-
121 inmeio
-
122 inminuo
immĭnŭo ( inm-), ŭi, ūtum, 3, v. a. [inminuo], to lessen, diminish a thing (class.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. diminuo, comminuo).I.Lit.A.In gen.:B.si istas exiguas copias quam minime imminueris,
Cic. Fam. 3, 3, 2:pondus,
Plin. 33, 3, 13, § 47.—Pregn., to weaken, impair, enfeeble:II.corpus otio, animum libidinibus imminuebant,
Tac. H. 2, 93; cf.:Gauda, morbis confectus, et ob eam caussam mente paululum inminuta,
Sall. J. 65, 1:vires (Venus),
Lucr. 5, 1017; cf. ib. 626.—In mal. part.:virginem,
App. Flor. p. 350; Lact. 1, 10 fin. —Trop.A.In gen., to lessen, diminish, abate:B.aestivorum tempus comitiorum mora imminuerat,
Sall. J. 44, 3:quod populi semper proprium fuit, quod nemo imminuit, nemo mutavit,
Cic. Agr. 2, 7, 19:imminuitur aliquid de voluptate,
id. de Or. 1, 61, 259:nihil ex consuetudine luxus atque desidiae,
Suet. Ner. 42:postquam se dolor imminuit,
Ov. H. 15, 113:verbum imminutum,
contracted, Cic. Or. 47, 157.—In partic., pregn., to encroach upon, to violate, injure, subvert, ruin, destroy:nullum jus tam sanctum atque integrum, quod non ejus scelus atque perfidia violarit et imminuerit,
Cic. Rosc. Am. 38, 109:cupiditas imminuta ac debilitata,
id. Phil. 12, 3, 7:bellum attenuatum atque imminutum,
id. de Imp. Pomp. 11, 30:pudicitiam,
Plaut. Cist. 1, 1, 90:auctoritatem,
Cic. Att. 1, 18, 5; cf. id. Verr. 2, 4, 27, § 60:jus legationis,
id. ib. 2, 1, 33, §84: laudem alicujus,
id. Att. 14, 17, A, 2:libertatem,
id. Caecin. 12, 35:Bocchi pacem,
Sall. J. 81, 4:mentes hominum (ebrietas),
Gell. 15, 2, 4:Agrippa discidio domum imminuerat,
Tac. A. 2, 86.—With acc. pers. only in Tac.:quamquam Augusta se violari et imminui quereretur,
Tac. A. 2, 34:perculso Seneca, promptum fuit Rufum Fenium imminuere,
id. ib. 14, 57.—Hence, immĭnūtus, a, um, P. a., diminished, smaller, weak:mens,
Tac. A. 6, 46:modus intercalandi interdum cumulatior, interdum imminutior,
Sol. 1, § 44 [p. 893] -
123 inminutio
immĭnūtĭo ( inm-), ōnis, f. [imminuo], a lessening, aiminution; a weakening, impairing, injuring (rare but class.).I.Lit.:II.pravitas imminutioque corporis,
i. e. mutilation, Cic. Fin. 5, 17, 47. —In mal. part., i. q. devirgin tio, a deflowering, Aus. Cent. Nupt. Idyll. 13.—Trop.A.In gen.:B.dignitatis,
Cic. Fam. 3, 8, 2:criminis,
Quint. 7, 4, 3:malorum,
id. 5, 10, 33.—In partic., as a figure of speech, the use of a weaker expression for a stronger, Cic. de Or. 3, 54, 207; Quint. 9, 1, 34; 9, 3, 90. -
124 inpetro
impĕtro ( inp-), āvi, ātum, 1 (archaic inf. pres. pass. impetrarier, Plaut. Rud. 3, 3, 40; inf. fut. act. impetrassere, id. Aul. 4, 7, 6; id. Cas. 2, 3, 53; id. Mil. 4, 3, 35; id. Stich. 1, 2, 23), v. a. [in-patro], to accomplish, effect, bring to pass; to get, obtain, procure, esp. by exertion, request, entreaty (class.; cf.: obtineo, adipiscor, consequor).I.In gen., constr. with acc., ut, ne, the simple subj., or absol.(α).With acc.:(β).quod volui, ut volo, impetravi per amicitiam et gratiam a Philocomasio,
Plaut. Mil. 4, 5, 1:istuc confido a fratre me impetrassere,
id. Aul. 4, 7, 6:a me istam exceptionem numquam impetrabunt,
Cic. Ac. 2, 30, 97:ei Dolabella rogatu meo civitatem a Caesare impetravit,
id. Fam. 13, 36, 1:decet abs te id impetrarier,
Plaut. Rud. 3, 3, 40:in omni re considerandum est et quid postules ab amico et quid patiare a te impetrari,
Cic. Lael. 20, 76; cf. id. ib. 11, 38:dum id impetrant,
Plaut. Capt. 2, 1, 37; 1, 2, 17:cum istuc, quod postulo, impetro cum gratia,
Ter. And. 2, 5, 11; id. Ad. 3, 4, 44:uti ea, quae vellent, impetrarent,
Caes. B. G. 1, 31, 2:(chorus) Impetrat et pacem et locupletem frugibus annum,
Hor. Ep. 2, 1, 137:restitutionem patris,
Quint. 7, 1, 42; 11, 3, 4:provinciam,
id. 6, 3, 68: post impetratam studiis meis [p. 903] quietem, id. Prooem. §1: impetrato Fortis Augusti reditu,
Hor. C. 4, 2, 42.—With ut, ne, or the simple subj.: Cl. Quid, si ego impetro atque exoro a vilico, causa mea Ut eam illi permittat? St. Quid si ego ab armigero impetro, Eam illi permittat? atque hoc, credo, impetrassere, Plaut. Cas. 2, 3, 51 sq.:(γ). * With acc.impetrabis igitur a Caesare, ut, etc.,
Cic. Att. 9, 2, A, 1; Q. Cic. Pet. Cons. 7, 26:a Sequanis impetrat, ut per fines suos ire Helvetios patiantur,
Caes. B. G. 1, 9 fin.:verbisne istis, ut pugnent, te impetraturum credis,
Liv. 2, 46, 6:postremo impetravi, ut ne quid ei succenseat,
Plaut. Bacch. 3, 6, 4:suadeo, a te impetres, ne sis nugax,
Petr. 52:tandem impetravi abiret,
Plaut. Trin. 2, 4, 190.— Pass. impers.: aegre ab iis impetratum est summa tribunorum plebis contentione, ut in senatu recitarentur (litterae);ut vero ex litteris ad senatum referretur, impetrari non potuit,
Caes. B. C. 1, 1, 1; Plin. 16, 32, 59, § 136.—In abl. of the part. perf.:impetrato, ut manerent,
Liv. 9, 30, 10; Vell. 2, 107, 2.—and inf.:(δ).Agrippina in oppidum Ubiorum veteranos coloniamque deduci impetrat,
Tac. A. 12, 27.—Absol.:II.incipere multo est quam impetrare facilius,
Plaut. Poen. 5, 2, 14:hilarus exit, impetravit,
id. Mil. 4, 4, 62; id. As. 3, 3, 131: Ca. Jus hic orat. Ly. Impetrabit te advocato atque arbitro, id. Trin. 5, 2, 37:quid attinet dicere, si contendisset, impetraturum non fuisse, cum, etc.?
Cic. Lael. 11, 39:si id ita fecisset... si non impetraret, etc.,
Caes. B. G. 1, 35, 4:cum ab proximis impetrare non possent, ulteriores tentant,
id. ib. 6, 2, 2:simul, ut, si quid possent, de induciis fallendo impetrarent,
id. ib. 4, 13, 5; id. B. C. 1, 22 fin.; cf.:sperare, ab eo de sua ac militum salute impetrare posse,
id. B. G. 5, 36, 3; Hirt. ap. Cic. Att. 15, 6, 2.—Esp.: impetras, you have your request, i. e. I will do as you desire, nolo ames. Pae. Facile impetras, Plaut. Pers. 2, 2, 63: adpropera! age, amabo! Mu. Impetras, abeo, id. Cas. 2, 2, 39; cf. id. Ep. 2, 2, 119; id. Cas. 2, 3, 17.—Esp.A.Like impetrio:B.exstat annalium memoria, sacris quibusdam et precationibus vel cogi fulmina vel impetrari, etc.,
Plin. 2, 53, 54, § 140.—In mal. part., to obtain, get possession of:ut superior sis mihi quam quisquam qui impetrant,
Plaut. Men. 1, 3, 10. -
125 inrumo
I.In mal. part., Cat. 16, 1; Auct. Priap. 36, 5; Mart. 4, 50, 2.—II.Transf.A. B.Irrumata unda, i. e. defiled, Mart. 2, 70, 3. -
126 inscendo
inscendo, scendi, scensum, 3, v. n. and a. [in-scando], to step into or upon, to climb up, mount, ascend.I.Lit.:II.cum inscenderet in rogum ardentem,
Cic. Div. 1, 23, 47:supra pilam inscendat,
Cato, R. R. 127, 2:quadrigas Jovis,
Plaut. Am. 1, 1, 294:in arborem,
id. Aul. 4, 6, 12:in currum,
id. Men. 5, 2, 10:equum,
Suet. Ner. 48:haud se inscendi ab alio (Bucephalus) nisi a rege passus est,
Gell. 5, 2, 3:grabatulo inscenso,
App. M. 2, p. 122, 16.— Absol.:ubi amicam avectam scio, Inscendo,
I go on board ship, embark, Plaut. Mil. 2, 1, 37.—Transf., in mal. part.:matronam,
App. M. 7, p. 197, 21; 10, p. 249, 7. -
127 irrumo
I.In mal. part., Cat. 16, 1; Auct. Priap. 36, 5; Mart. 4, 50, 2.—II.Transf.A. B.Irrumata unda, i. e. defiled, Mart. 2, 70, 3. -
128 jungo
jungo, nxi, nctum, 3, v. a. [Sanscr. jug, junagmi, to unite; juk, joined; Goth. juk; O. H. Germ. joh, joch; Gr. zug, zeugnumi, zugos, zugon], to join or unite together, connect, attach, fasten, yoke, harness.I.Lit.A.In gen.1.With acc.:2.Narcissum et florem anethi,
Verg. E. 2, 48:pontes et propugnacula,
id. A. 9, 170:nemoris carentia sensu robora,
Claud. B. G. 17:gradus,
to close the ranks, Sil. 4, 372:montes,
to heap up, Val. Fl. 1, 198:ostia,
to shut, Juv. 9, 105; cf.:junctas quatere fenestras,
Hor. C. 1, 25, 1:oscula,
to exchange, Ov. M. 2, 357; cf. id. Am. 2, 5, 59; Petr. 67:da jungere dextram,
to clasp, Verg. A. 6, 697:cur dextrae jungere dextram non datur,
id. ib. 1, 408; cf.:quas junximus hospitio dextras,
id. ib. 3, 83;11, 165: duos sinus,
Plin. 5, 29, 31, § 116:juncto ponte milites transmittit,
Tac. A. 1, 49.—So with abl. of means or manner:Ticinum ponte,
to span, Liv. 21, 45, 1:amnem ponte,
Plin. 5, 24, 21, § 86:ratibus flumen,
to bridge, Liv. 21, 47, 2; cf.:qui biduo vix locum rate jungendo flumini inventum tradunt,
id. 21, 47, 6:eo omnia vallo et fossa,
id. 38, 4, 6:plumbum nigrum albo,
Plin. 33, 5, 30, § 94; cf.:nam calamus cera jungitur,
Tib. 2, 5, 32:illos defendit numerus junctaeque umbone phalanges,
Juv. 2, 46:erga juncta est mihi foedere dextra,
Verg. A. 8, 169:Pompei acies junxerat in seriem nexis umbonibus arma,
Luc. 7, 453. —With dat. of indir. object:3.hoc opus ad turrim hostium admovent, ut aedificio jungatur,
Caes. B. C. 2, 10 fin.:humano capiti cervicem equinam,
Hor. A. P. 2:mortua corpora vivis,
Verg. A. 8, 485; cf.:his tignis contraria duo juncta,
Caes. B. G. 3, 17, 5:se Romanis,
Liv. 24, 49, 1:exercitum sibi,
Vell. 2, 80, 1:socia arma Rutulis,
Liv. 1, 2, 3:victores Germani juncturi se Pannoniis,
Suet. Tib. 17:cervicem meam amplexui,
Petr. 86 dub. (Büch., vinxit amplexu):dextra dextrae jungitur,
Ov. M. 6, 447; cf. Verg. A. 1, 408 supra:aeri aes plumbo fit uti jungatur ab albo,
Lucr. 6, 1079:juncta est vena arteriis,
Cels. 2, 10:Comius incensum calcaribus equum jungit equo Quadrati,
drives against, Hirt. B. C. 8, 48.—With inter se:4.tigna bina inter se,
Caes. B. G. 3, 17, 3:maxime autem corpora inter se juncta permanent, cum, etc.,
Cic. N. D. 2, 45, 115:disparibus calamis inter se junctis,
Ov. M. 1, 712:saltus duo alti inter se juncti,
Liv. 9, 2, 7.—With cum:B.cum Bruto Cassioque vires suas,
Vell. 2, 65, 1:legiones se cum Caesare juncturae,
id. 2, 110, 1:erat cum pede pes junctus,
Ov. M. 9, 44:lecto mecum junctus in uno,
id. H. 13, 117:digitis medio cum pollice junctis,
id. F. 5, 433:lingua cum subjecta parte juncta est,
Cels. 7, 12, 4.—Esp.1.To harness, yoke, attach.(α).Of animals: angues ingentes alites juncti jugo, Pac. ap. Cic. Inv. 1, 19, 27 (Trag. v. 397 Rib.):(β).junge pares,
i. e. in pairs, Verg. G. 3, 169; Grat. Cyneg. 263:nec jungere tauros norant,
Verg. A. 8, 316:currus et quatuor equos,
id. G. 3, 114:grypes equis,
id. E. 8, 27 Forbig.:curru jungit Halaesus Equos,
id. A. 7, 724:leones ad currum,
Plin. 8, 16, 21, § 54:mulis e proximo pistrino ad vehiculum junctis,
Suet. Caes. 31.—Of a vehicle (rare):2.reda equis juncta,
Cic. Att. 6, 1, 25:neve (mulier) juncto vehiculo veheretur,
Liv. 34, 1, 3:juncta vehicula, pleraque onusta, mille admodum capiuntur,
id. 42, 65, 3. —Of wounds, etc., to join, bring together, unite, heal:3.ego vulnera doctum jungere Etiona petam,
Stat. Th. 10, 733:parotidas suppuratas,
Scrib. Comp. 206:oras (tumoris),
Cels. 7, 17, 1:oras vulneris,
id. 5, 4, 23 al. —Of lands, territories, etc.:4.juncta pharetratis Sarmatis ora Getis,
adjoining, Ov. Tr. 4, 10, 110; cf.:juncta Aquilonibus Arctos,
id. M. 2, 132:quibus (campis) junctae paludes erant,
Front. Strat. 2, 5, 6; Vell. 2, 110, 4:fundos Apuliae,
to add, join to, Petr. 77:longos jungere fines agrorum,
Luc. 1, 167.—To connect in time, cause to follow immediately:5.cum diei noctem pervigilem junxisset,
Just. 12, 13, 7:somnum morti,
Petr. 79:vidit hic annus Ventidium consularem praetextam jungentem praetoriae,
Vell. 2, 65, 3:nulla natio tam mature consino belli bellum junxit,
id. 2, 110, 5:junge, puer, cyathos, atque enumerare labora,
Stat. S. 1, 5, 10:laborem difficilius est repetere quam jungere,
to resume than to continue, Plin. Ep. 4, 9, 10.—So of pronunciation:si jungas (opp. interpunctis quibusdam),
Quint. 9, 4, 108.—Milit. t. t., of troops, an army, etc., to join, unite:6.cum juncti essent,
Liv. 25, 35; 25, 37:exercitum Pompei sibi,
Vell. 2, 80, 1:junctis exercitious,
Vell. 2, 113, 1:cum collegae se junxisset,
Front. Strat. 1, 1, 9; so,exercitum,
id. ib. 1, 2, 9:Ajacem naves suas Atheniensibus junxisse,
Quint. 5, 11, 40.—To add, give in addition:7.commoda praeterea jungentur multa caducis,
Juv. 9, 89.—In mal. part.:II.corpora,
Ov. M. 10, 464:turpia corpora,
id. H. 9, 134: tu mihi juncta toro, id. F. 3, 511; id. R. Am. 408:si jungitur ulla Ursidio,
Juv. 6, 41; 6, 448; cf.Venerem,
Tib. 1, 9, 76; Ov. H. 353; id. R. Am. 407.Transf.A.In gen., of abstract things, to bring together, join, unite:B.cum hominibus nostris consuetudines, amicitias, res rationesque jungebat,
Cic. Deiot. 9, 27:omnem naturam, quae non solitaria sit... sed cum alio juncta atque conexa, etc.,
id. N. D. 2, 11, 29:an virtus et voluptas inter se jungi copularique possint,
id. de Or. 1, 51, 122:sapientiam junctam habere eloquentiae,
id. ib. 3, 35, 142:indignationem conquestioni,
id. Inv. 2, 11, 36:insignis improbitas et scelere juncta,
id. de Or. 2, 58, 237:plura crimina junguntur,
are combined, Quint. 4, 4, 5.—Esp.1.Of persons, to join, unite, bring together, associate, in love, marriage, relationship, etc.:2.cum impari,
Liv. 1, 46:cum pare,
Ov. F. 4, 98:alicujus filiam secum matrimonio,
Curt. 5, 3, 12:si tibi legitimis pactam junctamque tabellis non es amaturus,
Juv. 6, 200:juncta puella viro,
Ov. A. A. 1, 682; id. Tr. 2, 284. —Of animals, etc.:Appulis jungentur capreae lupis,
Hor. C. 1, 33, 8:variis albae junguntur columbac,
Ov. H. 15, 37:unaque nos sibi operā amicos junget,
Ter. Hec. 5, 2, 32:ut quos certus amor junxit,
Ov. M. 4, 156:amicos,
Hor. S. 1, 3, 54:Geminum mecum tua in me beneficia junxerunt,
Plin. Ep. 10, 26, 1:puer puero junctus amicitia,
Ov. P. 4, 3, 12.—Esp., of a treaty, alliance, etc.:si populus Romanus foedere jungeretur regi,
Liv. 26, 24; Just. 15, 4, 24. —Of things, to make by joining, enter into:3.pacem cum Aenea, deinde adfinitatem,
Liv. 1, 1:nova foedera,
id. 7, 30:cum Hispanis amicitiam,
Just. 43, 5, 3:societatem cum eo metu potentiae ejus,
id. 22, 2, 6:foedus cum eo amicitiamque,
Liv. 24, 48; 23, 33:juncta societas Hannibali,
id. 24, 6:foedera,
id. 7, 30:jungendae societatis gratia,
Just. 20, 4, 2.—Of words, etc., to join, unite.(α).Esp., gram. t. t.: verba jungere, to make by joining, to compound:(β).jungitur verbum ex corrupto et integro, ut malevolus,
Quint. 1, 5, 68:in jungendo aut in derivando,
id. 8, 3, 31; so,juncta verba,
Cic. Or. 56, 186; id. Part. Or. 15, 53.—To connect so as to sound agreeably:quantum interest... verba eadem qua compositione vel in textu jungantur vel in fine claudantur,
Quint. 9, 4, 15.—Hence, P. a.: junc-tus, a, um, joined, united, connected, associated:in opere male juncto,
Quint. 12, 9, 17.— Comp.:causa fuit propior et cum exitu junctior,
Cic. Fat. 16, 36.— Sup.:junctissimus illi comes,
most attached, Ov. M. 5, 69:principum prosperis et alii fruantur: adversae ad junctissimos pertineant,
their nearest of kin, Tac. H. 4, 52.
См. также в других словарях:
MAL — Le propre du mal tient en ceci qu’il ne peut être nommé, pensé, vécu qu’en relation avec une certaine idée du bien. Qu’il n’y ait pas de bien en soi, que ce que les hommes appellent le bien soit relatif aux situations et aux cultures, et le mal… … Encyclopédie Universelle
mal — mal, ale (mal, ma l ; au pluriel, maux, qu on prononce mô ; l x se lie : des mô z affreux) 1° Adj. Quinuit, qui blesse. 2° S. m. Ce qui nuit, ce qui blesse. 3° La part de mal qui, aux yeux de l homme, règne dans l univers. 4° Ce qui est… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
mal — mal·a·bar; mal·a·can·thid; mal·a·cob·del·lid; mal·a·cop·te·ryg·ian; mal·a·ga; mal·a·gasy; mal·a·pert; mal·a·prop; mal·ap·ro·pos; mal·content; mal·dan·id; mal·div·i·an; mal·e·dict; mal·function; mal·ice; mal·le·ate; mal·lee; mal·let; mal·odor·ant; … English syllables
mal — MAL, male. adj. Meschant, mauvais. Il n est en usage que dans quelques mots composez qui se trouveront chacun dans leur ordre sous leur simple, comme, Malheur. maltalent. malencontre. maladventure. à la maleheure, &c. Mal. s. m. Ce qui est… … Dictionnaire de l'Académie française
Mal Meninga — Personal information Full name Malcolm Norman Meninga … Wikipedia
Mal Waldron — (1987) Malcolm Earl Waldron (* 16. August 1925[1] in New York City, New York; † 2. Dezember 2002 in Brüssel, Belgien) war ein US amerikanischer Pianist des Mo … Deutsch Wikipedia
mal — adjetivo 1. (antepuesto a s. m. o infinitivo) Malo: Es un mal amigo. Tiene un mal despertar. sustantivo masculino 1. Contrario al bien o a la razón: Las fuerzas del mal se aliaban contra el héroe de la película. 2. Daño moral: Le puedo hacer… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
MAL (gene) — Mal, T cell differentiation protein, also known as MAL, is a human gene.cite web | title = Entrez Gene: MAL mal, T cell differentiation protein| url = http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?Db=gene Cmd=ShowDetailView TermToSearch=4118|… … Wikipedia
mal — Mal, Malum, Maleficium. Un mal qui vient soudain, Maturum malum. Quand le mal infini croissoit de plus en plus, Quum serperet in vrbe infinitum malum. Le vent m a fait mal en la teste, Mihi de vento condoluit caput, B. ex Plauto. Ce mal est entré … Thresor de la langue françoyse
Mal Waldron — in 1987 Background information Birth name Malcolm Earl Waldron Born August 16, 1925 … Wikipedia
Mal (Sänger) — Mal ist der Künstlername des britischen Sängers Paul Bradley Couling (* 27. Februar 1944 in Llanfrechfa, Wales; weitere Pseudonyme: Paul Bradley, Michael Florence und Mal Ryder), der seit Mitte der 1960er Jahre in Italien lebt und dort einer der… … Deutsch Wikipedia