Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

feigned

  • 1 uppgerîur, tilgerîar-

    Íslensk-ensk orðabók > uppgerîur, tilgerîar-

  • 2 ÓRAR

    * * *
    f. or m. pl.
    1) fits of madness, craziness (hón bar eigi óra í augum); hann gørði sér órar, he feigned insanity;
    2) wild fancies (órar þær, er sjá maðr ferr með).
    * * *
    f. pl., in mod. usage masc. pl. [cp. ærr = insane] fits of madness; þegar tók af honum órarnar er Davíð lék hörpuna, Stj. 467; mæla órar, to talk wildly, Mar. 1071; segi ek yðr satt, at hón bar eigi óra í augum, Bs. i. 204; hann varð ærr ok sagði í órunum ( in fits of delirium) hvat þeir höfðu gört, Magn. 522; hann görði sér órar ( feigned insanity) ok lét sem hann félli í brottfall, Landn. (Hb.) 215; af órum ok vitleysi, Stj. 467; höfuð-órar (q. v.), delirium.
    2. wild fancies, frolics; trúir þú þegar á órar þær, er sá maðr ferr með, Ó. H. 107; þessum mun ek við bregða Áslaugar órunum, Fas. i. 257: wild pranks, mad freaks, órar ( ravings) eru úrækðir órar ( our), Skálda 162; ærsli og órar; þat er ok óronum næst ( there will be mad doings) er veslu batnar, Al. 4; draum-órar, wild dream-fancies.
    COMPDS: órabelgr, óraferð, óramaðr, óramál, óravegr, óraverk.

    Íslensk-ensk orðabók > ÓRAR

  • 3 DIKTA

    (að), v.
    1) to compose in Latin (dikta ok skrifa bréf á Látínu);
    2) to bring about, make;
    3) to invent, devise, think out (hann gerir á sömu leið sem fjandinn fyrir honum diktar).
    * * *
    að, [Lat. dictare], to compose in Latin; Gunnlaugr munkr er Látínu söguna diktað hefir, Bs. i. 215, 786; dikta ok skrifa bréf á Látínu; bréf skrifað ok diktað, 798; d. bækr, 79; d. vers, 655 xxxii. 17; d. röksemdir, Bs. i. 786: in old writers dikta is only used of Latin (not Icel.) compositions, but as these compositions were in an affected and artificial style, the word also got the sense of fiction, cp. Germ. dichten, dicbter = a poet, dichtung = poetry; mod. Dan. digter; Engl. ditty; in Icel. mostly with the notion of falsehood, not as in Germ. and mod. Dan. of fancy.
    2. to romance, lie; logit eðr diktað, Stj. 40; diktaðu þar andsvör þau er eigi vóru sönn, 248: menn hugðu þetta ráð diktað (feigned), Bs. i. 757; sem fjandinn hafði diktað, Mar. (Fr.); Dóra þú lézt dikta ljóð, dári þig sérhver maðr, Vídal. (a ditty).

    Íslensk-ensk orðabók > DIKTA

  • 4 lausa-kjör

    n. pl. loose conditions, a void bargain; undir mál né lausakjör, no false or feigned bargain, Grág. i. 225; enda skolu engi lausakjör á vera, 268.

    Íslensk-ensk orðabók > lausa-kjör

  • 5 skrópar

    m. pl. sham, hypocrisy.
    * * *
    m. pl. [akin to skrípi?], a juggle, sham, hypocrisy; hræsni ok skrópar (rendering of hypocrisis), Hom. 27, Mar. 220: in mod. usage a feigned illness or the like, það eru ekki nema skrópar.
    COMPDS: skrópamaðr, skrópasótt.

    Íslensk-ensk orðabók > skrópar

  • 6 skrópa-sótt

    f. a feigned illness, Fms. vi. 32, Thom. 160, Stj. 199.

    Íslensk-ensk orðabók > skrópa-sótt

  • 7 yfir-bragð

    n. outward look, appearance, demeanour, bearing, Fms. i. 96; ásjá með blíðu ok björtu yfirbragði, 97; hans y. ok ásjóna, 216; með þungu yfirbragði, vii. 156; með miklu yfirbragði, of very imposing demeanour, 219; með áhyggju-yfirbragði, vi. 32; sköruligr í yfirbragði, Ld. 18, Bs. i. 76, Fas. iii. 666; allt var þetta fornt ok fémikit ok með miklu yfirbragði, magnificent, Fms. vi. 342; ýmislegt y. máls-greina, Skálda 193.
    2. a surface, Rb. 468, 470.
    3. a shew, pretence, outer appearance; görði hann þat y. fyrir alþýðu, at …, Orkn. 410; svikliga … með sáttgjarnligu yfirbragði, Fms. iii. 63; en göra hitt y. á, at sendimenn væri vel haldnir, Ó. H. 151; í yfirbragði til vinganar við þá, for appearance sake, Fms. x. 382; konungr görði á sér hrygðar-svip at yfirbragði, feigned mourning, 625. 96.
    COMPDS: yfirbragðs-lítill, -mikill, adj. poor, grand of look or appearance, Ísl. ii. 237, Sturl. iii. 123.

    Íslensk-ensk orðabók > yfir-bragð

  • 8 skrópasótt

    Íslensk-ensk orðabók > skrópasótt

  • 9 skröksamligr

    a. false, feigned.

    Íslensk-ensk orðabók > skröksamligr

См. также в других словарях:

  • Feigned — Feigned, a. Not real or genuine; pretended; counterfeit; insincere; false. A feigned friend. Shak. [1913 Webster] Give ear unto my prayer, that goeth not out of feigned lips. Ps. xvii. 1. {Feign ed*ly}, adv. {Feign ed*ness}, n. [1913 Webster] Her …   The Collaborative International Dictionary of English

  • feigned — I adjective apocryphal, artificial, assumed, bogus, colorable, counterfeit, deceptive, delusive, disguised, dishonest, disingenuous, evasive, fabricated, factitious, faked, false, fictitious, forged, fraudulent, hypocritical, illusory, imaginary …   Law dictionary

  • feigned — feigned; un·feigned; feigned·ly; …   English syllables

  • feigned — [adj] pretended affected, artificial, assumed, counterfeit, fabricated, fake, faked, false, fictitious, imaginary, imagined, imitation, insincere, phony, pretended, pseudo*, put on*, sham*, simulated, spurious; concepts 401,582 Ant. genuine, real …   New thesaurus

  • feigned — [fānd] adj. 1. Now Rare fictitious; imagined 2. pretended; simulated; sham …   English World dictionary

  • feigned — feignedly /fay nid lee/, adv. feignedness, n. /faynd/, adj. 1. pretended; sham; counterfeit: feigned enthusiasm. 2. assumed; fictitious: a feigned name. 3. disguised: a feigned voice. [1325 75; ME; see FEIGN, ED2] * * * …   Universalium

  • Feigned — Feign Feign, v. t. [imp. & p. p. {Feigned}; p. pr. & vb. n. {Feigning}.] [OE. feinen, F. feindre (p. pr. feignant), fr. L. fingere; akin to L. figura figure,and E. dough. See {Dough}, and cf. {Figure}, {Faint}, {Effigy}, {Fiction}.] 1. To give a… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • feigned — adjective /ˈfeɪnd/ Pertaining to a pretense, a counterfeit, or something false or fraudulent. 1841 I have passed my word, said Jowl with feigned reluctance, and Ill keep it. When does this match come off? I wish it was over. To night? Charles… …   Wiktionary

  • feigned — adj. Feigned is used with these nouns: ↑indifference, ↑innocence …   Collocations dictionary

  • feigned — [[t]feɪnd[/t]] adj. 1) pretended; sham; counterfeit: feigned enthusiasm[/ex] 2) assumed; fictitious • Etymology: 1325–75 feign•ed•ly ˈfeɪ nɪd li adv …   From formal English to slang

  • feigned — adjective not genuine feigned sympathy • Similar to: ↑insincere …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»