-
121 subplicium
supplĭcĭum ( subpl-), ii, n. [supplex; prop. a kneeling down, either as a suppliant or to receive punishment].I.As a suppliant.A.In relig. lang., humiliation, a public prayer or supplication, an act of worship (mostly ante-Aug. and in prose after the Aug. period; not in Cic. or Cæs.; syn.: supplicatio, obsecratio): nunc pergam, ut suppliciis placans caelitum aras expleam, Att. ap. Non. 398, 19; cf.:2.deos suppliciis, sumptu, votis, donis, Precibus plorans, obsecrans,
Afran. ib. 398, 22:suppliciis votisque fatigare deos,
Liv. 27, 50, 5:non votis neque suppliciis muliebribus auxilia deorum parantur,
Sall. C. 52, 29.—Esp., a sacrificing, offering:B.nihil ei (Jovi) acceptum est a perjuris supplicii,
offering, sacrifice, Plaut. Rud. prol. 25:in suppliciis deorum magnifici,
Sall. C. 9, 2; id. J. 55, 1:precibus suppliciisque deos placare,
Liv. 22, 57, 5; cf.:quos (boves) ad deorum servant supplicia,
Varr. R. R. 2, 5, 10:tum supplicia dis ludique magni ab senatu decernuntur,
Tac. A. 3, 64 Nipperd. ad loc.:vannos onustas aromatis et hujuscemodi suppliciis congerunt,
App. M. 11, p. 265, 3; id. Dogm. Plat. 2, p. 16, 5: supplicia veteres quaedam sacrificia a supplicando vocabant, Fest. pp. 308 and 309 Müll. —Transf., out of the relig. sphere, an humble entreaty or petition, a supplication in gen. (very rare):II.Vagenses fatigati regis suppliciis,
Sall. J. 66, 2:igitur legatos ad consulem cum suppliciis mittit, qui tantummodo ipsi liberisque vitam peterent,
id. ib. 46, 2.—To receive punishment; hence, punishment, penalty, torture, torment, pain, distress, suffering (class. and freq.; usu. of the penalty of death; syn. poena).(α).Sing.:(β).dabitur pol supplicium mihi de tergo vestro,
Plaut. As. 2, 4, 75 sq.; cf.:illi de me supplicium dabo,
Ter. Heaut. 1, 1, 86; id. Eun. 1, 1, 24; Cat. 116, 8; Nep. Paus. 5, 5:de homine nobili virgis supplicium crudelissime sumere,
Cic. Verr. 2, 2, 37, § 91; 2, 5, 45, § 117:sumere (de aliquo),
Plaut. Pers. 5, 2, 72; id. Merc. 5, 4, 31; Ter. And. 3, 5, 17; Cic. Inv. 2, 28, 84; id. Rep. 3, 33, 45; Caes. B. G. 1, 39; Liv. 2, 5, 5; 3, 18, 10:aliquem hostibus ad supplicium dedere,
Caes. B. G. 7, 26:aliquem tradi ad supplicium jubere,
Tac. A. 11, 35:rapi,
Cic. de Or. 2, 59, 138:supplicio affici,
to be put to death, Caes. B. G. 1, 27:ne ad ultimum supplicium progredi necesse habeant,
to take their own lives, id. B. C. 1, 84:aliquem vinculis ac verberibus atque omni supplicio excruciatum necare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 11:summo cruciatu supplicioque perire,
id. N. D. 3, 33, 81:gravissimum ei rei supplicium cum cruciatu constitutum est,
Caes. B. G. 6, 17: [p. 1815] talis improborum consensio supplicio omni vindicanda (est), Cic. Lael. 12, 43:satis supplicii tulisse,
Caes. B. C. 1, 84:supplicio culpa reciditur,
Hor. C. 3, 24, 34:suā manu supplicium persolvere,
Tac. A. 6, 32 (26):luere,
Just. 2, 5, 6; Tac. A. 15, 60:supplicium redimere opimā mercede,
Amm. 26, 3, 4.—Plur.:ad exquisita supplicia proficisci,
Cic. Off. 3, 27, 100:semper iis (improbis) ante oculos judicia et supplicia versentur,
id. Rep. 3, 16, 26:ad innocentum supplicia descendunt,
Caes. B. G. 6, 17:supplicia annua pendere,
Plin. 29, 4, 14, § 57:subire,
Cic. Ep. ad Brut. 1, 12, 1:suppliciis delicta coërcere,
Hor. S. 1, 3, 79:subplicia in post futuros conposuit,
Sall. H. 1, 41, 6 Dietsch:domant impios saeva supplicia,
Sen. Herc. Fur. 749:supplicia haurire,
Verg. A. 4, 383. -
122 supplicium
supplĭcĭum ( subpl-), ii, n. [supplex; prop. a kneeling down, either as a suppliant or to receive punishment].I.As a suppliant.A.In relig. lang., humiliation, a public prayer or supplication, an act of worship (mostly ante-Aug. and in prose after the Aug. period; not in Cic. or Cæs.; syn.: supplicatio, obsecratio): nunc pergam, ut suppliciis placans caelitum aras expleam, Att. ap. Non. 398, 19; cf.:2.deos suppliciis, sumptu, votis, donis, Precibus plorans, obsecrans,
Afran. ib. 398, 22:suppliciis votisque fatigare deos,
Liv. 27, 50, 5:non votis neque suppliciis muliebribus auxilia deorum parantur,
Sall. C. 52, 29.—Esp., a sacrificing, offering:B.nihil ei (Jovi) acceptum est a perjuris supplicii,
offering, sacrifice, Plaut. Rud. prol. 25:in suppliciis deorum magnifici,
Sall. C. 9, 2; id. J. 55, 1:precibus suppliciisque deos placare,
Liv. 22, 57, 5; cf.:quos (boves) ad deorum servant supplicia,
Varr. R. R. 2, 5, 10:tum supplicia dis ludique magni ab senatu decernuntur,
Tac. A. 3, 64 Nipperd. ad loc.:vannos onustas aromatis et hujuscemodi suppliciis congerunt,
App. M. 11, p. 265, 3; id. Dogm. Plat. 2, p. 16, 5: supplicia veteres quaedam sacrificia a supplicando vocabant, Fest. pp. 308 and 309 Müll. —Transf., out of the relig. sphere, an humble entreaty or petition, a supplication in gen. (very rare):II.Vagenses fatigati regis suppliciis,
Sall. J. 66, 2:igitur legatos ad consulem cum suppliciis mittit, qui tantummodo ipsi liberisque vitam peterent,
id. ib. 46, 2.—To receive punishment; hence, punishment, penalty, torture, torment, pain, distress, suffering (class. and freq.; usu. of the penalty of death; syn. poena).(α).Sing.:(β).dabitur pol supplicium mihi de tergo vestro,
Plaut. As. 2, 4, 75 sq.; cf.:illi de me supplicium dabo,
Ter. Heaut. 1, 1, 86; id. Eun. 1, 1, 24; Cat. 116, 8; Nep. Paus. 5, 5:de homine nobili virgis supplicium crudelissime sumere,
Cic. Verr. 2, 2, 37, § 91; 2, 5, 45, § 117:sumere (de aliquo),
Plaut. Pers. 5, 2, 72; id. Merc. 5, 4, 31; Ter. And. 3, 5, 17; Cic. Inv. 2, 28, 84; id. Rep. 3, 33, 45; Caes. B. G. 1, 39; Liv. 2, 5, 5; 3, 18, 10:aliquem hostibus ad supplicium dedere,
Caes. B. G. 7, 26:aliquem tradi ad supplicium jubere,
Tac. A. 11, 35:rapi,
Cic. de Or. 2, 59, 138:supplicio affici,
to be put to death, Caes. B. G. 1, 27:ne ad ultimum supplicium progredi necesse habeant,
to take their own lives, id. B. C. 1, 84:aliquem vinculis ac verberibus atque omni supplicio excruciatum necare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 11:summo cruciatu supplicioque perire,
id. N. D. 3, 33, 81:gravissimum ei rei supplicium cum cruciatu constitutum est,
Caes. B. G. 6, 17: [p. 1815] talis improborum consensio supplicio omni vindicanda (est), Cic. Lael. 12, 43:satis supplicii tulisse,
Caes. B. C. 1, 84:supplicio culpa reciditur,
Hor. C. 3, 24, 34:suā manu supplicium persolvere,
Tac. A. 6, 32 (26):luere,
Just. 2, 5, 6; Tac. A. 15, 60:supplicium redimere opimā mercede,
Amm. 26, 3, 4.—Plur.:ad exquisita supplicia proficisci,
Cic. Off. 3, 27, 100:semper iis (improbis) ante oculos judicia et supplicia versentur,
id. Rep. 3, 16, 26:ad innocentum supplicia descendunt,
Caes. B. G. 6, 17:supplicia annua pendere,
Plin. 29, 4, 14, § 57:subire,
Cic. Ep. ad Brut. 1, 12, 1:suppliciis delicta coërcere,
Hor. S. 1, 3, 79:subplicia in post futuros conposuit,
Sall. H. 1, 41, 6 Dietsch:domant impios saeva supplicia,
Sen. Herc. Fur. 749:supplicia haurire,
Verg. A. 4, 383. -
123 tenebra
tĕnē̆brae, ārum (collat. form tĕnē̆bra, ae, Lampr. Commod. 16; App. M. 5, p. 167, 25), f. [akin to Sanscr. tamisra, dark; cf. timere], darkness (stronger than obscuritas, and weaker than caligo; freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:B.veluti pueri omnia caecis In tenebris metuant,
Lucr. 2, 56:tempestas atque tenebrae Coperiunt maria ac terras,
id. 6, 491:cum obscurato sole tenebrae factae essent repente,
Cic. Rep. 1, 16, 25; cf.:nos tenebras cogitemus tantas, quantae, etc.,
id. N. D. 2, 38, 96:tetrae tenebrae et caligo,
id. Agr. 2, 17, 44;v. caligo: tenebras et solitudinem nacti,
id. Fin. 3, 11, 38:incultu, tenebris, odore foeda atque terribilis ejus (Tulliani) facies est,
Sall. C. 55, 4:ipsis noctis tenebris,
Quint. 10, 6, 1:obtentā densantur nocte tenebrae,
Verg. G. 1, 248:neve velit (Sol) tenebras inducere rebus,
Ov. M. 2, 395:tacitae,
Sen. Med. 114. —In partic.1.The darkness of night, night:2.redire luce, non tenebris,
Cic. Phil. 2, 30, 76:classem in statione usque ad noctem tenuit: primis tenebris movit,
Liv. 31, 23, 4:somnus qui faciat breves tenebras,
Mart. 10, 47, 11:tenebris,
during the night, Tib. 1, 6, 59; 2, 1, 76; Ov. Am. 1, 6, 10:tenebris obortis,
Nep. Eum. 9, 5:per tenebras,
Luc. 2, 686:(me) videt pulsis Aurora tenebris,
Ov. M. 7, 703:effulget tenebris Aurora fugatis,
id. ib. 2, 144.—The darkness or dimness of a swoon, a swoon:3.tenebrae oboriuntur, genua inedia succidunt,
Plaut. Curc. 2, 3, 30; Verg. A. 11, 824; Ov. M. 2, 181; 12, 136; id. Tr. 1, 3, 91; id. H. 13, 23; Luc. 3, 735; Plin. 7, 6, 5, § 41.—The darkness of death, death-shades ( poet. and rare):4.juro, Me tibi ad extremas mansuram tenebras,
Prop. 2, 20 (3, 13), 17; cf.:(urbes) ad Erebi profundos hiatus abactae, aeternis tenebris occultantur,
Amm. 17, 7, 13; cf. also in a play upon this signif. and that of B. 1.: certum'st mihi ante tenebras (i. e. noctem) tenebras (i. e. mortem) persequi, Plaut. Ps. 1, 1, 88.—Blindness ( poet. and very rare):C.occidit extemplo lumen tenebraeque sequuntur,
Lucr. 3, 415:tenebras et cladem lucis ademptae Obicit,
Ov. M. 3, 515; 3, 525; Stat. Th. 4, 407. —Transf., concr., a dark, gloomy place.1.A dark bathing-place:2.Grylli,
Mart. 2, 14, 13 (cf. id. 1, 60, 3).—A prison, dungeon:3.clausi in tenebris, cum maerore et luctu morte graviorem vitam exigunt,
Sall. J. 14, 15: in atras et profundas tenebras eum claudebant, Tubero ap. Gell. 6, 4, 3. —Lurking-places, haunts:4. 5.emersus ex diuturnis tenebris lustrorum ac stuprorum,
Cic. Sest. 9, 20:demonstres, ubi sint tuae tenebrae,
Cat. 55, 2.—The infernal regions:II.tenebrae malae Orci,
Cat. 3, 13:infernae,
Verg. A. 7, 325; Hor. C. 4, 7, 25:Stygiae,
Verg. G. 3, 551:quid Styga, quid tenebras timetis?
Ov. M. 15, 154.—Trop., darkness, gloom, obscurity of the mind, of fame, of fortune, fate, etc. (class.):isti tantis offusis tenebris ne scintillam quidem ullam nobis ad dispiciendum reliquerunt,
Cic. Ac. 2, 19, 61:obducere tenebras rebus clarissimis,
id. ib. 2, 6, 16; cf.:omnibus fulgore quodam suae claritatis tenebras obduxit,
Quint. 10, 1, 72: quas tu mihi tenebras cudis? what darkness are you raising about me? i. e. what trick are you playing me? Plaut. Ep. 3, 4, 40:tenebras dispulit calumniae,
Phaedr. 3, 10, 42:quae jacerent omnia in tenebris, nisi litterarum lumen accederet,
obscurity, concealment, Cic. Arch. 6, 14:vestram familiam abjectam et obscuram e tenebris in lucem evocavit,
id. Deiot. 11, 30; cf.: o tenebrae, o lutum, o sordes (Piso)! obscurity, i. e. low birth, baseness, id. Pis. 26, 62; id. Att. 7, 11, 1: vitae, gloomy fate or fortunes, Lucr. 2, 15:qui tibi aestus, qui error, qui tenebrae erunt,
Cic. Div. in Caecil. 14, 45:in illis rei publicae tenebris caecisque nubibus et procellis,
id. Dom. 10, 24:ex superioris anni caligine et tenebris lucem in re publicā dispicere,
id. Red. in Sen. 3, 5:si quid tenebrarum offudit exilium,
id. Tusc. 3, 34, 82:tamquam si offusa rei publicae sempiterna nox esset, ita ruebant in tenebris omniaque miscebant,
id. Rosc. Am. 32, 91. -
124 tenebrae
tĕnē̆brae, ārum (collat. form tĕnē̆bra, ae, Lampr. Commod. 16; App. M. 5, p. 167, 25), f. [akin to Sanscr. tamisra, dark; cf. timere], darkness (stronger than obscuritas, and weaker than caligo; freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:B.veluti pueri omnia caecis In tenebris metuant,
Lucr. 2, 56:tempestas atque tenebrae Coperiunt maria ac terras,
id. 6, 491:cum obscurato sole tenebrae factae essent repente,
Cic. Rep. 1, 16, 25; cf.:nos tenebras cogitemus tantas, quantae, etc.,
id. N. D. 2, 38, 96:tetrae tenebrae et caligo,
id. Agr. 2, 17, 44;v. caligo: tenebras et solitudinem nacti,
id. Fin. 3, 11, 38:incultu, tenebris, odore foeda atque terribilis ejus (Tulliani) facies est,
Sall. C. 55, 4:ipsis noctis tenebris,
Quint. 10, 6, 1:obtentā densantur nocte tenebrae,
Verg. G. 1, 248:neve velit (Sol) tenebras inducere rebus,
Ov. M. 2, 395:tacitae,
Sen. Med. 114. —In partic.1.The darkness of night, night:2.redire luce, non tenebris,
Cic. Phil. 2, 30, 76:classem in statione usque ad noctem tenuit: primis tenebris movit,
Liv. 31, 23, 4:somnus qui faciat breves tenebras,
Mart. 10, 47, 11:tenebris,
during the night, Tib. 1, 6, 59; 2, 1, 76; Ov. Am. 1, 6, 10:tenebris obortis,
Nep. Eum. 9, 5:per tenebras,
Luc. 2, 686:(me) videt pulsis Aurora tenebris,
Ov. M. 7, 703:effulget tenebris Aurora fugatis,
id. ib. 2, 144.—The darkness or dimness of a swoon, a swoon:3.tenebrae oboriuntur, genua inedia succidunt,
Plaut. Curc. 2, 3, 30; Verg. A. 11, 824; Ov. M. 2, 181; 12, 136; id. Tr. 1, 3, 91; id. H. 13, 23; Luc. 3, 735; Plin. 7, 6, 5, § 41.—The darkness of death, death-shades ( poet. and rare):4.juro, Me tibi ad extremas mansuram tenebras,
Prop. 2, 20 (3, 13), 17; cf.:(urbes) ad Erebi profundos hiatus abactae, aeternis tenebris occultantur,
Amm. 17, 7, 13; cf. also in a play upon this signif. and that of B. 1.: certum'st mihi ante tenebras (i. e. noctem) tenebras (i. e. mortem) persequi, Plaut. Ps. 1, 1, 88.—Blindness ( poet. and very rare):C.occidit extemplo lumen tenebraeque sequuntur,
Lucr. 3, 415:tenebras et cladem lucis ademptae Obicit,
Ov. M. 3, 515; 3, 525; Stat. Th. 4, 407. —Transf., concr., a dark, gloomy place.1.A dark bathing-place:2.Grylli,
Mart. 2, 14, 13 (cf. id. 1, 60, 3).—A prison, dungeon:3.clausi in tenebris, cum maerore et luctu morte graviorem vitam exigunt,
Sall. J. 14, 15: in atras et profundas tenebras eum claudebant, Tubero ap. Gell. 6, 4, 3. —Lurking-places, haunts:4. 5.emersus ex diuturnis tenebris lustrorum ac stuprorum,
Cic. Sest. 9, 20:demonstres, ubi sint tuae tenebrae,
Cat. 55, 2.—The infernal regions:II.tenebrae malae Orci,
Cat. 3, 13:infernae,
Verg. A. 7, 325; Hor. C. 4, 7, 25:Stygiae,
Verg. G. 3, 551:quid Styga, quid tenebras timetis?
Ov. M. 15, 154.—Trop., darkness, gloom, obscurity of the mind, of fame, of fortune, fate, etc. (class.):isti tantis offusis tenebris ne scintillam quidem ullam nobis ad dispiciendum reliquerunt,
Cic. Ac. 2, 19, 61:obducere tenebras rebus clarissimis,
id. ib. 2, 6, 16; cf.:omnibus fulgore quodam suae claritatis tenebras obduxit,
Quint. 10, 1, 72: quas tu mihi tenebras cudis? what darkness are you raising about me? i. e. what trick are you playing me? Plaut. Ep. 3, 4, 40:tenebras dispulit calumniae,
Phaedr. 3, 10, 42:quae jacerent omnia in tenebris, nisi litterarum lumen accederet,
obscurity, concealment, Cic. Arch. 6, 14:vestram familiam abjectam et obscuram e tenebris in lucem evocavit,
id. Deiot. 11, 30; cf.: o tenebrae, o lutum, o sordes (Piso)! obscurity, i. e. low birth, baseness, id. Pis. 26, 62; id. Att. 7, 11, 1: vitae, gloomy fate or fortunes, Lucr. 2, 15:qui tibi aestus, qui error, qui tenebrae erunt,
Cic. Div. in Caecil. 14, 45:in illis rei publicae tenebris caecisque nubibus et procellis,
id. Dom. 10, 24:ex superioris anni caligine et tenebris lucem in re publicā dispicere,
id. Red. in Sen. 3, 5:si quid tenebrarum offudit exilium,
id. Tusc. 3, 34, 82:tamquam si offusa rei publicae sempiterna nox esset, ita ruebant in tenebris omniaque miscebant,
id. Rosc. Am. 32, 91. -
125 ab-eō
ab-eō iī, itūrus, īre (abin' for abisne, T.), to go from, go away, go off, go forth, go, depart: ab urbe: ex eorum agris: ex conspectu, out of sight, Cs.: mater abit templo, O.: abire fugā, to flee, V.: in angulum aliquo, T.: unde abii, V.: exsulatum Tusculum abiit, L.: si periturus abis, to your death, V.: sublimis abiit, ascended, L.: telo extracto praeceps in volnus abiit, collapsed, L.: quo tantum mihi dexter abis? whither so far to the right? V.: nemo non donatus abibit, without a gift, V.: abeas parvis aequus alumnis, show yourself favorable as you go, H.: quae dederat abeuntibus, V.: sub iugum abire, L.: abi, nuntia Romanis, etc., L.; of things: cornus sub altum pectus abit, penetrates deeply, V.: sol... abeunte curru, as his chariot departs, H. — In partic., to pass away, disappear, vanish, cease, die: a vitā: illuc quo priores abierunt, Ph.; of time, to pass away, elapse, expire: abiit illud tempus: tota abit hora, H.; of other things: abeunt pallorque situsque, pass away, O.: inopia praeceps abierat, S.: in aera sucus corporis, O.— Of change, to pass over, be transferred: abeunt illuc omnia, unde orta sunt, return: in avi mores atque instituta, i. e. restore, L.; hence, to be changed, be transformed, be metamorphosed (poet.): in villos abeunt vestes, in crura lacerti, O.: comae in silvas abeunt, O. — Fig., to depart from, leave off, turn aside: ut ab iure non abeat: ne longius abeam, wander from the point: ad istas ineptias, have recourse to: illuc, unde abii, redeo, set out, H. —To retire from an office: cum magistratu abisset: abiens magistratu, L.—Of a consequence or result, to turn out, come off (of persons): ab iudicio turpissime victus: neutra acies laeta ex eo certamine abiit, L.: impune, Ph.: ne in ora hominum pro ludibrio abiret, i. e. lest he should be made ridiculous, L.: ne inrito incepto abiretur, L. —To turn out, end, terminate (of things): mirabar hoc si sic abiret, T.—To get off, escape: quem ad modum illinc abieris, vel potius paene non abieris, scimus, how you came off thence, or rather came near not getting off.—In auctions, not to be knocked down (to one): ne res abiret ab Apronio, i. e. that he may purchase.—To be postponed: in diem, T.— The imper. abi is often a simple exclamation or address, friendly or reproachful: abi, virum te iudico, go to, I pronounce you a man, T.: Non es avarus: abi; quid, etc., well, H.: abi, nescis inescare homines, begone, T.; in imprecations: abin hinc in malam rem? (i. e. abisne?), will you go and be hanged? T.: in malam pestem. -
126 ab-rumpō
ab-rumpō rūpī, ruptus, ere, to break off, break away, tear, rend, burst, sever: angues crinibus, O.: sua quaeque puppes abrumpunt vincula ripis, break off their hawsers from the bank, V.: ingeminant abruptis nubibus ignes, from the rent clouds, V.: abruptis procellis, by the sudden outbreak of storms, V.: ad terras abrupto sidere nimbus It, i. e. breaks through the sky, V.—Fig.: (legio Martia) se prima latrocinio Antoni abrupit, first freed itself: vitam, to break the thread of life, V.: fas, to violate, V.: medium sermonem, to interrupt, V.: omnibus inter victoriam mortemve abruptis, since all but victory or death was excluded, L.: dissimulationem, to throw off the mask, Ta. -
127 abscessus
abscessus ūs, m a going away, departure, absence: Rutulum, V.: continuus, Ta.* * *going away, departure, withdrawal, absence; remoteness; abscess; death -
128 ab-solvō
ab-solvō solvī, solūtus, ere.—Fig., to set free, release, discharge: a Fannio iudicio se absolvere, to avoid the suit of Fannius: donec se caede hostis absolvat, i. e. from disgrace, by killing, etc., Ta.— Esp., judicially, to acquit, declare innocent, absolve: causā cognitā possunt multi absolvi: pecuniam ob absolvendum accipere, for an acquittal: nemo absolvit, voted to acquit: honeste absolvi, to be acquitted without bribery: alqm comitiis: iudicio absolvi: alqm maiestatis, on a capital charge: te improbitatis: culpae, O.: ambitu: regni suspicione consulem, from suspicion of aspiring to the throne, L.: de praevaricatione absolutus: cedo invidiae, dummodo absolvar cinis, i. e. provided my integrity be recognized after death, Ph.: hominem Veneri absolvit, sibi condemnat, absolves him from obligation to Venus. — To pay off, satisfy, pay: hunc, T.—To complete, bring to an end: de Catilinae coniuratione paucis absolvam, S. — In gen., to complete, finish, bring to an end: tectum: opera, Cs.
См. также в других словарях:
Death — (d[e^]th), n. [OE. deth, dea[eth], AS. de[ a][eth]; akin to OS. d[=o][eth], D. dood, G. tod, Icel. dau[eth]i, Sw. & Dan. d[ o]d, Goth. dau[thorn]us; from a verb meaning to die. See {Die}, v. i., and cf. {Dead}.] 1. The cessation of all vital… … The Collaborative International Dictionary of English
death — n: a permanent cessation of all vital bodily functions: the end of life see also brain death, civil death ◇ Death is usu. defined by statute and for purposes of criminal homicide has been held to include brain death. Merriam Webster’s Dictionary… … Law dictionary
death — W1S1 [deθ] n [: Old English;] 1.) a) [U] the end of the life of a person or animal ≠ ↑birth death of ▪ The death of his mother came as a tremendous shock. ▪ Cancer is the leading cause of death in women. ▪ How Danielle … Dictionary of contemporary English
Death — Saltar a navegación, búsqueda Para otros usos de este término, véase Death (desambiguación). Death Información personal Origen Tampa, Florida, Estados Unidos … Wikipedia Español
death — [ deθ ] noun *** 1. ) count or uncount the state of being dead: It was clear that Sandra was very close to death. bleed/starve/burn etc. to death: These people will starve to death unless they receive help soon. stab/kick/beat etc. someone to… … Usage of the words and phrases in modern English
Death Jr. — Death Jr. Developer(s) Backbone Entertainment Publisher(s) Konami Platform(s … Wikipedia
death — ► NOUN 1) the action or fact of dying. 2) an instance of a person or an animal dying. 3) the state of being dead. 4) the end of something. ● at death s door Cf. ↑at death s door ● … English terms dictionary
death — [deth] n. [ME deth < OE dēath, akin to OS dōth, OHG tōd, ON dauthi: see DEAD] 1. the act or fact of dying; permanent ending of all life in a person, animal, or plant 2. [D ] the personification of death, usually pictured as a skeleton in a… … English World dictionary
Death SS — Surnom In Death of Steve Sylvester Pays d’origine Italie Genre musical Heavy Metal Metal Industriel Années … Wikipédia en Français
death — O.E. deað death, dying, cause of death, in plura, ghosts, from P.Gmc. *dauthaz (Cf. O.S. doth, O.Fris. dath, Du. dood, O.H.G. tod, Ger. Tod, O.N. dauði, Dan. dèd, Swed. död, Goth. dauþas death ), from verbal stem … Etymology dictionary
death — death; death·ful; death·in; death·less; death·like; death·li·ness; death·ling; death·ward; mega·death; death·ly; death·ful·ly; death·less·ly; death·less·ness; death·wards; … English syllables