-
21 editus [2]
2. ēditus, ūs, m. (2. edo), der Auswurf, Kotabgang, bubum (= boum), Ulp. dig. 32, 1, 55. § 6.
-
22 Educa
Edūca, ae, f. (edo), eine röm. Schutzgöttin der Kinber, denen sie die Nahrung angedeihen läßt (wie Potina u. Cuba das Trinken u. Liegen), Augustin. de civ. dei 4, 11 u. 34; 6, 9. – Dies. Edūlia, ae, f., Donat. Ter. Phorm. 1, 1, 15. – u. Edūsa, ae, f., Varro b. Non. 108, 22. – u. Edūla, ae, f., Tert. ad nat. 2, 11 (dazu Oehler).
-
23 edulis
edūlis, e (edo, edi), eßbar, Hor. sat. 2, 4, 43; vgl. Gloss. ›edulis, βρώσιμος‹. – Plur. subst., edūlia, ium, n., eßbare Dinge, Eßwaren, Afran. com. fr., Suet. u: a. (vgl. für Apul. Hildebr. Apul. met. 5, 3).
-
24 esca
ēsca, ae. f. (zu edo), I) (die schon zubereitete) Speise, das Essen, Futter (Ggstz. potio), Cic. u.a.: escae maximae, ein gewaltiger Esser, Plaut. – II) insbes., a) die Lockspeise, der Köder (vollst. esca illex, Solin. 27, 28), Ov. hal., Petron. u. Mart. – übtr., esca est meretrix, Plaut.: voluptas esca malorum, Cic., u. voluptates corporis illecebrae et escae malorum, Cic. fr. – b) der Zunder, Isid. 17, 10, 18. Commodian. apol. 73 (wo aber Ludwig nisi solus ignis adescat). – / Genet. Sing. escas, Liv. Andr. Odyss. fr. bei Prisc. 6, 6.
-
25 esito
ēsito (essito), āvī, āre (Frequ. v. edo), zu essen pflegen, essen, sentes, Plaut.: meas escas, Plaut.: brassicam, Cato: flebile cepe, Varro: furfureum panem, Gell.: non esitavisse ex animalibus, Gell.: securus esitabam, Apul.: avide esitans, Apul. 1, 19 in.
-
26 esor
-
27 estrix
-
28 estur
estur, s. 1. edo(essen).
-
29 esurio [1]
1. ēsurio (essurio), īvī u. iī, ēsuritūrus, īre (Desider. v. edo), I) essen wollen, Hunger haben, hungern, 1) eig., Plaut., Cic. u.a.: so auch esuriendi semper inexplebilis aviditas, Heißhunger, Plin. – mit allg. Acc., quid illo die esuriat, wonach er Appetit habe, Sen.: mit best. Acc., cibum corporis, Ambros. in Luc. 4. § 16: unpers., quia esuritur, quia sititur, Augustin. serm. 104, 3. – von lebl. Subjj., arbores avide esurire, Plin.: quanto magis vellera esuriunt, Plin. – 2) übtr., nach etw. hungrig sein, gelüsten, quid tibi divitiis opus est, quae esurire cogunt? Curt.: m. Acc., es. Parthorum aurum, Plin.: Passiv, nil ibi, quod nobis esuriatur, erit, Ov. – II) hungern, Hunger leiden, Ter. u. Cael. in Cic. ep.: Ggstz. cibo impleri, Varro: Partic. ēsuriēns, hungrig (Ggstz. satur), subst. der Hungrige, cum esuriente panem suum dividere, Sen.: frangere esurienti panem suum, Vulg.: panem infringere esurienti, Tert. – / Futur. esuribo, Pomp. com. 22. Nov. com. 63.
-
30 esus [2]
2. ēsus, uī, um, ū, m. (edo), das Essen, esus carnium, Salv. adv. avar. 2, 5: esui condi, Varro: esui dare (alci), Cels.: esui et potui esse, Gell.: lecto strato matellam, lucernam, ceteras res esui usuique prae se portant, Varro: esum et potum eximas, Tert.: carnium esum repudiant, Hieron.: ab esu et comesu mensae factum vocabulum, Isid.: floris eius esu, Auct. itin. Alex.
-
31 inedia
in-edia, ae, f. (in u. 1. edo), I) das Nichtessen, das Fasten, das Hungern, inedia cibi, Sulp. Sev. dial. 1, 4, 7: genua inediā succidunt, Plaut. Cure. 309: corpus patiens inediae, algoris, vigiliae, Sall.: vigiliis et inediā necatus, Cic.: inediā consumi, Cic. u. Scrib. Larg., od. confici, Tac.: inediā mori, Gell.: inediam sustinere, tolerare, Cels. – II) die Hungersnot, inediae dispellere metum, Amm. 14, 7, 5.
-
32 ineditus
inēditus, a, um (in u. 2. edo), noch nicht herausgegeben (bekannt gemacht), iuvenes, quorum inedita cura (Ausarbeitung = Schriften) est, Ov. ex Pont. 4, 16, 39.
-
33 molo [1]
1. molo, uī, itum, ere (mola), mahlen, I) eig.: 1) im allg., absol., ego pro te molam, Ter. Andr. 200: sed tibi fortasse alius molit et depsit, Varro sat. Men. 331: Ceres (invenit) molere et conficere, das Mahlen u. Backen, Plin. 7, 191: clausum in carcere molere fecerunt, Vulg. iudic. 16, 21: duae erunt molentes in mola, Vulg. Matth. 24, 41: molendumst in pistrino, Ter. Phorm. 249: atque ibi favillae plena, fumi ac pollinis coquendo sit faxo et molendo, Ter. adelph. 847. – m. Acc., caementa marmorea contundere et molere, Vitr. 7, 6: m. hordeum purgatum, Plin. 18, 73: m. hordeum sine perfusione tostum in subtilem farinam, ibid. § 74: oft Partiz. molitus, a, um, gemahlen, cibaria molita, gem. Mundvorrat, Mehl, Caes. b. G. 1, 5, 3: vicia m., Varro r. r. 2, 2, 16: ervum m., Colum. 11, 3, 5. Scrib. Larg. 125 u. 126: faba m., Scrib. Larg. 158: hordeum m., Plin. 18, 78: lolium m., Plin. 22, 160: piper m., Scrib. Larg. 160: sal Romaniense m., Cato r. r. 162, 1: micae marmoris contusae et molitae, Vitr. 7, 6. – subst., molitum, ī. n., das Gemahlene, nimio edo libentius molitum, quam molitum praehibeo, als daß ich selbst Gemahlenes liefere (d.i. selbst in der Stampfmühle mahle), Plaut. Men. 979. – 2) prägn., mahlen = durch Mahlen gewinnen, farinam, Hieron. in Isai. 13, 47, 2. – II) übtr., vom Beischlaf, Petron. 23, 5. Auson. epigr. 67 (71), 7 u. 74 (123), 2.
-
34 obedo
ob-edo (ēdi), ēsum, ere, wegfressen, aufzehren, obesa cavamine terra est, Auct. Aetnae 436.
-
35 Peredia
-
36 peredo [1]
1. per-edo, ēdī, ēsum, ere, ganz verzehren, aufzehren, a) v. leb. Wesen: apibus cibum (v. d. Drohne), Plaut. fr. bei Prisc. 10, 30: quinque panes et gemellos pisces, Prud. cath. 9, 58. – b) v. lebl. Subjj. = zernagen, lacrimae peredere umore exsangues genas, Poëta bei Cic.: longa dies molli saxa peredit aquā, Tibull.: vellera morbo illuvieque peresa, Verg. – übtr. quos durus amor crudeli tabe peredit, Verg.: languoribus peresus, Catull.
-
37 peredo [2]
2. per-ēdo, ere, herausgeben, melos, Vet. poëta in Sidon. epist. 9, 14, 4.
-
38 phago
phago (fago), ōnis, m. (φάγων), der Fresser, rein lat. edo, Varro sat. Men. 529. Vopisc. Aur. 50, 4. – / Die Vermutung des Pius (nicht erst Ribbecks) in Phagone (codd. Pagone), Varro LL. 7, 61, als Titel eines Plautus-Stückes, billigt Ritschl (opusc. 2, 731) nicht.
-
39 subedo
-
40 suporedo
supor-edo, ēdī, ere, daraus-, danach essen, Plin. 19, 113.
См. также в других словарях:
Edo Maajka — Background information Birth name Edin Osmić Born December 22, 1978 ( … Wikipedia
EDO Corporation — Former type Public (NYSE:EDO) Fate Acquired by ITT Corporation Predecessor Edo Aircraft Corporation Successor ITT Defense Elec … Wikipedia
Edo Castle — 江戸城 Chiyoda, Tokyo, Japan Edo Castle with surrounding residential palaces and moats, from a 17th c … Wikipedia
EDO — ist: der historische Name von Tokio, siehe Edo eine Burg in dieser Stadt, siehe Edo jō (heute: Kaiserpalast Tokio) der danach benannte Zeitabschnitt der japanischen Geschichte, siehe Edo Zeit ein Bundesstaat in Nigeria, siehe Edo (Bundesstaat)… … Deutsch Wikipedia
Edo State — State Nickname(s): Heart Beat of Nigeria … Wikipedia
Edo Zanki — mit Band auf dem Gießener Stadtfest 2008 Edward „Edo“ Zanki (* 19. Oktober 1952 in Zadar, Kroatien) ist Musiker, Sänger und Produzent. Einem breiteren Publikum wurde er als Komponist des Liedes Fruits Of The Night, gesungen von Tina Turner auf… … Deutsch Wikipedia
Edo no Temari Uta II — Single par ℃ ute extrait de l’album 4 Akogare My Star Face A Edo no Temari Uta II Face B Wasuretakunai Natsu Sortie 30 juillet 2008 … Wikipédia en Français
Edo (Name) — Edo ist ein männlicher Vorname und Familienname. Inhaltsverzeichnis 1 Herkunft und Bedeutung 2 Bekannte Namensträger 2.1 Vorname 2.2 Familienname … Deutsch Wikipedia
Edo (Begriffsklärung) — Edo ist: der historische Name von Tokio, siehe Edo eine Burg in dieser Stadt, siehe Edo jō (heute: Kaiserpalast Tokio) der danach benannte Zeitabschnitt der japanischen Geschichte, siehe Edo Zeit ein Fluss in der japanischen Region Kantō, siehe… … Deutsch Wikipedia
Edo (Bundesstaat) — Edo Basisdaten Hauptstadt: Benin Stadt gegründet: 27. Mai 1967 … Deutsch Wikipedia
Edo Meisho Zue — Saltar a navegación, búsqueda Edo Meisho Zue (江戸名所図会 “Guía al famoso emplazamiento Edo”) es una guía ilustrada que describe y representa el paisaje del Tokio de los años anteriores a 1868, entonces conocido con el nombre de Edo. Esta guía fue… … Wikipedia Español