-
1 hitta, mæta
-
2 samfundur
-
3 verîa fyrir, òurfa aî standa andspænis
Íslensk-ensk orðabók > verîa fyrir, òurfa aî standa andspænis
-
4 gegna
(-da, -t), v.1) to go against, meet (gegna e-m);2) to suit one, be meet for one;velit þat er yðr gegnir, choose what best suits you;3) to signify, mean, matter;spurði, hverju gegndi úgleði sú, er hann hafði, asked what his sadness meant;sumir mæltu í móti ok kváðu øngu gegna, some denied it, and said it was of no use;meira en hófi gegnir, more than is due, above measure;gegna tíðendum, to be of importance;4) to amount to;svá at mörgum hundruðum gegndi, so that it amounted to many hundreds.* * *d, [Germ. begegnen, cp. gegn, the adv.], to go against, meet, encounter; hann hafði þar mikit lið ok skyldi g. Birkibeinum, Fms. vii. 324; g. þeim er á sund hlaupa, ix. 22; skyldu þeir g. um njósnir ok annask vegu alla, Sturl. iii. 236.II. metaph.,1. to meet an engagement, to pay, discharge; ef hann á bú, þótt hann gegni eigi tillögum, though he pays no rates, Grág. i. 160; þá á hón at g. þriðjungi ( take the third part of the charges) fyrir ómaga þeirra, 337; ok skal hann þá g. (account, redress) við hinn ef landsleigur væri minni en verðit, ii. 239: as a law term, of a duty, to meet, discharge; but also of rights, to be entitled to; þá g. börn beggja arfi, N. G. L. i. 33; ok g. réttum öllum, 55; g. kostnaði, Fms. viii. 371: to pay, g. þingfarar-kaupi, Grág. passim, Ísl. ii. 344, Íb. ch. 10; g. skyldu sinni, to do one’s duty:—g. líkum, ok syngja sálu-messu, to meet the bodies, of the officiating clergyman, N. G. L. i. 390.2. to suit one, be meet for one; velit þat er yðr gegnir, choose what best suits you, 623. 30; leyfi þér honum at fara sem honum gegnir bezt, Nj. 10, Fms. viii. 102; þat man bezt g. ( be meetest) at þín ráð sé höfð, Nj. 24, Fs. 155; kjöri hann þat af er betr gegndi, Fms. i. 202; mun þat betr g., it will do better, iv. 209; ok mun mér þat allvel g., 237; hve ílla mönnum gegndi ( how ill it suited men) at fara, Íb. 8; þann kost er þér gegnir verr, Fs. 134; þá gegnir þat, it is fit, Sks. 433.3. to signify, mean, matter; ok spurði, ef hann vissi nökkut hverju gegndi, if he knew what was the matter, Eg. 53; spurðu hverju at gegndi um ferðir hans, Rd. 237; spurði, hverju gegndi úgleði sú er hann hafði, asked, what his sadness meant, Eg. 518; spyrr, hverju gegndi þyss sjá eða kliðr, Gísl. 56; sumir maeltu í móti, ok kváðu öngu g., some denied it, and said it went for nothing, Nj. 25; Háls kvað þat mundu öngu g., Rd. 237; það gegnir furðu, it means a wonder, it is astonishing; hví gegnir (what means?) þetta atkvæði? 656 B. 5; er helzt sá at ráði gegndi, i. e. where he saw that there was reason in it, Fms. vii. 257; g. tíðendum, to be of importance, of great consequence; séð hefi ek þat er ek ætla tíðendum muni g., Ld. 272; meir en hófi gegnir, more than is due, above measure, Fms. vii. 132; er viti gegnir, which has sense or meaning, Al. 6; um hluti þá er íþróttum gegndi, which imply or can be called art, Ó. H. 102:—of numbers, to amount to, svá at mörgum hundruðum gegndi, so that it amounted to several hundreds, by many hundreds, Fas. iii. 356; svá náttum gegndi, i. e. several nights, Ld. 304, v. l.; at degi einum vas fleira en heilum vikum gegndi í tveim misserum, i. e. that in a year there is one day over the complete number of weeks, Íb. 7: with gen. (rare), mér þyki tvennra vandræða g., it is a double difficulty, i. e. on both sides, Grett. 143 A.4. to answer, reply, freq. in mod. usage, with dat. of the person and the reply; hann gegnir öngu, he gives no reply; hann gegnir mér ekki, he does not answer me.β. to yield, be obedient; hann gegnir öngum, he obeys none, is cross and disobedient, freq. in mod. usage. -
5 MÓT
* * *I)n.1) meeting;mæla mót með sér, to fix a meeting;2) town-meeting (var blásit til móts í bœnum ok sagt, at konungr vildi tala við bœjarmenn);3) joint, juncture (cf. ‘liðamót’);4) in prepositional and adverbial phrases;á mót, í mót e-m, to meet a person (ganga, ríða á or í mót e-m);against (mæla, standa á or í mót e-u);í mót, in return, in exchange;á móti, í móti, at móti (e-m) = í mót;snúa í móti e-m, to turn against one;rísa í móti e-u, to rise against, withstand;mikit er þat í móti erfðinni minni, that is much when set against what I shall leave behind me;til móts við e-n, to meet one;halda til móts við e-n, to march against one;vera til móts, to be on the opposite side;miklir kappar eru til móts, there are great champions to contend with;eiga e-t til móts við e-n, to own a thing in common with another (= til jafns við e-n);gøra e-t til móts við e-n, to equal one in a thing (engan vissa ek þann, er þat léki til móts við mik).prep. with dat. to meet, towards, etc. = í mót ( see mót 4).n.1) image, stamp (mót á peningi);2) model (skaltu smíða hús eptir því móti, sem ek mun sýna þér);3) mark, sign (máttu sjá mót á, er hón hlær við hvert orð) cf. ambáttarmót, mannsmót, ættarmót, œskumót;4) manner, way;með kynligu (undarligu) móti, in a strange manner;mikill fjöldi dýra með öllu móti, of every shape and manner;með því móti, in that way;með því móti, at, in such a way that;með litlu (minna) móti, in a small (less) degree;með engu móti, by no means;frá móti, abnormal.* * *1.n. [A. S. gemot; Old Engl. mote or moot, in ward-mote, the Moot-ball at Newcastle; Dan. möde; Swed. mot and möte]:—a meeting; mæla mót með sér, to fix a meeting Eg. 564; þeir mæltu mót með sér ok hittusk í Elfinni, 444; manna-mót, a meeting; vinamót, a meeting of friends.2. as a Norse law term; in Norway a mót was a town meeting, and is opp. to þing, a county meeting; á þingi en eigi á móti, þvíat sökin veit til lands-laga en eigi til Bjarkeyjar-réttar, Hkr. iii. 257, N. G. L. ii. 190; á þingum ok á móti, Fagrsk. 145; var blásit til móts í bænum, Fms. vi. 202, 238, 270; á móti í kaupangi, vii. 130; móts-fjalir, a meeting-shed, N. G. L. i. 224.II. a joint, juncture; mót á hring, cp. mótlauss; ár-mót, a meeting of waters, also a local name, cp. Lat. Confluentia, Coblenlz; liða-mót, q. v.: of time, in pl., alda-mót, the end and beginning of two centuries; mánaða-mót, missera-mót, eykta-mót, and so on.B. As adverb, both in dat. móti, against, on the opposite side, with dat. as also with a prep., á móti, í móti; or in gen. móts or móts við, against, with acc. used as prep. and ellipt. or even as adverb:I. gen. móts; til móts við e-n, towards, against; fara til móts við e-n, to go to meet one, encounter, visit. Eg. 9; fara á móts við, Fas. i. 450; halda til móts við, to march against, Fms. ii. 217; snúa til móts við, Nj. 125; ganga til móts við e-n (= ganga til fundar við e-n), to go to meet a person, 100; koma til móts við, Eg. 63; eiga e-t til móts við e-n, to own in common with another, 101, Gþl. 506, Fms. ii. 91; vera til móts, to be on the opposite side, opposed, Nj. 274; miklir kappar eru til móts, there are mighty men to meet or contend with, 228; en þar allt er lögin skilr á, þá skulu öll hallask til móts við Uppsala-lög, they shall all lean towards the law of Upsala, i. e. in a controverted case the law of U. is to rule, Ó. H. 65.II. dat. móti, á móti, í móti, and more rarely at móti e-m (all these forms are used indiscriminately), as also an apocopated mót, qs. móti (á mót, í mót):—against, on the opposite side, towards, and the like; fara móti e-m, Fms. vi. 29; móti sólu, 439; snúa í móti e-m, Nj. 3, 43, 74, 118, 127, 177, Fms. i. 169, iii. 189, v. 181, vi. 3, ix. 348, 511, xi. 121, 126, Eg. 283, 284, 572, Landn. 317, Ld. 214; hann sagði at í móti vóru þeir Grjótgarðr, Nj. 125; rísa í móti, to rise against, withstand, Lv. 79, and so in countless instances:—denoting reception, göra veizlu móti e-m, Eg. 43, Nj. 162, passim:—towards, konungr leit móti honum, looked towards him, Fms. i. 41.III. metaph. in return, in exchange for; fór með honum sonr Guðbrands í gisling en konungr fékk þeim annan mann í móti, Ó. H. 108; Gunnarr bauð þá at móti Geiri goða at hlýða til eiðspjalls síns, in his turn, Nj. 87; ok mæla jamíllt at móti at ósekju, Grág. ii. 145; skolu trygðir koma hvervetna móti sakbótum, 187; þá kvað hann aðra vísu í móti, Fms. i. 48; hann hló mjök mót atfangi manna, vi. 203; hann gaf drottningu sæmiligar gjafir ok svá drottningin honum á móti, x. 95; sendi hann konungi vingjafir ok góð orð mót vináttu hans, i. 53; mikit er þat í mót (against, as compared with) erfðinni minni, Nj. 4; sagði at hann mundi eigi þiggja nema annat fé kæmi í mót, 133; hvat hefir þú í móti því er hann deildi kappi við Þorgrim goða, what hast thou to set against that as an equivalent? Ísl. ii. 215; engar skulu gagnsakir metask á mót þeim málum, Grág. i. 294.2. against, contrary to; móti Guðs lögum, Fms. x. 21:—with verbs, göra e-t móti e-m, to act against, Ld. 18; mæla móti, to contradict; standa mót, to withstand; ganga mót, to go against, as also to confess and the like.3. bera at móti, to happen, Fms. ii. 59 (see bera C. II. 2): whence4. temp. towards a time; mót Jólum, Páskum, passim; í mót vetri, towards the setting in of winter, Hkr. i. 13; móti sumri, towards the coming in of summer; móti degi, towards day, Fms. i. 71; hann sofnáði móti deginum, vi. 62; móti þingi, towards the opening of parliament, Rb. 530.2.n. [cp. Ulf. môta = τελωνιον; O. H. G. mûta]:—a stamp, mark; spurði hann hvers mót eðr mark var á þeim penningi, Th. 50; mót á silfri, 623. 6l; skaltú smíða hús eptir því móti sem nú mun ek sýna þér, Fb. i. 439.II. metaph. a mark; máttú sjá mót á er hón hlær við hvert orð, Nj. 18; æsku-mót, Fms. xi. 422; ættar-mót, a family likeness; manns-mót, the stamp, mark of a true man, Fb. i. 150; alla þá menn er nokkut manns mót var at, Hkr. i. 13; það er ekkert manns mót að honum, he is a small man, a mannikin; er eigi ambóttar mót á henni, she does not look like a bondwoman, Fas. i. 147.III. manner way, which may, with Dan. maade, Swed. måte, be borrowed from Lat. modus; með kynligu móti, in a strange manner, Fms. ix. 9; með undarligu móti, Nj. 62; mikill fjöldi dýra með öllu móti, of every shape and manner, Þorf. Karl. 420; með því móti, in that way, Fms. i. 48, Fær. 2; með litlu móti, in a small degree, Finnb. 328; með minna móti, in a less degree, Sturl. i. 214; með því móti at ( in such a way that) þeir sóru eiða, cp. Lat. hoc modo, Fms. vi. 27; með öngu móti, by no means, Lat. nullo modo, i. 9; frá móti, abnormally, Grett. 92 A. -
6 mót-reið
f. an encounter on horseback, Sturl. i. 38. -
7 RÓA
* * *(rœ; reri, reyri, røri; róinn), v.1) to row, pull; hann rœr út í Bjarneyjar, he rows out to the Bearisles; with the boat in dat. (reru þeir skipinu upp í ána);2) to row out to sea, go fishing, = r. út (þenna morgin bjóst Þ. á sjó at r.); er hann kom þar, vóru allir menn rónir nema Þ., all the men had rowed out fishing except Th.;4) recipr., róast at, to pull so as to encounter one another, of two ships in battle.* * *pres. ræ (i. e. rœ), rær, rær, pl. róm, Orkn. 402; else róum (Bs.i. 497), róit, róa; pret. réri, older and better reyri or röri, which form is still used in eastern Icel.; imperat. ró, róðú; part, róinn, see Gramm.p. xxiii: [A. S. rowan; Engl. row; Dan. roe; Swed. ro]:— to row; sigla eðr róa, Grág. ii. 130; róa at, Fms. viii. 315; róa leiðangr, vii. 152; þeir réru yfir vatnið, Eg. 109; menn reyru til Sauðeyjar, 219; róa undan, Fms. i. 45; réri fram undan eyjunni allr herr konunganna, ii. 305; róa út ór höfninni, iv. 97 þeir reyru á brott, vii. 201; rétu þeir út fyrir Norðnes, viii. 135; hann réri til þeirra, 231; hann rær út í Bjarneyjar, Nj. 19; róm vér í mót þeim sem harðast, Orkn. 402; róa skipi, Eg. 80; þeir réru þveran árstrauminn, Fms. vii. 264; sá skal fá skip ok mat ok sæ róa, er taki skýtr, N. G. L. i. 48; róa af fjörðinn, Fms. ix. 502; fornt skip er hömlur sé af rónar, rowed off, worn off, N. G. L. i. 75: róa út, to row out to sea, go fishing, K. Þ. K. 90 (út-róðr): as also absol., ok er hann kom þar vóru allir menn rónir nema Þorvaldr, all the fishing-boats were at sea, Nj. 19; róa á sjá, róa til fiskjar, passim.2. to fit out a ship with oars; öll vóru þessi skip borðmikil, at þvi sem þau vóru róin til, Fms. viii. 372; Sverrir lét taka byrðinga nokkora, höggva í sundr, auka at kili, ok róa ( fit them out with oars) at endilöngnm borðum, id.3. metaph., Flosi kveðsk skyldu saman róa svá at keypt yrði, F.told them to pull together, come to an agreement, Nj. 259; róa vík á e-n, to pull one round, in rowing; þess höfðingja er nokkura gæti á Hrafnkel vík róit, Hrafn. 16.II. to rock oneself backwards and forwards, in a sitting posture; hann sá trollkarl sitja þar á uppi ok láta róa fætr, Landn.(Hb.) 84; sútu inni konur tvær blóðgar ok reyru áfram, … róm vit ok róm vit! rignir blóði, Sturl. ii. 9 (Bs. i. 497); griðkur róa ok raula, Hallgr.; Refr mundi fífl, þvíat hann lagði ekki annat fyrir sik en áfram róa, Krók. ch. 1; hann let róa tinglit, Háv. 7 new Ed.2. of a fat beast; það rær í spiki, reri það stykki í spiki, Od. viii. 476.III. recipr., róask at, to pull against one another, of two ships in battle, Fms. viii. 181. -
8 viðr-eign
f. intercourse, management; úrigr, íllr, harðr viðreignar, ill to manage, Ld. 54, Nj. 18, Þiðr. 171, Stj. 380: an encounter, Fær. 88, Fms. viii. 158. -
9 mótreið
-
10 samkváma
f.1) meeting, assembly;2) collision, encounter. -
11 viðreign
f.1) dealing with, intercourse; illr, harðr viðreignar, hard to deal with, ill to manage;2) encounter (viðreign Sigmundar ok Haralds).
См. также в других словарях:
Encounter — may mean:*Encounter (Christian event), an annual Christian worship event in Preston, UK * Encounter (magazine), a literary magazine *Encounter killing, a type of extrajudicial killings in which police shoot down gangsters in alleged police… … Wikipedia
Encounter — En*coun ter, v. t. [imp. & p. p. {Encountered}; p. pr. & vb. n. {Encountering}.] [OF. encontrer; pref. en (L. in) + contre against, L. contra. See {Counter}, adv.] To come against face to face; to meet; to confront, either by chance, suddenly, or … The Collaborative International Dictionary of English
encounter — vb *meet, face, confront Analogous words: collide, conflict, clash, *bump: brave, beard, defy, challenge (see FACE) encounter n Encounter, skirmish, brush. In their military senses (compare BATTLE) an encounter is a sudden hostile meeting that is … New Dictionary of Synonyms
Encounter — En*coun ter, n. [OF. encontre, fr. encontrer. See {Encounter}, v. t.] 1. A meeting face to face; a running against; a sudden or incidental meeting; an interview. [1913 Webster] To shun the encounter of the vulgar crowd. Pope. [1913 Webster] 2. A… … The Collaborative International Dictionary of English
Encounter — bezeichnet: einen britischen Zerstörer der E Klasse im Zweiten Weltkriegs, siehe HMS Encounter (H10) einen Fachbegriff aus der Psychologie, siehe Encounter (Psychologie) eine britische Zeitschrift für Kulturschaffende, siehe Encounter… … Deutsch Wikipedia
encounter — [n1] chance meeting appointment, brush, concurrence, confrontation, interview, rendezvous; concept 384 Ant. avoidance, evasion, retreat encounter [n2] fight, argument action, battle, bout, brush, clash, collision, combat, conflict, contention,… … New thesaurus
Encounter — En*coun ter, v. i. To meet face to face; to have a meeting; to meet, esp. as enemies; to engage in combat; to fight; as, three armies encountered at Waterloo. [1913 Webster] I will encounter with Andronicus. Shak. [1913 Webster] Perception and… … The Collaborative International Dictionary of English
encounter — Ⅰ. encounter UK US /ɪnˈkaʊntər/ verb [T] ► to experience a situation, especially something that is unexpected or unpleasant: »We encountered a problem with the fuel pump during safety tests. »This is the first time I have encountered racism at… … Financial and business terms
encounter — index affray, affront, assail, assault, belligerency, collide (clash), collision (accident) … Law dictionary
encounter — (n.) late 13c., meeting of adversaries, from O.Fr. encontrer confront, from encontre (prep. and adv.) against, counter to, from L.L. incontra in front of, from L. in in (see IN (Cf. in ) (2)) + contra against (see CONTRA (Cf … Etymology dictionary
encounter — ► VERB ▪ unexpectedly meet or be faced with. ► NOUN 1) an unexpected or casual meeting. 2) a confrontation or difficult struggle. ORIGIN originally in the sense «meet as an adversary»: from Old French encontrer, from Latin contra against … English terms dictionary
