-
1 særa meî núningi
-
2 verîa óòolinmóîur, pirrast
-
3 núa
-
4 GEISA
* * *(að), v. to rage, be furious; þeirra ofsi geisar hátt, their insolence runs high.* * *að, [Ulf. gaisjan or usgaisjan means to be alarmed, astonished; mid. Germ. gise and Swed. gäsa = to ferment; cp. Engl. yeast]:—to chafe, rage, of fire, Vsp. 57; láta gráðugan loga geisa, Mar. 530; hón (an excited lady) geisaði mjök, Nj. 57; látum Gamminn geisa, of a ship under sail, 135 (in a ditty); þeirra ofsi geisar hátt, their insolence runs high, Edda 146 (pref.); hversu sunnarlega geisar ríki föður þíns, Bær. 13; ofarr lét Grettir g. saxit í fyrra, Grett. 99 new Ed. Cod. Ups.II. to be panic-stricken, a notion which only appears in the word geiski: cp. geysask. -
5 grimmask
d, (and að, Háv. 39), dep. to chafe, be furious; g. móti Guði, Fms. viii. 240; g. upp á heilaga kirkju, Thom. 6 (Ed.); hann byrsti sik ok grimmisk mjök (of a wild bear), Finnb. 248, Mar. 563; útan Þorbjörn, hann grimmask við hann fyrir allt saman, Háv. l. c.; hvárt mun þín reiði grimmask í gegn öllum mönnum, Stj. 329; grimmask á e-n, to rage against one, Pr. 402. -
6 skora
* * *(að), v.1) to chafe, rub, gall (jarnin skoruðu mjök at beini);2) to make a score or incision in (sumir ganga at með boløxar ok skora fœti á filunum); s. e-t sundr, to cut asunder;3) to challenge; s. e-m (or e-n) á hólm (til hólmgöngu, til hólms, til einvígis), to challenge to a duel;4) s. á e-n, to call upon, request strongly (þeir skoruðu á hann fast); s. á e-n til e-s, to call upon one for a thing (s. á. e-n til liðveizlu, fulltings); s. á e-n til hólmgöngu, to challenge one to fight;5) to urge insist upon (fast skorar þú þat); s. e-t mál við e-n, to broach a matter to one (konungr skorar þá þetta mál við hana sjálfa);6) s. e-t í, to stipulate (Þ. skoraði þat í, at);7) to score, count by tallies (hann lét þá s. liðit).* * *u, f. a score, notch, incision, passim in mod. usage. skoru-kefli, n. a ‘score-stick,’ tally (used in keeping accounts); þó skal búandi hverr augljós nef hafa á bryggju-sporði á skorukefli fyrir ármann, each franklin (in paying his levy) is to shew his tally to the king’s steward, N. G. L. i. 200. -
7 SKORA
* * *(að), v.1) to chafe, rub, gall (jarnin skoruðu mjök at beini);2) to make a score or incision in (sumir ganga at með boløxar ok skora fœti á filunum); s. e-t sundr, to cut asunder;3) to challenge; s. e-m (or e-n) á hólm (til hólmgöngu, til hólms, til einvígis), to challenge to a duel;4) s. á e-n, to call upon, request strongly (þeir skoruðu á hann fast); s. á e-n til e-s, to call upon one for a thing (s. á. e-n til liðveizlu, fulltings); s. á e-n til hólmgöngu, to challenge one to fight;5) to urge insist upon (fast skorar þú þat); s. e-t mál við e-n, to broach a matter to one (konungr skorar þá þetta mál við hana sjálfa);6) s. e-t í, to stipulate (Þ. skoraði þat í, at);7) to score, count by tallies (hann lét þá s. liðit).* * *að, (but skorðu, Gs. 14), [Engl. to score], to make a score, incision; járnin skoruðu mjök at beini, Fms. xi. 288; af annan fótinn en skoraði mjök annan, Sturl. ii. 158; þar skorðu vit ( we scored) blóð ór benjum, Gs. 14; þeir skora sundr vegginn með bolöxum, Al. 148; skora sundr í miðju, Fas. iii. 343; þeir skoruðu af spjótskapti ( scored a piece off) ok görðu þar af hæl, Slurl. ii. 181; þeir skora fætr á fílunum þar til er þeir falla, Al. 143.II. skora e-m hólm, prop. to ‘score’ or mark out a field for battle, hence to challenge to single combat, (rísta reit, to scratch the limits of a batile-fdd, see Korm. S.); skora á e-n, to challenge; s. á e-n til hólmgöngu, Dropl. 36, Fs. 137; hann skoraði á Þorfinn til landa, Landn. 80; skora á mann til e-s hlutar, Eg. 494: also, skora e-m á hólm or hólmgöngu, to challenge to fight, Nj. 15, 36, Gísl. 78: skora e-n (acc.) á hólm, Grett. 40 new Ed., is less correct.2. to call on, summon; hann skorar á Þorgerði, Fms. xi. 134; at þú skorir á hann, at hann rétti þitt mál, Dropl. 20: to urge, fast skorar þú þat, Ld. 334; konungr skorar þetta mál við hana sjálfa, Fms. xi. 4; skaltú s. við hann fast, 113; skorar konungr til við Hákon, hvárt …, 20; þótt þessir hlutir skoraði samvizkur manna á fornum landskap, Bs. i. 733; þat skorar Búi í sættina, at …, Fms. xi. 86; einn er hlutr skoraðr til þess, 30; skoraði því Biskup þessa hluti, Bs. i. 736; Þorvaldr skoraði þat í mót.III. to score, count by tallies; en er skorat var lið vóru nær þrettán hundruð, Fms. vii. 295; hann lét þá s. liðit, Orkn. 416, ix. 382 (v. l.); þá lét hann menn ganga undir stöng ( he made the men pass under a pole), var lið skorat, Fms. viii. 320; skoraðir vóru sex tigir hundraða, 311; var þá skorat nær fjórir tigir hundraða manna, vii. 275; þá, var skorat tuttugu hundrað manna, 324; var skorat á hana ( her, the ship) tvau hundruð manna ok átta tigir, viii. 198; þar vóru fyrst til skoraðir ( mustered out) hirðmenn, Hkr. i. 310; skolu bændr skora görðir á hendr honum, to impose a levy on them. N. G. L. i. 200; var áðr skorat at hverjum Þórðr vildi ganga, Sturl. iii. 27.IV. reflex., skorask undan, to refuse, decline a challenge, Bárð. 179. -
8 YLMASK
ð, [qs. ylfask or from ólmr?], to chafe, rage; gjarna vilda ek þér legðit eigi fjándskap til mín, eða yðarr kraptr ylmðisk eigi til várrar tignar, Fms. x. 289; þá ylmðisk (ulmþis Cod.) hann í móti, 420 (Ágrip, Mork. 228, l. c.); þá ylmðisk allr herr at móti þeim, Post. (Unger) 220; kalla þeir þetta allt hernað ok rán … en hinir ylmðusk því meirr, Bs. i. 496 (ylmask, ad ‘verða ólmari,’ Sturl. ii. 8, l. c.) -
9 ÞAUSN
f. bustle, wild fray, tumult.* * *f. [cp. þysja, þeysa, þyss], a bustle, wild fray, mélée; margar þausnir ok þrætur, Róm. 290; nær var ek þausnum þeira, I was present at their fray, Sighvat; var nú eigi þausna-laust, there was no little bustle, Fas. iii. 229; þat má kalla þausnar-vers, þrjátigi at honum ganga, that may be called a hurly-burly song, Skiða R.: in mod. usage the word remains in þjösnast, að, to chafe, rage, rave wildly; and þjösna-legr, adj. coarse, raving: þjösna-skapr, m. coarseness, ravings. From this same root, we believe, comes the mod. Norse ‘tausa,’ Dan. tös, = a romping girl, (from þausa, u, f.?) -
10 þústna
að, to chafe, quarrel, Orkn. 312. l. 8, Lex. Run. -
11 grimmast
(d and að), v. refl. to chafe, be furious (g. móti guði). -
12 ylmast
(d), v. refl. to chafe, rage (er hann fann þat, ylmdist hann í móti).
См. также в других словарях:
Chafé — Freguesia de Portugal … Wikipedia Español
Chafé — Wappen Karte … Deutsch Wikipedia
Chafe — may refer to: Chafé, village in Portugal Chafe, Nigeria, a Local Government Area in Zamfara State Chafe (crater), Martian crater named after Chafe, Nigeria As a surname: Wallace Chafe, American linguist See also Friction burn … Wikipedia
Chafe — Chafe, v. i. To rub; to come together so as to wear by rubbing; to wear by friction. [1913 Webster] Made its great boughs chafe together. Longfellow. [1913 Webster] The troubled Tiber chafing with her shores. Shak. [1913 Webster] 2. To be worn by … The Collaborative International Dictionary of English
Chafe — (ch[=a]f), v. t. [imp. & p. p. {Chafed} (ch[=a]ft); p pr. & vb. n. {Chafing}.] [OE. chaufen to warm, OF. chaufer, F. chauffer, fr. L. calefacere, calfacere, to make warm; calere to be warm + facere to make. See {Caldron}.] 1. To excite heat in by … The Collaborative International Dictionary of English
chafe — [ tʃeıf ] verb 1. ) intransitive to feel annoyed and impatient about something that stops you doing what you want: chafe at/under: We were all beginning to chafe a little under such close supervision. 2. ) intransitive or transitive to rub the… … Usage of the words and phrases in modern English
Chafe — Chafe, n. 1. Heat excited by friction. [1913 Webster] 2. Injury or wear caused by friction. [1913 Webster] 3. Vexation; irritation of mind; rage. [1913 Webster] The cardinal in a chafe sent for him to Whitehall. Camden. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
chafe — chafe; chafe·wax; en·chafe; … English syllables
chafe — [tʃeıf] v [Date: 1200 1300; : Old French; Origin: chaufer to warm , from Latin calefacere, from calere to be warm + facere to make ] 1.) [I and T] if a part of your body chafes or if something chafes it, it becomes sore because of something… … Dictionary of contemporary English
chafe — [v1] rub, grind against abrade, bark, corrode, damage, erode, excoriate, gall, grate, graze, hurt, impair, inflame, irritate, peel, ruffle, scrape, scratch, skin, wear; concept 215 chafe [v2] annoy abrade, anger, annoy, bother, exasperate,… … New thesaurus
chafe — [chāf] vt. chafed, chafing [ME chaufen < OFr chaufer, to warm < L calefacere, to make warm: see CALEFACIENT] 1. to rub so as to stimulate or make warm 2. to wear away by rubbing 3. to irritate or make sore by rubbing 4. to annoy; irritate … English World dictionary
