-
21 assertio
1) судебное требование свободы человека посредством защитника, представителя (assertor) (tit. C. 7, 17. 1 8. C. Th. 4, 8. 1. 16. C. Th. 6. 4). 2) утверждение, приведение (1. 4 C. 7, 63). 3) включение в состав (1. 22. C. Th. 6, 27. 1 3. C. Th. 16, 1).Латинско-русский словарь к источникам римского права > assertio
-
22 adsero
1.as-sĕro ( ads-, K. and H., Müller), sēvi, situm, 3, v. a., to sow, plant, or set near something (very rare;2.not in Cic.), Agroet. de Orthogr. p. 2274 P.: vites,
Cato, R. R. 32 fin.:vitis adsita ad olus,
Varr. R. R. 1, 16 fin.:vites propter cupressos,
id. ib. 1, 26: Lenta quin velut adsitas Vitis implicat arbores, * Cat. 61, 102: populus adsita certis Limitibus, * Hor. Ep. 2, 2, 170 (quippe quae vitibus maritaretur, Agroet. l. c.).as-sĕro ( ads-, Ritschl, Fleckeisen, Merk., Halm, Weissenb.), sĕrŭi, sertum, 3, v. a., to join some person or thing to one's self; hence,I.As a jurid. t. t. (so this word is most freq. found; cf. assertor and assertio).A.Aliquem manu, in libertatem or liberali causā (also merely manu, and finally absol. adserere), to declare one (a slave) to be free by laying hands upon him, to set free, to liberate:B.adserere manu in libertatem...,
Varr. L. L. 6, § 64 Müll.:qui in libertatem adserebant,
Suet. Vit. 10:se adserit in libertatem,
Dig. 47, 10, 11 fin.:in iis qui adserantur in libertatem, quia quivis lege agere possit, id juris esse,
Liv. 3, 45; so,in ingenuitatem,
Suet. Aug. 74:se ingenuitati,
Dig. 40, 14, 2:manu eas adserat Suas populares liberali causā,
Plaut. Poen. 4, 2, 83:manuque liberali causā ambas adseras,
id. ib. 5, 2, 142: si quisquam hanc liberali adseruisset manu, id. Curc. 5, 2, 68:ego liberali illam adsero causā manu,
Ter. Ad. 2, 1, 40: cum in causā liberali eum, qui adserebatur cognatum, suum esse diceret, * Cic. Fl. 17, 40:neminem venire, qui istas adsereret manu,
Plaut. Poen. 5, 6, 11:illam a lenone adserito manu,
id. Pers. 1, 3, 83;and transf.: pisces manu adserere,
id. Rud. 4, 3, 34:adserui jam me fugique catenas,
Ov. Am. 3, 11, 3 Merk.; Suet. Vesp. 3; id. Gram. 21.—Aliquem in servitutem, to declare one to be a slave by laying the hand upon him, to claim as a slave:II.M. Claudio clienti negotium dedit (Ap. Claudius), ut virginem in servitutem adsereret,
Liv. 3, 44; so Suet. Tib. 2; Liv. 34, 18; 35, 16 fin. —After the poets of the Aug. per., transf. from the judicial sphere to common life.A.(Acc. to I. A.) To free from, to protect, defend, defend against (esp. freq. in Flor. and Suet.):B.habe ante oculos mortalitatem, a quā adserere te hoc uno munimento potes,
Plin. Ep. 2, 10, 4:se ab injuriā oblivionis,
id. ib. 3, 5, 9:liberatae Italiae adsertique imperii nuntius,
Flor. 3, 3, 19:post adsertam a Manlio, restitutam a Camillo urbem,
id. 1, 13, 19:Latini quoque Tarquinios adserebant,
id. 1, 11, 1:Gracchanas leges,
id. 3, 16, 1:easdem leges,
id. 3, 17, 1; so id. 2, 18, 16; 3, 3, 19; 3, 17, 4:dignitatem,
Suet. Caes. 16 (cf. Caes. B. C. 1, 7, and Suet. Caes. 33:defendere dignitatem,
id. ib. 72:tueri dignitatem): senatus in adserendā libertate consensit,
in the restoring of freedom, Suet. Calig. 60; id. Claud. 10:namque adserit urbes sola fames (liberas facit urbes contra dominos, Schol.),
Luc. 3, 56:hoc focale tuas adserat auriculas,
i. e. guard against the hearing of bad verses, Mart. 14, 142:non te cucullis adseret caput tectum (sc. a basiis),
id. 11, 99.—(Acc. to I. B.) Aliquid sibi, to appropriate something to one's self, to claim, declare it one's own possession: nec laudes adsere nostras, claim not for yourself, etc., Ov. M. 1, 462:C.haec (gaudia) utrāque manu complexuque adsere toto,
Mart. 1, 16, 9; and (per hypallagen): me adsere caelo, appoint me to the skies, i. e. declare me to be of celestial origin, Ov. M. 1, 761.—In prose, Vell. 2, 60 Runhk.; cf. Val. Max. 4, 4, 4:Unus hominum ad hoc aevi Felicis sibi cognomen adseruit L. Sulla,
Plin. 7, 43, 44, § 137:sapientis sibi nomen adseruit,
Quint. 12, 1, 20:sibi artem figurarum,
id. 9, 3, 64:ipse te in alto isto pinguique secessu studiis adseris?
are you devoting yourself? Plin. Ep. 1, 3, 3:dominationem sibi,
Suet. Oth. 9:divinam majestatem sibi,
id. Calig. 22:Gallaeci Graecam sibi originem adserunt,
Just. 44, 3.—In gen., to maintain, affirm, assert, declare; diabebaioumai, Gloss.:non haec Colchidos adserit furorem, Diri prandia nec refert Thyestae,
Mart. 10, 35:Epicharmus testium malis hanc utilissime imponi adserit,
Plin. 20, 9, 34, § 89, where Jan conjectures ait:mollissimum quemque beatum fore adserebant,
Aur. Vict. Caes. 28, 8; so id. ib. 3, 5:non vacat adserere quae finxeris,
Quint. Decl. 7, 6; Pall. 1, 19, 3; so Veg. 1, 17, 4; 1, 17, 5; 5, 25, 1 al. -
23 adsertorius
assertōrĭus ( ads-), a, um, adj. [assertor], pertaining to a restoration of freedom:lites,
Cod. Just. 7, 17, 1. -
24 assero
1.as-sĕro ( ads-, K. and H., Müller), sēvi, situm, 3, v. a., to sow, plant, or set near something (very rare;2.not in Cic.), Agroet. de Orthogr. p. 2274 P.: vites,
Cato, R. R. 32 fin.:vitis adsita ad olus,
Varr. R. R. 1, 16 fin.:vites propter cupressos,
id. ib. 1, 26: Lenta quin velut adsitas Vitis implicat arbores, * Cat. 61, 102: populus adsita certis Limitibus, * Hor. Ep. 2, 2, 170 (quippe quae vitibus maritaretur, Agroet. l. c.).as-sĕro ( ads-, Ritschl, Fleckeisen, Merk., Halm, Weissenb.), sĕrŭi, sertum, 3, v. a., to join some person or thing to one's self; hence,I.As a jurid. t. t. (so this word is most freq. found; cf. assertor and assertio).A.Aliquem manu, in libertatem or liberali causā (also merely manu, and finally absol. adserere), to declare one (a slave) to be free by laying hands upon him, to set free, to liberate:B.adserere manu in libertatem...,
Varr. L. L. 6, § 64 Müll.:qui in libertatem adserebant,
Suet. Vit. 10:se adserit in libertatem,
Dig. 47, 10, 11 fin.:in iis qui adserantur in libertatem, quia quivis lege agere possit, id juris esse,
Liv. 3, 45; so,in ingenuitatem,
Suet. Aug. 74:se ingenuitati,
Dig. 40, 14, 2:manu eas adserat Suas populares liberali causā,
Plaut. Poen. 4, 2, 83:manuque liberali causā ambas adseras,
id. ib. 5, 2, 142: si quisquam hanc liberali adseruisset manu, id. Curc. 5, 2, 68:ego liberali illam adsero causā manu,
Ter. Ad. 2, 1, 40: cum in causā liberali eum, qui adserebatur cognatum, suum esse diceret, * Cic. Fl. 17, 40:neminem venire, qui istas adsereret manu,
Plaut. Poen. 5, 6, 11:illam a lenone adserito manu,
id. Pers. 1, 3, 83;and transf.: pisces manu adserere,
id. Rud. 4, 3, 34:adserui jam me fugique catenas,
Ov. Am. 3, 11, 3 Merk.; Suet. Vesp. 3; id. Gram. 21.—Aliquem in servitutem, to declare one to be a slave by laying the hand upon him, to claim as a slave:II.M. Claudio clienti negotium dedit (Ap. Claudius), ut virginem in servitutem adsereret,
Liv. 3, 44; so Suet. Tib. 2; Liv. 34, 18; 35, 16 fin. —After the poets of the Aug. per., transf. from the judicial sphere to common life.A.(Acc. to I. A.) To free from, to protect, defend, defend against (esp. freq. in Flor. and Suet.):B.habe ante oculos mortalitatem, a quā adserere te hoc uno munimento potes,
Plin. Ep. 2, 10, 4:se ab injuriā oblivionis,
id. ib. 3, 5, 9:liberatae Italiae adsertique imperii nuntius,
Flor. 3, 3, 19:post adsertam a Manlio, restitutam a Camillo urbem,
id. 1, 13, 19:Latini quoque Tarquinios adserebant,
id. 1, 11, 1:Gracchanas leges,
id. 3, 16, 1:easdem leges,
id. 3, 17, 1; so id. 2, 18, 16; 3, 3, 19; 3, 17, 4:dignitatem,
Suet. Caes. 16 (cf. Caes. B. C. 1, 7, and Suet. Caes. 33:defendere dignitatem,
id. ib. 72:tueri dignitatem): senatus in adserendā libertate consensit,
in the restoring of freedom, Suet. Calig. 60; id. Claud. 10:namque adserit urbes sola fames (liberas facit urbes contra dominos, Schol.),
Luc. 3, 56:hoc focale tuas adserat auriculas,
i. e. guard against the hearing of bad verses, Mart. 14, 142:non te cucullis adseret caput tectum (sc. a basiis),
id. 11, 99.—(Acc. to I. B.) Aliquid sibi, to appropriate something to one's self, to claim, declare it one's own possession: nec laudes adsere nostras, claim not for yourself, etc., Ov. M. 1, 462:C.haec (gaudia) utrāque manu complexuque adsere toto,
Mart. 1, 16, 9; and (per hypallagen): me adsere caelo, appoint me to the skies, i. e. declare me to be of celestial origin, Ov. M. 1, 761.—In prose, Vell. 2, 60 Runhk.; cf. Val. Max. 4, 4, 4:Unus hominum ad hoc aevi Felicis sibi cognomen adseruit L. Sulla,
Plin. 7, 43, 44, § 137:sapientis sibi nomen adseruit,
Quint. 12, 1, 20:sibi artem figurarum,
id. 9, 3, 64:ipse te in alto isto pinguique secessu studiis adseris?
are you devoting yourself? Plin. Ep. 1, 3, 3:dominationem sibi,
Suet. Oth. 9:divinam majestatem sibi,
id. Calig. 22:Gallaeci Graecam sibi originem adserunt,
Just. 44, 3.—In gen., to maintain, affirm, assert, declare; diabebaioumai, Gloss.:non haec Colchidos adserit furorem, Diri prandia nec refert Thyestae,
Mart. 10, 35:Epicharmus testium malis hanc utilissime imponi adserit,
Plin. 20, 9, 34, § 89, where Jan conjectures ait:mollissimum quemque beatum fore adserebant,
Aur. Vict. Caes. 28, 8; so id. ib. 3, 5:non vacat adserere quae finxeris,
Quint. Decl. 7, 6; Pall. 1, 19, 3; so Veg. 1, 17, 4; 1, 17, 5; 5, 25, 1 al. -
25 assertorius
assertōrĭus ( ads-), a, um, adj. [assertor], pertaining to a restoration of freedom:lites,
Cod. Just. 7, 17, 1. -
26 grassans
grassor, ātus, 1 ( inf. pres. grassarier, Prud. Ham. 651; act. collat. form grassabamus, App. M. 7, 7), v. dep. n. and a. [gradior], to go, go about (not in Cic. and Cæs.; cf.: gradior, incedo, vado, pergo).I.Lit.A.In gen. (mostly ante-class.):b.hoc grassari gradu,
Plaut. Poen. 3, 1, 11:siccine hic cum uvida veste grassabimur?
id. Rud. 1, 4, 31; id. Bacch. 5, 2, 19: sine eam pedibus grassari, Titin. ap. Non. 316, 3:recte grassatur via,
Nov. ib. 5; Ov. Tr. 2, 477:certum'st moriri, quam hunc pati grassari lenonem in me,
come about me, approach me, Plaut. Rud. 3, 3, 22.—Of things:B.(aranĕus) quanta arte celat pedicas scutulato rete grassantes,
going about, moving around, Plin. 11, 24, 28, § 81:per omnes nervos articulosque humore pestifero grassante,
Just. 23, 2:neque avaritia solum, sed etiam crudelitas in capta urbe grassata est,
Curt. 5, 6, 6.—In partic.1.To go loitering or rioting about (cf. grassator, I.): se in juventutem grassantem in Subura incidisse, Liv. 3, 13, 2:2.per omnia clandestina grassari scelera latrociniorum, id 42, 18, 1: ubi Caesarem esse qui grassaretur pernotuit,
Tac. A. 13, 25.—Hence, of parasites, i. q. adulari, to pay one's court to, to flatter, fawn upon: grassari antiqui ponebant pro adulari, Paul. ex Fest. p. 97 Müll.—To go about with thievish designs, to lie in wait: grassari dicuntur latrones vias obsidentes, Paul. ex Fest. p. 97 Müll. (cf. grassator, II.):b. II.in umbris,
Anthol. Lat. 2, 186, 42 sq.:silurus grassatur, ubicumque est, omne animal appetens,
Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence,Trop.A.In gen., to go, proceed, or act in any manner: saepe hac eadem sum grassatus via, Nov. ap. Non. 316, 7; cf.:B.consimili grassantur via,
Afran. ib. 9:ubi animus ad gloriam virtutis via grassatur,
Sall. J. 1, 3:grassandum ad clara periclis,
Sil. 1, 570:(assertor) ait, se jure grassari, non vi,
that he was proceeding, Liv. 3, 44, 8:longe alia via grassabantur,
id. 2, 27, 7:consilio grassandum, si nihil vires juvarent, ratus,
id. 10, 14, 13:mutua dissimulatione et iisdem, quibus petebatur, artibus grassatur,
Tac. H. 4, 56:cupidine atque irā, pessimis consultoribus,
Sall. J. 64, 5:obsequio,
to act obsequiously, Hor. S. 2, 5, 93:dolo,
to act cunningly, Tac. H. 4, 16:assentando multitudini grassari,
Liv. 45, 23, 9:superbe avareque in provincia grassatos,
Suet. Aug. 67.—In partic., to attack, proceed against; to proceed with violence, act harshly, rage, rage against. —Constr.: in aliquid and in or adversus aliquem:b.trecenti conjuravimus principes juventutis Romanae, ut in te hac via grassaremur,
Liv. 2, 12, 15; cf.:in possessionem agri publici grassari,
id. 6, 5, 4:in externos grassari,
Suet. Ner. 36:adversus omnis aevi hominum genus grassari,
id. Calig. 34; cf.:qui cum contemptu religionis grassatus etiam adversus deos fuerat,
Just. 1, 9:ita bacchantem atque grassantem adoriri,
Suet. Calig. 56:omni rapinarum genere grassati,
id. Vesp. 6:diverso vitiorum genere,
id. Galb. 14; cf.:placuit veneno grassari,
Tac. H. 3, 39; id. A. 15, 60.— Absol.:Ii (sagitarii) dum eminus grassabantur,
Tac. A. 4, 47.—Of abstract subjects: accusatorum major in dies et infestior vis sine levamento grassabatur,
Tac. A. 4, 66:ut clausis unam intra domum accusatoribus et reis, paucorum potentia grassaretur,
id. ib. 13, 4:dicemus de his (malis), quae totis corporibus grassantur,
Plin. 26, 11, 67, § 107; cf.:haec (vitia) in pueris grassari, illa in adultis,
id. 26, 1, 3, § 4:mala vestra,... alia grassantia extrinsecus, alia in visceribus ipsis ardentia,
Sen. Vit. B. 27, 6:rabidorum more luporum Crimina persultant toto grassantia campo,
Prud. Psych. 468:grassandi in re familiari facultas,
of wasting, plundering, Dig. 26, 10, 6.—Fig.:nec ferro grassatur saepius ullum mentis vitium quam cupido, etc.,
Juv. 14, 174.—With acc. (cf. above, I. B. 2. b.):simulque Romam pestilentia grassabatur,
Aur. Vict. Caes. 33, 5.— P. a.: grassans, ntis, m., as subst., a robber, thief:quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset,
Petr. 117, 3; App. M. 8, p. 209, 3:sublatis susceptoribus grassantium cupido conquiescit,
Paul. Sent. 5, 3, 4. -
27 grassor
grassor, ātus, 1 ( inf. pres. grassarier, Prud. Ham. 651; act. collat. form grassabamus, App. M. 7, 7), v. dep. n. and a. [gradior], to go, go about (not in Cic. and Cæs.; cf.: gradior, incedo, vado, pergo).I.Lit.A.In gen. (mostly ante-class.):b.hoc grassari gradu,
Plaut. Poen. 3, 1, 11:siccine hic cum uvida veste grassabimur?
id. Rud. 1, 4, 31; id. Bacch. 5, 2, 19: sine eam pedibus grassari, Titin. ap. Non. 316, 3:recte grassatur via,
Nov. ib. 5; Ov. Tr. 2, 477:certum'st moriri, quam hunc pati grassari lenonem in me,
come about me, approach me, Plaut. Rud. 3, 3, 22.—Of things:B.(aranĕus) quanta arte celat pedicas scutulato rete grassantes,
going about, moving around, Plin. 11, 24, 28, § 81:per omnes nervos articulosque humore pestifero grassante,
Just. 23, 2:neque avaritia solum, sed etiam crudelitas in capta urbe grassata est,
Curt. 5, 6, 6.—In partic.1.To go loitering or rioting about (cf. grassator, I.): se in juventutem grassantem in Subura incidisse, Liv. 3, 13, 2:2.per omnia clandestina grassari scelera latrociniorum, id 42, 18, 1: ubi Caesarem esse qui grassaretur pernotuit,
Tac. A. 13, 25.—Hence, of parasites, i. q. adulari, to pay one's court to, to flatter, fawn upon: grassari antiqui ponebant pro adulari, Paul. ex Fest. p. 97 Müll.—To go about with thievish designs, to lie in wait: grassari dicuntur latrones vias obsidentes, Paul. ex Fest. p. 97 Müll. (cf. grassator, II.):b. II.in umbris,
Anthol. Lat. 2, 186, 42 sq.:silurus grassatur, ubicumque est, omne animal appetens,
Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence,Trop.A.In gen., to go, proceed, or act in any manner: saepe hac eadem sum grassatus via, Nov. ap. Non. 316, 7; cf.:B.consimili grassantur via,
Afran. ib. 9:ubi animus ad gloriam virtutis via grassatur,
Sall. J. 1, 3:grassandum ad clara periclis,
Sil. 1, 570:(assertor) ait, se jure grassari, non vi,
that he was proceeding, Liv. 3, 44, 8:longe alia via grassabantur,
id. 2, 27, 7:consilio grassandum, si nihil vires juvarent, ratus,
id. 10, 14, 13:mutua dissimulatione et iisdem, quibus petebatur, artibus grassatur,
Tac. H. 4, 56:cupidine atque irā, pessimis consultoribus,
Sall. J. 64, 5:obsequio,
to act obsequiously, Hor. S. 2, 5, 93:dolo,
to act cunningly, Tac. H. 4, 16:assentando multitudini grassari,
Liv. 45, 23, 9:superbe avareque in provincia grassatos,
Suet. Aug. 67.—In partic., to attack, proceed against; to proceed with violence, act harshly, rage, rage against. —Constr.: in aliquid and in or adversus aliquem:b.trecenti conjuravimus principes juventutis Romanae, ut in te hac via grassaremur,
Liv. 2, 12, 15; cf.:in possessionem agri publici grassari,
id. 6, 5, 4:in externos grassari,
Suet. Ner. 36:adversus omnis aevi hominum genus grassari,
id. Calig. 34; cf.:qui cum contemptu religionis grassatus etiam adversus deos fuerat,
Just. 1, 9:ita bacchantem atque grassantem adoriri,
Suet. Calig. 56:omni rapinarum genere grassati,
id. Vesp. 6:diverso vitiorum genere,
id. Galb. 14; cf.:placuit veneno grassari,
Tac. H. 3, 39; id. A. 15, 60.— Absol.:Ii (sagitarii) dum eminus grassabantur,
Tac. A. 4, 47.—Of abstract subjects: accusatorum major in dies et infestior vis sine levamento grassabatur,
Tac. A. 4, 66:ut clausis unam intra domum accusatoribus et reis, paucorum potentia grassaretur,
id. ib. 13, 4:dicemus de his (malis), quae totis corporibus grassantur,
Plin. 26, 11, 67, § 107; cf.:haec (vitia) in pueris grassari, illa in adultis,
id. 26, 1, 3, § 4:mala vestra,... alia grassantia extrinsecus, alia in visceribus ipsis ardentia,
Sen. Vit. B. 27, 6:rabidorum more luporum Crimina persultant toto grassantia campo,
Prud. Psych. 468:grassandi in re familiari facultas,
of wasting, plundering, Dig. 26, 10, 6.—Fig.:nec ferro grassatur saepius ullum mentis vitium quam cupido, etc.,
Juv. 14, 174.—With acc. (cf. above, I. B. 2. b.):simulque Romam pestilentia grassabatur,
Aur. Vict. Caes. 33, 5.— P. a.: grassans, ntis, m., as subst., a robber, thief:quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset,
Petr. 117, 3; App. M. 8, p. 209, 3:sublatis susceptoribus grassantium cupido conquiescit,
Paul. Sent. 5, 3, 4.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Assertor — As*sert or, n. [L., fr. asserere.] One who asserts or avers; one who maintains or vindicates a claim or a right; an affirmer, supporter, or vindicator; a defender; an asserter. [1913 Webster] The assertors of liberty said not a word. Macaulay.… … The Collaborative International Dictionary of English
Assertor — • Assertor, назывался судебный поручитель какого нибудь лица в liberaus causa, т. е. в таком процессе, где дело шло о личной свободе этого лица. Fest. s. v. sertorum p. 340. M. A. прикасался рукой к этому лицу точно так же, как в… … Реальный словарь классических древностей
assertor — |ô| s. m. 1. O que avança uma asserção. 2. [Figurado] Defensor … Dicionário da Língua Portuguesa
assertor — See assertable. * * * … Universalium
assertor — noun a) One who asserts or avers. b) One who supports, affirms, defends, or vindicates; a champion … Wiktionary
assertor — n. one who asserts; champion … English contemporary dictionary
assertor — as·ser·tor … English syllables
assertor — d.ə(r), tə(r) noun ( s) : one that asserts something … Useful english dictionary
Vindicatio — • Vindicatĭo, называлась в общем смысле тяжба за право собственности, в более древнее время это была известная часть in rem actionis per sacramentum. Vindicatio, т. е. угроза силой, означала, собственно, борьбу сторон. Эта борьба (in… … Реальный словарь классических древностей
asertor — ► sustantivo Persona que da por cierta una cosa. * * * asertor, a (del lat. «assertor, ōris») n. Se aplica al que asevera. * * * asertor, ra. (Del lat. assertor, ōris). m. y f. Persona que afirma, sostiene o da por cierto algo … Enciclopedia Universal
Asserter — As*sert er, n. One who asserts; one who avers pr maintains; an assertor. [1913 Webster] The inflexible asserter of the rights of the church. Milman. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English