услышать, узнать

2) (e-n e-s) спрашивать (кого-л. о чём-л.)

* * *

гл. сильн. V спрашивать, узнавать

n. -a-

1) смерть, кончина

2) последний вздох

Approximate Pronunciation (Northern / Southern) [freyg'∙n]

ask