-
1 admurmurātiō
admurmurātiō ōnis, f [admurmuro], a murmuring, murmur: vestra: senatūs frequentis: grata contionis.* * *murmur of comment; murmuring -
2 quod
quod adv. and conj. [ acc n. of 1 qui]. I. As adv., in respect of which, as to what, in what, wherein: quod me accusat, sum extra noxiam, T.: siquid est Quod meā operā opus sit vobis, T.—After est or habeo, introducing that for which reason is given: in viam quod te des, nihil est, there is no necessity for you to, etc.: magis est quod gratuler tibi quam quod te rogem, I have more reason to congratulate, etc.: non est quod multa loquamur, we need not, H.— As to what, in so far as, to the extent that: Epicurus nunc, quod sciam, est ausus, etc.: homo, quod iuvet, curiosus.—In transitions, with a conj. or relat., in view of which, and in fact, but, and yet, accordingly, therefore, now: Quod si ego rescivissem id prius, and had I, etc., T.: tyranni coluntur... quod si forte ceciderant, tum, etc.: quod si regum virtus in pace valeret, S.: quod nisi pugnassem: quod nisi mihi hoc venisset in mentem: quod ut o potius formidine falsā Ludar, V. II. As conj, that, in that: Quid est quod laetus es? i. e. why are you merry, T.: quid istuc est, quod te audio Nescio quid concertasse, etc., what means it, that? etc., T.: quanta est benignitas naturae, quod tam multa gignit: hoc uno praestamus feris, quod conloquimur, etc.: erat illud absurdum, quod non intellegebat: Sin autem pro eo, quod summa res p. temptatur, etc., in view of the fact that, etc.: ad id, quod sua quemque mala cogebant, evocati, etc., aside from the fact that, etc., L. — That, because, since, for: quod viris fortibus honos habitus est, laudo: gaudeo, quod te interpel<*>o: tibi ago gratias, quod me liberas: quod spiratis, indignantur, L.: doluisse se, quod populi R. beneficium sibi extorqueretur, Cs.: falso queritur genus humanum, quod regatur, etc., S.: laudat Africanum, quod fuerit abstinens.—After verbs of saying or omitting, that, the fact that, the remark that, to say that: non tibi obicio, quod hominem spoliasti: accedit, quod delectatur, besides, he takes pleasure: adicite ad haec, quod foedus dedimus, L.: Adde, quod didicisse artīs Emollit mores, O.: pauca loquitur, quod sibi gratia relata non sit, Cs.: ne hoc quidem (dictum est), quod Taurum ipse transisti?: nox testis, quod nequeam lacrimas perferre parentis, V.—Introducing an explanation, in that: commemorat beneficia... quod venerat, etc., Cs.: bene facis, quod me adiuvas, in helping me: fecit humaniter, quod ad me venit: prudenter Romanus fecit, quod abstitit incepto, L.—Introducing a fact for comment, as to the fact that, as respects this that: Tu quod te posterius purges... huius non faciam, T.: quod vero securi percussit filium, videtur, etc.: quod ius civile amplexus es, video quid egeris: respondit; quod castra movisset, persuasum, etc., Cs.; cf. quod sit (Aurora) spectabilis... ego Procrin amabam, i. e. though Aurora be (called) beautiful... I was in love with Procris, O.—Introducing an exception, that, as far as: omnes mihi labores fuere leves, Praeter quam tui carendum quod erat, save that, T.: haec honesta, praeterquam quod nosmet ipsos diligamus, esse expetenda: adverso rumore esse, superquam quod male pugnaverat, not to mention that, L.: Excepto quod, etc., H.: memento te omnia probare, nisi quod verbis aliter utamur: pestilentia incesserat pari clade in Romanos Poenosque, nisi quod fames, etc., L.: tantum quod hominem non nominat, save that.—Introducing a reason (as real), because, since, for, that: idcirco arcessor, quod sensit, etc., T.: filium suum, quod pugnaverat, necari iussit, S.: omnīs (morbos) eā re suscipi, quod ita videatur, etc.: ne me ideo ornes, Quod timui, etc., H.: haec a custodiis loca vocabant, quod non auderent, etc., Cs.: me accusas, non quod tuis rationibus non adsentior, sed quod nullis: magis, quia imperium factum est, quam quod deminutum quicquam sit, L.: Propterea quod amat filius, T.: haec dicta sunt ob eam causam, quod, etc.* * *I IIbecause, as far as, insofar as -
3 acclamatio
acclamation, shout (of comment/approval/disapproval); crying against; brawling -
4 adclamatio
acclamation, shout (of comment/approval/disapproval); crying against; brawling -
5 adnotamentum
note, comment, remark, annotation -
6 adnotatio
note or comment; writing/making notes; notice; rescript of emperor by his hand -
7 adnotatiuncula
short note/comment; brief annotation -
8 ammurmuratio
murmur of comment; murmuring -
9 annotamentum
note, comment, remark, annotation -
10 annotatio
note or comment; writing/making notes; notice; rescript of emperor by his hand -
11 annotatiuncula
short note/comment; brief annotation -
12 adnoto
an-nŏto (better adn-), āvi, ātum, 1, v. a., to put a note to something, to write down something, to note down, remark, comment on (only in post-Aug. prose, like its derivatives annotatio, annotator, annotamentum, etc.).I.A.. In gen.:B.ut meminisset atque adnotaret, quid et quando et cui dedisset,
Col. 12, 3, 4:in scriptis adnotare quaedam ut tumida,
Plin. Ep. 9, 26, 5:liber legebatur, adnotabatur,
id. ib. 3, 5, 10; so Suet. Gram. 24:quā in re et aliud adnotare succurrit,
Plin. 7, 48, 49, § 157:quod annales adnotavere,
id. 34, 6, 11, § 24:de quibus in orthographiā pauca adnotabo,
Quint. 1, 14, 7 al. —Hence,= animadvertere, to observe, perceive:C.cum adnotāsset insculptum monumento militem Gallum, etc.,
Suet. Ner. 41.—Adnotare librum, to give a book some title, to entitle, denominate: ausus est libros suos philalêtheis adnotare, Lact. 5, 3 fin. —D.Annotari, to be distinguished, noted for something:II.haec litora pisce nobili adnotantur,
Plin. 3, 5, 9, § 60.—Judic. t. t.A.To enter or register an absent person among the accused:B.absens requirendus, adnotandus est, ut copiam sui praestet,
Dig. 48, 17, 1.—To note or designate one, already condemned, for punishment:quos, quia cives Romani erant, adnotavi in urbem remittendos,
Plin. Ep. 10, 97; so id. ib. 3, 16; 7, 20; id. Pan. 56 Schwarz; Suet. Calig. 27. -
13 annoto
an-nŏto (better adn-), āvi, ātum, 1, v. a., to put a note to something, to write down something, to note down, remark, comment on (only in post-Aug. prose, like its derivatives annotatio, annotator, annotamentum, etc.).I.A.. In gen.:B.ut meminisset atque adnotaret, quid et quando et cui dedisset,
Col. 12, 3, 4:in scriptis adnotare quaedam ut tumida,
Plin. Ep. 9, 26, 5:liber legebatur, adnotabatur,
id. ib. 3, 5, 10; so Suet. Gram. 24:quā in re et aliud adnotare succurrit,
Plin. 7, 48, 49, § 157:quod annales adnotavere,
id. 34, 6, 11, § 24:de quibus in orthographiā pauca adnotabo,
Quint. 1, 14, 7 al. —Hence,= animadvertere, to observe, perceive:C.cum adnotāsset insculptum monumento militem Gallum, etc.,
Suet. Ner. 41.—Adnotare librum, to give a book some title, to entitle, denominate: ausus est libros suos philalêtheis adnotare, Lact. 5, 3 fin. —D.Annotari, to be distinguished, noted for something:II.haec litora pisce nobili adnotantur,
Plin. 3, 5, 9, § 60.—Judic. t. t.A.To enter or register an absent person among the accused:B.absens requirendus, adnotandus est, ut copiam sui praestet,
Dig. 48, 17, 1.—To note or designate one, already condemned, for punishment:quos, quia cives Romani erant, adnotavi in urbem remittendos,
Plin. Ep. 10, 97; so id. ib. 3, 16; 7, 20; id. Pan. 56 Schwarz; Suet. Calig. 27. -
14 benna
benna, ae, f. (Gallic), a kind of carriage; those who sat in the same benna were called combennones, Fest. p. 27; cf. Comment. p. 347 (a wagon of wicker or basket-work is still called banne in Belgium, and benne in Switzerland). -
15 boscas
boscis, ĭdis, f., = boskas, a kind of duck, Col. 8, 15, 1 (perh., acc. to the Greek, more correctly boscăs, ădis; v. Schneid. Comment. in h. l.). -
16 boscis
boscis, ĭdis, f., = boskas, a kind of duck, Col. 8, 15, 1 (perh., acc. to the Greek, more correctly boscăs, ădis; v. Schneid. Comment. in h. l.). -
17 butubatta
bŭtŭbatta = nugatoria, trifles, worthless things, Naev. ap. Paul. ex Fest. p. 36 Müll. (Com. Rel. p. 25 Rib.); Charis. 2, 16, p. 216 P.; cf. Comment. p. 351 sq. -
18 Caesar
Caesar, ăris (CAESERIS, C. I. L. 4, 2308; Inscr. Orell. 4205: CAESARVS, C. I. L. 1, 696), m., = Kaisar [a caeso matris utero, Plin. 7, 9, 7, § 47; cf. Non. p. 556, 32:II.a caesarie dictus, qui scilicet cum caesarie natus est,
Fest. p. 44; cf. Comment. p. 383. Both etymm. also in Isid. Orig. 9, 3, 12, and Spart. Ael. Ver. 2. Better acc. to Doed. Syn. III. p. 17, from caesius, caeruleus, the color of the skin; cf. Rufus], a cognomen in the gens Julia. Of these the most celebrated, C.Julius Caesar, distinguished as general, orator, statesman, and author, was assassinated by Brutus and Cassius, B.C. 44. After him all the emperors bore the name Caesar, with the title Augustus, until, under Adrian, this difference arose: Augustus designated the ruling emperor; Caesar, the heir to the throne, the crown-prince, etc., Spart. Ael. Ver. 1, § 2; Aur. Vict. Caes. 13, § 12.—Derivv.A.Caesărīnus, a, um, adj., of or relating to the triumvir Julius Cœsar, Cœsarian:B.celeritas,
Cic. Att. 16, 10, 1 Orell. N.cr. —Caesărĭānus, a, um, adj.1.Of the triumvir Cœsar, Cœsarian:2. a.bellum civile,
Nep. Att. 7, 1.— Hence, Caesărĭāni, ōrum, m., the adherents of Cœsar in the civil war (as Pompeiani, his opponents), Hirt. B. Afr. 13: orationes, orations of Cicero in which Cœsar was praised (pro Marcello, Deiotaro, De Provinciis Consularibus, etc.), Serv. ad Verg. G. 2, 131.—Caesărĭāni, ōrum, m.(α).A class of provincial imperial officers, Cod. Just. 10, 1, 5; 10, 1, 7; Cod. Th. 10, 7.—(β).Partisans of Cœsar, Auct. B. Afr. 13; Flor. 4, 3.—b.Caesărĭānum, i, n., a kind of eye-salve, Cels. 6, 6, n. 27.—C.Caesă-rĕus, a, um, adj.1.Of or pertaining to the triumvir Cœsar, Cœsarian (mostly poet.):2.sanguis,
Ov. M. 1, 201:Penates,
id. ib. 15, 864:Vesta,
id. ib. 15, 865:forum,
founded by him, Stat. S. 1, 1, 85.—Imperial:amphitheatrum,
built by the emperor Domitian, Mart. Spect. 1, 7:leones,
presented by Domitian in the fight of wild beasts, id. Epigr. 1, 7, 3. -
19 Caesariani
Caesar, ăris (CAESERIS, C. I. L. 4, 2308; Inscr. Orell. 4205: CAESARVS, C. I. L. 1, 696), m., = Kaisar [a caeso matris utero, Plin. 7, 9, 7, § 47; cf. Non. p. 556, 32:II.a caesarie dictus, qui scilicet cum caesarie natus est,
Fest. p. 44; cf. Comment. p. 383. Both etymm. also in Isid. Orig. 9, 3, 12, and Spart. Ael. Ver. 2. Better acc. to Doed. Syn. III. p. 17, from caesius, caeruleus, the color of the skin; cf. Rufus], a cognomen in the gens Julia. Of these the most celebrated, C.Julius Caesar, distinguished as general, orator, statesman, and author, was assassinated by Brutus and Cassius, B.C. 44. After him all the emperors bore the name Caesar, with the title Augustus, until, under Adrian, this difference arose: Augustus designated the ruling emperor; Caesar, the heir to the throne, the crown-prince, etc., Spart. Ael. Ver. 1, § 2; Aur. Vict. Caes. 13, § 12.—Derivv.A.Caesărīnus, a, um, adj., of or relating to the triumvir Julius Cœsar, Cœsarian:B.celeritas,
Cic. Att. 16, 10, 1 Orell. N.cr. —Caesărĭānus, a, um, adj.1.Of the triumvir Cœsar, Cœsarian:2. a.bellum civile,
Nep. Att. 7, 1.— Hence, Caesărĭāni, ōrum, m., the adherents of Cœsar in the civil war (as Pompeiani, his opponents), Hirt. B. Afr. 13: orationes, orations of Cicero in which Cœsar was praised (pro Marcello, Deiotaro, De Provinciis Consularibus, etc.), Serv. ad Verg. G. 2, 131.—Caesărĭāni, ōrum, m.(α).A class of provincial imperial officers, Cod. Just. 10, 1, 5; 10, 1, 7; Cod. Th. 10, 7.—(β).Partisans of Cœsar, Auct. B. Afr. 13; Flor. 4, 3.—b.Caesărĭānum, i, n., a kind of eye-salve, Cels. 6, 6, n. 27.—C.Caesă-rĕus, a, um, adj.1.Of or pertaining to the triumvir Cœsar, Cœsarian (mostly poet.):2.sanguis,
Ov. M. 1, 201:Penates,
id. ib. 15, 864:Vesta,
id. ib. 15, 865:forum,
founded by him, Stat. S. 1, 1, 85.—Imperial:amphitheatrum,
built by the emperor Domitian, Mart. Spect. 1, 7:leones,
presented by Domitian in the fight of wild beasts, id. Epigr. 1, 7, 3. -
20 Caesarianum
Caesar, ăris (CAESERIS, C. I. L. 4, 2308; Inscr. Orell. 4205: CAESARVS, C. I. L. 1, 696), m., = Kaisar [a caeso matris utero, Plin. 7, 9, 7, § 47; cf. Non. p. 556, 32:II.a caesarie dictus, qui scilicet cum caesarie natus est,
Fest. p. 44; cf. Comment. p. 383. Both etymm. also in Isid. Orig. 9, 3, 12, and Spart. Ael. Ver. 2. Better acc. to Doed. Syn. III. p. 17, from caesius, caeruleus, the color of the skin; cf. Rufus], a cognomen in the gens Julia. Of these the most celebrated, C.Julius Caesar, distinguished as general, orator, statesman, and author, was assassinated by Brutus and Cassius, B.C. 44. After him all the emperors bore the name Caesar, with the title Augustus, until, under Adrian, this difference arose: Augustus designated the ruling emperor; Caesar, the heir to the throne, the crown-prince, etc., Spart. Ael. Ver. 1, § 2; Aur. Vict. Caes. 13, § 12.—Derivv.A.Caesărīnus, a, um, adj., of or relating to the triumvir Julius Cœsar, Cœsarian:B.celeritas,
Cic. Att. 16, 10, 1 Orell. N.cr. —Caesărĭānus, a, um, adj.1.Of the triumvir Cœsar, Cœsarian:2. a.bellum civile,
Nep. Att. 7, 1.— Hence, Caesărĭāni, ōrum, m., the adherents of Cœsar in the civil war (as Pompeiani, his opponents), Hirt. B. Afr. 13: orationes, orations of Cicero in which Cœsar was praised (pro Marcello, Deiotaro, De Provinciis Consularibus, etc.), Serv. ad Verg. G. 2, 131.—Caesărĭāni, ōrum, m.(α).A class of provincial imperial officers, Cod. Just. 10, 1, 5; 10, 1, 7; Cod. Th. 10, 7.—(β).Partisans of Cœsar, Auct. B. Afr. 13; Flor. 4, 3.—b.Caesărĭānum, i, n., a kind of eye-salve, Cels. 6, 6, n. 27.—C.Caesă-rĕus, a, um, adj.1.Of or pertaining to the triumvir Cœsar, Cœsarian (mostly poet.):2.sanguis,
Ov. M. 1, 201:Penates,
id. ib. 15, 864:Vesta,
id. ib. 15, 865:forum,
founded by him, Stat. S. 1, 1, 85.—Imperial:amphitheatrum,
built by the emperor Domitian, Mart. Spect. 1, 7:leones,
presented by Domitian in the fight of wild beasts, id. Epigr. 1, 7, 3.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
comment — [ kɔmɑ̃ ] adv. et n. m. inv. • 1080; a. fr. com « comme » ♦ De quelle manière; par quel moyen. 1 ♦ (Interrog.) Comment allez vous ?; fam. comment ça va ?; pop. comment que ça va ? (cf. ci dessous, 6o.) Comment faire ? « Comment apprécier leur… … Encyclopédie Universelle
comment — Comment, ou Commentaire, Commentarius, vel Commentarium, Scholium. Comment, ou Quoment, de Quomodo, Qui? Quomodo? Il songe et fantasie comment, etc. Excogitat quemadmodum mense illo, etc. Je croy que tu as ouy comment ils m ont environné, Credo… … Thresor de la langue françoyse
comment — com·ment n 1 often cap a: an essay analyzing, criticizing, or explaining a subject a comment published in the Yale Law Review b: an explanatory remark appended to a section of text (as of enacted code) 2: an expression of an opinion or attitude… … Law dictionary
comment — Comment. adv. De quelle sorte, de quelle maniere. Comment est ce qu il gagna la bataille? comment estes vous venu? comment vous portez vous? comment cela? comment donc? voicy comment. si vous le voulez sçavoir, je vous diray comment cela se fit.… … Dictionnaire de l'Académie française
Comment Te Dire Adieu ? — Comment te dire adieu ? Album par Françoise Hardy Sortie 1968 Enregistrement Studio CBE, Paris … Wikipédia en Français
Comment se faire larguer en 10 leçons — Données clés Titre québécois Comment perdre son mec en 10 jours Titre original How to lose a guy in 10 days Réalisation Donald Petrie Scénario Michele Alexander Jeannie Long Acteurs principau … Wikipédia en Français
Comment te dire adieu — ? Comment te dire adieu ? Album par Françoise Hardy Sortie 1968 Enregistrement Studio CBE, Paris … Wikipédia en Français
Comment j'ai appris à aimer les femmes — Comment j’ai appris à aimer les femmes (Come imparai ad amare le donne) est un film comique franco germano italien réalisé par Luciano Salce, sorti en 1966. Sommaire 1 Synopsis 2 Fiche technique 3 Distribution … Wikipédia en Français
Comment te dire adieu ? — Comment te dire adieu ? Album par Françoise Hardy Sortie 1968 Enregistrement Studio CBE, Paris … Wikipédia en Français
Comment epouser un millionnaire — Comment épouser un millionnaire Pour l’article homonyme, voir Comment épouser un millionnaire (film, 2011). Comment épouser un millionnaire … Wikipédia en Français
comment — COMMENT. adv. De quelle sorte, de quelle manière. Si vous voulez savoir comment la chose s est passée, je vous le dirai. Je ne sais comment il peut subsister. Comment se porte t il? Comment a t il pu se sauver? [b]f♛/b] Il s emploie quelquefois… … Dictionnaire de l'Académie Française 1798