-
1 ave
avē, s. 2. aveo.
-
2 ave
avē, s. 2. aveo. -
3 aveo [2]
2. aveo od. haveo, ēre (ἀϝέω, »gesegnet sein«, woraus dann ἀϝέκω, ἄϝκω od. αὔγω, augeo, d.i. »segnen«), gesegnet sein, gesund sein, sich wohl befinden, aveo et avebo, Mamert. grat. act. in Iul. 29, 3. – In der klass. Sprache nur im Imperat. u. Infinit., in den Grußformeln (bes. beim Kommen u. beim Abschied) ave (have), gesegnet seist du! Heil dir! etwa (beim Kommen) = sei gegrüßt! (beim Abschied) = lebe wohl! Caesar simul atque Have mihi dixit, statim exposuit etc., Cael. in Cic. ep.: cum proclamantibus naumachiariis: Ave imperator!... respondisset: Avete vos! etc., Suet.: numquam dicis Ave, Mart.: so auch haveto, Catil. bei Sall.: Marcus avere iubet, läßt dich grüßen, Mart. – als Gruß an Tote, in perpetuum, frater, have atque vale! Catull.: have, domina, vale, domina, Inscr. – / Über die Ableitung von avē aus der punischen Grußformel היה ›vive‹, vgl. Walde, Etym. Wört.2 S. 71.
-
4 aveo
1. aveo ( haveo), ēre (vgl. altind. ávati, er freut sich, fördert, hilft, avitár, Gönner, griech. ἀΐτης, Freund, Geliebter), begierig sein, heftiges Verlangen tragen, absol., animus atque aures avent avide, lauern gierig, Enn. tr. 70 (34): u. so avens, Hor. sat. 2, 4, 1. Val. Flacc. 2, 123: aventibus cunctis, Aur. Vict. Caes. 3, 1. – m. Acc., dum abest, quod avemus, Lucr. 3, 1080: post aliud avemus, Lucr. 3, 1081: parto quod avebas, Hor. sat. 1, 1, 94: aveo genus legationis, ut, cum velis, introire, exire liceat, Cic. ad Att. 15, 11, 4: quae avenda sunt, *Sen. de ira 1, 13, 1 (nach Madvigs Verbesserung). – gew. m. Infin., te imitari aveo, Lucr.: quod his (auribus) avemus discere, Varr. LL.: valde aveo scire, quid agas, Cic.: cum unus quisque non audire modo sed videre libertatis suae nuntium averet, Liv.: avet animus apud consilium illud pro reo dicere, Cic.: animus ardens mutabiliter avet habere et non habere fastidiliter, Varr. sat. Men. 78 B. – m. Acc. u. Infin., illud in his quoque te rebus cognoscere avemus, Lucr. 2, 216.————————2. aveo od. haveo, ēre (ἀέω, »gesegnet sein«, woraus dann ἀ
έκω, ἄ
κω od. αὔγω, augeo, d.i. »segnen«), gesegnet sein, gesund sein, sich wohl befinden, aveo et avebo, Mamert. grat. act. in Iul. 29, 3. – In der klass. Sprache nur im Imperat. u. Infinit., in den Grußformeln (bes. beim Kommen u. beim Abschied) ave (have), gesegnet seist du! Heil dir! etwa (beim Kommen) = sei gegrüßt! (beim Abschied) = lebe wohl! Caesar simul atque Have mihi dixit, statim exposuit etc., Cael. in Cic. ep.: cum proclamantibus naumachiariis: Ave imperator!... respondisset: Avete vos! etc., Suet.: numquam dicis Ave, Mart.: so auch haveto, Catil. bei Sall.: Marcus avere iubet, läßt dich grüßen, Mart. – als Gruß an Tote, in perpetuum, frater, have atque vale! Catull.: have, domina, vale, domina, Inscr. – ⇒ Über die Ableitung von avē aus der punischen Grußformel היה ›vive‹, vgl. Walde, Etym. Wört.2 S. 71.
-
5 avis
avis, is, f. (griech. οἰωνός aus * ὀϝι-ωνός), der Vogel (vgl. ales no. II, 1), od. kollektiv Geflügel, I) im allg.: avis aquila, Dict. 5, 7: examina avium, Liv.: cantus avium, Cic.: concentus avium, Cic.: avium plumae, Apul.: aves vernae, Fronto: aves aestivae, Zugvögel, Liv.: aves magnae, Plaut., maiores, Cels.: omnis avis grandis, Cels.: aves grandiores, Cels.: aves parvulae, Lampr.: aves minutae, aves minimae, Cels.: aves domesticae, Col.: aves rapto viventes, Sen.: aves, quae natant (Ggstz. quae natandi scientiam non habent), Cels.: avis fluminea, Ov.: aves litoreae, Verg.: avis riparia, Suet. fr.: aves palustres, Mela: aves pretiosas scindere (tranchieren) Sen.: istā avi (aquilā) volat nulla vehementius, Cic.: aves quasdam et alites et oscines rerum augurandarum causā esse natas putamus, Cic. – v. den Bienen, Varr. r. r. 3, 16, 1. – II) insbes., der Weissagevogel, u. meton. für omen, das Wahrzeichen, in Beziehungen wie: avibus bonis, Ov., od. secundis, Liv., mit guter Vorbedeutung, zur glücklichen Stunde: hingegen avi malā, Hor., od. adversā, Poëta b. Cic., od. sinistrā, Plaut., od. sinistris avibus, Ov., mit böser Vorbedeutung, zur unglücklichen Stunde. – / Abl. Sing. ave (bes. in der Bedeutung no. II) u. avī; vgl. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 1. S. 336 u. 337.
-
6 avis
avis, is, f. (griech. οἰωνός aus * ὀι-ωνός), der Vogel (vgl. ales no. II, 1), od. kollektiv Geflügel, I) im allg.: avis aquila, Dict. 5, 7: examina avium, Liv.: cantus avium, Cic.: concentus avium, Cic.: avium plumae, Apul.: aves vernae, Fronto: aves aestivae, Zugvögel, Liv.: aves magnae, Plaut., maiores, Cels.: omnis avis grandis, Cels.: aves grandiores, Cels.: aves parvulae, Lampr.: aves minutae, aves minimae, Cels.: aves domesticae, Col.: aves rapto viventes, Sen.: aves, quae natant (Ggstz. quae natandi scientiam non habent), Cels.: avis fluminea, Ov.: aves litoreae, Verg.: avis riparia, Suet. fr.: aves palustres, Mela: aves pretiosas scindere (tranchieren) Sen.: istā avi (aquilā) volat nulla vehementius, Cic.: aves quasdam et alites et oscines rerum augurandarum causā esse natas putamus, Cic. – v. den Bienen, Varr. r. r. 3, 16, 1. – II) insbes., der Weissagevogel, u. meton. für omen, das Wahrzeichen, in Beziehungen wie: avibus bonis, Ov., od. secundis, Liv., mit guter Vorbedeutung, zur glücklichen Stunde: hingegen avi malā, Hor., od. adversā, Poëta b. Cic., od. sinistrā, Plaut., od. sinistris avibus, Ov., mit böser Vorbedeutung, zur unglücklichen Stunde. – ⇒ Abl. Sing. ave (bes. in der Bedeutung no. II) u. avī; vgl. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 1. S. 336 u. 337.
См. также в других словарях:
ave. — ave. ► AV(Cf. ↑av) … Financial and business terms
Ave — Maria [ avemarja ] n. m. inv. • 1310; lat. ave « salut », déb. de la prière ♦ Salutation angélique, prière que l on adresse à la Sainte Vierge. Des nonnes « répétaient à voix basse leurs Ave Maria » (Artaud). abrév. AVE . Dire trois Pater et deux … Encyclopédie Universelle
AVE — AVE, an acronym for es. Alta Velocidad Española (literally, Spanish High Speed, but also a play on the word es. ave , meaning bird in Spanish), is a service of high speed trains operating at speeds of up to convert|300|km/h|mph|0|abbr=on on… … Wikipedia
AVE — bezeichnet: eine Region in Portugal, siehe Ave einen Fluss in Portugal, siehe Ave (Fluss) einen Ortsteil der Gemeinde Mollenstorf im Landkreis Müritz in Mecklenburg Vorpommern ein Dorf in der belgischen Provinz Namur, siehe Ave (Belgien) den… … Deutsch Wikipedia
Ave — bezeichnet: Ave (Fluss) in Portugal Riba de Ave, Stadt am Fluss Ave Ave (Subregion), Teil der portugiesischen Região Norte einen Ortsteil der Stadt Penzlin mit dem Aver See im Landkreis Mecklenburgische Seenplatte in Mecklenburg Vorpommern Ave… … Deutsch Wikipedia
avé — ou avé maria (a vé ou a vé ma ri a. Avé s écrit avec un a majuscule) s. m. 1° La salutation angélique, la prière à la Vierge. Dire un Pater et un Avé. Familièrement. Cela n a duré qu un Avé, c est à dire cela n a duré qu un temps très court … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
ave — sustantivo femenino 1. Animal vertebrado que se reproduce por huevos, tiene pico, alas que generalmente le permiten volar, y el cuerpo cubierto de plumas. ave de paso Ave migratoria. ave rapaz o ave de presa / rapiña. 2. (en plural) Área:… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
avé — AVÉ, ou AVÉ MARIA. sub. mas. Terme latin qui n a point de pluriel. C est ainsi qu on appelle la Salutation de l Ange à la Vierge. Cet enfant sait déjà son Avé. f♛/b] On dit, Je reviendrai dans un Avé, dans un Avé Maria, pour dire, Je reviendrai… … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
AVE — AVE; ave·lla·ne·da; ave; ave·na; ave·nin; zou·ave; ave·nine; … English syllables
Ave — Ave! or aue! is a Latin phrase, used by the Romans as a salutation and greeting, meaning hail . It is the singular imperative form of the verb avēre , which meant to be well ; thus, one could translate it literally as be well! or farewell! [… … Wikipedia
Avé — bezeichnet eine Präfektur in Togo (Region Maritime), siehe Avé (Präfektur) Avé ist der Name folgender Personen: Lia Avé (* 1924), ehemalige deutsche Journalistin Siehe auch: Avé Lallemant … Deutsch Wikipedia