-
1 quei
1.qui, quae, quod (old forms: nom. quei; gen. quojus; dat. quoi, and in inscrr. QVOEI, QVOIEI, and QVEI; abl. qui; plur. ques or queis; fem. QVAI; neutr. qua; dat. and abl. queis and quĭs.—Joined with cum: quocum, quācum, quicum, quibuscum;I.rarely cum quo,
Liv. 7, 33:cum quibus,
id. 4, 5. — Placed also before other prepositions: quas contra, quem propter, etc.; v. h. praepp.), pron.Interrog., who? which? what? what kind or sort of a? (adjectively; while quis, quid is used substantively; qui, of persons, asks for the character, quis usu. for the name).A.In direct questions: quae haec daps est? qui festus dies? what sort of a feast? what kind of a festival? Liv. And. ap. Prisc. p. 752 P. (a transl. of Hom. Od. 1, 225: tis daïs, tis de homilos hod epleto; cf. Herm. Doctr. Metr. p. 619): Th. Quis fuit igitur? Py. Iste Chaerea. Th. Qui Chaerea? what Chærea? Ter. Eun. 5, 1, 8:B.qui color, nitor, vestitus?
id. ib. 2, 2, 11:qui cantus dulcior inveniri potest? quod carmen aptius? qui actor in imitandā veritate jucundior?
Cic. de Or. 2, 8, 34:virgo, quae patria est tua?
Plaut. Pers. 4, 4, 88:occiso Sex. Roscio, qui primus Ameriam nuntiat?
what sort of a person? Cic. Rosc. Am. 34, 96.—In indirect discourse:II. A.scribis te velle scire, qui sit rei publicae status,
what is the state of the country, Cic. Fam. 1, 7, 10:quae cura boum, qui cultus habendo Sit pecori... Hinc canere incipiam,
Verg. G. 1, 3:iste deus qui sit da, Tityre, nobis,
id. E. 1, 18; 2, 19; 3, 8; id. A. 3, 608:nescimus qui sis,
Cic. Div. in Caecil. 6, 20:qui sit, qui socium fraudarit, consideremus,
id. Rosc. Com. 6, 17.—As a simple rel.1.With antecedent expressed:2.habebat ducem Gabinium, quīcum quidvis rectissime facere posset,
Cic. Phil. 2, 19, 48:ille vir, cui patriae salus dulcior fuit,
id. Balb. 5, 11:vir acer, cui, etc.,
id. Brut. 35, 135:vir optimus, qui, etc.,
id. Fam. 14, 4, 2:Priscus, vir cujus, etc.,
Liv. 4, 46, 10; 23, 7, 4:quod ego fui ad Trasimenum, id tu hodie es,
id. 30, 30, 12:collaria, quae vocantur maelium,
Varr. R. R. 2, 9, 15:coloniam, quam Fregellas appellent,
Liv. 8, 23:sucus, quem opobalsamum vocant,
Plin. 12, 25, 54, § 116:sidere, quod Caniculam appellavimus,
id. 18, 28, 68, § 272. —With pronom. antecedent understood: QVI IN IVS VOCABIT, IVMENTVM DATO, Lex XII. Tabularum: SI ADORAT FVRTO, QVOD NEC MANIFESTVM ESCIT, ib. tab. 2, 1. 8:3.novistine hominem? ridicule rogitas, quīcum una cibum capere soleo,
Plaut. Trin. 4, 2, 60:beati, quīs contigit, etc.,
Verg. A. 1, 95:fac, qui ego sum, esse te,
Cic. Fam. 7, 23, 1. —The rel. freq. agrees with the foll. word:4.est locus in carcere, quod Tullianum appellatur,
Sall. C. 55, 3:ealoca, quae Numidia appellatur,
id. J. 18, 11:exstat ejus peroratio, qui epilogus dicitur,
Cic. Brut. 33, 127:justa gloria, qui est fructus virtutis,
id. Pis. 24, 57:domicilia conjuncta, quas urbes dicimus,
id. Sest. 42, 91. —Sometimes it agrees with the logical, not the grammatical antecedent:5.ne tu me arbitrare beluam, qui non novisse possim, quīcum aetatem exegerim,
Plaut. Trin. 4, 2, 112:ubi est scelus qui me perdidit?
Ter. And. 3, 5, 1:hoc libro circumcisis rebus, quae non arbitror pertinere ad agriculturam,
Varr. R. R. 1, 1, 11:abundantia earum rerum, quae prima mortales ducunt,
Sall. J. 41, 1; Cic. Fam. 2, 8, 2:illa furia muliebrium relligionum, qui, etc.,
id. ib. 1, 9, 15: alteram alam mittit, qui satagentibus occurrerent, Auct. B. Afr. 78. —Relating to a remote subject:6.annis ferme DX post Romam conditam Livius fabulam dedit... anno ante natum Ennium: qui (sc. Livius) fuit major natu quam Plautus et Naevius,
Cic. Tusc. 1, 1, 3; v. the commentators ad loc.; Liv. 21, 26, 2; 31, 38, 10; 37, 14, 2; cf. Krehl ad Prisc. 2, 9, § 48, p. 91.—The antecedent is sometimes repeated after the rel.:7.erant itinera duo, quibus itineribus, etc.,
Caes. B. G. 1, 6. —In a question, with ne affixed: sed ubi Artotrogus hic est? Art. Stat propter virum fortem... Mil. Quemne ego servavi in campis Curculioniis? whom I saved? Plaut. Mil. 1, 1, 9:B.quemne ego vidi?
whom I saw? Ter. And. 4, 4, 29.—With an accessory signif., causal or final, joined to the subj.1.As, because, seeing that, since:2.Actio maluimus iter facere pedibus, qui incommodissime navigassemus,
Cic. Att. 5, 9, 1:hospes, qui nihil suspicaretur,
id. Verr. 2, 1, 25, § 64;ingrata es, ore quae caput nostro Incolume abstuleris,
Phaedr. 1, 8, 11.—Qui, with the subj., also follows dignus, indignus, aptus, idoneus, etc., answering the question, to or for what? dignus est, qui imperet, i. e. to, Cic. Leg. 3, 2, 5:3.dignum esse dicunt, quīcum in tenebris mices,
id. Off. 3, 19, 77:socios haud indignos judicas, quos in fidem receptos tuearis,
Liv. 23, 43:idoneus nemo fuit quem imitarere,
Cic. Verr. 2, 3, 16, § 41.—Also after demonstrr. or clauses expressing or implying a quality or degree which is defined or explained in the rel.-clause:4.qui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum bonum in voluptate?
Cic. Off. 3, 33, 117:nullo modo videre potest quicquam esse utile, quod non honestum sit,
id. ib. 3, 19, 77:non sumus ii, quibus nihil verum esse videatur,
id. N. D. 1, 5, 12:nunc dicis aliquid quod ad rem pertineat,
id. Rosc. Am. 18, 52:quis potest esse tam mente captus, qui neget?
as that, that, to, id. Cat. 3, 9.—To express a purpose, design, in order that, to:C.sunt autem multi, qui eripiunt aliis, quod aliis largiantur,
Cic. Off. 1, 14, 43:Caesar equitatum praemisit, qui viderent,
Caes. B. G. 1, 15:domi creant decem praetores, qui exercitui praeessent,
Nep. Milt. 1, 4. —The rel. serves as a connective, instead of is, ea, id, with a conj.:D.res loquitur ipsa, quae semper valet plurimum,
and this, Cic. Mil. 20, 53:ratio docet esse deos, quo concesso, confitendum est, etc.,
id. N. D. 2, 30, 75.—The rel. sometimes means, by virtue of, according to, such:E.quae tua natura est,
according to your disposition, Cic. Fam. 13, 78, 2:qui meus amor in te est,
such is my love, id. ib. 7, 2, 1.—In neutr. sing.a.Quod signifies,1.As much as, as far as, what, = quantum:2.adjutabo quod potero,
Ter. Heaut. 3, 1, 7:cura, quod potes, ut valeas,
Cic. Fam. 14, 4, 6:quae tibi mandavi, velim ut cures, quod sine molestiā tuā facere poteris,
id. Att. 1, 5, 7:tu tamen, quod poteris, nos consiliis juvabis,
id. ib. 10, 2, 2; 11, 2, 2; 11, 12, 4; id. Fam. 3, 2, 2:nihil cuiquam, quod suum dici vellet,
id. Verr. 2, 4, 16, § 36:(Epicurus) se unus, quod sciam, sapientem profiteri est ausus,
id. Fin. 2, 3, 7:quod tuo commodo fiat,
id. Fam 4, 2, 4: quod litteris exstet, [p. 1511] id. Tusc. 1, 16, 38:quod sciam,
Plaut. Ps. 4, 6, 14:quod ad me attinet,
as far as depends on me, for my part, Cic. Rosc. Am. 42, 122.— With ellips. of attinet: quod ad Caesarem crebri et non belli de eo rumores, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4; Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 7; Varr. L. L. 5, § 57 Müll.—With gen.:quod operae,
so much trouble, Cic. Off. 1, 6, 19:quod aeris,
Liv. 8, 20. —Wherein:b.si quid est, Quod mea opera opus sit vobis,
Ter. And. 4, 3, 23.—Quo, abl. neutr., with compp. (with or without hoc, eo, or tanto): quo... eo, by how much, by so much, the... the:III.quo difficilius, hoc praeclarius,
Cic. Off. 1, 19, 64.—Indef., any one, any; with si, num, ne, v. quis:2. I.quaeritur, num quod officium aliud alio majus sit,
Cic. Off. 1, 3, 7:si qui graviore vulnere accepto equo deciderat,
Caes. B. G. 1, 48:nisi si qui publice ad eam rem constitutus esset,
Cic. Leg. 2, 26, 65:(BACANALIA) SEI QVA SVNT, S. C. de Bacchan.: ne qui forte putet,
Cic. de Or. 1, 2, 8.Interrog., in what manner? how? whereby? by what means? why?A.In direct questions:B.quī minus eadem histrioni sit lex quae summo viro?
Plaut. Am. prol. 76:Quī, amabo?
id. Bacch. 1, 1, 19:quī scire possum?
id. ib. 2, 2, 13:Quī in mentem venit tibi istuc facinus facere?
id. ib. 4, 4, 31:Quī non?
id. ib. 5, 2, 44:quī vero dupliciter?
id. Mil. 2, 3, 25:quī vero?
id. Merc. 2, 3, 60:quī scis?
Ter. And. 2, 1, 2:quī istuc facere potuit?
id. Eun. 4, 3, 15:quī potui melius?
id. Ad. 2, 2, 7:sed nos deum nisi sempiternum intellegere quī possumus?
Cic. N. D. 1, 10, 25:quī potest esse in ejusmodi trunco sapientia?
id. ib. 1, 30, 84:quī potest?
id. Ac. 2, 31, 100:quī ego minus in Africam traicerem,
Liv. 28, 43, 18.—In indirect questions:C.nimis demiror, quī illaec me donatum esse aureā paterā sciat,
Plaut. Am. 2, 2, 133:quī istuc credam ita esse, mihi dici velim,
Ter. Phorm. 5, 6, 15:nec quī hoc mihi eveniat scio,
id. Hec. 2, 3, 6:neque videre, quī conveniat,
Liv. 42, 50. —In curses (cf. Gr. pôs, and Lat. utinam), how, would that, if but: quī illum di deaeque magno mactassint malo, Enn. ap. Non. 342, 14 (Trag. Rel. v. 377 Vahl.):II. 1.quī te Juppiter dique omnes perduint!
Plaut. Men. 5, 5, 31:quī istum di perdant!
id. Trin. 4, 2, 78:quī te di omnes perdant!
id. ib. 4, 2, 155; Ter. Phorm. 1, 2, 73.—Ellipt.:quī illi di irati!
Cic. Att. 4, 7, 1.—In gen.: date ferrum, quī me animā privem, Enn. ap. Non. p. 474, 30 (Trag. Rel. v. 233 Vahl.):2.patera, quī Pterela potitare rex est solitus,
Plaut. Am. 1, 1, 104; 1, 3, 37:sucophantia, quī admutiletur miles,
id. Mil. 3, 1, 172; id. Capt. 1, 1, 33; 3, 4, 24:mihi dari... vehicla quī vehar,
id. Aul. 3, 5, 28:multa concurrunt simul, Quī conjecturam hanc facio,
Ter. And. 3, 2, 32:in tantā paupertate decessit, ut quī efferretur, vix reliquerit,
Nep. Arist. 3, 2.—Esp., of price, at what price, for how much, = quanti:B.indica minumo daturus quī sis, quī duci queat,
Plaut. Pers. 4, 4, 41:quī datur, tanti indica,
id. ib. 4, 4, 109:ut quantum possit quīque liceat veneant,
id. Men. 3, 3, 25.—Transf., that, in order that: Ca. Restim volo mihi emere. Ps. Quam ob rem? Ca. Quī me faciam pensilem, Plaut. Ps. 1, 1, 87:C.ut det, quī fiamus liberi,
id. Aul. 2, 4, 31:facite, fingite, invenite, efficite, quī detur tibi: Ego id agam, mihi quī ne detur,
Ter. And. 2, 1, 34 sq. —Indef. (only with particles of emphasis and assurance; cf. Gr. pôs, and v. Fleck. Krit. Misc. p. 28; Lorenz ad Plaut. Most. 811; Brix ad Plaut. Capt. 550), in some way, somehow, surely (ante-class.); with hercle:hercle quī, ut tu praedicas, Cavendumst me aps te irato,
Plaut. Ps. 1, 5, 58:hercle quī multo improbiores sunt, quam a primo credidi,
id. Most. 3, 2, 139:hercle quī aequom postulabat senex,
id. Stich. 4, 1, 53; id. Men. 2, 3, 74.—With edepol:edepol quī te de isto multi cupiunt nunc mentirier,
Plaut. Mil. 3, 1, 184:edepol quī quom hanc magis contemplo, magis placet,
id. Pers. 4, 4, 15; id. Am. 2, 2, 144.—With at (cf. atquī), and yet, but somehow: Gr. Non audio. Tr. At pol quī audies, Plaut. Rud. 4, 3, 9; id. Am. 2, 2, 73.— With quippe: horum tibi istic nihil eveniet, quippe quī ubi quod subripias nihil est, Plaut. Aul. 2, 5, 22:ea nimiast ratio, quippe quī certo scio, etc.,
id. Truc. 1, 1, 49:quippe quī Magnarum saepe id remedium aegritudinumst,
Ter. Heaut. 3, 2, 27.—With ut:an id est sapere, ut quī beneficium a benevolente repudies?
Plaut. Trin. 3, 2, 11:et eum morbum mi esse, ut quī med opus sit insputarier?
id. Capt. 3, 4, 21; id. Bacch. 2, 3, 49. -
2 qui
1.qui, quae, quod (old forms: nom. quei; gen. quojus; dat. quoi, and in inscrr. QVOEI, QVOIEI, and QVEI; abl. qui; plur. ques or queis; fem. QVAI; neutr. qua; dat. and abl. queis and quĭs.—Joined with cum: quocum, quācum, quicum, quibuscum;I.rarely cum quo,
Liv. 7, 33:cum quibus,
id. 4, 5. — Placed also before other prepositions: quas contra, quem propter, etc.; v. h. praepp.), pron.Interrog., who? which? what? what kind or sort of a? (adjectively; while quis, quid is used substantively; qui, of persons, asks for the character, quis usu. for the name).A.In direct questions: quae haec daps est? qui festus dies? what sort of a feast? what kind of a festival? Liv. And. ap. Prisc. p. 752 P. (a transl. of Hom. Od. 1, 225: tis daïs, tis de homilos hod epleto; cf. Herm. Doctr. Metr. p. 619): Th. Quis fuit igitur? Py. Iste Chaerea. Th. Qui Chaerea? what Chærea? Ter. Eun. 5, 1, 8:B.qui color, nitor, vestitus?
id. ib. 2, 2, 11:qui cantus dulcior inveniri potest? quod carmen aptius? qui actor in imitandā veritate jucundior?
Cic. de Or. 2, 8, 34:virgo, quae patria est tua?
Plaut. Pers. 4, 4, 88:occiso Sex. Roscio, qui primus Ameriam nuntiat?
what sort of a person? Cic. Rosc. Am. 34, 96.—In indirect discourse:II. A.scribis te velle scire, qui sit rei publicae status,
what is the state of the country, Cic. Fam. 1, 7, 10:quae cura boum, qui cultus habendo Sit pecori... Hinc canere incipiam,
Verg. G. 1, 3:iste deus qui sit da, Tityre, nobis,
id. E. 1, 18; 2, 19; 3, 8; id. A. 3, 608:nescimus qui sis,
Cic. Div. in Caecil. 6, 20:qui sit, qui socium fraudarit, consideremus,
id. Rosc. Com. 6, 17.—As a simple rel.1.With antecedent expressed:2.habebat ducem Gabinium, quīcum quidvis rectissime facere posset,
Cic. Phil. 2, 19, 48:ille vir, cui patriae salus dulcior fuit,
id. Balb. 5, 11:vir acer, cui, etc.,
id. Brut. 35, 135:vir optimus, qui, etc.,
id. Fam. 14, 4, 2:Priscus, vir cujus, etc.,
Liv. 4, 46, 10; 23, 7, 4:quod ego fui ad Trasimenum, id tu hodie es,
id. 30, 30, 12:collaria, quae vocantur maelium,
Varr. R. R. 2, 9, 15:coloniam, quam Fregellas appellent,
Liv. 8, 23:sucus, quem opobalsamum vocant,
Plin. 12, 25, 54, § 116:sidere, quod Caniculam appellavimus,
id. 18, 28, 68, § 272. —With pronom. antecedent understood: QVI IN IVS VOCABIT, IVMENTVM DATO, Lex XII. Tabularum: SI ADORAT FVRTO, QVOD NEC MANIFESTVM ESCIT, ib. tab. 2, 1. 8:3.novistine hominem? ridicule rogitas, quīcum una cibum capere soleo,
Plaut. Trin. 4, 2, 60:beati, quīs contigit, etc.,
Verg. A. 1, 95:fac, qui ego sum, esse te,
Cic. Fam. 7, 23, 1. —The rel. freq. agrees with the foll. word:4.est locus in carcere, quod Tullianum appellatur,
Sall. C. 55, 3:ealoca, quae Numidia appellatur,
id. J. 18, 11:exstat ejus peroratio, qui epilogus dicitur,
Cic. Brut. 33, 127:justa gloria, qui est fructus virtutis,
id. Pis. 24, 57:domicilia conjuncta, quas urbes dicimus,
id. Sest. 42, 91. —Sometimes it agrees with the logical, not the grammatical antecedent:5.ne tu me arbitrare beluam, qui non novisse possim, quīcum aetatem exegerim,
Plaut. Trin. 4, 2, 112:ubi est scelus qui me perdidit?
Ter. And. 3, 5, 1:hoc libro circumcisis rebus, quae non arbitror pertinere ad agriculturam,
Varr. R. R. 1, 1, 11:abundantia earum rerum, quae prima mortales ducunt,
Sall. J. 41, 1; Cic. Fam. 2, 8, 2:illa furia muliebrium relligionum, qui, etc.,
id. ib. 1, 9, 15: alteram alam mittit, qui satagentibus occurrerent, Auct. B. Afr. 78. —Relating to a remote subject:6.annis ferme DX post Romam conditam Livius fabulam dedit... anno ante natum Ennium: qui (sc. Livius) fuit major natu quam Plautus et Naevius,
Cic. Tusc. 1, 1, 3; v. the commentators ad loc.; Liv. 21, 26, 2; 31, 38, 10; 37, 14, 2; cf. Krehl ad Prisc. 2, 9, § 48, p. 91.—The antecedent is sometimes repeated after the rel.:7.erant itinera duo, quibus itineribus, etc.,
Caes. B. G. 1, 6. —In a question, with ne affixed: sed ubi Artotrogus hic est? Art. Stat propter virum fortem... Mil. Quemne ego servavi in campis Curculioniis? whom I saved? Plaut. Mil. 1, 1, 9:B.quemne ego vidi?
whom I saw? Ter. And. 4, 4, 29.—With an accessory signif., causal or final, joined to the subj.1.As, because, seeing that, since:2.Actio maluimus iter facere pedibus, qui incommodissime navigassemus,
Cic. Att. 5, 9, 1:hospes, qui nihil suspicaretur,
id. Verr. 2, 1, 25, § 64;ingrata es, ore quae caput nostro Incolume abstuleris,
Phaedr. 1, 8, 11.—Qui, with the subj., also follows dignus, indignus, aptus, idoneus, etc., answering the question, to or for what? dignus est, qui imperet, i. e. to, Cic. Leg. 3, 2, 5:3.dignum esse dicunt, quīcum in tenebris mices,
id. Off. 3, 19, 77:socios haud indignos judicas, quos in fidem receptos tuearis,
Liv. 23, 43:idoneus nemo fuit quem imitarere,
Cic. Verr. 2, 3, 16, § 41.—Also after demonstrr. or clauses expressing or implying a quality or degree which is defined or explained in the rel.-clause:4.qui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum bonum in voluptate?
Cic. Off. 3, 33, 117:nullo modo videre potest quicquam esse utile, quod non honestum sit,
id. ib. 3, 19, 77:non sumus ii, quibus nihil verum esse videatur,
id. N. D. 1, 5, 12:nunc dicis aliquid quod ad rem pertineat,
id. Rosc. Am. 18, 52:quis potest esse tam mente captus, qui neget?
as that, that, to, id. Cat. 3, 9.—To express a purpose, design, in order that, to:C.sunt autem multi, qui eripiunt aliis, quod aliis largiantur,
Cic. Off. 1, 14, 43:Caesar equitatum praemisit, qui viderent,
Caes. B. G. 1, 15:domi creant decem praetores, qui exercitui praeessent,
Nep. Milt. 1, 4. —The rel. serves as a connective, instead of is, ea, id, with a conj.:D.res loquitur ipsa, quae semper valet plurimum,
and this, Cic. Mil. 20, 53:ratio docet esse deos, quo concesso, confitendum est, etc.,
id. N. D. 2, 30, 75.—The rel. sometimes means, by virtue of, according to, such:E.quae tua natura est,
according to your disposition, Cic. Fam. 13, 78, 2:qui meus amor in te est,
such is my love, id. ib. 7, 2, 1.—In neutr. sing.a.Quod signifies,1.As much as, as far as, what, = quantum:2.adjutabo quod potero,
Ter. Heaut. 3, 1, 7:cura, quod potes, ut valeas,
Cic. Fam. 14, 4, 6:quae tibi mandavi, velim ut cures, quod sine molestiā tuā facere poteris,
id. Att. 1, 5, 7:tu tamen, quod poteris, nos consiliis juvabis,
id. ib. 10, 2, 2; 11, 2, 2; 11, 12, 4; id. Fam. 3, 2, 2:nihil cuiquam, quod suum dici vellet,
id. Verr. 2, 4, 16, § 36:(Epicurus) se unus, quod sciam, sapientem profiteri est ausus,
id. Fin. 2, 3, 7:quod tuo commodo fiat,
id. Fam 4, 2, 4: quod litteris exstet, [p. 1511] id. Tusc. 1, 16, 38:quod sciam,
Plaut. Ps. 4, 6, 14:quod ad me attinet,
as far as depends on me, for my part, Cic. Rosc. Am. 42, 122.— With ellips. of attinet: quod ad Caesarem crebri et non belli de eo rumores, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4; Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 7; Varr. L. L. 5, § 57 Müll.—With gen.:quod operae,
so much trouble, Cic. Off. 1, 6, 19:quod aeris,
Liv. 8, 20. —Wherein:b.si quid est, Quod mea opera opus sit vobis,
Ter. And. 4, 3, 23.—Quo, abl. neutr., with compp. (with or without hoc, eo, or tanto): quo... eo, by how much, by so much, the... the:III.quo difficilius, hoc praeclarius,
Cic. Off. 1, 19, 64.—Indef., any one, any; with si, num, ne, v. quis:2. I.quaeritur, num quod officium aliud alio majus sit,
Cic. Off. 1, 3, 7:si qui graviore vulnere accepto equo deciderat,
Caes. B. G. 1, 48:nisi si qui publice ad eam rem constitutus esset,
Cic. Leg. 2, 26, 65:(BACANALIA) SEI QVA SVNT, S. C. de Bacchan.: ne qui forte putet,
Cic. de Or. 1, 2, 8.Interrog., in what manner? how? whereby? by what means? why?A.In direct questions:B.quī minus eadem histrioni sit lex quae summo viro?
Plaut. Am. prol. 76:Quī, amabo?
id. Bacch. 1, 1, 19:quī scire possum?
id. ib. 2, 2, 13:Quī in mentem venit tibi istuc facinus facere?
id. ib. 4, 4, 31:Quī non?
id. ib. 5, 2, 44:quī vero dupliciter?
id. Mil. 2, 3, 25:quī vero?
id. Merc. 2, 3, 60:quī scis?
Ter. And. 2, 1, 2:quī istuc facere potuit?
id. Eun. 4, 3, 15:quī potui melius?
id. Ad. 2, 2, 7:sed nos deum nisi sempiternum intellegere quī possumus?
Cic. N. D. 1, 10, 25:quī potest esse in ejusmodi trunco sapientia?
id. ib. 1, 30, 84:quī potest?
id. Ac. 2, 31, 100:quī ego minus in Africam traicerem,
Liv. 28, 43, 18.—In indirect questions:C.nimis demiror, quī illaec me donatum esse aureā paterā sciat,
Plaut. Am. 2, 2, 133:quī istuc credam ita esse, mihi dici velim,
Ter. Phorm. 5, 6, 15:nec quī hoc mihi eveniat scio,
id. Hec. 2, 3, 6:neque videre, quī conveniat,
Liv. 42, 50. —In curses (cf. Gr. pôs, and Lat. utinam), how, would that, if but: quī illum di deaeque magno mactassint malo, Enn. ap. Non. 342, 14 (Trag. Rel. v. 377 Vahl.):II. 1.quī te Juppiter dique omnes perduint!
Plaut. Men. 5, 5, 31:quī istum di perdant!
id. Trin. 4, 2, 78:quī te di omnes perdant!
id. ib. 4, 2, 155; Ter. Phorm. 1, 2, 73.—Ellipt.:quī illi di irati!
Cic. Att. 4, 7, 1.—In gen.: date ferrum, quī me animā privem, Enn. ap. Non. p. 474, 30 (Trag. Rel. v. 233 Vahl.):2.patera, quī Pterela potitare rex est solitus,
Plaut. Am. 1, 1, 104; 1, 3, 37:sucophantia, quī admutiletur miles,
id. Mil. 3, 1, 172; id. Capt. 1, 1, 33; 3, 4, 24:mihi dari... vehicla quī vehar,
id. Aul. 3, 5, 28:multa concurrunt simul, Quī conjecturam hanc facio,
Ter. And. 3, 2, 32:in tantā paupertate decessit, ut quī efferretur, vix reliquerit,
Nep. Arist. 3, 2.—Esp., of price, at what price, for how much, = quanti:B.indica minumo daturus quī sis, quī duci queat,
Plaut. Pers. 4, 4, 41:quī datur, tanti indica,
id. ib. 4, 4, 109:ut quantum possit quīque liceat veneant,
id. Men. 3, 3, 25.—Transf., that, in order that: Ca. Restim volo mihi emere. Ps. Quam ob rem? Ca. Quī me faciam pensilem, Plaut. Ps. 1, 1, 87:C.ut det, quī fiamus liberi,
id. Aul. 2, 4, 31:facite, fingite, invenite, efficite, quī detur tibi: Ego id agam, mihi quī ne detur,
Ter. And. 2, 1, 34 sq. —Indef. (only with particles of emphasis and assurance; cf. Gr. pôs, and v. Fleck. Krit. Misc. p. 28; Lorenz ad Plaut. Most. 811; Brix ad Plaut. Capt. 550), in some way, somehow, surely (ante-class.); with hercle:hercle quī, ut tu praedicas, Cavendumst me aps te irato,
Plaut. Ps. 1, 5, 58:hercle quī multo improbiores sunt, quam a primo credidi,
id. Most. 3, 2, 139:hercle quī aequom postulabat senex,
id. Stich. 4, 1, 53; id. Men. 2, 3, 74.—With edepol:edepol quī te de isto multi cupiunt nunc mentirier,
Plaut. Mil. 3, 1, 184:edepol quī quom hanc magis contemplo, magis placet,
id. Pers. 4, 4, 15; id. Am. 2, 2, 144.—With at (cf. atquī), and yet, but somehow: Gr. Non audio. Tr. At pol quī audies, Plaut. Rud. 4, 3, 9; id. Am. 2, 2, 73.— With quippe: horum tibi istic nihil eveniet, quippe quī ubi quod subripias nihil est, Plaut. Aul. 2, 5, 22:ea nimiast ratio, quippe quī certo scio, etc.,
id. Truc. 1, 1, 49:quippe quī Magnarum saepe id remedium aegritudinumst,
Ter. Heaut. 3, 2, 27.—With ut:an id est sapere, ut quī beneficium a benevolente repudies?
Plaut. Trin. 3, 2, 11:et eum morbum mi esse, ut quī med opus sit insputarier?
id. Capt. 3, 4, 21; id. Bacch. 2, 3, 49. -
3 adsēnsor (ass-)
adsēnsor (ass-) ōris, m one who agrees. -
4 cōnstat
cōnstat see consto.* * *it is agreed/evident/understood/correct/well known (everyone knows/agrees) -
5 con-veniō
con-veniō vēnī, ventus, īre, to come together, meet, assemble, gather, come in a body: ex provinciā, Cs.: ad Caesarem gratulatum, Cs.: ad eum defendendum, N.: Romam Italia tota convenit: unum in locum, Cs.: in consilium frequentes: in unum, S.: civitates, quae in id forum convenirent, i. e. had their seat of justice in: clam inter se: uno in loco.—To address, accost, meet, visit, obtain an interview with: Pamphilum, T.: Verrem: eum in itinere, Cs.: per Gabinium ceteros, S.: ut se conveniri nolit: conveniundi patris tempus, T.: aditum petentibus conveniendi non dabat, N.— Fig., to come, fall: in manum, under tutelage (see manus), C.—To come to a decision, be concluded, be agreed on, be settled: si in eo manerent, quod convenisset, Cs.: condiciones non convenerunt, N.: id convenerat signum, L.: id modo non conveniebat, quod, etc., on that point only there was no agreement, L.: pax convēnit, S.: in eas condiciones cum pax conveniret, L.: quod (signum) convenerat, Cs.: Haec fratri mecum non conveniunt, T.: quod tempus inter eos committendi proeli convenerat, Cs.: qui (iudex) inter adversarios convenisset: pacem conventam frustra fuisse, S. — Impers, it is agreed, is settled: convenit, reliqua belli perfecta, is generally asserted, L.: quibus consulibus interierit non convenit, N.: pacto convēnit, ut, etc., L.: omnis exercitus, uti convenerat, deductus, etc., S.: tibi cum bonis civibus: conveniat mihi tecum necesse est, ipsum fecisse, etc., you and I must needs agree, that, etc.: quem ad modum (aedes) traderetur: inter consules satis, L.: saevis inter se convenit ursis, there is harmony, Iu.—To fit, be adapted to: ad pedem apte: Dicitur toga convenisse Menandro, sat well on, H. —To be fit, be suitable, become, consist, apply, belong, be appropriate: conveniunt mores, T.: Non bene conveniunt Maiestas et amor, agree, O.: in hunc ordinem: ad maximam partem: ad nummum convenit, agrees to a farthing: natura hominis cum universā: quid posterius priori non convenit?: viris laborem convenire, S.: Non hoc conveniet lyrae, H.: Haud convenit, ire, etc., T.: quid vos sequi conveniat: confestim te interfectum esse convenit: quo sidere terram Vertere Conveniat, V.: sit tibi curae Quantae conveniat Munatius, as dear as he ought to be, H. -
6 adsensor
-
7 assensor
-
8 convenit
-
9 adscriptor
ascriptor ( adscr-), ōris, m. [ascribo, I.], he who willingly subscribes ( his name); hence, trop., he who subscribes to, agrees to, approves any thing (perh. only in the foll. exs.):ascriptores legis agrariae,
Cic. Agr. 9:venalis ascriptor et subscriptor tuus,
id. Dom. 19; id. Red. in Sen. 4, 9; 10, 26. -
10 adsensor
assensor ( ads-), ōris, m. [id.], he that assents to or agrees with any one:cotidie commemorabam te unum in tanto exercitu mihi fuisse adsensorem,
Cic. Fam. 6, 21; Auct. ad Her. 3, 23:vindictae,
Val. Max. 6, 3, 6:irae,
Sen. Hippol. 1207. -
11 adstipulator
astĭpŭlātor ( adst-), ōris, m. [id.].I.One who joins another in a stipulation, Gai Inst. 3, 110; so id. ib. 3, 117.—Hence,II.An assistant in a trial, in gen.:testes tot... cum adstipulatore tuo comparabuntur?
Cic. Quint. 18, 58; so id. Pis. 9.—And trop., one who assents to or agrees with:illud falsum esse et Stoici dicunt et eorum adstipulator Antiochus,
Cic. Ac. 2, 21, 67:vanae opinionis,
Val. Max. 7, 1 fin. -
12 ascriptor
ascriptor ( adscr-), ōris, m. [ascribo, I.], he who willingly subscribes ( his name); hence, trop., he who subscribes to, agrees to, approves any thing (perh. only in the foll. exs.):ascriptores legis agrariae,
Cic. Agr. 9:venalis ascriptor et subscriptor tuus,
id. Dom. 19; id. Red. in Sen. 4, 9; 10, 26. -
13 assensor
assensor ( ads-), ōris, m. [id.], he that assents to or agrees with any one:cotidie commemorabam te unum in tanto exercitu mihi fuisse adsensorem,
Cic. Fam. 6, 21; Auct. ad Her. 3, 23:vindictae,
Val. Max. 6, 3, 6:irae,
Sen. Hippol. 1207. -
14 astipulator
astĭpŭlātor ( adst-), ōris, m. [id.].I.One who joins another in a stipulation, Gai Inst. 3, 110; so id. ib. 3, 117.—Hence,II.An assistant in a trial, in gen.:testes tot... cum adstipulatore tuo comparabuntur?
Cic. Quint. 18, 58; so id. Pis. 9.—And trop., one who assents to or agrees with:illud falsum esse et Stoici dicunt et eorum adstipulator Antiochus,
Cic. Ac. 2, 21, 67:vanae opinionis,
Val. Max. 7, 1 fin. -
15 canto
I.Neutr., to produce melodious sounds (by the voice or an instrument), to sound, sing, play (class. in prose and poetry; rare in Cic.).A.Of men:2.Pamphilam Cantatum provocemus,
Ter. Eun. 3, 1, 53:saltare et cantare,
Cic. Cat. 2, 10, 23:neque enim vocum suavitate videntur aut novitate quădam cantandi revocare eos solitae (sirenes),
id. Fin. 5, 18, 49:Arcades ambo Et cantare pares,
Verg. E. 7, 5; 10, 32:cantando victus,
id. ib. 3, 21; Tib. 2, 1, 66:adimam cantare severis,
Hor. Ep. 1, 19, 9:ut (cantores) numquam inducant animum cantare rogati,
id. S. 1, 3, 2; Suet. Tit. 3: non est Cantandum, there is no occasion for singing, i. e. for imagination, fiction, Juv. 4, 35.—Of an actor:cantante eo (Nerone) ne necessariă quidem causă excedere theatro licitum erat,
Suet. Ner. 23; 20; id. Vesp. 4 al.; cf.under II. B. 2.: conducta veni, ut fidibus cantarem seni,
Plaut. Ep. 3, 4, 64:structis avenis,
Ov. M. 1, 677:ad chordarum sonum,
Nep. Epam. 2, 1.—Less freq. of instrumental music, and only with abl. of the instrument (cf. cano):tibiis,
Nep. Epam. 2, 1; id. ib. praef. § 1; Vulg. Luc. 7, 32:lituo, tubă,
Gell. 20, 2, 2:calamo,
Sen. Ben. 4, 6, 5: ad manum histrioni, in comedy, to sing and play while the actor accompanies the song with gestures or dancing, Liv. 7, 2, 10; cf. Val. Max. 2, 4, 4.— Pass. impers.:in caelo cantatur et psallitur,
Arn. 3, 21.—Prov.:surdo,
Prop. 4 (5), 8, 47, and ad surdas aures, Ov. Am. 3, 7, 61, to preach to deaf ears; cf. cano, II. B.—Of the singing pronunciation of an orator, to declaim in a singing tone, to sing, drawl: si cantas, male cantas, si legis, cantas, C. Caesar ap. Quint. 1, 8, 2; 11, 1, 56; 11, 3, 57; 11, 3, 58; 11, 3, 59; 11, 3, 60; cf. Juv. 10, 178.—Hence, to recite, declaim:B.quaecumque sedens modo legerat, haec eadem... cantabit versibus isdem,
Juv. 7, 153.—Of birds and fowls:C.prius quam galli cantent,
crow, Plaut. Mil. 3, 1, 96; so,deos gallis signum dedisse cantandi,
Cic. Div. 2, 26, 57:cantantes aves,
Prop. 4 (5), 9, 30.—Transf., of instruments, to sound, resound:II.pastoris bucina cantat,
Prop. 4 (5), 10, 30:cantabat fanis, cantabat tibia ludis,
Ov. F. 6, 659 sq. —Act., to make some person or thing the subject of one ' s singing, playing, or song (cf. cano, II.).A.With the song itself, carmen, versus, etc., as object, to sing, play, recite:B.carmina non prius Audita canto,
Hor. C. 3, 1, 4:rustica verba,
Tib. 2, 1, 52:Hymen cantatus,
Ov. H. 12, 137; cf.:Hymenaeum qui cantent,
Ter. Ad. 5, 7, 7:obscena,
Ov. F. 3, 676.—With particular persons or things, the subjects of song, as objects, to sing, to celebrate or praise in song, sing of, write poetry upon, etc.:2.celebrem deum,
Tib. 2, 1, 83:absentem amicam,
Hor. S. 1, 5, 15:rivos,
id. C. 2, 19, 11:convivia, proelia virginum,
id. ib. 1, 6, 19:Augusti tropaea,
id. ib. 2, 9, 19:Pythia (sc. certamina),
id. A. P. 414:cantari dignus,
Verg. E. 5, 54:per totum cantabimur orbem,
Ov. Am. 1, 3, 25; 2, 17, 33; cf.:illa meis multum cantata libellis,
Mart. 9, 50, 1:cantatus Achilles,
Ov. Am. 2, 1, 29:laudes tuas,
id. F. 2, 658. —Esp.,Of an actor, to represent a part, to act (cf. supra, I. A.):C.cantavit (Nero) Orestem matricidam, Oedipodem excaecatum, etc.,
Suet. Ner. 21:Nioben,
id. ib. 21:tragoedias,
id. ib. 21:fabulam,
id. ib. 46 fin.:epinicia,
id. ib. 43 fin. —Hence, because the oracles were of old uttered in verse, of any mysterious, prophetic, or warning utterance, to predict, warn, point out, indicate, make known, say:2.vera cantas? vana vellem,
Plaut. Most. 4, 2, 64. —Of inanimate things:urna haec litterata est: ab se cantat cuja sit,
Plaut. Rud. 2, 5, 21:civi inmoeni scin quid cantari solet?
id. Trin. 2, 2, 69; id. Bacch. 4, 9, 61.—To bring something repeatedly to recollection, to reiterate, harp upon, forewarn of or against:III.haec dies noctes canto, ut caveas,
Plaut. Trin. 2, 2, 12:harum mores,
Ter. Heaut. 2, 3, 19:nam, ut scis, jam pridem istum canto Caesarem,
Cic. Q. Fr. 2, 11 (13), 1:quid fati provida cantet avis,
Tib. 2, 5, 12:quae me juvene utique cantare solebant,
Quint. 8, 3, 76.—In the lang. of religion, as v. n. or a., to use enchantments, charms, incantations, to enchant, to charm, Cato, R. R. 160, 1; Varr. R. R. 1, 2, 27:B.frigidus in pratis cantando rumpitur anguis,
Verg. E. 8, 71:cantata Luna,
exorcised by magic, Prop. 4 (5), 5, 13:falx,
Ov. H. 6, 84:herbae,
id. M. 7, 98:ignis,
Sil. 1, 430:tum quoque cantato densetur carmine caelum,
an incantation, Ov. M. 14, 369.—To call forth, produce by charms:et chelydris cantare soporem,
Sil. 8, 498:cantata umbra,
Luc. 6, 767. -
16 compareo
com-pārĕo ( conp-), ui, 2, v. n., to be perfectly evident or apparent, to appear, be visible (class.).I.Prop.:II.qui modo nusquam conparebas, nunc quom conpares peris,
Plaut. Aul. 4, 4, 2:ita ego ad omnis conparebo tibi res benefactis frequens ( = in omnibus rebus),
id. Mil. 3, 1, 68: nec tamen ulla Comparebat avis, * Lucr. 6, 1220:omnis suspitio in eos servos, qui non comparebant, commovebatur,
Cic. Clu. 64, 180:repente comparuit incolumis,
Suet. Aug. 14 et saep.:ornamenta orationis,
Cic. Or. 71, 234; cf. Nep. Cato, 3, 4:nequaquam argenti ratio conparet,
agrees, is correct, Plaut. Trin. 2, 4, 16; Cic. Sull. 26, 73 Orell. N. cr. —Meton. (effectus pro causa), to be present, be in existence, to exist:et memor sum et diligens, ut quae imperes, conpareant,
may be done, Plaut. Am. 2, 1, 83:signa et dona comparere omnia,
Cic. Verr. 2, 1, 50, § 132:in Thucydide orbem modo orationis desidero, ornamenta comparent,
id. Or. 71, 234:conquiri quae comparerent jussit,
Liv. 6, 1, 10; so id. 25, 40, 4; 32, 10, 3; 34, 35, 6; cf. id. 26, 30, 10; 27, 24, 8; Ov. M. 6, 410. -
17 conpareo
com-pārĕo ( conp-), ui, 2, v. n., to be perfectly evident or apparent, to appear, be visible (class.).I.Prop.:II.qui modo nusquam conparebas, nunc quom conpares peris,
Plaut. Aul. 4, 4, 2:ita ego ad omnis conparebo tibi res benefactis frequens ( = in omnibus rebus),
id. Mil. 3, 1, 68: nec tamen ulla Comparebat avis, * Lucr. 6, 1220:omnis suspitio in eos servos, qui non comparebant, commovebatur,
Cic. Clu. 64, 180:repente comparuit incolumis,
Suet. Aug. 14 et saep.:ornamenta orationis,
Cic. Or. 71, 234; cf. Nep. Cato, 3, 4:nequaquam argenti ratio conparet,
agrees, is correct, Plaut. Trin. 2, 4, 16; Cic. Sull. 26, 73 Orell. N. cr. —Meton. (effectus pro causa), to be present, be in existence, to exist:et memor sum et diligens, ut quae imperes, conpareant,
may be done, Plaut. Am. 2, 1, 83:signa et dona comparere omnia,
Cic. Verr. 2, 1, 50, § 132:in Thucydide orbem modo orationis desidero, ornamenta comparent,
id. Or. 71, 234:conquiri quae comparerent jussit,
Liv. 6, 1, 10; so id. 25, 40, 4; 32, 10, 3; 34, 35, 6; cf. id. 26, 30, 10; 27, 24, 8; Ov. M. 6, 410. -
18 consentanea
consentānĕus, a, um, adj. [consentio], agreeing or according with something, suited to, becoming, meet, fit, proper (in good prose; most freq. in Cic.).(α).With cum: quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, Cic. Fam. 3, 6, 2.—(β).With dat. (so most freq.):* (γ).formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea,
Cic. Off. 3, 4, 20:mors ejus vitae sanctissime actae,
id. Phil. 9, 7, 15; cf. g:actiones his (motibus, etc.),
id. N. D. 2, 22, 58:hae disciplinae sibi,
id. Off. 1, 2, 6:obscura somnia minime majestati deorum,
id. Div. 2, 65, 135:non necesse esse optumae rei publicae leges dare consentaneas?
id. Leg. 2, 10, 23; id. Fin. 5, 20, 60; id. Part. Or. 2, 7:his temporibus consentaneum genus litterarum,
id. Fam. 4, 13, 1: illa divisio illi, qui hoc proposuerat, * Quint. 6, 3, 106; Cod. Just. 7, 6, 1, § 8: sententia utilitati rerum consentanea. Dig. 17, 1, 6, § 7.—Absol.:b.vir vitā et morte,
consistent, Vell. 2, 63, 2; cf. b.— Subst.: consentānĕa, ōrum, n., concurrent circumstances:ex consentaneis (argumenta ducere),
Cic. de Or. 2, 40, 170.—Hence,Consentaneum est, it agrees with something, it is according to reason, fitting, consistent, proper, etc.(α).With inf., with or without dat.:(β).quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc.,
Cic. Off. 3, 33, 117:cum diceret, ei aliquid dicere consentaneum esse,
id. Ac. 2, 9, 28:non est consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate,
id. ib. 1, 20, 68; id. N. D. 2, 15, 42; id. Tusc. 5, 9, 25.—With ut, * Plaut. Bacch. 1, 2, 31.— Adv.: con-sentānĕē, in harmony with (late Lat. and rare):consentanee cum naturā vivere,
Lact. 3, 8, 20:narrare aliquid,
according to truth, Hier. in Rufin. 3, 1 fin. -
19 consentaneus
consentānĕus, a, um, adj. [consentio], agreeing or according with something, suited to, becoming, meet, fit, proper (in good prose; most freq. in Cic.).(α).With cum: quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, Cic. Fam. 3, 6, 2.—(β).With dat. (so most freq.):* (γ).formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consentanea,
Cic. Off. 3, 4, 20:mors ejus vitae sanctissime actae,
id. Phil. 9, 7, 15; cf. g:actiones his (motibus, etc.),
id. N. D. 2, 22, 58:hae disciplinae sibi,
id. Off. 1, 2, 6:obscura somnia minime majestati deorum,
id. Div. 2, 65, 135:non necesse esse optumae rei publicae leges dare consentaneas?
id. Leg. 2, 10, 23; id. Fin. 5, 20, 60; id. Part. Or. 2, 7:his temporibus consentaneum genus litterarum,
id. Fam. 4, 13, 1: illa divisio illi, qui hoc proposuerat, * Quint. 6, 3, 106; Cod. Just. 7, 6, 1, § 8: sententia utilitati rerum consentanea. Dig. 17, 1, 6, § 7.—Absol.:b.vir vitā et morte,
consistent, Vell. 2, 63, 2; cf. b.— Subst.: consentānĕa, ōrum, n., concurrent circumstances:ex consentaneis (argumenta ducere),
Cic. de Or. 2, 40, 170.—Hence,Consentaneum est, it agrees with something, it is according to reason, fitting, consistent, proper, etc.(α).With inf., with or without dat.:(β).quid consentaneum sit ei dicere, qui, etc.,
Cic. Off. 3, 33, 117:cum diceret, ei aliquid dicere consentaneum esse,
id. Ac. 2, 9, 28:non est consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate,
id. ib. 1, 20, 68; id. N. D. 2, 15, 42; id. Tusc. 5, 9, 25.—With ut, * Plaut. Bacch. 1, 2, 31.— Adv.: con-sentānĕē, in harmony with (late Lat. and rare):consentanee cum naturā vivere,
Lact. 3, 8, 20:narrare aliquid,
according to truth, Hier. in Rufin. 3, 1 fin. -
20 consto
con-sto, stĭti, stātum (constātūrus, Sen. Clem. 1, 19, 3; Plin. 18, 5, 6, § 30; Luc. 2, 17; Mart. 10, 41, 5; Lact. Opif. Dei, 7, 11), 1, v. n.I.To stand together, stand with some person or thing.A.Lit. (very rare):B.constant, conserunt sermones inter se drapetae,
Plaut. Curc. 2, 3, 11.—Trop., to stand with, to agree with, be in accord or agreement, to correspond, fit.1.With cum and abl. (cf. consisto, II. B. 3.):2.considerabit, constetne oratio aut cum re aut ipsa secum,
Cic. Inv. 2, 14, 45:sententiā non constare cum superioribus et inferioribus sententiis, etc.,
Auct. Her. 2, 10, 14.—Absol.:3.veri similis narratio erit, si spatia temporum, personarum dignitates, consiliorum rationes, locorum opportunitates constabunt,
Auct. Her. 1, 9, 16.—With dat.:4.si humanitati tuae constare voles,
Cic. Att. 1, 11, 1.—And esp. with sibi, to agree, accord with itself, to remain like one's self, be consistent:in Oppianico sibi constare et superioribus consentire judiciis debuerunt,
Cic. Clu. 22, 60; so,with consentire,
id. Univ. 3 init.; id. Fin. 2, 11, 35:ut constare in vitae perpetuitate possimus nobismetipsis nec in ullo officio claudicare,
id. Off. 1, 33, 119; so,sibi (opp. titubare),
Quint. 5, 7, 11:sibi et rei judicatae,
Cic. Clu. 38, 106:sibi,
Hor. Ep. 1, 14, 16; id. A. P. 127; cf.:constat idem omnibus sermo,
Liv. 9, 2, 3.—In the phrase ratio constat, mercantile t. t., the account agrees or is correct, is or proves right:(β).auri ratio constat: aurum in aerario est,
Cic. Fl. 28, 69:quibus ratio impensarum constaret,
was correct, accurately kept, Suet. Ner. 30.—In postAug. prose, esp. in the younger Pliny, transf. from the sphere of business:II.mirum est, quam singulis diebus in urbe ratio aut constet aut constare videatur,
Plin. Ep. 1, 9, 1; cf. id. ib. 1, 5, 16; 3, 18, 10; 2, 4, 4; 7, 6, 4; id. Pan. 38, 4; Just. praef. § 5: eam condicionem esse imperandi, ut non aliter ratio [p. 439] constet, quam si uni reddatur, Tac. A. 1, 6 fin. —With the access. idea of firmness, to stand firm, to remain immovable, unchanging, steadfast, to abide, last, endure, persevere, etc. (very freq. in all perr. and styles).A.In gen.:B.prius quam totis viribus fulta constaret hostium acies,
Liv. 3, 60, 9; cf.:nec pugna deinde illis constare,
id. 1, 30, 10:ut non color, non vultus ei constaret,
id. 39, 34, 7; cf.:valetudo ei neque corporis neque animi constitit,
Suet. Calig. 50; and:dum sanitas constabit,
Phaedr. 4, 24, 30:non mentibus solum consipere, sed ne auribus quidem atque oculis satis constare poterant,
Liv. 5, 42, 3; cf.:in ebrietate lingua non constat,
Sen. Ep. 83, 27:mente vix constare,
Cic. Tusc. 4, 17, 39; cf. Liv. 8, 19, 6; 44, 20, 7:quā in sententia si constare voluissent,
Cic. Fam. 1, 9, 14; cf. Caes. B. G. 5, 36 fin.:numerus legionum constat,
id. ib. 7, 35:ceteris exercitibus constare fidem,
Tac. H. 2, 96:utrimque fides constitit,
kept their word, Liv. 37, 32, 13; 2, 13, 9.— Poet.: cum sint huc forsitan illa, Haec translata illuc;summā tamen omnia constant,
i. e. the principal sum remains always the same, Ov. M. 15, 258:postquam cuncta videt caelo constare sereno,
every thing continues in unbroken serenity, Verg. A. 3, 518:constitit in nullā qui fuit ante color,
Ov. A. A. 1, 120.—In partic.1.Milit. t. t., to stop, halt: multitudinem procul hostium constare videtur, Sisenn. ap. Non. p. 273, 4.—2.Of facts, reports, etc., to be established, settled, certain, manifest, evident, well known:b.quae cum constent, perspicuum debet esse, etc.,
Cic. Tusc. 1, 17, 40:eorum quae constant exempla ponemus, horum quae dubia sunt, exempla adferemus, id. mv 1, 38, 68: quod nihil nobis constat,
Caes. B. G. 7, 5:cum et factum constet et nomen, qualia sint vocatur in dubium,
Cic. Part. Or. 12, 42; cf.:cum factum constat, sed a quo sit factum in controversiam venit,
Quint. 7, 2, 8; and impers., with acc. and inf.:mihi multa agitanti constabat, paucorum civium egregiam virtutem cuncta patravisse,
Sall. C. 53, 4; cf.:quod omnibus constabat, hiemari in Gallia oportere,
Caes. B. G. 4, 29 fin., and Cic. Clu. 13, 38.—Constat (constabat, constabit, etc., it is settled, established, undisputed, certain, well known, etc.), Cic. Mil. 6, 14; id. Quint. 29, 89; Caes. B. G. 3, 6; 3, 9 al.; Ov. M. 7, 533; Quint. 4, 2, 90 et saep.—So freq.: constat inter omnes, with acc. and inf., all agree, all are convinced:3.sed tum nimis inter omnis constabat neminem esse resalutatum,
Cic. Phil. 2, 41, 106:quae propositio in se quiddam continet perspicuum et quod constare inter omnis necesse est, hanc velle approbare et firmare nihil attinet,
in which all must agree, id. Inv. 1, 36, 62 dub. (B. and K. stare); Caes. B. G. 7, 44; Nep. Alcib. 1, 1; Quint. 6, 1, 8 et saep.; cf.also: constare inter homines sapientissimos (for which, just after: omnium consensu sic esse judicatum),
Cic. de Or. 3, 1, 3:inter suos,
Caes. B. G. 7, 47:inter augures, Liv 10, 6, 7 et saep.: cum de Magio constet,
Cic. Att. 13, 10, 3; cf.:de facto constat,
Quint. 7, 2, 7; so with de, id. 7, 2, 11; 4, 2, 5:etsi non satis mihi constiterat, cum aliquāne animi mei molestiā an potius, etc.,
Cic. Fam. 13, 1, 1:nec satis certum constare apud animum poterat, utrum, etc.,
Liv. 30, 28, 1:quid cuique sit opus constare decet,
Quint. 3, 9, 8; so id. 3, 8, 25:quid porro quaerendum est? Factumne sit? At constat. A quo? At patet,
Cic. Mil. 6, 15; so absol., id. Verr. 2, 3, 21, § 54.—Of a resolve.(α).Impers.: mihi (ei) constat, = certum est, it is my ( his) fixed determination, I am determined, I am fully resolved (rare): mihi quidem constat, nec meam contumeliam, nec meorum ferre, Anton. ap. Cic. Phil. 13, 19, 42:(β).neque satis Bruto neque tribunis militum constabat, quid agerent,
were undecided, Caes. B. G. 3, 14:ut nihil ei constet quod agat,
Cic. Tusc. 4, 15, 35.—With the resolve as subject:4.animo constat sententia,
Verg. A. 5, 748:cum constitit consilium,
when my mind was fully made up, Cic. Att. 8, 11, 1.—In gen., as opp. to that which has no existence, to exist, be, abide (esp. in Lucr.):5.(corpora) quoniam fragili naturā praedita constant,
Lucr. 1, 582; 1, 246; 1, 510 et saep.:antiquissimi fere sunt, quorum quidem scripta constent,
Cic. de Or. 2, 22, 93; id. Verr. 2, 2, 76, § 187: qui sine manibus et pedibus constare deum posse decreverunt, id. N. D. 1, 33, 92:si ipsa mens constare potest vacans corpore,
id. ib. 1, 10, 25.—With ex, in, de, or the abl. (in Cic. only with ex; cf. Madv. ad Cic. Fin. 4, 8, 19), to consist in or of, to be composed of, to rest upon something, etc.(α).With ex (very freq. in prose and poetry):(β).fulminis ignem e parvis constare figuris,
Lucr. 2, 385:homo ex animo constat et corpore,
Cic. N. D. 1, 35, 98;id. Fin. l. l.: simplex (jus) e dulci constat olivo,
Hor. S. 2, 4, 64:ea virtus, quae constat ex hominibus tuendis,
Cic. Off. 1, 44, 157 et saep.—With in and abl. (very rare):* (γ).victoriam in earum cohortium virtute constare,
Caes. B. C. 3, 89 fin.; Nep. Att. 14 fin. —With de:(δ).partus duplici de semine,
Lucr. 4, 1229.—With abl. (freq. in Lucr. and Quint.):6.aeterno quia constant semine quaeque,
Lucr. 1, 221; 1, 484; 1, 518 et saep.:agri campis, vineis, etc.,
Plin. Ep. 3, 19, 5:constat tota oratio longioribus membris, brevioribus periodis,
Quint. 9, 4, 134; 5, 10, 63 et saep.:causa constat aut unius rei controversiā aut plurium,
id. 3, 10, 1. omnis disciplina memoriā, id. 11, 2, 1. omne jus aut scripto aut moribus, id. 12, 3, 6 et saep.—Mercantile t. t., like our phrase, to stand at, i. e. to cost; constr. with abl.. gen., etc., of price (cf. Zumpt, Gr. § 444).a.Lit.(α).With abl.:(β).ut unae quadrigae Romae constiterint quadringentis milibus,
Varr. R. R. 2, 1, 14; Suet. Vit. 19:filius auro,
Plaut. Truc. 2, 6, 57:navis gratis,
Cic. Verr. 2, 5, 19, § 48 (al. stare):HS. sex milibus tibi constant,
id. ib. 2, 4, 12, §28: tanto nobis deliciae,
Plin. 12, 18, 41, § 84:magno tibi,
Plin. Ep. 2, 6, 4:parvo,
Pall. Febr. 9, 12; cf.gratis,
Sen. Ep. 104, 34; Aug. Serm. 385, 6.—With gen.:(γ).(ambulatiuncula) prope dimidio minoris constabit isto loco,
Cic. Att. 13, 29, 2; Suet. Ner. 27 fin.:quanti funus,
id. Vesp. 19; Juv. 7, 45.—With adv.: quod mihi constat carius, Lucil. ap. Non. p. 272, 25; so,(δ).vilissime,
Col. 9, 1. 6.—With sup.:b.cujus area super HS. millies constitit,
Suet. Caes. 26.—Trop.:A.edocet, quanto detrimento et quot virorum fortium morte necesse sit constare victoriam,
Caes. B. G. 7, 19:odia constantia magno,
Ov. H. 7, 47:imperia pretio quolibet constant bene,
Sen. Phoen. 664.—Hence, constans, antis, P. a. (acc. to II. 1.), standing firm, firm, unchangeable, constant, immovable, uniform, fixed, stable, invariable (freq. and class.).Lit.:b.mellis constantior est natura (sc. quam aquae),
Lucr. 3, 192:constans uva contra tenorem unum algoris aestusve,
Plin. 14, 2, 4, § 27:cujus in indomito constantior inguine nervus, Quam nova arbor, etc.,
Hor. Epod. 12, 19:cursus certi et constantes,
Cic. N. D. 3, 9, 24; cf.:constans reversio stellarum (with conveniens),
id. ib. 2, 21, 54:constantissimus motus lunae,
id. Div. 2, 6, 17:nihil (mundo) motu constantius,
id. N. D. 3, 9, 23; 2, 21, 54:constanti vultu graduque,
Liv. 5, 46, 3: aetas, the mature age (of an adult), Cic. Sen. 10, 33; cf.:constans aetas, quae media dicitur,
id. ib. 20, 76:aetate nondum constanti,
Suet. Galb. 4:pax,
firm, secure, Liv. 6, 25, 6:fides,
Hor. C. 3, 7, 4:an ire comminus et certare pro Italiā constantius foret,
safer, Tac. H. 3, 1. —Agreeing or accordant with itself, consistent, harmonious:B.quemadmodum in oratione constanti, sic in vitā omnia sint apta inter se et convenientia,
Cic. Off. 1, 40, 144:nihil intellego dici potuisse constantius,
id. Tusc. 5, 9, 25; cf.:incredibilia an inter se constantia,
Quint. 5, 4, 2:rumores,
Cic. Fam. 12, 9, 1:constans parum memoria hujus anni,
Liv. 10, 37, 13:constans fama erat,
Suet. Caes. 6; so,opinio,
id. Tib. 39; id. Vesp. 4 al.—Trop., intellectually or morally certain, sure, steadfast, constant, faithful, steady, unchanging:1.firmi et stabiles et constantes amici,
Cic. Lael. 17, 62; cf. Nep. Lys. 2, 2:quem hominem? Levem? imo gravissimum. Mobilem? imo constantissimum,
Cic. Rosc. Com. 16, 49; cf. opp. varium, id. Fragm. ap. Quint. 6, 3, 48 Spald.:pater amens at is quidem fuit omnium constantissimus,
a very constant, steadfast man, Cic. Rosc. Am. 14, 41; cf.:prudens et constans (testis),
Quint. 5, 7, 26; and under adv.:(Helvidius Priscus) recti pervicax, constans adversus metus,
Tac. H. 4, 5 fin.:constans Fortuna tantum in levitate suā,
Ov. Tr. 5, 8, 18; cf.: neque fidei constans, neque strenuus in perfidiā, Tac. H. 3, 57:constantior In vitiis, etc.,
Hor. S. 2, 7, 18.— Adv.: constanter.(Acc. to A.) Firmly, immovably, steadily, constantly:b.manere in suo statu,
Cic. Univ. 13: constanter ac perpetuo placet consilium, Brut. ap. Cic. Ep. ad Brut. 1, 16, 9:vitiis gaudere constanter,
Hor. S. 2, 7, 6.— Comp.:ut maneamus in perspicuis firmius et constantius,
Cic. Ac. 2, 14, 45.— Sup.:impetus caeli constantissime conficiens vicissitudinis anniversarias,
Cic. N. D. 2, 38, 97.—Harmoniously, evenly, uniformly, consistently:2.constanter et aequaliter ingrediens oratio,
Cic. Or. 58, 198:sibi constanter convenienterque dicere,
id. Tusc. 5, 9, 26; cf. id. ib. 5, 9, 24; in comp., id. ib. 5, 9, 25; in sup., id. ib. 5, 8, 23; id. Ac. 2, 3, 9; so,hi constanter omnes nuntiaverunt,
with one voice, unanimously, Caes. B. G. 2, 2:aequabilius atque constantius sese res humanae haberent,
Sall. C. 2, 3:aequabilius atque constantius regere provincias,
Tac. A. 15, 21 fin. —(Acc. to B.) Steadily, calmly, tranquilly, sedately:constanter ac non trepide pugnare,
Caes. B. G. 3, 25; cf.agere, Auct. B. Afr. 84: proelium inire,
Suet. Vesp. 4; id. Tib. 19:constanter et sedate ferre dolorem,
Cic. Tusc. 2, 20, 46:constanter et libere se gerere,
id. Att. 4, 16, 9:constanter prudenterque fit,
id. Tusc. 4, 6, 12:constanter delata beneficia (with judicio, considerate, and opp. repentino quodam impetu),
id. Off. 1, 15, 49.— Comp.:cetera exsequi,
Suet. Aug. 10:acrius quam constantius proelium inire,
Curt. 4, 6, 14.— Sup.:amicitias retinere,
Suet. Aug. 66; id. Tib. 45 al.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
agrees — a·gree || É™ griË v. consent, concur; suit, fit … English contemporary dictionary
agrees — grease … Anagrams dictionary
agrees — See agree … Ballentine's law dictionary
agrees — present third singular of agree … Useful english dictionary
agrees to pay mortgage debt — Assumes the mortgage. tion and delivery of the formal policy of insurance. 37 Am J1st Mtg § 997 … Ballentine's law dictionary
L’Institut Canadien des Comptables Agréés — Institut canadien des comptables agréés L’Institut Canadien des Comptables Agréés (ICCA) et les ordres provinciaux et territoriaux de comptables agréés regroupent environ 75 000 CA et 12 000 étudiants au Canada et aux Bermudes. L’ICCA mène des… … Wikipédia en Français
Institut canadien des comptables agréés — L’Institut Canadien des Comptables Agréés (ICCA) et les ordres provinciaux et territoriaux de comptables agréés regroupent environ 75 000 CA et 12 000 étudiants au Canada et aux Bermudes. L’ICCA mène des recherches sur des sujets… … Wikipédia en Français
Ordre des traducteurs, terminologues et interprètes agréés du Québec — Sommaire 1 Mission 2 Historique 2.1 1er avril 1992 2.2 15 octobre 1994 2.3 12 juillet 2000 … Wikipédia en Français
Ordre des traducteurs, terminologues et interprètes agréés du Québec — The Ordre des traducteurs, terminologues et interprètes agréés du Québec (OTTIAQ) is a professional order representing translators, terminologists and interpreters in Quebec. As a professional order, the OTTIAQ provides its members with a… … Wikipedia
Ordre National des Experts Comptables et Comptables Agréés du Sénégal — (ONECCA) Formation February 10, 2000 (2000 02 10) (11 years ago) Objective … Wikipedia
Liste des compagnies aériennes agrées IATA par ordre alphabétique — Liste des compagnies aériennes agréées AITA par ordre alphabétique Voici la liste des compagnies membres de l association internationale du transport aérien, au 9 février 2007, classées par ordre alphabétique. Elle est composée de 249 compagnies… … Wikipédia en Français