Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

causing+a

  • 1 meinn

    a. painful, causing pain (var honum knéit harla meint ok úmjúkt); kenna sér meint, to feel pain; e-m verðr meint við e-t, af e-u, one takes hurt by a thing.
    * * *
    adj., meinni, meinstr, [Engl. mean], mean, base; hann er einkar m., he is ‘unco mean,’ Ísl. ii. (in a verse); þat var hverju dýri meinna ok verra, Fas. iii. 637.
    2. in neut. meint, causing pain; honum var meint niðr at svelga ok svá at drekka, en meinst (superl.) at hósta, Bs. i. 347; fær hann svá skjóta bót, at hann kenndi sér hvergi meint, that he felt no pain, 179; var honum knéit harla meint ok úmjúkt, O. H. L. 89:—e-m verðr meint við e-t, or af e-u, to take hurt by it; féll hestrinn undir honum, ok varð honum af því nökkut meint, Sturl. i. 83.

    Íslensk-ensk orðabók > meinn

  • 2 sóttall

    a. causing illness, contagious.
    * * *
    adj. causing illness, contagious, Sks. 96 B.

    Íslensk-ensk orðabók > sóttall

  • 3 áhuga-verðr

    adj. causing concern, Sturl. i. 106 (serious, momentous).

    Íslensk-ensk orðabók > áhuga-verðr

  • 4 blund-stafir

    m. pl. rods causing sleep, in the phrase, bregða blund-stöfum, to awake, Sdm. 3; cp. stinga svefnþorn, Ísl. Þjóðs.

    Íslensk-ensk orðabók > blund-stafir

  • 5 FEIGR

    a. fated to die, fey; ekki má feigum forða, there is no saving, or rescuing, a ‘fey’ man; standa, ganga feigum fótum to tread on the verge of ruin; mæla feigum munni, to talk wilh a ‘fey’ mouth; vilja e-n feigan, to wish one’s death; dead (fyllist fjörvi feigra manna).
    * * *
    adj., [this interesting word still remains in the Dutch a veeg man and in the Scot. fey; cp. A. S. fæge, early Germ. veige; in mod. Germ. feig, but in an altered sense, viz. coward, craven, whence mod. Dan. feig]:—in popular language a man is said to be ‘fey’ when he acts in an unusual or strange manner, as when a miser suddenly becomes open-handed, Icel. say, eg held hann sé feigr, I hold that he is ‘fey;’ cp. feigð; or when a man acts as if blinded or spell-bound as to what is to come, and cannot see what all other people see, as is noticed by Scott in a note to the Pirate, ch. 5; again, the Scottish notion of wild spirits as foreboding death is almost strange to the Icel., but seems to occur now and then in old poetry, viz. mad, frantic, evil; svá ferr hann sem f. maðr, he fares, goes on like a ‘fey’ ( mad) man, Fagrsk. 47 (in a verse); alfeig augu = the eyes as of a ‘fey’ man, Eg. (in a verse); feigr (mad, frantic) and framliðinn ( dead) are opposed, Skm. 12; feikna fæðir, hygg ek at feig sér, breeder of evil, I ween thou art ‘fey,’ Skv. 3. 31, and perhaps in Vsp. 33, where the words feigir menn evidently mean evil men, inmates of hell; cp. also Hbl. 12, where feigr seems to mean mad, frantic, out of one’s mind:—cp. Scott’s striking picture of Kennedy in Guy Mannering.
    II. death-bound, fated to die, without any bad sense, Hðm. 10; the word is found in many sayings—fé er bezt eptir feigan, Gísl. 62; skilr feigan ok úfeigan, Bs. i. 139, Fb. iii. 409; ekki má feigum forða, Ísl. ii. 103, Fms. vi. 417, viii. 117; ekki kemr úfeigum í hel, 117; ekki má úfeigum bella, Gísl. 148; allt er feigs forað, Fm. 11; fram eru feigs götur, Sl. 36; verðr hverr at fara er hann er feigr, Grett. 138; þá mun hverr deyja er feigr er, Rd. 248; bergr hverjum nokkut er ekki er feigr, Fbr. 171, Sturl. iii. 220, all denoting the spell of death and fate; it is even used of man and beast in the highly interesting record in Landn. 5. 5; cp. also the saying, fiplar hönd á feigu tafli (of chess), the hand fumbles with a ‘fey’ ( lost) game, also used of children fumbling with things and breaking them: the phrases, standa, ganga feigum fótum, with ‘fey’ feet, i. e. treading on the verge of ruin, Ísl. ii. (in a verse); mæla feigum munni, to talk with a ‘fey’ mouth, of a frantic and evil tongue, Nj. 9, Vþm. 55; göra e-t feigum hondum, with ‘fey’ hands, of an evil doer causing his own fate, Lv. 111; fjör og blær úr feigum nösum líðr, Snót 129: of appearances denoting ‘feigð,’ vide Nj. ch. 41, Glúm. ch. 19, cp. Hkv. Hjörv. (the prose), Am. 26, Heiðarv. S. ch. 26, Nj. ch. 128, the last two passages strongly resembling Homer’s Od. xx. (in fine), Ísl. Þjóðs. ii. 551, 552; gerum vér sem faðir vár vill, þat mun oss bezt gegna; eigi veit ek þat víst, segir Skaphéðinn, því at hann er nú feigr, Nj. 199; en fyrir þá sök at Þormóðr var eigi f., slitnaði …, Fbr. 160; en fyrir gný ok elds-gangi, ok þat þeir vóru eigi feigir, þá kómusk þeir undan, Fs. 84; ætla ek at ek sé eigi þar feigari en hér …, þat er hugboð mitt at þeir muni allir feigir er kallaðir vóru, Nj. 212; þat hefir Finni sét á þér, at sá mundi feigr, er þú segðir drauminn, Lv. 70, Fms. iii. 212; vilja e-n feigan, to wish one’s death, Nj. 269, Fms. iii. 70, 190.

    Íslensk-ensk orðabók > FEIGR

  • 6 gran-bragð

    n. grinning, moving the lips with pain, N. G. L. i. 67: granbragðs-eyrir, m. a law term, a fine for an injury causing the pain of granbragð, 172.

    Íslensk-ensk orðabók > gran-bragð

  • 7 HERR

    (gen. hers, older herjar), m.
    1) crowd, great number (fylgdi oss h manna); með her manns, with a host of men; úvígar herr, overwhelming host;
    2) army, troops (on land and sea). Cf. ‘allsherjar-’.
    * * *
    m., old gen. herjar, pl. herjar, herja, herjum; later gen. hers, dropping the characteristic j and without pl.; the old form however often occurs in ancient poets, herjar, Hkr. i. 343 (in a verse), Fms. xi. 311 (in a verse), Fas. ii. 38 (in a verse); eins herjar, Hm. 72; as also, allt herjar, Hom. 39; herjum, in herjum-kunnr. famous, Háttat. R.; in prose the old j has been preserved in alls-herjar, Fms. v. 106, see pp. 16, 17; the pl. - jar occurs in Ein-herjar, see p. 121: in compd pr. names with initial vowel, Herj-ólfr (A. S. Herewulf), Herjan; [Goth. harjis, by which Ulf. renders λεγεών, Luke viii. 30, and στρατιά, ii. 13; A. S. here; O. H. G. and Hel. heri; Germ. heer; Dutch heir; Swed. här; Dan. hær]:—prop. a host, multitude:
    1. a host, people in general, like στρατός in Homer; herr er hundrað, a hundred makes a herr, Edda 108; allr herr, all people, Fms. i. 194, vi. 428 (in a verse); allr herr unni Ólafi konungi hugástum, vi. 441; whence in prose, alls-herjar, totius populi, general, universal, passim; dómr alls-herjar, universal consent, v. 106; Drottinn alls-herjar, Lord of Sabaoth ( hosts), Stj. 428, 456; allt herjar, adv. everywhere; lýsti of allt herjar af ljósinu, Hom. 39; Sænskr herr, the Swedish people; Danskr herr, the Danish people; Íslenzkr herr, the Icelandic people, Lex. Poët.; land-herr (q. v.), the people of the land; en nú sé ek hér útalligan her af landsfólki, a countless assembly of men, Fms. xi. 17; þing-herr, an assembly, Sighvat; Einherjar, the chosen people (rather than chosen warriors); þegi herr meðan, Eb. (in a verse); herjum-kunnr, known to all people, Lex. Poët.; and in compds, her-bergi (q. v.), etc.
    2. a host; með her manns, with a host of men, Eg. 71, 277; úvígr herr, an overwhelming host, Fms. viii. 51; himin og jörð og allr þeirra her, Gen. ii. 1, passim; cp. her-margr, many as a host, innumerable.
    β. an army, troops, on land and sea, Fms. i. 22, 90, Nj. 245, and in endless instances; cp. herja, to harry, and other compds: of a fleet, þrjú skip þau sem hann keyri ór herinum, Fms. x. 84; cp. hers-höfðingi: so in the phrase, hers-hendr, leysa e-n ór hers-höndum, to release one out of the hands of war, N. G. L. i. 71; vera í hers höndum, komast í hers hendr, to come into a foe’s hands.
    3. in a bad sense, the evil host, the fiends, in swearing, Gþl. 119; herr hafi e-n, fiends take him! Fms. vi. 278; herr hafi hölds ok svarra hagvirki! Ísl. ii. (in a verse); hauga herr, vide haugr; and in compds, her-kerling, her-líki.
    II. in pr. names:
    1. prefixed, of men, Her-brandr, Her-finnr, Her-gils, Her-grímr, Herj-ólfr, Her-laugr, Her-leifr, Her-mundr, Her-rauðr, Her-steinn, Hervarðr; of women, Her-borg, Her-dís, Her-gunnr, Her-ríðr, Her-vör, Her-þrúðr, Landn.: in Har-aldr ( Harold) the j is dropped without causing umlaut. Herjan and Herja-föðr, m. the Father of hosts = Odin, Edda, Hdl.
    2. suffixed, -arr, in Ein-arr, Agn-arr, Ótt-arr, Böðv-arr, Úlf-arr, etc., see Gramm. p. xxxii, col. 1, signif. B. 1.
    B. COMPDS: herbaldr, herbergi, herblástr, Herblindi, herboð, herborg, herbrestr, herbúðir, herbúinn, herbúnaðr, herdrengr, herdrótt, herfall, herfang, herfenginn, herferð, herfjöturr, herflokkr, herfloti, herforingi, herfólk, herfórur, herfærr, Herföðr, herför, hergammr, herganga, Hergautr, hergjarn, herglötuðr, hergopa, hergrimmr, herhlaup, herhorn, herkastali, herkerling, herklukka, herklæða, herklæði, herkonungr, herkumbl, herland, herleiða, herleiðing, herleiðsla, herlið, herliki, herlúðr, hermaðr, hermannliga, hermannligr, hermargr, hermegir, Hermóðr, hernaðr, hernam, hernumi, hernæma, heróp, hersaga, hersöguör, herskapr, herskari, herskár, herskip, herskjöldr, herskrúð, herspori, herstjóri, herstjórn, hersveitir, hertaka, hertaka, hertekning, hertogi, hertogadómr, hertogadæmi, hertogaefni, hertogainna, hertoganafn, herturn, hertygð, hertýgi, hertýgja, herváðir, hervápn, hervegir, herverk, hervígi, hervíkingr, hervæða, herþing, herþurft, herör.

    Íslensk-ensk orðabók > HERR

  • 8 lemstr-högg

    n. a blow causing contusion, D. N. iv. 84.

    Íslensk-ensk orðabók > lemstr-högg

  • 9 mein-samligr

    adj. hurtful, causing pain, Bs. i. 42, Fas. i. 206.

    Íslensk-ensk orðabók > mein-samligr

  • 10 ópi

    a, m. a magical Rune character, causing hysterics, Skm.

    Íslensk-ensk orðabók > ópi

  • 11 sak-rúnar

    f. pl. Runes causing strife, Hkv. 2. 32.

    Íslensk-ensk orðabók > sak-rúnar

  • 12 SKÝ

    * * *
    (gen. pl. skýja), n. cloud; skýjum efri, above the clouds.
    * * *
    n., gen. pl. skýja, dat. skýjum; [Dan. Swed. sky; cp. Engl. sky, although different in sense]:—a cloud, Alm. 18, 19; ský dökkt ok dimmt, Fms. xi. 136; svart ský, þrumu-ský, a thunder-cloud; ok sýnir regnboga þinn í skýjum, Blas. 47; þóttusk menn sjá, at regn mundi í skýinu, Eb. 260; tungl veðr í skýjum, the moon wades in clouds; skýjum efri, above the clouds, Edda; skýja deild, Skálda 162; skýja-rof, a rift or break in the clouds. For the notion that the fleeting clouds were the scattered brains of the giant Ýmir, see Gm. 41.
    2. a cloud on the eye (causing blindness), cataract; drepr honum aldregi ský í augu. Hom. 47; það er ský á auganu.
    COMPDS: skýbólstr, skýdrúpnir, skýjafall, skýjaferð, skýfjall, skýflóki, skýjaglópr, skýlauss, skýpílarr, skýskafa, skýstólpi, skýsvipan, skýþakðr.

    Íslensk-ensk orðabók > SKÝ

  • 13 sótt-hættr

    adj. dangerous, causing sickness, Sks. 96.

    Íslensk-ensk orðabók > sótt-hættr

  • 14 til-stofning

    f. a causing, Grett. 146 new Ed.

    Íslensk-ensk orðabók > til-stofning

  • 15 tópi

    a, m. [Dan. taabe = a fool; cp. Germ. toben], a ‘fool,’ obsol. in Icel.
    2. the name of a Runic magical character causing madness, Skm., a απ. λεγ.

    Íslensk-ensk orðabók > tópi

  • 16 þorst-látr

    adj. given to thirst, thirsty, Lækn. 471 (spelt þostlátr): of food, causing thirst, það or þostlátt.

    Íslensk-ensk orðabók > þorst-látr

  • 17 öfund-samr

    adj. envious.
    2. of a thing, causing envy, envied; ríki hans var mjök öfundsamt, Eb. 42; hann hafði fyrst heldr öfundsamt setr, 334, Sturl. ii. 66; en þat varð mjök öfundsamt af þeim mönnum, er …, Fms. xi. 227; þetta verk varð honum mjök öfundsamt, 242.

    Íslensk-ensk orðabók > öfund-samr

  • 18 áhugaverðr

    a. causing concern, serious.

    Íslensk-ensk orðabók > áhugaverðr

  • 19 dvalsamr

    e-m verðr dvalsamt, one is delayed.

    Íslensk-ensk orðabók > dvalsamr

  • 20 meinsamligr

    hurtful, causing pain.

    Íslensk-ensk orðabók > meinsamligr

См. также в других словарях:

  • Causing — Cause Cause, v. t. [imp. & p. p. {Caused}; p. pr. & vb. n. {Causing}.] [F. causer, fr. cause, fr. L. causa. See {Cause}, n., and cf. {Acouse}.] To effect as an agent; to produce; to be the occasion of; to bring about; to bring into existence; to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • causing — noun the act of causing something to happen • Syn: ↑causation • Derivationally related forms: ↑cause (for: ↑causation) • Hypernyms: ↑act, ↑deed, ↑ …   Useful english dictionary

  • Causing a Commotion — Single par Madonna extrait de l’album Who s That Girl Face A Causing a Commotion Face B Jimmy Jimmy …   Wikipédia en Français

  • Causing a Commotion — Saltar a navegación, búsqueda «Causing a Commotion» Sencillo de Madonna del álbum Who s That Girl Publicación …   Wikipedia Español

  • Causing death by dangerous driving — is a statutory offence in England and Wales and Scotland and Northern Ireland. It is an aggravated form of dangerous driving. It is currently created by section 1 of the Road Traffic Act 1988 (as substituted by the Road Traffic Act 1991) but,… …   Wikipedia

  • causing damage — causing injury, harming, causing a flaw …   English contemporary dictionary

  • causing danger — index dangerous, noxious Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • causing death — index fatal Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • causing destruction — index fatal Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • causing disagreement — index divisive Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • causing disassociation — index divisive Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»