-
1 Alcmaeo
Alcmaeo u., gedehnt Alcumaeo (Alcumēo, Alcimēo), onis, m. u. Alcumēus, ī, m. (Ἀλκμαίων), I) des Amphiaraus u. der Eriphyle Sohn, tötete seine Mutter auf Verlangen des Vaters u. mit Genehmigung des Orakels u. verfiel deswegen in Wahnsinn, Acc. tr. 78 (wo Ribbeck jetzt Alcimeonis, Ritschl Alcumaeonis). Plaut. capt. 562 (wo Schöll Alcumeus, Fleckeisen Alcmaeus; vgl. Alcumaeon b. Prisc, 1, 37, Alcumeo, Mar. Victor. 8, 8). Cic. Acad. 2, 89 (Alcmaeo). Hyg. fab. 71 u. 73 215 (Alcmaeon): Gegenstand einer Tragödie des Ennius, Cic. Acad. 2, 52; de fin. 4, 62. – Dav. Alcmaeonius, a, um, alkmäonisch, furiae, die den Alkmäon verfolgenden Furien, Prop. 3, 3, 63. – II) ein griech. Philosoph u. Arzt aus Kroton, Schüler des Pythogoras, Cic. de nat. deor. 1, 27. – III) ein Archont zu Athen, Vell. 1, 8, 3. – / Über die versch. Formen s. Ritschl opusc. 2, 474 sq. u. (Ribbeck) p. 513 sq.
-
2 archon
archōn, ontis, m. (ἄρχων, Herrscher), der Archont, in Athen nach Abschaffung der Könige die höchste Beamtenwürde, Cic. de fat. 19. Vell. 1, 2, 4: archontes perpetui, Vell. 1, 8, 3. – Spätlat. übh. für hohe Magistratsperson, Tert. adv. Marc. 4, 42 u.a.
-
3 Medon
Medōn, ontis, m. (Μέδων, Walter), I) Sohn des athenischen Königs Kodrus, erster Archont, dessen Nachkommen Medontidae heißen, Vell. 1, 2. § 2. – II) ein Troer, Sohn des Oileus, Führer der Phthier vor Troja, von Äneas getötet, Verg. Aen. 6, 483. Ov. her. 1, 91.
-
4 Pyharatus
Pȳharātus, ī, m. (Πυθάρατος), Archont zu Athen, 270 v. Chr., Cic. de fato 19.
-
5 Alcmaeo
Alcmaeo u., gedehnt Alcumaeo (Alcumēo, Alcimēo), onis, m. u. Alcumēus, ī, m. (Ἀλκμαίων), I) des Amphiaraus u. der Eriphyle Sohn, tötete seine Mutter auf Verlangen des Vaters u. mit Genehmigung des Orakels u. verfiel deswegen in Wahnsinn, Acc. tr. 78 (wo Ribbeck jetzt Alcimeonis, Ritschl Alcumaeonis). Plaut. capt. 562 (wo Schöll Alcumeus, Fleckeisen Alcmaeus; vgl. Alcumaeon b. Prisc, 1, 37, Alcumeo, Mar. Victor. 8, 8). Cic. Acad. 2, 89 (Alcmaeo). Hyg. fab. 71 u. 73 215 (Alcmaeon): Gegenstand einer Tragödie des Ennius, Cic. Acad. 2, 52; de fin. 4, 62. – Dav. Alcmaeonius, a, um, alkmäonisch, furiae, die den Alkmäon verfolgenden Furien, Prop. 3, 3, 63. – II) ein griech. Philosoph u. Arzt aus Kroton, Schüler des Pythogoras, Cic. de nat. deor. 1, 27. – III) ein Archont zu Athen, Vell. 1, 8, 3. – ⇒ Über die versch. Formen s. Ritschl opusc. 2, 474 sq. u. (Ribbeck) p. 513 sq. -
6 archon
archōn, ontis, m. (ἄρχων, Herrscher), der Archont, in Athen nach Abschaffung der Könige die höchste Beamtenwürde, Cic. de fat. 19. Vell. 1, 2, 4: archontes perpetui, Vell. 1, 8, 3. – Spätlat. übh. für hohe Magistratsperson, Tert. adv. Marc. 4, 42 u.a. -
7 Medon
Medōn, ontis, m. (Μέδων, Walter), I) Sohn des athenischen Königs Kodrus, erster Archont, dessen Nachkommen Medontidae heißen, Vell. 1, 2. § 2. – II) ein Troer, Sohn des Oileus, Führer der Phthier vor Troja, von Äneas getötet, Verg. Aen. 6, 483. Ov. her. 1, 91. -
8 Pyharatus
Pȳharātus, ī, m. (Πυθάρατος), Archont zu Athen, 270 v. Chr., Cic. de fato 19.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Pyharatus
См. также в других словарях:
Archónt — Archónt, Mehrzahl Archonten (grch.), Herrscher, Anführer; insbes. Amtsname der obersten Staatsbeamten im alten Athen nach dem Untergang des Königtums, anfangs einer auf 10 J., seit 683 neun auf 1 J. gewählt; der an der Spitze stehende hieß A.… … Kleines Konversations-Lexikon
Archont — Archon (auch Archont, pl. Archonten; gr. ἄρχω archo „der Erste sein“) bezeichnet: einen Amtsträger in der griechischsprachigen oder griechisch beeinflussten Antike und im Mittelalter, siehe Archon (Amt) einen Regierungsbeamten im antiken Athen,… … Deutsch Wikipedia
Archont — Ar|chont 〈[ çɔ̣nt] m. 16〉 = Archon * * * Ạr|chon, der; s, Archọnten, Ar|chọnt, der; en, en [lat. archon < griech. árchōn, subst. 1. Part. von árchein, ↑ Archiv]: einer der [neun] höchsten Beamten in Athen u. anderen Städten der Antike. * *… … Universal-Lexikon
Archont — Ar|chont 〈 [ çɔ̣nt] m.; Gen.: en, Pl.: en; im antiken Athen〉 einer der 9 höchsten Beamten; oV [Etym.: <grch. archein »herrschen«] … Lexikalische Deutsches Wörterbuch
archont — m IV, DB. a, Ms. archontncie; lm M. archontnci a. owie, DB. ów hist. «w starożytnych Atenach: jeden z dziewięciu najwyższych urzędników, wybieranych na rok, zajmujących się sądownictwem, prawodawstwem, sprawami kultowymi i wojskowymi» ‹gr.› … Słownik języka polskiego
Archont — Ạr|chon, der; s, Archọnten, Ar|chọnt, der; en, en <griechisch> (höchster Beamter im alten Athen) … Die deutsche Rechtschreibung
Unknown Archont — Infobox Emperor name =Unknown Archont title =Leader of Serbs caption = reign =7th century coronation = predecessor = successor = heir = consort = issue =Vladin royal house =House of Vlastimirović royal anthem = father = mother = date of birth… … Wikipedia
List of Serbian monarchs — See also: List of Serbian consorts Monarchy of Serbia Former Monarchy … Wikipedia
History of the Serbs — Part of a series of articles on Serbs … Wikipedia
Archontes — Infobox musical artist Name = Archontes Img capt = Img size = Landscape = Background = group or band Alias = Origin = Russia Genre = Power metal Progressive metal Christian metal Years active = 1993 Present Label = Valiant Associated acts = Adolf … Wikipedia
Serbs — Срби, Srbi … Wikipedia