Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

amic

  • 21 exubero

    ex-ūbĕro, āvi, ātum, 1, v. n. and a. ( poet. and in post-Aug. prose).
    I.
    Neutr., to come forth in abundance, to grow luxuriantly; to be abundant, to abound in.
    A.
    Prop.:

    cujus corpus in tam immodicum modum luxuriasset exuberassetque,

    Gell. 7, 22, 4:

    alte spumis exuberat amnis,

    Verg. A. 7, 465:

    (frus) mox increscens ad medium noctis exuberat,

    Plin. 2, 103, 106, § 228:

    pomis exuberat annus,

    Verg. G. 2, 516 al. —
    B.
    Trop.:

    ex multa eruditione, ex pluribus artibus exundat et exuberat eloquentia,

    Tac. Or. 30:

    lucrum,

    Suet. Calig. 40.—
    II.
    Act., to make full or abundant:

    quae favorum ceras exuberant,

    Col. 9, 4, 5:

    materia melior vindemiis exuberandis,

    id. 2, 15, 5.— Trop.:

    Scythae exuberant Persas,

    i. e. overwhelm by numbers of immigrants, Tert. Pall. 2.— P. a.: exuberans, ntis.
    a.
    Superfluous:

    hoc exuberantis quasi operis, ut, etc.,

    Quint. 10, 5, 1.—
    b.
    Extraordinary:

    pernicitas,

    Amm. 19, 8, 11. —Hence, adv.: exuberante, superfluously, Cassiod. de Amic. 25, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > exubero

  • 22 fallacitas

    fallācĭtas, ātis, f. [fallax], deceit, artifice, = fallacia, Cassiod. Amic. 46, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > fallacitas

  • 23 famulatorie

    fămŭlātōrĭus, a, um, adj. [id.], servile, slavish (post-class.):

    mendicitas,

    Tert. ad Nat. 2, 14; id. de Anim. 33; Ambros. de Fid. 5, 5, 58.—Hence, adv.: fămŭlā-tōrĭe, slavishly, Cassiod. Amic. 5, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > famulatorie

  • 24 famulatorius

    fămŭlātōrĭus, a, um, adj. [id.], servile, slavish (post-class.):

    mendicitas,

    Tert. ad Nat. 2, 14; id. de Anim. 33; Ambros. de Fid. 5, 5, 58.—Hence, adv.: fămŭlā-tōrĭe, slavishly, Cassiod. Amic. 5, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > famulatorius

  • 25 Felix

    1.
    fēlix, īcis (abl. felici, except Cic. Or. 48, 159; and as nom. prop., v. II. B. 2. infra), adj. [from root feo, fevo, to bear, produce, Gr. phuô; cf.: fio, femina; whence fetus, fecundus, femina, fenus], fruit-bearing, fruitful, fertile, productive.
    I.
    Lit. (rare; not in Cic.): felices arbores Cato dixit, quae fructum ferunt, infelices quae non ferunt, Paul. ex Fest. p. 92, 10 Müll.; cf. Fronto Ep. ad Amic. 2, 6 ed. Mai.; so,

    arbor,

    Liv. 5, 24, 2:

    arbusta,

    Lucr. 5, 1378:

    rami,

    Verg. G. 2, 81; so,

    rami feliciores,

    Hor. Epod. 2, 14:

    silvae,

    i. e. of fruitful trees, Verg. G. 4, 329:

    Massica Baccho,

    fruitful in vines, id. A. 7, 725; cf.

    Campania,

    Plin. 3, 5, 9, § 60:

    felicior regio,

    Ov. P. 2, 10, 51; cf.:

    felix oleae tractus,

    Claud. Cons. Mall. Theod. 179:

    venti,

    Val. Fl. 6, 711.—
    B.
    In partic.
    1.
    In the old relig. lang.: felices arbores, all the nobler sorts of trees, whose fruits were offered to the superior deities, in contradistinction to the infelices, which were dedicated to the inferior deities, Macr. S. 2, 16, 2.—
    2.
    Felix, as an adj. propr. in Arabia Felix, the fertile portion of Arabia, opp. Arabia Deserta and Petraea; v. Arabia.—
    II.
    Transf.
    A.
    Act., that brings good luck, of good omen, auspicious, favorable, propitious, fortunate, prosperous, felicitous (orig. belonging to the relig. lang.; in the class. per. almost confined to poets;

    syn.: faustus, fortunatus, beatus, secundus): quae (omina) majores nostri quia valere censebant, idcirco omnibus rebus agendis: QVOD BONVM FAVSTVM FELIX FORTVNATVMQVE ESSET praefabantur,

    Cic. Div. 1, 45, 102; so, QVOD BONVM FORTVNATVM FELIXQVE SALVTAREQVE SIET POPVLO ROMANO QVIRITIVM, etc., an old formula in Varr. L. L. 6, § 86; cf.

    also: ut nobis haec habitatio Bona, fausta, felix fortunataque eveniat,

    Plaut. Trin. 1, 2, 3:

    quod tibi mihique sit felix, sub imperium tuum redeo,

    Liv. 22, 30, 4:

    auspicia,

    Verg. A. 11, 32; cf.

    omen,

    Ov. P. 2, 1, 35:

    o dea... Sis felix, nostrum leves, quaecumque, laborem,

    Verg. A. 1, 330; cf.:

    sis bonus o felixque tuis!

    id. E. 5, 65:

    terque novas circum felix eat hostia fruges,

    id. G. 1, 345:

    Zephyri,

    id. A. 3, 120:

    sententia,

    Ov. M. 13, 319:

    industria (corresp. to fertilis cura),

    Plin. H. N. 14 praef. § 3.—
    B.
    Lucky, happy, fortunate (the predom. signif. in prose and poetry):

    exitus ut classi felix faustusque daretur,

    Lucr. 1, 100:

    Polycratem Samium felicem appellabant,

    Cic. Fin. 5, 30, 92:

    Caesar Alexandriam se recepit, felix, ut sibi quidem videbatur,

    id. Phil. 2, 26, 64; cf. id. ib. 2, 24, 59:

    vir ad casum fortunamque felix,

    id. Font. 15, 33:

    ille Graecus ab omni laude felicior,

    id. Brut. 16, 63:

    Sulla felicissimus omnium ante civilem victoriam,

    Sall. J. 95, 4:

    in te retinendo fuit Asia felicior quam nos in deducendo,

    Cic. Q. Fr. 1, 1, 10, § 30; cf.:

    quin etiam si minus felices in diligendo fuissemus,

    id. Lael. 16, 60:

    vade, o felix nati pietate,

    Verg. A. 3, 480; cf. id. ib. 6, 785:

    Praxiteles quoque marmore fericior,

    i. e. succeeded better as a sculptor, Plin. 34, 8, 19, § 69:

    felices ter et amplius, Quos irrupta tenet copula,

    Hor. C. 1, 13, 17:

    omnes composui. Felices! nunc ego resto,

    id. S. 1, 9, 28:

    Latium felix,

    id. C. S. 66:

    tempora,

    Juv. 2, 38:

    saecula,

    Ov. Tr. 1, 2, 103; Juv. 3, 312; Quint. 8, 6, 24: cf.:

    nulla sorte nascendi aetas felicior,

    id. 12, 11, 22:

    felicissima facilitas,

    id. 10, 1, 111:

    felicissimus sermo,

    id. 9, 4, 27:

    ita sim felix, a form of asseveration,

    Prop. 1, 7, 3:

    malum, i. q. salubre,

    salubrious, wholesome, Verg. G. 2, 127 Serv.—Prov.: felicem scivi, non qui quod [p. 734] vellet haberet, sed qui per fatum non data non cuperet, Aus. Idyll. 319, 23 sq.—
    (β).
    With gen. ( poet. and in post-Aug. prose):

    Vergilius beatus felixque gratiae,

    Plin. H. N. 14 praef. §

    7: o te, Bolane, cerebri Felicem!

    Hor. S. 1, 9, 12:

    felices studiique locique,

    Ov. M. 5, 267:

    felix uteri,

    Sil. 4, 359:

    leti,

    id. 4, 398:

    famae,

    id. 4, 731:

    felices operum dies,

    Verg. G. 1, 277.—
    (γ).
    With inf. ( poet.):

    quo non felicior alter Ungueretela manu ferrumque armare veneno,

    happier, more successful in, Verg. A. 9, 772; id. G. 1, 284; Sil. 13, 126. —
    (δ).
    With gerund. dat. (rare):

    tam felix vobis corrumpendis fuit,

    successful in, Liv. 3, 17, 2.— Adv.: fēlīcĭter.
    * 1.
    (Acc. to I.) Fruitfully, abundantly:

    hic segetes, illic veniunt felicius uvae,

    Verg. G. 1, 54.—
    2.
    (Acc. to II.)
    a.
    Auspiciously, fortunately, favorably: quod mihi vobisque Quirites, Se fortunatim, feliciter ac bene vortat, Enn. ap. Non. 112, 3 (Ann. v. 112 ed. Vahl.); cf. Plaut. Aul. 4, 10, 58:

    ut ea res mihi magistratuique meo, populo plebique Romanae bene atque feliciter eveniret,

    Cic. Mur. 1, 1; Caes. B. G. 4, 25, 3.—In expressing a wish or in calling to a person, Good luck! faciam quod volunt. Feliciter velim, inquam, teque laudo, Cic. Att. 13, 42, 1:

    feliciter, succlamant,

    Phaedr. 5, 1, 4; Suet. Claud. 7; id. Dom. 13; Flor. 3, 3 fin.; Juv. 2, 119; Vulg. Gen. 30, 11 al.—
    b.
    Luckily, happily, successfully (most freq.):

    omnes sapientes semper feliciter, absolute, fortunate vivere,

    Cic. Fin. 3, 7, 26:

    res publica et bene et feliciter gesta sit,

    id. Phil. 5, 15, 40; id. Fam. 7, 28 fin.:

    navigare,

    id. Verr. 2, 2, 38, § 95; cf.:

    qui te feliciter attulit Eurus,

    Ov. M. 7, 659:

    feliciter audet,

    Hor. Ep. 2, 1, 166:

    ob ea feliciter acta,

    Sall. J. 55, 2.—Prov.:

    feliciter sapit qui alieno periculo sapit,

    Plaut. Merc. 4, 4, 40.— Comp., Ov. Ib. 305.— Sup.:

    bella cum finitimis felicissime multa gessit,

    Cic. Rep. 2, 9:

    re gesta,

    Hirt. B. G. 8, 37, 1:

    gerere rem publicam,

    Caes. B. C. 1, 7, 6:

    cessit imitatio,

    Quint. 10, 2, 16: Horatius... verbis felicissime audax, 10, 1, 96.
    2.
    Fēlix (with abl. Felice, v. Neue, Formenl. 2, p. 67), a Roman surname of frequent occurrence, first applied to L. Sulla, Plin. 7, 44, 44, § 186.—
    b.
    Claudius Felix, Suet. Claud. 28.—
    c.
    Antonius Felix, procurator of Judea and Galilee under Claudius, Vulg. Act. 23, 26; 25, 14.—
    d.
    Julia Felix, i. q. Berytus, Plin. 5, 20, 17, § 78.
    3.
    fĕlix, ĭcis, v. filix init.

    Lewis & Short latin dictionary > Felix

  • 26 felix

    1.
    fēlix, īcis (abl. felici, except Cic. Or. 48, 159; and as nom. prop., v. II. B. 2. infra), adj. [from root feo, fevo, to bear, produce, Gr. phuô; cf.: fio, femina; whence fetus, fecundus, femina, fenus], fruit-bearing, fruitful, fertile, productive.
    I.
    Lit. (rare; not in Cic.): felices arbores Cato dixit, quae fructum ferunt, infelices quae non ferunt, Paul. ex Fest. p. 92, 10 Müll.; cf. Fronto Ep. ad Amic. 2, 6 ed. Mai.; so,

    arbor,

    Liv. 5, 24, 2:

    arbusta,

    Lucr. 5, 1378:

    rami,

    Verg. G. 2, 81; so,

    rami feliciores,

    Hor. Epod. 2, 14:

    silvae,

    i. e. of fruitful trees, Verg. G. 4, 329:

    Massica Baccho,

    fruitful in vines, id. A. 7, 725; cf.

    Campania,

    Plin. 3, 5, 9, § 60:

    felicior regio,

    Ov. P. 2, 10, 51; cf.:

    felix oleae tractus,

    Claud. Cons. Mall. Theod. 179:

    venti,

    Val. Fl. 6, 711.—
    B.
    In partic.
    1.
    In the old relig. lang.: felices arbores, all the nobler sorts of trees, whose fruits were offered to the superior deities, in contradistinction to the infelices, which were dedicated to the inferior deities, Macr. S. 2, 16, 2.—
    2.
    Felix, as an adj. propr. in Arabia Felix, the fertile portion of Arabia, opp. Arabia Deserta and Petraea; v. Arabia.—
    II.
    Transf.
    A.
    Act., that brings good luck, of good omen, auspicious, favorable, propitious, fortunate, prosperous, felicitous (orig. belonging to the relig. lang.; in the class. per. almost confined to poets;

    syn.: faustus, fortunatus, beatus, secundus): quae (omina) majores nostri quia valere censebant, idcirco omnibus rebus agendis: QVOD BONVM FAVSTVM FELIX FORTVNATVMQVE ESSET praefabantur,

    Cic. Div. 1, 45, 102; so, QVOD BONVM FORTVNATVM FELIXQVE SALVTAREQVE SIET POPVLO ROMANO QVIRITIVM, etc., an old formula in Varr. L. L. 6, § 86; cf.

    also: ut nobis haec habitatio Bona, fausta, felix fortunataque eveniat,

    Plaut. Trin. 1, 2, 3:

    quod tibi mihique sit felix, sub imperium tuum redeo,

    Liv. 22, 30, 4:

    auspicia,

    Verg. A. 11, 32; cf.

    omen,

    Ov. P. 2, 1, 35:

    o dea... Sis felix, nostrum leves, quaecumque, laborem,

    Verg. A. 1, 330; cf.:

    sis bonus o felixque tuis!

    id. E. 5, 65:

    terque novas circum felix eat hostia fruges,

    id. G. 1, 345:

    Zephyri,

    id. A. 3, 120:

    sententia,

    Ov. M. 13, 319:

    industria (corresp. to fertilis cura),

    Plin. H. N. 14 praef. § 3.—
    B.
    Lucky, happy, fortunate (the predom. signif. in prose and poetry):

    exitus ut classi felix faustusque daretur,

    Lucr. 1, 100:

    Polycratem Samium felicem appellabant,

    Cic. Fin. 5, 30, 92:

    Caesar Alexandriam se recepit, felix, ut sibi quidem videbatur,

    id. Phil. 2, 26, 64; cf. id. ib. 2, 24, 59:

    vir ad casum fortunamque felix,

    id. Font. 15, 33:

    ille Graecus ab omni laude felicior,

    id. Brut. 16, 63:

    Sulla felicissimus omnium ante civilem victoriam,

    Sall. J. 95, 4:

    in te retinendo fuit Asia felicior quam nos in deducendo,

    Cic. Q. Fr. 1, 1, 10, § 30; cf.:

    quin etiam si minus felices in diligendo fuissemus,

    id. Lael. 16, 60:

    vade, o felix nati pietate,

    Verg. A. 3, 480; cf. id. ib. 6, 785:

    Praxiteles quoque marmore fericior,

    i. e. succeeded better as a sculptor, Plin. 34, 8, 19, § 69:

    felices ter et amplius, Quos irrupta tenet copula,

    Hor. C. 1, 13, 17:

    omnes composui. Felices! nunc ego resto,

    id. S. 1, 9, 28:

    Latium felix,

    id. C. S. 66:

    tempora,

    Juv. 2, 38:

    saecula,

    Ov. Tr. 1, 2, 103; Juv. 3, 312; Quint. 8, 6, 24: cf.:

    nulla sorte nascendi aetas felicior,

    id. 12, 11, 22:

    felicissima facilitas,

    id. 10, 1, 111:

    felicissimus sermo,

    id. 9, 4, 27:

    ita sim felix, a form of asseveration,

    Prop. 1, 7, 3:

    malum, i. q. salubre,

    salubrious, wholesome, Verg. G. 2, 127 Serv.—Prov.: felicem scivi, non qui quod [p. 734] vellet haberet, sed qui per fatum non data non cuperet, Aus. Idyll. 319, 23 sq.—
    (β).
    With gen. ( poet. and in post-Aug. prose):

    Vergilius beatus felixque gratiae,

    Plin. H. N. 14 praef. §

    7: o te, Bolane, cerebri Felicem!

    Hor. S. 1, 9, 12:

    felices studiique locique,

    Ov. M. 5, 267:

    felix uteri,

    Sil. 4, 359:

    leti,

    id. 4, 398:

    famae,

    id. 4, 731:

    felices operum dies,

    Verg. G. 1, 277.—
    (γ).
    With inf. ( poet.):

    quo non felicior alter Ungueretela manu ferrumque armare veneno,

    happier, more successful in, Verg. A. 9, 772; id. G. 1, 284; Sil. 13, 126. —
    (δ).
    With gerund. dat. (rare):

    tam felix vobis corrumpendis fuit,

    successful in, Liv. 3, 17, 2.— Adv.: fēlīcĭter.
    * 1.
    (Acc. to I.) Fruitfully, abundantly:

    hic segetes, illic veniunt felicius uvae,

    Verg. G. 1, 54.—
    2.
    (Acc. to II.)
    a.
    Auspiciously, fortunately, favorably: quod mihi vobisque Quirites, Se fortunatim, feliciter ac bene vortat, Enn. ap. Non. 112, 3 (Ann. v. 112 ed. Vahl.); cf. Plaut. Aul. 4, 10, 58:

    ut ea res mihi magistratuique meo, populo plebique Romanae bene atque feliciter eveniret,

    Cic. Mur. 1, 1; Caes. B. G. 4, 25, 3.—In expressing a wish or in calling to a person, Good luck! faciam quod volunt. Feliciter velim, inquam, teque laudo, Cic. Att. 13, 42, 1:

    feliciter, succlamant,

    Phaedr. 5, 1, 4; Suet. Claud. 7; id. Dom. 13; Flor. 3, 3 fin.; Juv. 2, 119; Vulg. Gen. 30, 11 al.—
    b.
    Luckily, happily, successfully (most freq.):

    omnes sapientes semper feliciter, absolute, fortunate vivere,

    Cic. Fin. 3, 7, 26:

    res publica et bene et feliciter gesta sit,

    id. Phil. 5, 15, 40; id. Fam. 7, 28 fin.:

    navigare,

    id. Verr. 2, 2, 38, § 95; cf.:

    qui te feliciter attulit Eurus,

    Ov. M. 7, 659:

    feliciter audet,

    Hor. Ep. 2, 1, 166:

    ob ea feliciter acta,

    Sall. J. 55, 2.—Prov.:

    feliciter sapit qui alieno periculo sapit,

    Plaut. Merc. 4, 4, 40.— Comp., Ov. Ib. 305.— Sup.:

    bella cum finitimis felicissime multa gessit,

    Cic. Rep. 2, 9:

    re gesta,

    Hirt. B. G. 8, 37, 1:

    gerere rem publicam,

    Caes. B. C. 1, 7, 6:

    cessit imitatio,

    Quint. 10, 2, 16: Horatius... verbis felicissime audax, 10, 1, 96.
    2.
    Fēlix (with abl. Felice, v. Neue, Formenl. 2, p. 67), a Roman surname of frequent occurrence, first applied to L. Sulla, Plin. 7, 44, 44, § 186.—
    b.
    Claudius Felix, Suet. Claud. 28.—
    c.
    Antonius Felix, procurator of Judea and Galilee under Claudius, Vulg. Act. 23, 26; 25, 14.—
    d.
    Julia Felix, i. q. Berytus, Plin. 5, 20, 17, § 78.
    3.
    fĕlix, ĭcis, v. filix init.

    Lewis & Short latin dictionary > felix

  • 27 finalis

    fīnālis, e, adj. [finis] (post-class.).
    I.
    Of or relating to boundaries:

    quaestiones,

    Dig. 10, 1, 11; 47, 21, 3; Sid. Ep. 8, 14.—
    II.
    Of or relating to the end, final:

    horizon, id est finalis circulus,

    Macr. Somn. Scip. 2, 5:

    beatitudo,

    Aug. Civ. D. 19, 4 fin.: causa, Don. Ter. Eun. 5, 5, 18.— Adv.: fī-nālĭter, at last, to the very end (late Lat.). Cassiod. Amic. 19, 3; Ven. Fort. Vit. Mauteil. 25.

    Lewis & Short latin dictionary > finalis

  • 28 finaliter

    fīnālis, e, adj. [finis] (post-class.).
    I.
    Of or relating to boundaries:

    quaestiones,

    Dig. 10, 1, 11; 47, 21, 3; Sid. Ep. 8, 14.—
    II.
    Of or relating to the end, final:

    horizon, id est finalis circulus,

    Macr. Somn. Scip. 2, 5:

    beatitudo,

    Aug. Civ. D. 19, 4 fin.: causa, Don. Ter. Eun. 5, 5, 18.— Adv.: fī-nālĭter, at last, to the very end (late Lat.). Cassiod. Amic. 19, 3; Ven. Fort. Vit. Mauteil. 25.

    Lewis & Short latin dictionary > finaliter

  • 29 gehenna

    gĕhenna, ae, f., = geenna (Hebrew, Ge-Hinnom, Ge-Ben-Hinnom), a valley near Jerusalem where children were offered to Moloch;

    hence, transf.,

    hell, Vulg. Matt. 5, 22 sq.; 10, 28; 18, 9 al.; Tert. Apol. 47; Prud. Cath. 6, 111; 11, 112; Aus. Ephem. ap. Orat. 56 et saep.—
    II.
    Deriv. gĕhen-nālis, e, hellish, of hell:

    incendium,

    Cassiod. Amic. 22, § 32:

    poenae,

    id. ib. 24, § 4.

    Lewis & Short latin dictionary > gehenna

  • 30 gehennalis

    gĕhenna, ae, f., = geenna (Hebrew, Ge-Hinnom, Ge-Ben-Hinnom), a valley near Jerusalem where children were offered to Moloch;

    hence, transf.,

    hell, Vulg. Matt. 5, 22 sq.; 10, 28; 18, 9 al.; Tert. Apol. 47; Prud. Cath. 6, 111; 11, 112; Aus. Ephem. ap. Orat. 56 et saep.—
    II.
    Deriv. gĕhen-nālis, e, hellish, of hell:

    incendium,

    Cassiod. Amic. 22, § 32:

    poenae,

    id. ib. 24, § 4.

    Lewis & Short latin dictionary > gehennalis

  • 31 internas

    internas, ātis [inter, cf. supernas], inward, inner, Fronto ad Amic. 1, 17.

    Lewis & Short latin dictionary > internas

  • 32 internatidus

    inter-nătĭdus, a, um, adj. [internates], situated between the nates, Fronto ad Amic. 1, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > internatidus

  • 33 latria

    latrīa, ae, f., = latreia, service, worship, Cassiod. de Amic. 36.

    Lewis & Short latin dictionary > latria

  • 34 levigo

    1.
    lēvĭgo, āvi, ātum, 1, v. a. [2. lēvis], to make smooth, to smooth (not in Cic.; syn. polio, dolo, limo).
    I.
    Lit.:

    omnes parietes tectorio levigantur,

    Varr. R. R. 3, 11, 3:

    aliquid opere tectorio,

    Col. 9, 7, 1; Plin. 17, 14, 24, § 101:

    ad levigandam cutem,

    id. 20, 3, 10, § 20:

    alvum,

    to make slippery, Gell. 4, 11, 4:

    scabritia levigatur dente conchāve,

    Plin. 13, 12, 25, § 81.—
    II.
    Transf., to make small, bruise small, pulverize, levigate:

    quae diligenter contrita levigantur,

    Col. 12, 41 fin.:

    semina,

    id. 6, 17, 3:

    galla cum austero vino levigata,

    id. 7, 5, 12; 9, 13, 5.— Hence, lēvĭgātus, a, um, P. a., smooth, slippery (post-class. and rare):

    oleum levigatius et spissius est,

    Macr. S. 1, 12 med.
    2.
    lĕvĭgo, āvi, ātum, 1, v. a. [1. levis], to make light, lighten:

    gravia, Cassiod. de Amic. prol. § 33: pondus sollicitudinis, Gregor. Ep. 7, 76: omni sarcinā,

    App. M. 4, p. 142, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > levigo

  • 35 longiturnitas

    longĭturnĭtas, ātis. f. [longiturnus], duration, Vulg. Baruch. 3, 14:

    vitae,

    Cassiod. de Amic. 57.

    Lewis & Short latin dictionary > longiturnitas

  • 36 lubricitas

    lū̆brĭcĭtas, ātis, f. [lubricus], slipperiness, Cassiod. de Amic. 22.

    Lewis & Short latin dictionary > lubricitas

  • 37 ludicror

    lūdī̆cror, āri, v. dep. [ludicrum], to joke, jest, Front. ad Amic. 1, 15 Mai.

    Lewis & Short latin dictionary > ludicror

  • 38 meretricabilis

    mĕrĕtrīcābĭlis, e, and mĕrĕtrī-cārĭus, a, um, adj. [meretrix], = meretricius, Cassiod. de Amic. 22, 46; id. ib. prol. § 55.

    Lewis & Short latin dictionary > meretricabilis

  • 39 meretricarius

    mĕrĕtrīcābĭlis, e, and mĕrĕtrī-cārĭus, a, um, adj. [meretrix], = meretricius, Cassiod. de Amic. 22, 46; id. ib. prol. § 55.

    Lewis & Short latin dictionary > meretricarius

  • 40 obtensus

    ob-tensus, ūs, m. [obtendo], for obtentus, a pretext, Front. ad Amic. 2, 6 fin. Mai.

    Lewis & Short latin dictionary > obtensus

См. также в других словарях:

  • amic — AMÍC, Ă, amici, ce, s.m. şi f. Prieten. – Din lat. amicus, it. amico. Trimis de ana zecheru, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  Amic ≠ duşman, inamic, vrăjmaş, potrivnic Trimis de siveco, 03.08.2004. Sursa: Antonime  AMÍC s. v. prieten …   Dicționar Român

  • Amic — Am ic, a. [L. ammonia + ic.] (Chem.) Related to, or derived, ammonia; used chiefly as a suffix; as, amic acid; phosphamic acid. [1913 Webster] {Amic acid} (Chem.), one of a class of nitrogenized acids somewhat resembling amides. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • amic — ami amia, amiga amio, amigo n. amie. Estre amic cinc sòus : être ami intime avec quelqu un. Bòn amic, bòna amiga : petite amie. voir calenhaire …   Diccionari Personau e Evolutiu

  • amic — adjective Of, relating to, or derived from an amine, amide or amic acid …   Wiktionary

  • AMIC —    AMAT (1999)    In terms of performances, intensity, and mood, Amic / Amat (Friend / Beloved) constitutes the best expression of Ventura Pons talent. Based on a play by Catalan playwright Josep Maria Benet i Jornet that took up from classical… …   Guide to cinema

  • AMIC —    AMAT (1999)    In terms of performances, intensity, and mood, Amic / Amat (Friend / Beloved) constitutes the best expression of Ventura Pons talent. Based on a play by Catalan playwright Josep Maria Benet i Jornet that took up from classical… …   Historical dictionary of Spanish cinema

  • Amic Ier — (Amicus) (décédé après 788 ou 791) est un comte de Maguelone connu par un document (les actes d un concile) daté de l an 788 ou 791. Il apparaît comme témoin de l archevêque de Narbonne au sujet des limites du diocèse d une part avec le Razès… …   Wikipédia en Français

  • Amic acid — Amic Am ic, a. [L. ammonia + ic.] (Chem.) Related to, or derived, ammonia; used chiefly as a suffix; as, amic acid; phosphamic acid. [1913 Webster] {Amic acid} (Chem.), one of a class of nitrogenized acids somewhat resembling amides. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • amic acids — amidorūgštys statusas T sritis chemija apibrėžtis Neorganinė rūgštis, kurioje dalis HO– grupių pakeista į H₂N–. atitikmenys: angl. amic acids; amido acids rus. амидокислоты …   Chemijos terminų aiškinamasis žodynas

  • amic acids — amidorūgštys statusas T sritis chemija formulė HOOCRCONH₂ atitikmenys: angl. amic acids; amido acids rus. амидокислоты …   Chemijos terminų aiškinamasis žodynas

  • amic — /am ik/, adj. Chem. of or pertaining to an amide or amine. [1860 65; AM(IDE) or AM(INE) + IC] * * * …   Universalium

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»