-
1 complector
complector ( conp-), plexus, 3, v. dep. (in signif. mostly coinciding with amplector), prop., to entwine around a person or thing (cf. amplector; class. in prose and poetry).I.Lit.a. (α).With acc.:(β).vidi et illam et hospitem Conplexum atque ausculantem,
Plaut. Mil. 2, 6, 53: adcurrit;mediam mulierem complectitur,
Ter. And. 1, 1, 106:tum ille artius puellam amplexus,
Cic. Div. 1, 46, 103:viri corpus,
Lucr. 4, 1193:(adulescentem) complexus osculatusque dimiserit,
Cic. Att. 16, 5, 2:suum maritum,
Ov. M. 12, 428:nepotes,
Verg. A. 6, 786:aliquem conplexa tenere,
Cic. Font. 21, 47 (17, 36); cf. Stat. S. 2, 1, 121.—Of parts of the person:dextram euntis,
Verg. A. 8, 558; Ov. M. 6, 494; cf. Curt. 6, 7, 8:infirmis membra lacertis,
Ov. M. 10, 407:genua. in supplication,
Quint. 6, 1, 34:pedes alicujus,
Luc. 10, 89.—With inter se:(γ).nosque inter nos esse conplexos,
Cic. Div. 1, 28, 58:conplecti inter se lacrimantes milites coepisse,
Liv. 7, 42, 6; Verg. A. 5, 766.—With in vicem, Quint. 7, 10, 17.—(δ).Absol.:(ε).nequeunt conplecti satis,
Plaut. Curc. 1, 3, 32: Phr. Conplectere. Di. Lubens, id. Truc. 2, 4, 19:contineri qum conplectar non queo,
id. Men. 5, 9, 65; id. Mil. 4, 8, 19; Prop. 1, [p. 390] 10, 5.—With cum and abl., Plaut. Am. 1, 1, 134.—b.In gen., to grasp, clasp, seize, encircle, surround, compass, enclose:II.(vitis) claviculis suis quasi manibus quicquid est nacta complectitur,
Cic. Sen. 15, 52:(orbis caelestis) extimus, qui reliquos omnis complectitur,
id. Rep. 6, 17, 17:complexi terram maris,
Ov. M. 8, 731:ubi mollis amaracus illum (Ascanium) Floribus et dulci conplectitur umbrā,
Verg. A. 1, 694:vestis complectens undique corpus,
Cat. 64, 307:spatium,
to mark out around for military purposes, Caes. B. G. 7, 72; Auct. B. G. 8, 74; cf.of ploughing around,
Ov. M. 15, 619:aliquem obsidione,
Vell. 2, 51, 1 et saep.:caput digitis cruentis,
Ov. M. 3, 727:manibus eminentia saxa,
Curt. 7, 11, 15:dexterā impendentes ramos,
id. 9, 5, 13.—Of grasping an adversary in fight:quoad stans complecti posset atque contendere,
Nep. Epam. 2, 4:qui cum inter se complexi in terram ex equis decidissent... non prius distracti sunt, quam alterum anima relinqueret,
in contention, id. Eum. 4, 2.—Trop.A.Of sleep, to seize upon, enfold:B.sopor fessos complectitur artus,
Verg. A. 2, 253; cf.:me artior somnus conplexus est,
Cic. Rep. 6, 10, 10.—To embrace something intellectually as a whole, to comprehend, understand:C.aliquid cogitatione et mente,
Cic. Or. 2, 8; cf. id. Fam. 5, 17, 4:deum et divinum animum cogitatione,
id. Tusc. 1, 22, 51:omne caelum totamque cum universo mari terram mente,
id. Fin. 2, 34, 112; cf. Quint. 12, 1, 25; 12, 2, 17:animo proxima quaeque meo,
Ov. Tr. 1, 3, 70:rei magnitudinem animo,
Cic. de Or. 1, 5, 19; Quint. 10, 6, 3; 10, 6, 6 al.; cf. without acc.:cum conplector animo, quattuor reperio causas, etc.,
Cic. Sen. 5, 15.—Without mente, animo, etc.:perficies ut ego ista innumerabilia complectens nusquam labar?
Cic. Ac. 2, 35, 114:totum genus judiciorum,
id. Verr. 2, 2, 12, § 32:formam animi magis quam corporis,
to consider, Tac. Agr. 46:aliquid memoriā,
Cic. Div. 2, 71, 146; Quint. 2, 7, 3;and without memoria,
id. 11, 2, 36.—To comprehend a multitude of objects in discourse or in a written representation, to comprise, express, describe, represent, explain; with acc. and abl. or adv.:2.omnia alicujus facta oratione,
Cic. Verr. 2, 4, 26, § 57:omnium rerum memoriam breviter libro,
id. Brut. 3, 14:orator autem sic illigat sententiam verbis, ut eam numero quodam complectatur et astricto et soluto,
id. de Or. 3, 44, 175:omnia unā comprehensione,
id. Fin. 5, 9, 26:plura semel,
Quint. 11, 1, 66:pauca paucis,
id. 8, 3, 82; cf. id. 7, 3, 29:sententiam his verbis,
id. 3, 6, 13.—Esp. with sententiā, to sum up in a formal vote or decree (of speeches in the Senate): causas complectar ipsā sententiā, in the motion or decree itself, Cic. Phil. 14, 11, 29:sed ut aliquando sententiā complectar, ita censeo,
id. ib. 14, 14, 36.—Hence,In philos. lang., to draw a conclusion, make an inference, Cic. Inv. 1, 40, 73; Auct. Her. 2, 29, 47; cf. complexio.—D.To embrace from love, to love, value, honor; to be addicted to, to care for; with acc. and abl.:E.aliquem honoribus et beneficiis suis,
Cic. Prov. Cons. 16, 38; cf.:eum beneficio,
id. Planc. 33, 82:aliquem summā benevolentiā,
id. Fam. 6, 14, 1:hunc omni tuā comitate,
id. ib. 7, 5, 3:omnes caritate cives,
Liv. 7, 40, 3:aliquem artā familiaritate,
Plin. Ep. 3, 11, 5 al. — Without abl.:hominem,
Cic. Fam. 2, 6, 4. — Absol.: da te homini;complectetur,
Cic. Fam. 2, 8, 2:quos fortuna complexa est,
id. Lael. 15, 54:philosophiam,
id. Brut. 93, 322; cf.:artes ingenuas,
Ov. P. 1, 6, 9:causam eam,
Cic. Phil. 5, 16, 44; cf. id. Att. 16, 15, 3:otium,
id. ib. 2, 6, 1.—To embrace, include:F.cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnis omnium caritates patria una complexa est,
Cic. Off. 1, 17, 87:licet haec omnia complectatur eversio,
Quint. 8, 3, 69; 2, 15, 13.—(Causa pro effectu.) To take into possession, to seize, lay hold of, to make one ' s self master of (rare):(philosophiae) vis valet multum, cum est idoneam complexa naturam,
Cic. Tusc. 2, 4, 11:facultatem aliquam,
id. Fam. 10, 12, 5; Liv. 44, 1, 12:plures provincias complexus sum quam alii urbes ceperunt,
Curt. 6, 3, 4.► *a.Act. collat form complecto, ĕre: quando convenit complectite, Pompon. ap. Non. p. 472 fin.; cf. Prisc. p. 797 P.—b.complector, ti, in pass. signif.: invidiosā fortunā complecti, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 793 P.:quo uno maleficio scelera omnia complexa esse videantur,
id. Rosc. Am. 13, 37 (but in Cic. Tusc. 5, 14, 40, and id. Fin. 3, 12, 41, the best read. is completur). -
2 conplector
complector ( conp-), plexus, 3, v. dep. (in signif. mostly coinciding with amplector), prop., to entwine around a person or thing (cf. amplector; class. in prose and poetry).I.Lit.a. (α).With acc.:(β).vidi et illam et hospitem Conplexum atque ausculantem,
Plaut. Mil. 2, 6, 53: adcurrit;mediam mulierem complectitur,
Ter. And. 1, 1, 106:tum ille artius puellam amplexus,
Cic. Div. 1, 46, 103:viri corpus,
Lucr. 4, 1193:(adulescentem) complexus osculatusque dimiserit,
Cic. Att. 16, 5, 2:suum maritum,
Ov. M. 12, 428:nepotes,
Verg. A. 6, 786:aliquem conplexa tenere,
Cic. Font. 21, 47 (17, 36); cf. Stat. S. 2, 1, 121.—Of parts of the person:dextram euntis,
Verg. A. 8, 558; Ov. M. 6, 494; cf. Curt. 6, 7, 8:infirmis membra lacertis,
Ov. M. 10, 407:genua. in supplication,
Quint. 6, 1, 34:pedes alicujus,
Luc. 10, 89.—With inter se:(γ).nosque inter nos esse conplexos,
Cic. Div. 1, 28, 58:conplecti inter se lacrimantes milites coepisse,
Liv. 7, 42, 6; Verg. A. 5, 766.—With in vicem, Quint. 7, 10, 17.—(δ).Absol.:(ε).nequeunt conplecti satis,
Plaut. Curc. 1, 3, 32: Phr. Conplectere. Di. Lubens, id. Truc. 2, 4, 19:contineri qum conplectar non queo,
id. Men. 5, 9, 65; id. Mil. 4, 8, 19; Prop. 1, [p. 390] 10, 5.—With cum and abl., Plaut. Am. 1, 1, 134.—b.In gen., to grasp, clasp, seize, encircle, surround, compass, enclose:II.(vitis) claviculis suis quasi manibus quicquid est nacta complectitur,
Cic. Sen. 15, 52:(orbis caelestis) extimus, qui reliquos omnis complectitur,
id. Rep. 6, 17, 17:complexi terram maris,
Ov. M. 8, 731:ubi mollis amaracus illum (Ascanium) Floribus et dulci conplectitur umbrā,
Verg. A. 1, 694:vestis complectens undique corpus,
Cat. 64, 307:spatium,
to mark out around for military purposes, Caes. B. G. 7, 72; Auct. B. G. 8, 74; cf.of ploughing around,
Ov. M. 15, 619:aliquem obsidione,
Vell. 2, 51, 1 et saep.:caput digitis cruentis,
Ov. M. 3, 727:manibus eminentia saxa,
Curt. 7, 11, 15:dexterā impendentes ramos,
id. 9, 5, 13.—Of grasping an adversary in fight:quoad stans complecti posset atque contendere,
Nep. Epam. 2, 4:qui cum inter se complexi in terram ex equis decidissent... non prius distracti sunt, quam alterum anima relinqueret,
in contention, id. Eum. 4, 2.—Trop.A.Of sleep, to seize upon, enfold:B.sopor fessos complectitur artus,
Verg. A. 2, 253; cf.:me artior somnus conplexus est,
Cic. Rep. 6, 10, 10.—To embrace something intellectually as a whole, to comprehend, understand:C.aliquid cogitatione et mente,
Cic. Or. 2, 8; cf. id. Fam. 5, 17, 4:deum et divinum animum cogitatione,
id. Tusc. 1, 22, 51:omne caelum totamque cum universo mari terram mente,
id. Fin. 2, 34, 112; cf. Quint. 12, 1, 25; 12, 2, 17:animo proxima quaeque meo,
Ov. Tr. 1, 3, 70:rei magnitudinem animo,
Cic. de Or. 1, 5, 19; Quint. 10, 6, 3; 10, 6, 6 al.; cf. without acc.:cum conplector animo, quattuor reperio causas, etc.,
Cic. Sen. 5, 15.—Without mente, animo, etc.:perficies ut ego ista innumerabilia complectens nusquam labar?
Cic. Ac. 2, 35, 114:totum genus judiciorum,
id. Verr. 2, 2, 12, § 32:formam animi magis quam corporis,
to consider, Tac. Agr. 46:aliquid memoriā,
Cic. Div. 2, 71, 146; Quint. 2, 7, 3;and without memoria,
id. 11, 2, 36.—To comprehend a multitude of objects in discourse or in a written representation, to comprise, express, describe, represent, explain; with acc. and abl. or adv.:2.omnia alicujus facta oratione,
Cic. Verr. 2, 4, 26, § 57:omnium rerum memoriam breviter libro,
id. Brut. 3, 14:orator autem sic illigat sententiam verbis, ut eam numero quodam complectatur et astricto et soluto,
id. de Or. 3, 44, 175:omnia unā comprehensione,
id. Fin. 5, 9, 26:plura semel,
Quint. 11, 1, 66:pauca paucis,
id. 8, 3, 82; cf. id. 7, 3, 29:sententiam his verbis,
id. 3, 6, 13.—Esp. with sententiā, to sum up in a formal vote or decree (of speeches in the Senate): causas complectar ipsā sententiā, in the motion or decree itself, Cic. Phil. 14, 11, 29:sed ut aliquando sententiā complectar, ita censeo,
id. ib. 14, 14, 36.—Hence,In philos. lang., to draw a conclusion, make an inference, Cic. Inv. 1, 40, 73; Auct. Her. 2, 29, 47; cf. complexio.—D.To embrace from love, to love, value, honor; to be addicted to, to care for; with acc. and abl.:E.aliquem honoribus et beneficiis suis,
Cic. Prov. Cons. 16, 38; cf.:eum beneficio,
id. Planc. 33, 82:aliquem summā benevolentiā,
id. Fam. 6, 14, 1:hunc omni tuā comitate,
id. ib. 7, 5, 3:omnes caritate cives,
Liv. 7, 40, 3:aliquem artā familiaritate,
Plin. Ep. 3, 11, 5 al. — Without abl.:hominem,
Cic. Fam. 2, 6, 4. — Absol.: da te homini;complectetur,
Cic. Fam. 2, 8, 2:quos fortuna complexa est,
id. Lael. 15, 54:philosophiam,
id. Brut. 93, 322; cf.:artes ingenuas,
Ov. P. 1, 6, 9:causam eam,
Cic. Phil. 5, 16, 44; cf. id. Att. 16, 15, 3:otium,
id. ib. 2, 6, 1.—To embrace, include:F.cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnis omnium caritates patria una complexa est,
Cic. Off. 1, 17, 87:licet haec omnia complectatur eversio,
Quint. 8, 3, 69; 2, 15, 13.—(Causa pro effectu.) To take into possession, to seize, lay hold of, to make one ' s self master of (rare):(philosophiae) vis valet multum, cum est idoneam complexa naturam,
Cic. Tusc. 2, 4, 11:facultatem aliquam,
id. Fam. 10, 12, 5; Liv. 44, 1, 12:plures provincias complexus sum quam alii urbes ceperunt,
Curt. 6, 3, 4.► *a.Act. collat form complecto, ĕre: quando convenit complectite, Pompon. ap. Non. p. 472 fin.; cf. Prisc. p. 797 P.—b.complector, ti, in pass. signif.: invidiosā fortunā complecti, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 793 P.:quo uno maleficio scelera omnia complexa esse videantur,
id. Rosc. Am. 13, 37 (but in Cic. Tusc. 5, 14, 40, and id. Fin. 3, 12, 41, the best read. is completur).
См. также в других словарях:
DII — ingenii ab Unius notitia exerrantis figmentum, tot fuêre apud Gentiles, quot deprehendêrunt vel usui suo, vel terrori, vel admirationi apta instrumenta; omisso Eo, qui solus horum Auctor, naturâ suâ invisibilis, per visibilia haec sua opera ipsis … Hofmann J. Lexicon universale
ARAUSIO — Urbs, Episcopatus et Principatus Galliae, in Provincia a Rhodano milliari, et Avenione 3. circiter milliaribus distat. Varia a Veteribus nomina sortita est, Arausio Cavarum, vel secundanorum, Arausica Civitas, et Arausionensis urbs, quô nomine a… … Hofmann J. Lexicon universale
МЫШЦЫ — МЫШЦЫ. I. Гистология. Общеморфодогически ткань сократительного вещества характеризуется наличием диференцировки в протоплазме ее элементов специфич. фибрилярной структуры; последние пространственно ориентированы в направлении их сокращения и… … Большая медицинская энциклопедия
LYDIA — I. LYDIA amica Horatii, cuius in Odis saepe meminit. II. LYDIA purpurae venditrix, quae omnium prima in urbe Philippis Euangelium amplexa est, et Paulum ac Silam hospitio accepit. Act. c. 16. v. 14. III. LYDIA regio Asiae min. Croeso Rege, et… … Hofmann J. Lexicon universale
SIBYLLAE — vatiae fuêre, et numerantur a Clem. Alexand. Varrone, aliisque, de quarum nominibus postea videbimus. Unde vero Sibyllae nomen provenerit, Graeci suô more admodum nugantur. Quibusdam quasi Σιὸς βουλὴ, Iovis consilium dici. videtur, Laconum more,… … Hofmann J. Lexicon universale
VITUS (S.) — S. VITUS circa A. C. 300. temporibus nempe Diocletiani Imperatoris Martyr obiit, cum Modesto et Crescentia: quod paucis refertur in Martyrologio Bedae, Usuardi, Adonis et Romano 15. Iun. fuse aurem deducitur apud Surium, in Vitaeius, ex MSSis… … Hofmann J. Lexicon universale
PANIS Fractio — ritus Eucharisticus a Matrhaeo, Marco, Luca expresse notatus, de DOMINO, Sacramentum hoc instituente, ἐυλογήσας ἔκλασε, quum benedixisset, fregit: Vel, ἐυχαριςτήσας ἔκλασε, postquam gratias egisset, fregit. Eandem circumstantiam, ut apprime ad… … Hofmann J. Lexicon universale
UNCAE Manus — apud Papinium, l. 2. Theb. v. 557. abscissis infringens cantibus uncas Exsuperat iuga dira manus, scopuloque potitus: Manus sunt in uncos compositae, quibus comprehendens scopulos se elevabat, ut se in cautes attolleret, uti locum exponit vetus… … Hofmann J. Lexicon universale
VINCULUM — a vinciendo, vox generalis est, et ad omnia ea, quibus necessitas, voluptas, ac Iudicis provocata criminibus severitas, hominem irretire solet, extensa. Vincula pedum modo vidimus. Verenda vincula, coniugiales Veter. vittas, appellat Papinius.… … Hofmann J. Lexicon universale
Hagazussa — Eine Hexe ist im Volksglauben eine mit Zauberkräften ausgestattete, meist weibliche, heil oder unheilbringende Person, die im Rahmen der Christianisierung häufig mit Dämonen oder dem Teufel im Bunde geglaubt wurde. Zur Zeit der Hexenverfolgung… … Deutsch Wikipedia
Hagzissa — Eine Hexe ist im Volksglauben eine mit Zauberkräften ausgestattete, meist weibliche, heil oder unheilbringende Person, die im Rahmen der Christianisierung häufig mit Dämonen oder dem Teufel im Bunde geglaubt wurde. Zur Zeit der Hexenverfolgung… … Deutsch Wikipedia