-
1 dysonans
n (G dysonansu) 1. Muz. dissonance U, discord C/U- muzyka oparta na dysonansie music based on dissonance2. (brak zgodności) clash; disparity C/U książk., dissonance książk.- stanowić dysonans to constitute a jarring note- przyjęcie przebiegało spokojnie, bez żadnych dysonansów the party went off smoothly, without any upsets a. conflicts3. (nieporozumienie) conflict C/U; discord U książk., dissonance U książk.- dysonanse w rodzinie discord a. conflicts within the family- przy kieliszku szampana znikły wszelkie dysonanse all differences disappeared over a glass of champagne- □ dysonans poznawczy Psych. cognitive dissonance* * ** * *mipl. -e1. ret. discordance.2. muz. discord, dissonance.3. przen. (= niezgodność) dissonance, discordance, discord; dysonans między deklaracjami a czynami discord between words and deeds; dysonans poznawczy psych. cognitive dissonance.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > dysonans
-
2 dysharmoni|a
/dısxar'monja/ f sgt (GD dysharmonii) 1. książk. (rozdźwięk) disharmony, dissonance (między czymś a czymś between sth and sth)- dysharmonia psychiczna/duchowa psychological/spiritual disharmony a. dissonance a. discord- dysharmonia rozwojowa Psych. developmental dissonance- w dysharmonii z naturą in disharmony with nature2. Muz. discord, dissonanceThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > dysharmoni|a
-
3 rozdźwięk
m (G rozdźwięku) (rozbieżność) dissonance, rift- nastąpił rozdźwięk miedzy małżonkami/w rodzinie there was discord in their marriage/the family- rozdźwięk między teorią a praktyką the rift between theory and practice* * *dissonance, discrepancy* * *midissonance; (między małżonkami, w rodzinie) discord; (między teorią a praktyką, faktami, liczbami) discrepancy.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > rozdźwięk
-
4 zgrzy|t
m (G zgrzytu) 1. (zębów, hamulców) grinding U; (piły) rasp U; (drzwi) creaking U; (łopaty) scrape, scraping U- krata spadła ze zgrzytem the grate creaked shut- zgrzyt klucza w zamku the scrape of the key in the lock2. przen. (rozdźwięk) friction U, unpleasantness U- przyjęcie zaliczono do udanych i starano się zapomnieć o drobnych zgrzytach on the whole the party was a success and everybody tried to forget about the momentary unpleasantness- nie obyło się bez kilku zgrzytów there was a bit of friction3. pot. (dysonans) clash, dissonance U- ubierała się kontrastowo, ale bez zgrzytów she liked to wear contrasting colours, but not clashing ones- film wykorzystuje pomysły z kilku gatunków, mimo to nie ma mowy o jakichkolwiek zgrzytach the film employs ideas from several genres, but without any dissonance4. pot. (sprzeczka) squabble, tiff U; row GB pot.- nie rozumiem, dlaczego w waszej rodzinie jest tyle zgrzytów I don’t understand why your family has so many squabblesThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zgrzy|t
-
5 dysharmonia
The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > dysharmonia
-
6 rozziew
m sgt (G rozziewu) gap (między czymś a czymś between sth and sth)- istnieje rozziew między tym co mówi, a tym co robi there is a gap between what he says and what he does- coraz większy stawał się rozziew miedzy władzą a społeczeństwem the gap between the government and the people was widening* * *( rozbieżność) disparity; JĘZ hiatus* * *mi1. discrepancy, dissonance, disparity; ( między osobami) discord; ( między teorią a praktyką) dichotomy.2. fon. hiatus.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > rozziew
-
7 dysonansowoś|ć
f sgt Muz. dissonanceThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > dysonansowoś|ć
См. также в других словарях:
dissonance — [ disɔnɑ̃s ] n. f. • 1320, repris 1450; bas lat. dissonantia 1 ♦ Mus. Intervalle qui appelle une résolution, par un accord harmonique; les notes responsables d un tel effet. Les intervalles de seconde, de septième et tous les intervalles… … Encyclopédie Universelle
Dissonance — has several meanings, all related to conflict or incongruity: Consonance and dissonance in music are properties of an interval or chord Cognitive dissonance is a state of mental conflict Dissonance in poetry is the deliberate avoidance of… … Wikipedia
dissonance — DISSONANCE. s. f. Terme de Musique. Faux accord. La septième est une dissonance. Sauver une dissonance. On sauve une dissonance par un bon accord qui la suit. [b]f♛/b] On dit figurément, Dissonance de ton dans le style, pour exprimer Le mélange… … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
Dissonance — Dis so*nance, n. [L. dissonantia: cf. F. dissonance.] 1. A mingling of discordant sounds; an inharmonious combination of sounds; discord. [1913 Webster] Filled the air with barbarous dissonance. Milton. [1913 Webster] 2. Want of agreement;… … The Collaborative International Dictionary of English
dissonance — early 15c., disagreement, from M.Fr. dissonance and directly from L.L. dissonantia, from L. dissonantem (see DISSONANT (Cf. dissonant)). Figurative use dates from 1875 … Etymology dictionary
dissonance — [n1] disagreement antagonism, conflict, contention, controversy, difference, disaccord, discord, discrepancy, disharmony, disparity, dissension, dissidence, incongruity, inconsistency, strife, variance; concepts 278,665,689 Ant. agreement,… … New thesaurus
dissonance — index conflict, contention (opposition), contest (dispute), controversy (argument), deviation … Law dictionary
dissonance — фр. [дисона/нс], англ. [ди/сэнэнс] dissonantia лат. [диссона/нциа] Dissonanz нем. [дисона/нц] dissonanza ит. [диссона/нца] диссонанс, несозвучность … Словарь иностранных музыкальных терминов
dissonance — [dis′ə nəns] n. [ME dissonaunce < LL dissonantia < L dissonans, prp. of dissonare, to be discordant < dis , apart + sonus, a SOUND1] 1. an inharmonious sound or combination of sounds; discord 2. any lack of harmony or agreement;… … English World dictionary
Dissonance — Pour le film français, voir Dissonances. En musique, une dissonance (antonyme de consonance) désigne la discordance d’un ensemble de sons accord ou intervalle produisant une impression d instabilité, de contrariété entre les notes (une dispute )… … Wikipédia en Français
dissonance — (di sso nan s ) s. f. 1° Réunion de sons qui ne s accordent pas, qui ne vont pas ensemble, qui font à l oreille un effet désagréable. Par analogie. Certaines couleurs jointes forment comme une dissonance pour les yeux. 2° Dissonance dans… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
