Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

brain

  • 1 gáfumaîur

    Íslensk-ensk orðabók > gáfumaîur

  • 2 gáfur

    Íslensk-ensk orðabók > gáfur

  • 3 HEILI

    * * *
    m. brain, = hjarni.
    * * *
    a, m. the brain, Gm. 40, Edda 6, Hkr. i. 42, Grág. it. 11, Nj. 114, Fbr. 137, passim.
    COMPDS: heilabrot, heilabú, heilaböst, heilaköst.

    Íslensk-ensk orðabók > HEILI

  • 4 brottflutningar menntamanna

    Íslensk-ensk orðabók > brottflutningar menntamanna

  • 5 vitsmunaflótti

    Íslensk-ensk orðabók > vitsmunaflótti

  • 6 HJARNI

    m. brain, = heili.
    * * *
    a, m. [Dan. hjerne; Germ. ge-hirn], prop. the brain, Edda (Gl.); whence hjarna-mænir, m. the skull, Haustl.

    Íslensk-ensk orðabók > HJARNI

  • 7 blaðra

    I)
    (að), v.
    1) to flutter to and fro, as a leaf in the wind (sá þeir, at tungan blaðraði);
    2) with dat., to move (the tongue) to and fro (hann blaðraði tungunni ok leitaði við at mæla); to wag the tail (blaðra halanum);
    3) absol., to utter inarticulately (blaðrar ok bendir hann); with acc. (blaðrandi þessi orð).
    * * *
    1.
    að, prob. an onomatopoëtic word, like Lat. blaterare, Scot. blether, Germ. plaudern, in the phrase, b. tungunni, to talk thick, Hom. 115; tungan var úti ok blaðraði, Fbr. 77 new Ed.; hann blaðraði tungunni ok vildi við leita at mæla, Fms. v. 152: metaph. to utter inarticulate sounds, bleat, as a sheep. blaðr, n. nonsense.
    2.
    u, f. a bladder, Pr. 472: a blain, watery swelling, Stj. 273, Bs. i. 182. blöðru-sótt, f. a stone in the bladder, Pr. 475.

    Íslensk-ensk orðabók > blaðra

  • 8 GEÐ

    n.
    1) mind, wits, senses;
    heimta aptr geð sitt, to come to one’s senses again;
    vera gætinn at geði, to be on one’s guard;
    vita til síns geðs, to be master of one’s wits;
    2) disposition, liking;
    honum var vel í geði til Freysteins, he was well disposed to Fr.;
    þú fellst mér vel í geð, you are to my liking;
    féllst hvárt öðru (féllust þau) vel í geð, they liked one another well.
    * * *
    n. [a Scandin. word, neither found in Ulf., Saxon, nor Germ.; lost in mod. Dan. and Swed.; gje, Ivar Aasen]:—mind, mood; the old Hm. often uses the word almost = wits, senses; hann stelr geði guma, he steals the wits of men, steeps them in lethargy, 12; vita til síns geðs, to be in one’s senses, 11, 19; heimta aptr sitt geð, of a drunkard, to come to one’s senses again, to awake, 13; vera gætinn at geði, to be on one’s guard, 6; cp. gá (geyma) síns geðs, Fms. vii. 133, x. 10: in pl., lítil eru geð guma, many men have little sense, Hm. 52:—this meaning is obsolete.
    2. spirits; uppi er þá geð guma, then folk are in high spirits, Hm. 16.
    3. mind; hverju geði styrir gumna hverr, Hm. 17; ok þér er grunr at hans geði, and thou trustest not his mind towards thee, 45.
    4. in prose, favour, liking; at Þorgilsi var eigi geð á, whom Th. liked not, Ld. 286; féllsk hvárt öðru vel í geð, they liked one another well, Band. 3, 9; ok þat geð at ek görða mér vísa fjándr at vilöndum, and such grace ( engaging mind) that I made open foes into well-wishers, Stor. 23; blanda geði við e-n, to blend souls with one, Hm. 43; hann var vel í geði til Freysteins, he was well disposed to Fr., Fb. i. 255:—ó-geð, dislike:—in mod. usage also vigour of mind; Icel. say of a boy, það er ekkert geð í honum, there is no ‘go’ in him, he is a tame, spiritless boy.
    COMPDS:
    1. denoting character, temper, or the like; geð-fastr, adj. firm of mind; geð-góðr, adj. gentle of mood; geð-íllr, adj. ill-tempered; geð-lauss, adj. spiritless, tame, Rd. 241, Stj. 424, v. l.; geð-leysi, n. fickleness, Hom. 24; geð-mikill and geð-ríkr, adj. choleric; geð-stirðr, adj. stiff of temper; geð-styggr, adj. hot-tempered; geð-veykr, adj. brain-sick, of unsound mind; and geð-veyki, f. hypochondria; geðs-lag, n., and geðs-munir, m. pl. temper: or adjectives in inverse order, bráð-geðja, fljót-geðja, of hasty temper; harð-geðja, hardy; laus-geðja, fickle; lin-geðja, weak-minded, crazy; stór-geðja. proud; þung-geðja, hypochondriac.
    2. denoting grace, pleasure; geð-feldr, adj. pleasant; ó-geðfeldr, unpleasant: geð-ligr or geðs-ligr, adj. engaging, Sks. 407, Fas. i. 233: geð-þekkni, f. good-will, content: geð-þekkr, adj. beloved, dear to one: geð-þokki, a, m. loveliness, engaging manners.
    3. rarely of wit; geð-spakr, adj. witty (better get-spakr).
    4. in many poët. compd adjectives, geð-bjartr, -framr, -frækn, -horskr, -hraustr, -rakkr, -skjótr, -snjallr, -strangr, -svinnr, bold, valiant, and the like, Lex. Poët.

    Íslensk-ensk orðabók > GEÐ

  • 9 heila-brot

    n. beating the brain, (mod.)

    Íslensk-ensk orðabók > heila-brot

  • 10 heila-böst

    n. pl., medic. the brain membrane; fyrir framan ok aptan h., denoting the forehead and occiput, N. G. L. i. 172; þá er maðr heilundi er kora ( a probe) kennir inn til heilabasta, Grág. ii. 91.

    Íslensk-ensk orðabók > heila-böst

  • 11 heil-und

    f. a law term, a brain wound, Grág. ii. 11, passim. heilundar-sár, n. = heilund, Nj. 217.

    Íslensk-ensk orðabók > heil-und

  • 12 heilundi

    a, m. one with a brain wound, Grág. ii. 91.

    Íslensk-ensk orðabók > heilundi

  • 13 hjarn-skál

    f. [Germ. hirnschale], the brain pan, the skull, Sturl. iii. 283, cp. Vkv. 23, 33.

    Íslensk-ensk orðabók > hjarn-skál

  • 14 ROT

    * * *
    n. insensibility (from a blow); slá e-n í r., to stun, render senseless by a blow; liggja í roti, to lie stunned.
    * * *
    n. a concussion of the brain from a blow, as also the stunning or insensibility from such a blow; falla í rot, Korm. 230; hann réttir við ór rotinu, 62; spyrndi Grettir svá fast við eyrun; á tveimr at þeir lágu í roti, Grett. 127; hann sló sveininn í rot, … í því raknaði sveinninn við, Ísl. ii. 421: also the insensibility of a drunkard, rakna ór roti, liggja í roti, Snót 100. rot-högg, n. a staggering, stunning blow.

    Íslensk-ensk orðabók > ROT

  • 15 heilund

    Íslensk-ensk orðabók > heilund

  • 16 hjarnskál

    m. brain pan, skull.

    Íslensk-ensk orðabók > hjarnskál

См. также в других словарях:

  • Brain — (br[=a]n), n. [OE. brain, brein, AS. bragen, br[ae]gen; akin to LG. br[ a]gen, bregen, D. brein, and perh. to Gr. bre gma, brechmo s, the upper part of head, if [beta] = [phi]. [root]95.] [1913 Webster] 1. (Anat.) The whitish mass of soft matter… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Brain — (engl. „Gehirn“) bezeichnet: ein deutsches Biotechnologieunternehmen, siehe Brain AG ein deutsches Musiklabel, siehe Brain (Label) eine medizinische Fachzeitschrift, siehe Brain (Fachzeitschrift) eine deutsche Fernsehsendung, siehe Brain… …   Deutsch Wikipedia

  • brain — brain; brain·i·ness; brain·ish; brain·less; in·ter·brain; brain·i·ac; am·brain; brain·sick·ly; …   English syllables

  • Brain — Saltar a navegación, búsqueda Para otros usos de este término, véase (c)Brain. Brain País …   Wikipedia Español

  • Brain — студийный альбом Уэхары Хироми Дата выпуска 25 Мая 2004 Записан 9 11 Декабря 2003 Жанры Джаз, джаз фьюжн Длительность 61:44 …   Википедия

  • brain´i|ly — brain|y «BRAY nee», adjective, brain|i|er, brain|i|est. Informal. intelligent; clever. –brain´i|ly, adverb. –brain´i|ness, no …   Useful english dictionary

  • brain|y — «BRAY nee», adjective, brain|i|er, brain|i|est. Informal. intelligent; clever. –brain´i|ly, adverb. –brain´i|ness, no …   Useful english dictionary

  • Brain — (br[=a]n), v. t. [imp. & p. p. {Brained} (br[=a]nd); p. pr. & vb. n. {Braining}.] [1913 Webster] 1. To dash out the brains of; to kill by beating out the brains. Hence, Fig.: To destroy; to put an end to; to defeat. [1913 Webster] There thou… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • brain — or brains [brān] n. [ME < OE brægen < IE base * mregh m(n)o , skull, brain > Gr bregma, forehead] 1. [sometimes pl.] the mass of nerve tissue in the cranium of vertebrate animals, an enlarged extension of the spinal cord: it is the main… …   English World dictionary

  • brain — ► NOUN 1) an organ of soft nervous tissue contained in the skull, functioning as the coordinating centre of sensation and intellectual and nervous activity. 2) intellectual capacity. 3) (the brains) informal the main organizer or planner within a …   English terms dictionary

  • Brain —   [breɪn], Dennis, britischer Hornist, * London 17. 5. 1921, ✝ (Autounfall) Hatfield (County Hertfordshire) 1. 9. 1957; Schüler seines Vaters, des Hornisten Aubrey Brain (* 1893, ✝ 1955), war 1. Hornist beim Royal Philharmonic Orchestra, dann… …   Universal-Lexikon

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»