Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

compede

  • 1 compes

    1.
    com-pēs ( conp-), pĕdis, f. (m. acc. compedem meum, Vulg. Thren. 3, 7; plur. compedes parati, Lact. Mort. Persec. c. 21), a (wooden) fetter or shackle, for the feet (usu. in plur.).
    I.
    Prop., nom. and acc.:

    jubete huic crassas conpedis inpingier,

    Plaut. Capt. 3, 5, 76:

    ut istas conpedis Tibi adimam,

    id. ib. 5, 4, 30; id. Men. 1, 1, 4; id. Pers. 2, 3, 17; Ter. Phorm. 2, 1, 19; gen. conpedium, Plaut. Pers. 3, 3, 15, abl.:

    conpedibus levior filius,

    id. Capt. 5, 4, 28; Cato ap. Gell. 11, 18, 18; Hor. Ep. 1, 16, 77; Juv. 10, 182.—In sing. gen. compedis, Claud. in Eutr. prol. 2, 3; acc. compedem, Vulg. Thren. 3, 7; abl.:

    durā compede,

    Tib. 1, 7, 42:

    validā,

    id. 2, 6, 25; Hor. Epod. 4, 4; Ov. Tr. 4, 1, 5:

    magnā,

    Juv. 11, 80 (nom. and dat. of sing. apparently not in use).—Prov.:

    compedes, quas ipse fecit, ipsus ut gestet faber,

    Aus. Idyll. 7 fin.
    II.
    Trop., fetlers, bonds, bands, chains:

    corporis,

    Cic. Tusc. 1, 31, 75:

    ipsum Philippum compedes eas (urbes) Graeciae appellare,

    Liv. 32, 37, 4:

    grata (of the chains of love),

    Hor. C. 1, 33, 14:

    gratā compede vinctum aliquem puella tenet,

    id. ib. 4, 11, 24:

    nivali compede vinctus Hebrus,

    id. Ep. 1, 3, 3: aërias corpori imponere, of adverse winds, Varr. ap. Non. p. 28, 13.—And of a hinderance in gen.:

    has compedes, fasces inquam hos laureatos, etc.,

    Cic. Att. 8, 3, 5. —
    B.
    As a female ornament of silver, Plin. 33, 12, 54, § 151.
    2.
    compes, i. q. compos, acc, to Prisc. 1, p. 553.

    Lewis & Short latin dictionary > compes

  • 2 conpes

    1.
    com-pēs ( conp-), pĕdis, f. (m. acc. compedem meum, Vulg. Thren. 3, 7; plur. compedes parati, Lact. Mort. Persec. c. 21), a (wooden) fetter or shackle, for the feet (usu. in plur.).
    I.
    Prop., nom. and acc.:

    jubete huic crassas conpedis inpingier,

    Plaut. Capt. 3, 5, 76:

    ut istas conpedis Tibi adimam,

    id. ib. 5, 4, 30; id. Men. 1, 1, 4; id. Pers. 2, 3, 17; Ter. Phorm. 2, 1, 19; gen. conpedium, Plaut. Pers. 3, 3, 15, abl.:

    conpedibus levior filius,

    id. Capt. 5, 4, 28; Cato ap. Gell. 11, 18, 18; Hor. Ep. 1, 16, 77; Juv. 10, 182.—In sing. gen. compedis, Claud. in Eutr. prol. 2, 3; acc. compedem, Vulg. Thren. 3, 7; abl.:

    durā compede,

    Tib. 1, 7, 42:

    validā,

    id. 2, 6, 25; Hor. Epod. 4, 4; Ov. Tr. 4, 1, 5:

    magnā,

    Juv. 11, 80 (nom. and dat. of sing. apparently not in use).—Prov.:

    compedes, quas ipse fecit, ipsus ut gestet faber,

    Aus. Idyll. 7 fin.
    II.
    Trop., fetlers, bonds, bands, chains:

    corporis,

    Cic. Tusc. 1, 31, 75:

    ipsum Philippum compedes eas (urbes) Graeciae appellare,

    Liv. 32, 37, 4:

    grata (of the chains of love),

    Hor. C. 1, 33, 14:

    gratā compede vinctum aliquem puella tenet,

    id. ib. 4, 11, 24:

    nivali compede vinctus Hebrus,

    id. Ep. 1, 3, 3: aërias corpori imponere, of adverse winds, Varr. ap. Non. p. 28, 13.—And of a hinderance in gen.:

    has compedes, fasces inquam hos laureatos, etc.,

    Cic. Att. 8, 3, 5. —
    B.
    As a female ornament of silver, Plin. 33, 12, 54, § 151.
    2.
    compes, i. q. compos, acc, to Prisc. 1, p. 553.

    Lewis & Short latin dictionary > conpes

  • 3 dētineō

        dētineō tinuī, tentus, ēre    [de + teneo], to hold off, keep back, detain, check: a quo incepto me ambitio detinuerat, S.: me detinuit morbus, T.: civium numerum tam bonis rebus: contionibus detinenda plebs, L.: me his oris, V.: nisi quid te detinet, if you have time, H.: me Gratā compede Myrtale, H.: novissimos proelio, Cs.: amor me Martis in armis detinet, V.: in eā legatione detentus, Ta.—Fig., to hinder, prevent, delay: Galliae victoriam, Cs.: se nonum ad diem, to prolong his life, Ta.—Of time, to lengthen, fill: tempus, O.: euntem sermone diem, O.— To keep, occupy, engage, busy: in alienis negotiis detineri: Nos Pallas detinet, O.
    * * *
    detinere, detinui, detentus V TRANS
    detain, hold; hold off, keep away (from); hold prisoner; retain; occupy; hold/keep back (from use); keep, cause to remain; reserve; delay end, protract

    Latin-English dictionary > dētineō

  • 4 nivālis

        nivālis e, adj.    [nix], of snow, snowy, snow-: dies, L.: vertex, covered with snow, V.: Hebrus nivali compede vinctus, H.— Snow-like, snowy: equi candore nivali, V.
    * * *
    nivalis, nivale ADJ
    snowy, snow-covered; snow-like

    Latin-English dictionary > nivālis

  • 5 detineo

    dē-tĭnĕo, tĭnŭi, tentum, 2, v. a. [teneo], to hold off, keep back, detain.
    I.
    Lit. (class.):

    nos de nostro negotio,

    Plaut. Poen. 1, 2, 190:

    aliquem ab aliquo incepto studioque,

    Sall. C. 4, 2:

    aliquem apud villam,

    Plaut. Cist. 2, 1, 13: so,

    aliquem,

    id. Men. 4, 2, 22; Ter. Eun. 2, 2, 49; Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 5, 5 (with demorari), Caes. B. C. 2, 17, 3 Oud. N. cr.; Liv. 4, 55 (opp. concire); Verg. A. 2, 788; Hor. Ep. 1, 2, 5:

    me grata compede Myrtale,

    id. Od. 1, 33, 14; Ov. M. 13, 301 et saep.:

    novissimos proelio,

    Caes. B. C. 3, 75, 4; cf.:

    Hannibalem quam acerrimo bello,

    Liv. 27, 12:

    se miserandis alimentis detinuerat,

    had supported himself, Tac. A. 6, 23:

    naves tempestatibus detinebantur,

    Caes. B. G. 3, 12 fin.; cf.:

    rates voce canora,

    Ov. A. A. 3, 311:

    iter iratae anguis (cantus),

    Tib. 1, 8, 20:

    illum ne discederet,

    Vulg. Luc. 4, 42.—
    II.
    Trop.
    A.
    In gen. ( poet.), to delay, i. e. lengthen:

    euntem multa loquendo Detinuit sermone diem,

    Ov. M. 1, 683; cf.

    tempus,

    id. Pont. 4, 10, 67.—
    B.
    Esp., to occupy, engage (also class.):

    in alienis negotiis detineri,

    Cic. Inv. 2, 45, 132; cf. Quint. 10, 5, 17:

    in contumelia,

    Tac. A. 13, 36 fin.:

    in admiratione sui,

    Suet. Ner. 52:

    manus in lyricis modis,

    Ov. F. 5, 386:

    mentes hominum circa alia,

    Plin. H. N. 14 prooem. §

    4: animum studiis,

    Ov. Tr. 5, 7, 39:

    oculos (mea poëmata),

    id. ib. 2, 520; cf. Quint. 9, 2, 63:

    animos in timore,

    Hirt. B. Afr. 72, 3.—
    C.
    To hold in the mind, know:

    veritatem Dei in injustitia,

    Vulg. Rom. 1, 18.

    Lewis & Short latin dictionary > detineo

  • 6 fossor

    fossor, ōris, m. [id.], a digger, delver, ditcher.
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. ( poet. and in post-Aug. prose):

    et labefacta movens robustus jugera fossor,

    Verg. G. 2, 264:

    squalidus in magna compede fossor,

    Juv. 11, 80; Hor. C. 3, 18, 15; Mart. 7, 71, 4; Col. 11, 2, 38:

    ceu septa novus jam moenia laxet Fossor,

    i. e. a miner, sapper, Stat. Th. 2, 419.—
    B.
    In partic.
    1.
    A miner, workman in a mine, Vitr. 7, 8, 1; Calp. Ecl. 4, 118 (cf. aurifossor).—
    2.
    [p. 775] In late Lat., a grave-digger, Inscr. Orell. 4925 al.; cf. fossa, I. B. 3.—
    3.
    In mal. part., a fornicator, Aus. Ep. 49; cf. fossa, I. B. 4.—
    II.
    Transf., in gen., in a contemptuous signif., a common laborer, a clown, Cat. 22, 10:

    cum sis cetera fossor,

    Pers. 5, 122.

    Lewis & Short latin dictionary > fossor

  • 7 nivalis

    nĭvālis, e, adj. [nix], of or belonging to snow, snowy, snow-.
    I.
    Lit.:

    nivalis dies,

    a snowy day, Liv. 21, 54, 7:

    nivalia (sc. loca),

    Plin. 26, 8, 29, § 46:

    Haemonia,

    Hor. C. 1, 37, 19:

    venti,

    Plin. 2, 47, 48, § 126:

    axis,

    the region of snow, Val. Fl. 5, 225:

    Hebrus nivali compede vinctus,

    Hor. Ep. 1, 3, 3:

    undae,

    water filled with snow, Mart. 14, 118, 1:

    aqua nivalis,

    snow-water, Gell. 19, 5, 3:

    terrae et pruinosae,

    Amm. 23, 6, 43.—
    II.
    Transf.
    A.
    Cold: dies, a cold, dull day:

    dicimus nivalem diem, cum altum frigus et triste caelum est,

    Sen. Q. N. 4, 4, 3; Flor. 2, 6, 12:

    osculum,

    cold, frigid, Mart. 7, 95, 2.—
    B.
    Snow-like, snowy:

    equi candore nivali,

    Verg. A. 3, 538.— Trop.:

    nivalis Pietas,

    Prud. Symm. 2, 249.

    Lewis & Short latin dictionary > nivalis

См. также в других словарях:

  • COMPEDES — pedum vincula, sicut manuum catenae. Plin. Caecilius. l. 7. Ep. 27. Mox apparebat idolon: Senex macie et squalore consectus, promissâ barbâ, horrendis capillis, cruribus compedes, manibus catenas gerebat, quatiebatque. His namque captivorum pedes …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SATURNUS — Oceani ac Tethyos fil. Plato in Tinaeo: Γῆς τε καὶ Οὐρανοῦ παῖδες Ω᾿κεανός τε καὶ Τηθὺς ἐγενέςθ ην, ἐκ τούτων δὲ Φόρκυχ τε καὶ Κρόνος, καὶ Ρ῾έα, καὶ ὅσοι μετὰ τούτων. At Hesiod. in ortu Deorum, v. 44. cum Caeli uxorem Terram fuisse cecinisset,… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • ЭРГАСТУЛ —    • Ergastulŭm,          называемый Ювеналием carcer rusticus (14, 24), острог для рабов; такие остроги богатые римляне имели на своих виллах, реже при городских жилищах. Здесь жили vincti compede fossores (Ov. trist. 4, 1, 5), т. е. рабы в… …   Реальный словарь классических древностей

  • Philippe de Schoutheete de Tervarent — Philippe, Pierre, Jean, Louis, Marie, baron de Schoutheete de Tervarent, né le 21 mai 1932 à Berlin est un ancien haut fonctionnaire belge. Il est docteur en droit et licencié en sciences politiques et diplomatiques. Il fut chef de… …   Wikipédia en Français

  • BOJA — I. BOJA apud citimae aetatis Scriptores, compes est aut torques vinctorum. Gloss. Latino Graecae: Κλοιὸς, Boia, Eculeum. Glossar. Anglo Saxon. Aelfrici, Nervi, Baia etc. Sed et iam apud Plautum, invenias in Asinar. Actu. 3. sc. 2. v. 5. Carceres …   Hofmann J. Lexicon universale

  • DEBITUM — apud Romanos probabatur vel Expensi latione; (Cum enim creditor pecuniam numeravit ex arca sua, nomen illius cui ea dederat, in tabulis, cum summa debiti. perscribebat: quae tabulae ersi domesticae, in iudicio fidem faciebant pecuniae creditae)… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • FOSSORES — infimum Servorum genus, quos compeditos fuisle docet Iuv. Sat. 11. l. 4. v. 79. Ipse focis brevibus ponebat olusculae, quae nunc Squalidus in magna fastidit compede Fossor. Eorum domicilium Ergastulum fuit, quod quindecim vincti consticuebant, si …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SUS Alba — memorata Propertio l. 4. El. 1. v. 35. Albae suis omine natam, Aeneae suit, et, Vatrone teste de R. R. l. 2. c.4 Lavinii trigintae porcos perperit albos, itaque factum triginta annis, ut Lavinenses conderent oppidum Albam. Eius Suis ac porcorum… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • VINCULUM — a vinciendo, vox generalis est, et ad omnia ea, quibus necessitas, voluptas, ac Iudicis provocata criminibus severitas, hominem irretire solet, extensa. Vincula pedum modo vidimus. Verenda vincula, coniugiales Veter. vittas, appellat Papinius.… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Hoffnung — 1. A Hööbh as an lungh Sial. (Amrum.) – Haupt, VIII, 369, 320; Johansen, 151. Die Hoffnung ist ein langes Seil. 2. An Hoffnung und gespanntem Tuche geht viel ab. Frz.: Vin versé n est pas avalé. 3. Bey Hoffnung ist allweg zweiffel. – Lehmann, 395 …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»