-
1 chief
/t∫if/ m (N pl chiefowie) środ., Żegl. chief pot.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > chief
-
2 redaktor naczelny
• chief editor• editor-in-chief -
3 główny inżynier
• chief engineer -
4 główny konstruktor
• chief designerSłownik polsko-angielski dla inżynierów > główny konstruktor
-
5 główny programista
• chief programmerSłownik polsko-angielski dla inżynierów > główny programista
-
6 główny projektant
• chief project engineer -
7 główny technolog
• chief process engineer -
8 kierownik działu kontroli technicznej
• chief inspectorSłownik polsko-angielski dla inżynierów > kierownik działu kontroli technicznej
-
9 ochmistrz
• chief steward -
10 programista główny
• chief programmerSłownik polsko-angielski dla inżynierów > programista główny
-
11 programista wiodący
• chief programmerSłownik polsko-angielski dla inżynierów > programista wiodący
-
12 składnik główny
• chief constituent -
13 starszy mechanik
• chief engineer -
14 naczelny
1. adj( główny) chief (attr)2. m* * *a.1. (= kierujący, główny) chief, head; dyrektor naczelny chief executive; redaktor naczelny dzienn. chief editor, editor in chief; wódz naczelny wojsk. commander in chief.2. (= najważniejszy) (hasło, zadanie) main, chief, principal; na naczelnym miejscu first and foremost.3. ssak naczelny zool. primate.mp- ego pot. (= dyrektor naczelny, szef) boss.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > naczelny
-
15 szef
m (N pl szefowie) 1. (kierownik) the head, the chief; the boss pot.- szef firmy the head of the company- polecenie/decyzja szefa the boss’s order/decision- szef kuchni the head chef- szef rządu a. gabinetu the Prime Minister- szef sztabu Wojsk. the Chief of Staff2. pot. (poufale do mężczyzny) guv pot.- dokąd jedziemy, szefie? where to, guv?* * ** * *mppl. - owie1. boss, head, chief.2. Voc. pot. ( sposób poufałego zwracania się do obcych) chief, boss, mister.3. ( w utartych zwrotach) szef rządu l. gabinetu polit. prime minister, pot. PM; szef kompanii wojsk. first sergeant; szef kuchni chef; szef orkiestry bandleader; szef policji police chief; szef sztabu wojsk. chief of staff.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > szef
-
16 naczeln|y
Ⅰ adj. 1. (główny) [cel, problem, organ] principal, chief; [idea, temat] leading- naczelne dowództwo the high command- objąć naczelne dowództwo to become Commander-in-Chief- zajmować naczelne miejsce przy stole to sit at the head of the table2. (zarządzający) [architekt, dyrektor, redaktor] chief; (w tytułach) general; [dyrektor, redaktor] managing GB; [organ, biuro] chief- on jest naczelnym redaktorem naszego tygodnika he is the chief editor of our weekly- naczelny lekarz (jednostki terenowej, rządowej) the Chief Medical OfficerⅡ naczeln|y m, naczelna f pot. boss pot. Ⅲ naczelne plt Zool. primatesThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > naczeln|y
-
17 komendan|t
m 1. (zwierzchnik) chief- komendant policji the chief of police, the police chief- komendant straży pożarnej/żandarmerii a fire (brigade)/military police chief- komendant wojska a commanding officer, an army commandant- był komendantem posterunku policji he was the chief of the police station2. Wojsk. (dowódca) commanding officer, commandant- komendant plutonu a platoon commandant3. (w harcerstwie) ScoutmasterThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > komendan|t
-
18 wódz
( przywódca) leader; (plemienia, indiański) chief* * *mp-o- pl. - owie (= przywódca) leader, chieftain; (plemienia, indiański) chief, chieftain; wojsk. commander; wódz naczelny commander-in-chief.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > wódz
-
19 ochmistrz
m ( Npl ochmistrze a. ochmistrzowie) 1. Żegl. steward, purser 2. daw. (urzędnik dworski) chief steward 3. daw. (wychowawca) tutor* * *-a; -e lub -owie; m* * *mppl. -e l. - owie Gen. -ów1. żegl. purser, (chief) steward.2. hist. steward, chamberlain.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > ochmistrz
-
20 sta|ry
Ⅰ adj. grad. 1. (liczący wiele lat) [ojciec, dziadek, pies, dom] old- Stary Świat the Old World- starzy mistrzowie the old masters- starszy syn/brat one’s elder son/brother2. (podniszczony, nienowy) old- stary, zardzewiały grat a rusty old wreck3. (dawny, nieaktualny) [adres, tygodnik] old- potrzebny mi jest stary numer Newsweeka I need a back issue a. back copy of Newsweek4. (nie tracący na aktualności) [przyjaźń, znajomość] old- po staemu as of old- narzekał po staemu he complained as usual- u nas wszystko po staemu thing’s the same as usual with us5. (o produktach żywnościowych) [chleb, piwo, ser] stale Ⅱ adj. 1. (mający wieloletnie doświadczenie) [fachowiec, majster] old 2. [przyjaciel, znajomy] old 3. pot. (w wyzwiskach) old- ty stary durniu! you old fool!Ⅲ starszy adj. comp. 1. (niemłody) elderly- jakiś starszy pan pytał o ciebie an elderly gentleman was asking after you- przyjeżdża tu odpocząć wiele starszych osób many elderly people come here on holiday2. (stojący wyżej w hierarchii) [redaktor, wykładowca, wspólnik] senior; [oficer] superior, senior- starszy mat/szeregowy lotnictwa ≈ a leading seaman/aircraftman- starszy sierżant sztabowy ≈ a staff sergeant major GB, a chief master sergeant US- starszy bosman sztabowy ≈ a chief petty officer- starszy chorąży sztabowy ≈ a chief warrant officer- w staszych klasach uczniowie piszą prace semestralne in the upper forms the students write term papers3. (z nazwiskiem) starszy Kowalski Kowalski Senior- Pliniusz Starszy Pliny the ElderⅣ sta|ry m, stara f 1. (dorosły) an old person 2. pot. (przełożony) boss- masz się natychmiast zgłosić do starego you’re to report to the boss immediately3. pot. (ojciec) old man; (matka) old woman- stary zrobił mi wczoraj awanturę, że późno wróciłam my/the old man gave me merry hell for being late yesterday4. pot. (mąż) old man pot.; (żona) old lady pot.- kupiła staremu krawat na urodziny she bought her old man a tie for his birthdayⅤ stare n sgt the old- walka nowego ze starym the battle of the old and the new- budować nowe na gruzach starego to build something new on the ruins of the oldⅥ starsi plt elders- trzeba słuchać starszych you should obey your elders- trzeba ustępować miejsca starszym one should give up one’s seat to the elderly- starsi mają pierwszeństwo age before beautyⅦ inter. pot. cześć, stary! hello, old buddy! US pot.; hello, old bean! przest., pot.■ ten kapelusz jest dla ciebie za stary that hat is too old for you- stary ale jary there’s life in the old dog yetThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > sta|ry
См. также в других словарях:
Chief — may refer to: Contents 1 Title or rank 2 Aircraft 3 Media 3.1 … Wikipedia
chief# — chief n Chief, chieftain, head, headman, leader, master are comparable when they mean the person in whom resides authority or ruling power but they differ in their applications and associations. Chief is the most comprehensive of these terms,… … New Dictionary of Synonyms
chief — chief; chief·dom; chief·ery; chief·ess; chief·less; chief·tain; chief·tain·cy; chief·tain·ess; chief·tain·ry; chief·tain·ship; chief·tess; co·chief; cov·er·chief; hand·ker·chief; head·ker·chief; ker·chief·like; mis·chief·ful; neck·er·chief;… … English syllables
chief — I noun boss, captain, caput, chairman, chairperson, chief controller, chieftain, commandant, commander, directing head, director, dux, employer, foreman, foreperson, general, head, headman, headperson, highest ranking person, leader, manager,… … Law dictionary
Chief — (ch[=e]n), n. [OE. chief, chef, OF. chief, F. chef, fr. L. caput head, possibly akin to E. head. Cf. {Captain}, {Chapter}] 1. The head or leader of any body of men; a commander, as of an army; a head man, as of a tribe, clan, or family; a person… … The Collaborative International Dictionary of English
Chief — 〈[ tʃi:f] m. 6; umg.〉 Anführer, Chef ● wer ist hier der Chief? [engl.] * * * Chief [tʃi:f ], der; s, s [engl. chief < afrz. chief (= frz. chef), ↑ Chef]: engl. Bez. für: Leiter, Oberhaupt; Häuptling. * * * Chief … Universal-Lexikon
chief — [chēf] n. [ME chef, chief, leader < OFr < VL * capum < L caput, HEAD] 1. the head or leader of a group, organization, etc.; person of highest title or authority 2. Archaic the most valuable or main part of anything 3. Heraldry the upper… … English World dictionary
Chief — Chief, a. 1. Highest in office or rank; principal; head. Chief rulers. John. xii. 42. [1913 Webster] 2. Principal or most eminent in any quality or action; most distinguished; having most influence; taking the lead; most important; as, the chief… … The Collaborative International Dictionary of English
Chief — [tʃi:f] der; s, s <aus gleichbed. engl. chief, dies aus altfr. chief (fr. chef), vgl. ↑Chef> engl. Bez. für Chef, Oberhaupt, Häuptling … Das große Fremdwörterbuch
chief — c.1300 (n. and adj.), from O.Fr. chief leader, ruler, head of something, capital city (10c., Mod.Fr. chef), from L.L. capum, from L. caput head, also leader, chief, person, summit, capital city (Cf. Sp., Port. cabo, It. capo; see HEAD (Cf. head)) … Etymology dictionary
chief — CIF/ s. m. şef, conducător. (< engl. chief) Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN … Dicționar Român
