-
1 addit
to give[+A/G+] [+ILL] to give s.t. to s.o. -
2 addit ándagassii
to forgive; to pardon -
3 bring on line addit. steam capacity
Глоссарий компании Сахалин Энерджи: ввести в эксплуатациюУниверсальный англо-русский словарь > bring on line addit. steam capacity
-
4 bring on line addit. steam capacity
Англо-русский словарь нефтегазовой промышленности > bring on line addit. steam capacity
-
5 to bring on line addit. steam capacity
Англо-русский словарь по проекту Сахалин II > to bring on line addit. steam capacity
-
6 addizione sf
-
7 ad-dō
ad-dō didī, ditus, ere [do], to put to, place upon, lay on, join, attach: album in vestimentum, i. e. appear as a candidate, L.: turrim moenibus, O.: me adde fraternis sepulcris, lay me too in my brother's tomb, O.: nomina (alcui), confer, O.: frumentis labor additus, i. e. a blight falls, V.— Hence, fig., to bring to, add to: fletum ingenio muliebri: addere animum (animos), to give courage, embolden: mihi quidem addit animum, T.: animos cum clamore, O.: verba virtutem non addere, impart, bestow, S.: iram, O.: viresque et cornua pauperi, H.: ductoribus honores, V.: spumantia addit Frena feris, puts on, V.: vatibus addere calcar, apply the spur, H.—Esp., to add by way of increase, join, annex: tibi dieculam addo? give a further respite, T.: verbum si addideris, if you say another word, T.: adimunt diviti, addunt pauperi, increase the poor man's little, T.: addam Labienum, will name Lu. too: addita alia insuper ignominia, L.: contumeliam iniuriae, Ph.—Poet.: noctem addens operi, giving also the night to the work, V.: numerum divorum altaribus addit, i. e. adds one to their number, V.: incesto addidit integrum, confounds with, H.: periturae addere Troiae Te, involve you also in, V.: addit opus pigro, gives more work, H.: nugis addere pondus, make much of, H.: laborem ad cottidiana opera, Cs.: ad ter quinos annos unum addiderat, was sixteen years old, O.: multas res novas in edictum, make essential additions to, N.: addunt in spatia, i. e. add course to course, outdo themselves, V.: gradum, L.: addidit, ut, etc. (of an addition to a picture), O.— Introducing a supplementary thought, add to this, consider also, remember too, moreover...: adde istuc sermones hominum: adde hos praeterea casūs, etc., H.: adde huc quod mercem sine fucis gestat, H. — Poet.: Imperiumque peti totius Achaïdos addit, O.: Addit etiam illud, equites non optimos fuisse: satis naturae (vixi), addo, si placet, gloriae. -
8 addo
ad-do, dĭdi, dĭtum, 3, v. a. [2. do] (addues for addideris, Paul. ex Fest. p. 27 Müll.), to put, place, lay, etc., a person or thing to another.I.In gen.A.Lit., NEVE AVROM ADDITO, let no gold be put into the grave with the dead, Fragm. of the XII. Tab. in Cic. de Leg. 2, 24: Argus, quem quondam Ioni Juno custodem addidit, Plaut. Aul. 3, 6, 20; so id. Mil. 2, 6, 69:B.adimunt diviti, addunt pauperi,
Ter. Ph. 2, 1, 47:spumantia addit Frena feris,
Verg. A. 5, 818:Pergamaque Iliacamque jugis hanc addidit arcem, i.e. imposuit,
id. ib. 3, 336; Hor. Epod. 8, 10:flammae aquam,
to throw upon, Tib. 2, 4, 42:incendia ramis,
Sil. 7, 161:propiorem Martem,
to bring nearer, id. 5, 442.— With in:uram in ollulas addere,
Varr. R. R. 2, 54, 2:glandem in dolium,
id. ib. 3, 15, 2:eas epistulas in eundem fasciculum velim addas,
Cic. Att. 12, 53:adde manus in vincla meas,
Ov. Am. 1, 7, 1; id. A. A. 2, 672, 30.— Poet.:cum carceribus sese effudere quadrigae, addunt in spatia, i. e. dant se,
Verg. G. 1, 513, v. Heyne and Forb.—Hence,Trop., to bring to, to add to; with dat.:II.pudicitiae hujus vitium me hinc absente'st additum,
Plaut. Am. 2, 2, 179: fletum ingenio muliebri, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 50; also absol.:operam addam sedulo,
Plaut. Cist. 1, 1, 54; so id. Pers. 4, 4, 57: addere animum, or animos, to give courage, make courageous:mihi quidem addit animum,
Ter. Heaut. 3, 2, 31:sed haec sunt in iis libris, quos tu laudando animos mihi addidisti,
Cic. Att. 7, 2, 4; so,animos cum clamore,
Ov. M. 8, 388.—So also:addis mihi alacritatem scribendi,
Cic. Att. 16, 3:verba virtutem non addere,
impart, bestow, Sall. C. 58:severitas dignitatem addiderat,
id. ib. 57:audaciam,
id. J. 94:formidinem,
id. ib. 37:metum,
Tac. H. 1, 62; cf. ib. 76:ex ingenio suo quisque demat vel addat fidem,
id. G. 3:ardorem mentibus,
Verg. A. 9, 184:ductoribus honores,
id. ib. 5, 249; hence, addere alicui calcar, to give one the spur, to spur him on: anticipate atque addite calcar, Varr. ap. Non. 70, 13:vatibus addere calcar,
Hor. Ep. 2, 1, 217 (cf.: admovere calcar Cic. Att. 6, 1, and adhibere calcar, id. Brut. 56).Esp.A.To add to by way of increase, to join or annex to, to augment, with dat. or ad (the most common signif. of this word):2.etiam fides, ei quae accessere, tibi addam dono gratiis,
Plaut. Ep. 3, 4, 37:verbum adde etiam unum,
id. Rud. 4, 3, 68; cf. Ter. And. 5, 2, 19:non satis habes quod tibi dieculam addo?
id. ib. 4, 2, 27; so id. Eun. 1, 1, 33; id. Ph. 1, 1, 8:illud in his rebus non addunt,
Lucr. 3, 900: quaeso ne ad malum hoc addas malum, Caec. ap. Non. 154, 15:addendo deducendoque videre quae reliqui summa fiat,
Cic. Off. 1, 18, 59; so id. de Or. 2, 12 fin.; id. Fam. 15, 20; id Att. 1, 13:acervum efficiunt uno addito grano,
id. Ac. 2, 16, 49:hunc laborem ad cotidiana opera addebant,
Caes. B. C. 3, 49:multas res novas in edictum addidit,
he made essential additions to, Nep. Cat. 2, 3:eaque res multum animis eorum addidit,
Sall. J. 75, 9:addita est alia insuper injuria,
Liv. 2, 2:novas litterarum formas addidit vulgavitque,
Tac. A. 11, 13; cf. ib. 14 al.— Poet.:noctem addens operi,
also the night to the work, Verg. A. 8, 411;ut quantum generi demas, virtutibus addas,
Hor. Ep. 1, 20, 22.— With ad:additum ad caput legis,
Suet. Calig. 40; so Flor. 1, 13, 17.— Poet. with inf.:ille viris pila et ferro circumdare pectus addiderat,
he instructed them in addition, Sil. 8, 550: addere gradum (sc. gradui), to add step to step, i. e. to quicken one's pace:adde gradum, appropera,
Plaut. Tr. 4, 3, 3; so Liv. 3, 27; 26, 9; Plin. Ep. 6, 20; cf. Doed. Syn. 4, 58: addito tempore, in course of time:conjugia sobrinarum diu ignorata addito tempore percrebuisse,
Tac. A. 12, 6; so also: addita aetate, with increased age: in infantia scabunt aures;quod addita aetate non queunt,
as they grow older, Plin. 11, 48, 108, § 260.—Mercant. t. t., to add to one's bidding, to give more: nihil addo, Poët. ap. Cic. de Or. 2, 63, 255.—B.When a new thought is added to what precedes, as an enlargement of it, it is introduced by adde, adde huc, adde quod, and the like (cf. accedo), add to this, add to this the circumstance that, or besides, moreover...:A.adde furorem animi proprium atque oblivia rerum, adde quod in nigras lethargi mergitur undas,
Lucr. 3, 828 sq. (cf. the third verse before: advenit id quod eam de rebus saepe futuris Macerat):adde huc, si placet, unguentarios, saltatores totumque ludum talarium,
Cic. Off. 1, 42, 150:adde hos praeterea casus, etc.,
Hor. S. 2, 8, 71:adde huc populationem agrorum,
Liv. 7, 30: adde quod pubes tibi crescit omnis, Hor. C. 2, 8, 17; id. Ep. 1, 18, 52:adde quod ingenuas didicisse fideliter artes Emollit mores nec sinit esse feros,
Ov. Pont. 2, 9, 49:adde huc quod mercem sine fucis gestat,
Hor. Sat. 1, 2, 83:adde super dictis quod non levius valeat,
id. ib. 2, 7, 78.—So also when several are addressed, as in the speech of Scipic to his soldiers:adde defectionem Italiae, Siciliae, etc.,
Liv. 26, 41, 12.—Also with the acc. and inf.:addebat etiam, se in legem Voconiam juratum contra eam facere non audere,
Cic. Fin. 2, 17, 55;and with an anticipatory dem. pron.: Addit etiam illud, equites non optimos fuisse,
id. Deiot. 8, 24:Addit haec, fortes viros sequi, etc.,
id. Mil. 35, 96 al.: addito as abl. absol. with a subj. clause; with the addition, with this addition (post-Aug.): vocantur patres, addito consultandum super re magna et atroci, with this intimation, that they were to consult, etc., Tac. A. 2, 28:addito ut luna infra terram sit,
Plin. 15, 17, 18, § 62 (cf.:adjuncto ut... haberentur,
Cic. Off. 2, 12).— Hence, addĭtus, a, um, P. a. (addo I.), joined to one as a constant observer; so,Watching or observing in a hostile or troublesome manner: si mihi non praetor siet additus atque agitet me, Lucil. ap. Macr. Sat. 6, 4.—Hence, in gen.,B.Pursuing one incessantly, persecuting:nec Teucris addita Juno Usquam aberit,
Verg. A. 6, 90 Serv. (= adfixa, incumbens, infesta). -
9 addo
ad-do, didī, ditum, ere, I) beitun, beigeben = jmd. od. etw. wohin geben, bringen, setzen, legen (Ggstz. demere, adimere), 1) eig.: epistulas in fasciculum, Cic.: manus alcis in vincla, Ov.: album in vestimentum, auftragen auf usw., Liv.: venenum in plagam, gießen, Suet.: iugis arcem, Verg.: soleam pedi, Ov.: alci calcar od. calcaria, anspornen (bildl.), Hor. u. Plin. ep.: addidi stimulos nec lente ire passus sum, Sen. ep. – einer Pers. beigeben, Argum Iovi custodem, Plaut.: alci comitem, Verg.: additis auxilio (zur Unterstützung) perfugis, Sall.: dah. alci additus, jmdm. als lästig, zum Unheil beigegeben, lästig, verfolgend, aufsätzig, Verg. u.a.; s. Wagner Verg. Aen. 6, 90. Drak. Sil. 2, 565. – 2) übtr.: a) beibringen, bei-, auflegen, einflößen, pudicitiae vitium, Plaut.: fidem contioni, Liv.: alimenta rumoribus, N. geben, Liv.: dignitatem, Sall.: honorem, Liv.: alci animum od. animos, Cic.: strenuis vel ignavis spem metumve, Tac.: alci alacritatem scribendi, Cic.: virtutem, Sall.: metum, Tac. – b) belehrend beibringen, alci m. folg. Infin., Sil. 8, 547 sq. – II) vermehrend hinzutun, hinzufügen, beifügen, zulegen, vermehren (Ggstz. demere, adimere, detrahere), 1) eig.: a) übh.: auget, addit, accumulat, Cic.: add. unum granum, Cic.: viro forti virgas, Hiebe zulegen, einige H. mehr geben, Liv.: numerum colonorum, Liv.: gradum (sc. gradui), Schritt zum Schritt häufen, die Schritte verdoppeln, -beschleunigen, Plaut., Liv. u.a.: nummum addere nummo, Geld auf G. häufen, Hieron.: addere in spatia (= spatia in spatia), Umlauf auf Umlauf vollenden, Verg.: ad quattuor priores quintam decuriam, Suet.: m. dopp. Acc., alci alqm adiumentum deprecandi, Dict. 3, 20. – b) schriftlich, verordnend hinzufügen, als Zusatz beifügen, in orationem quaedam, einige Zusätze machen, Cic.: ad epistulas alqd, Suet.: multas res novas in edictum, Nep.: annos duos ad duo lustra, Ov.: m. folg. ut u. Konj., ad caput legis, ut etc., Suet. Cal. 40: quam ob rem in tuam sententiam non addidisti, uti etc.? warum hast du zu deinem Antrage nicht den Zusatz gemacht, baß usw.? Sall. Cat. 51, 21. – c) als Gebot zulegen, mehr geben, Nov. com. bei Cic. de or. 2, 255. – d) als t.t. der Rechenkunst = addieren (Ggstz. deducere, subtrahieren), addendo deducendoque videre, quae reliqui summa fiat, Cic. de off. 1, 59. – 2) übtr.: a) übh.: aliquid, Cic.: plus, aliquantum ad alqd, Cic.: hunc laborem ad cotidiana opera, Caes.: ad iter circuitum, Caes. – paulum alci aliquid, überbieten, übertreffen, Cic. (vgl. cui nihil addi potest, unübertrefflich, Cic.): historiae maiorem sonum, Cic.: vim victis, Verg.: operi noctem, auch die Nacht zum Werke benutzen, Verg.: sceleri scelus, V. auf V. häufen, Liv.: alqm Troiae periturae, mit in Trojas Verderben hineinziehen, Verg. – b) eine Zeit als Frist hinzufügen, noch gewähren, alci dieculam, Tac.: paucos dies ad remp. gerendam, Cic.: addito tempore, mit der Z., Tac.: additā aetate, mit den Jahren, Plin. – c) zu etwas Gesagtem hinzu-, beisetzen, od. -fügen, mit etw. fortfahren, verbum adde unum (drohend), sprich nur noch ein Wort! Plaut.: verbum non amplius addam, Hor.: ad hoc maledicta alia, Sall.: addito metu mortis, ihn sogar mit dem Tode bedrohend, Curt.: addunt etiam de Sabini morte, Caes.: neque tamen quicquam tam anguste scriptum est, quo ego non possim qua de re agitur addere, Cic. – m. folg. Acc. u. Infinit., addebat se audisse, Ter.: addit etiam illud, equos non optimos fuisse, Cic.: addunt ipsi et affingunt rumoribus, retineri urbano motu Caesarem, Caes.: m. folg. ut u. Konj., at etiam, ut media nocte proficiscamur, addunt, Caes. b.c. 2, 31, 7: additur m. folg. Acc. u. Infin., Tac. ann. 16, 17: additur, ut etc., Plin. ep. 8, 6, 6: additum est, ut etc., Plin. ep. 3, 9, 17; pan. 40, 3: m. folg. quod, zB. addam, quod etc., Plin. ep. 3, 14, 6: addiderunt, quod etc., Plin. ep. 3, 9, 6. – dah. nach aug. der Ablat. absol. addito, mit dem Zusatze, hinzufügend, mit folg. Acc. u. Infinit., Tac. ann. 1, 35; 2, 28: m. folg. ut u. Konj., Tac. ann. 3, 2. Plin. 15, 62. Apul. met. 10, 24: m. folg. ne u. Konj., Tac. ann. 5, 2: so auch addito eo, ut etc., Spart. Pesc. 10, 1. Lampr. Alex. Sev. 1, 2. – amplitudo, addo etiam utilitatem, und, füge ich hinzu, auch der Nutzen, Cic.: so bes. (bei Erweiterung u. näherer Begründung des Gesagten durch einen neuen Gedanken od. Umstand) adde od. adde huc od. adde eo (eodem) m. Acc. subst. od. m. quod, füge bei, nimm dazu, dazu noch, denke dir noch u. dgl. (selbst in der Anrede an mehrere, wie Liv. 26, 41, 12), adde ductus aquarum, Cic.: adde huc fontium perennitates, Cic.: adde eodem exsilia, luctus, Cic.: adde huc, quod, As. Poll. in Cic. ep. u.a.: adde quod, Liv. u.a. Vgl. Krebs-Schmalz Antib.7 Bd. 1. S. 83. Seyffert Schol. Lat. 1. p. 38. – / Arch. adduit = addit, Plebisc. vet. bei Fest. 246 (b), 11: addues = addideris, Paul. ex Fest. 27, 14: adduitor = additur, XII tabb. X, 7 Schoell (aus Plin. 21, 7, wo Detl. duitor). – parag. Inf. Präs. Pass. addier, Arn. 7, 14.
-
10 addo
addo, ĕre, dĭdī, dĭtum, tr. [st1]1 [-] approcher de, placer à côté de, attacher à, mettre dans. - addere frena feris, Virg.: mettre le frein à des chevaux fougueux. - alicui socium se addere, Virg.: s'attacher comme compagnon à qqn. - addere manus in arma, Ov.: mettre les armes à la main. - addere virgas alicui, Liv.: frapper qqn de verges. - addere allium in cava dentium, Plin.: introduire de l'ail dans les dents creuses. - addere se in florem, Ov.: passer à l'état de fleur. [st1]2 [-] au fig.: apporter, donner. - fletus ingenio muliebri additus est, Pac.: les larmes sont le partage des femmes. - alicui animum (animos) addere: donner du courage à qqn, donner un surcroît de courage à qqn. - addere dignitatem, Sall.: donner de la considération. - addere moram rebus, Virg.: retarder une entreprise. - addere modum dextrae, Sil.: suspendre ses coups. [st1]3 [-] ajouter à (ad + acc., ou dat.), adjoindre, joindre, donner (en surplus). - nihil addo, Cic. de Or. 2, 63, 255: je ne mets rien de plus, je ne renchéris pas. - addere res novas in edictum, Nep.: ajouter de nouvelles dispositions à un édit. - avec dat. addere flammae aquam, Tib. 2, 4, 42: jeter de l'eau sur le feu. - rem ad rem addere: ajouter qqch à qqch. - avec dat. non esse malo addendum malum, Phaedr. 6: il ne faut pas à un mal ajouter un autre mal. - rogo ut pari simplicitate, si qua existimabitis addenda commutanda omittenda, indicetis mihi, Plin. Ep. 3, 10: je vous prie de m'indiquer en toute simplicité les ajouts, les modifications et les suppressions qu'il y a lieu de faire. - magnitudinem animi in addendo, non demendo reipublicae, ostendere, Sall.: mettre sa grandeur d'âme à enrichir et non à dépouiller la république. - addere + prop, inf.: ajouter que. - addere ut: ajouter que. - addere ne: ajouter que... ne... pas. - addere gradum (s.-ent. gradui): doubler le pas, presser le pas. - (huc) adde quod: (à cela) ajoute le fait que. - hunc laborem ad cotidiana opera addebant, Caes. BC. 3, 49: ils ajoutaient cette peine à leurs tâches quotidiennes. - eas epistulas in eundem fasciculum velim addas, Cic. Att. 12, 53: je voudrais que tu joignes les lettres au même paquet. - conpertum ego habeo verba virtutem addere, Sall. C. 58: je sais bien que les paroles ne donnent pas de courage. - addere alicui calcar: éperonner qqn, stimuler qqn. - multum animis eorum addere, Sall. J. 75: accroître leur courage. - addere de aliqua re, Caes. BG. 5, 41: parler en outre de qqch. - pauca addit, Caes. BC, 1, 8, 4: il ajoute quelques mots. - ceteris audaciam addere, Sall. J. 94: inspirer de l'audace aux autres. - nugis pondus addere, Hor. Ep. 1, 18: donner de l'importance à des bagatelles. - addere arti plurimum, Quint.: contribuer beaucoup au progrès de l'art. [st1]4 [-] additionner, faire une addition. - addendo deducendoque videre quae reliqui summa fiat, Cic. Off. 1, 18, 59: [en ajoutant et en retranchant, voir ce que devient le total du reste] = par des additions et des soustractions, voir ce qui reste au total.* * *addo, ĕre, dĭdī, dĭtum, tr. [st1]1 [-] approcher de, placer à côté de, attacher à, mettre dans. - addere frena feris, Virg.: mettre le frein à des chevaux fougueux. - alicui socium se addere, Virg.: s'attacher comme compagnon à qqn. - addere manus in arma, Ov.: mettre les armes à la main. - addere virgas alicui, Liv.: frapper qqn de verges. - addere allium in cava dentium, Plin.: introduire de l'ail dans les dents creuses. - addere se in florem, Ov.: passer à l'état de fleur. [st1]2 [-] au fig.: apporter, donner. - fletus ingenio muliebri additus est, Pac.: les larmes sont le partage des femmes. - alicui animum (animos) addere: donner du courage à qqn, donner un surcroît de courage à qqn. - addere dignitatem, Sall.: donner de la considération. - addere moram rebus, Virg.: retarder une entreprise. - addere modum dextrae, Sil.: suspendre ses coups. [st1]3 [-] ajouter à (ad + acc., ou dat.), adjoindre, joindre, donner (en surplus). - nihil addo, Cic. de Or. 2, 63, 255: je ne mets rien de plus, je ne renchéris pas. - addere res novas in edictum, Nep.: ajouter de nouvelles dispositions à un édit. - avec dat. addere flammae aquam, Tib. 2, 4, 42: jeter de l'eau sur le feu. - rem ad rem addere: ajouter qqch à qqch. - avec dat. non esse malo addendum malum, Phaedr. 6: il ne faut pas à un mal ajouter un autre mal. - rogo ut pari simplicitate, si qua existimabitis addenda commutanda omittenda, indicetis mihi, Plin. Ep. 3, 10: je vous prie de m'indiquer en toute simplicité les ajouts, les modifications et les suppressions qu'il y a lieu de faire. - magnitudinem animi in addendo, non demendo reipublicae, ostendere, Sall.: mettre sa grandeur d'âme à enrichir et non à dépouiller la république. - addere + prop, inf.: ajouter que. - addere ut: ajouter que. - addere ne: ajouter que... ne... pas. - addere gradum (s.-ent. gradui): doubler le pas, presser le pas. - (huc) adde quod: (à cela) ajoute le fait que. - hunc laborem ad cotidiana opera addebant, Caes. BC. 3, 49: ils ajoutaient cette peine à leurs tâches quotidiennes. - eas epistulas in eundem fasciculum velim addas, Cic. Att. 12, 53: je voudrais que tu joignes les lettres au même paquet. - conpertum ego habeo verba virtutem addere, Sall. C. 58: je sais bien que les paroles ne donnent pas de courage. - addere alicui calcar: éperonner qqn, stimuler qqn. - multum animis eorum addere, Sall. J. 75: accroître leur courage. - addere de aliqua re, Caes. BG. 5, 41: parler en outre de qqch. - pauca addit, Caes. BC, 1, 8, 4: il ajoute quelques mots. - ceteris audaciam addere, Sall. J. 94: inspirer de l'audace aux autres. - nugis pondus addere, Hor. Ep. 1, 18: donner de l'importance à des bagatelles. - addere arti plurimum, Quint.: contribuer beaucoup au progrès de l'art. [st1]4 [-] additionner, faire une addition. - addendo deducendoque videre quae reliqui summa fiat, Cic. Off. 1, 18, 59: [en ajoutant et en retranchant, voir ce que devient le total du reste] = par des additions et des soustractions, voir ce qui reste au total.* * *I.Addo, addas, addare, pen. corr. Plaut. Donner.II.Addo, addis, addidi, penul. corr. additum, pen. corr. addere, Ex Ad, et Do, das. Adjouster, Bailler d'avantage.\Quid ad hanc mansuetudinem addi potest? Cic. Est il possible d'estre plus doulx?\Addere in potu vnguentum. Plin. Mesler parmi.\Nihil addo de meo. Cic. Je n'y adjouste rien du mien.\Literas meas in eundem fasciculum velim addas. Cic. Que tu les mettes au mesme pacquet.\Hoc addebat. Terent. Il disoit d'avantage, Il adjoustoit oultre.\In vnguenta additur ab aliquibus. Plin. Aucuns le meslent parmi ou dedens les onguents, Le meslent avec les autres drogues pour faire des onguents.\In medicamenta additur. Plin. Il entre dedens les medicaments, On en fait des medicaments.\In mustum addere. Plin. Mesler parmi, ou Mettre dedens du moust.\Additur in caua dentium. Pli. On le met dedens le creux des dents.\Addere in coronas. Plin. En faire des chapeaux avec d'autres fleurs. \ Addere in nares. Plin. Mettre dedens le nez.\Adde huc praedas hominum atque pecudum actas. Liu. Adjouste ci endroit les ravissements des hommes et bestails.\Adde quod insidiae sacris a vatibus absunt. Ouid. Oultre ce.\Addere animum. Cic. Accroistre le courage.\Annos duos addiderat ad duo lustra. Ouid. Il avoit douze ans, Il estoit aagé de douze ans.\Aquam addere flammae. Tibull. Jecter de l'eau sur la flambe pour l'esteindre.\Calcar addere alicui. Horat. Inciter, Picquer.\Cornua addere pauperi. Horat. Luy bailler des cornes, Luy bailler occasion d'estre fier, orgueilleux, ou violent.\Hunc virtus addidit astris. Ouid. Ses vertus l'ont mis au ciel, Par ses vertus il est monté au ciel.\Addere cognomen. Liu. Surnommer.\Addere, vel ponere ad compendium. Plaut. Abbreger son compte.\Addere custodem vel comitem. Plaut. Bailler pour garde, ou Pour faire compagnie.\Addere dono. Plaut. Donner oultre, ou D'avantage.\Exemplis melioribus se addere. Claudia. Suyvre les meilleurs exemples.\Facta pollicitis addere. Ouid. Faire ce qu'on a promis, Accomplir sa promesse, Tenir promesse.\Addere fidem. Plin. iunior. Confermer.\Fidem pollicitam dictis addere. Ouid. Pollicitam dictis Iuppiter adde fidem. Tien ta promesse, Fay ce que tu m'as promis.\Fiduciam addere alicui rei. Tacit. Donner fiance ou bonne esperance.\Finem addere alicui rei. Claudian. Mettre fin.\Fraena equis addere. Virgil. Brider.\Gradum addere. Plin. iunior. Se haster, Marcher plus viste, Avancer son pas.\Laborem addere alicui rei. Tacit. Prendre, ou Mettre peine à bien accoustrer quelque chose.\Manus addere in vincula. Ouid. Lier les mains.\Addere naturam. Virgil. Bailler une nature, ou condition.\Nomen addere alicui. Claud. Nommer, Imposer un nom.\Addere operam. Plaut. Mettre peine.\Cancer partes illaesas addit vitiatis. Ouid. Le chancre corrompt les parties saines.\Scelus addere in scelus. Oui. Faire meschanceté sur meschanceté.\Spem et metum addere alicui. Tacit. Donner esperance et crainte.\Stimulos in praelia menti addere. Lucan. Inciter au combat, Encourager pour combatre.\Addere vitium pudicitiae. Plaut. Despuceler une vierge.\Vocabulum aliquod filio addere. Claudian. Donner, ou Imposer quelque nom.\Virtutem addere. Sallust. Faire plus vaillant, ou vertueux.\Addidit multum reipublicae. Sallust. Il a beaucoup profité à la republique, Il a beaucoup augmenté le bien public.\Addere, pro Large et copiose dare seu ministrare. Adde merum. Tibullus. Verse moy du vin largement, et sans eau, Renforce de vin. -
11 addo
ad-do, didī, ditum, ere, I) beitun, beigeben = jmd. od. etw. wohin geben, bringen, setzen, legen (Ggstz. demere, adimere), 1) eig.: epistulas in fasciculum, Cic.: manus alcis in vincla, Ov.: album in vestimentum, auftragen auf usw., Liv.: venenum in plagam, gießen, Suet.: iugis arcem, Verg.: soleam pedi, Ov.: alci calcar od. calcaria, anspornen (bildl.), Hor. u. Plin. ep.: addidi stimulos nec lente ire passus sum, Sen. ep. – einer Pers. beigeben, Argum Iovi custodem, Plaut.: alci comitem, Verg.: additis auxilio (zur Unterstützung) perfugis, Sall.: dah. alci additus, jmdm. als lästig, zum Unheil beigegeben, lästig, verfolgend, aufsätzig, Verg. u.a.; s. Wagner Verg. Aen. 6, 90. Drak. Sil. 2, 565. – 2) übtr.: a) beibringen, bei-, auflegen, einflößen, pudicitiae vitium, Plaut.: fidem contioni, Liv.: alimenta rumoribus, N. geben, Liv.: dignitatem, Sall.: honorem, Liv.: alci animum od. animos, Cic.: strenuis vel ignavis spem metumve, Tac.: alci alacritatem scribendi, Cic.: virtutem, Sall.: metum, Tac. – b) belehrend beibringen, alci m. folg. Infin., Sil. 8, 547 sq. – II) vermehrend hinzutun, hinzufügen, beifügen, zulegen, vermehren (Ggstz. demere, adimere, detrahere), 1) eig.: a) übh.: auget, addit, accumulat, Cic.: add. unum granum, Cic.: viro forti virgas, Hiebe zulegen, einige H. mehr geben, Liv.: numerum colonorum, Liv.: gradum (sc. gradui),————Schritt zum Schritt häufen, die Schritte verdoppeln, - beschleunigen, Plaut., Liv. u.a.: nummum addere nummo, Geld auf G. häufen, Hieron.: addere in spatia (= spatia in spatia), Umlauf auf Umlauf vollenden, Verg.: ad quattuor priores quintam decuriam, Suet.: m. dopp. Acc., alci alqm adiumentum deprecandi, Dict. 3, 20. – b) schriftlich, verordnend hinzufügen, als Zusatz beifügen, in orationem quaedam, einige Zusätze machen, Cic.: ad epistulas alqd, Suet.: multas res novas in edictum, Nep.: annos duos ad duo lustra, Ov.: m. folg. ut u. Konj., ad caput legis, ut etc., Suet. Cal. 40: quam ob rem in tuam sententiam non addidisti, uti etc.? warum hast du zu deinem Antrage nicht den Zusatz gemacht, baß usw.? Sall. Cat. 51, 21. – c) als Gebot zulegen, mehr geben, Nov. com. bei Cic. de or. 2, 255. – d) als t.t. der Rechenkunst = addieren (Ggstz. deducere, subtrahieren), addendo deducendoque videre, quae reliqui summa fiat, Cic. de off. 1, 59. – 2) übtr.: a) übh.: aliquid, Cic.: plus, aliquantum ad alqd, Cic.: hunc laborem ad cotidiana opera, Caes.: ad iter circuitum, Caes. – paulum alci aliquid, überbieten, übertreffen, Cic. (vgl. cui nihil addi potest, unübertrefflich, Cic.): historiae maiorem sonum, Cic.: vim victis, Verg.: operi noctem, auch die Nacht zum Werke benutzen, Verg.: sceleri scelus, V. auf V. häufen, Liv.: alqm Troiae periturae, mit in Trojas Verderben hineinzie-————hen, Verg. – b) eine Zeit als Frist hinzufügen, noch gewähren, alci dieculam, Tac.: paucos dies ad remp. gerendam, Cic.: addito tempore, mit der Z., Tac.: additā aetate, mit den Jahren, Plin. – c) zu etwas Gesagtem hinzu-, beisetzen, od. -fügen, mit etw. fortfahren, verbum adde unum (drohend), sprich nur noch ein Wort! Plaut.: verbum non amplius addam, Hor.: ad hoc maledicta alia, Sall.: addito metu mortis, ihn sogar mit dem Tode bedrohend, Curt.: addunt etiam de Sabini morte, Caes.: neque tamen quicquam tam anguste scriptum est, quo ego non possim qua de re agitur addere, Cic. – m. folg. Acc. u. Infinit., addebat se audisse, Ter.: addit etiam illud, equos non optimos fuisse, Cic.: addunt ipsi et affingunt rumoribus, retineri urbano motu Caesarem, Caes.: m. folg. ut u. Konj., at etiam, ut media nocte proficiscamur, addunt, Caes. b.c. 2, 31, 7: additur m. folg. Acc. u. Infin., Tac. ann. 16, 17: additur, ut etc., Plin. ep. 8, 6, 6: additum est, ut etc., Plin. ep. 3, 9, 17; pan. 40, 3: m. folg. quod, zB. addam, quod etc., Plin. ep. 3, 14, 6: addiderunt, quod etc., Plin. ep. 3, 9, 6. – dah. nach aug. der Ablat. absol. addito, mit dem Zusatze, hinzufügend, mit folg. Acc. u. Infinit., Tac. ann. 1, 35; 2, 28: m. folg. ut u. Konj., Tac. ann. 3, 2. Plin. 15, 62. Apul. met. 10, 24: m. folg. ne u. Konj., Tac. ann. 5, 2: so auch addito eo, ut etc., Spart. Pesc. 10, 1. Lampr. Alex. Sev. 1, 2. – amplitudo, addo etiam utili-————tatem, und, füge ich hinzu, auch der Nutzen, Cic.: so bes. (bei Erweiterung u. näherer Begründung des Gesagten durch einen neuen Gedanken od. Umstand) adde od. adde huc od. adde eo (eodem) m. Acc. subst. od. m. quod, füge bei, nimm dazu, dazu noch, denke dir noch u. dgl. (selbst in der Anrede an mehrere, wie Liv. 26, 41, 12), adde ductus aquarum, Cic.: adde huc fontium perennitates, Cic.: adde eodem exsilia, luctus, Cic.: adde huc, quod, As. Poll. in Cic. ep. u.a.: adde quod, Liv. u.a. Vgl. Krebs- Schmalz Antib.7 Bd. 1. S. 83. Seyffert Schol. Lat. 1. p. 38. – ⇒ Arch. adduit = addit, Plebisc. vet. bei Fest. 246 (b), 11: addues = addideris, Paul. ex Fest. 27, 14: adduitor = additur, XII tabb. X, 7 Schoell (aus Plin. 21, 7, wo Detl. duitor). – parag. Inf. Präs. Pass. addier, Arn. 7, 14. -
12 ввести в эксплуатацию
1) General subject: have onstream, put into service, put into operation (AD)2) Colloquial: commission (smth.)3) Railway term: place in service4) Economy: set in operation5) Automobile industry: cut into operation, place in operation6) Mining: set to work7) Oil: bring into production8) Drilling: (скважину) bring into production, (скважину) put on production9) Sakhalin energy glossary: bring on line additional steam capacity, bring on line addit. steam capacity10) Sakhalin R: bring on line, bring on line (addit. steam capacity)11) Makarov: (что-л.) put (smth.) into serviceУниверсальный русско-английский словарь > ввести в эксплуатацию
-
13 eo
[st1]1 [-] ĕo, īre, īvī (ĭī), ĭtum: - intr. et tr. - - la conjugaison. a - aller, marcher, s'avancer, s’en aller. - eo ad forum, Plaut. As. 1, 1, 95: je vais au forum. - ire + supin: avoir pour but, être disposé à. - cubitum ire: aller se coucher. - lusum ire: aller jouer. - equis ire: aller à cheval. - ire pedibus: aller à pied. - ire ad aliquem: aller trouver qqn. - ire (in) malam crucem: aller au diable. - avec double dat. - ire subsidio alicui: aller au secours de qqn. b - marcher contre, marcher sur, attaquer. - contra (ad, adversus, in) hostem ire: marcher contre l'ennemi. - ire in Capitolium, Liv. 3, 17: attaquer le Capitole c - venir, se ranger (à un avis), aller du côté de; en venir à. - ire pedibus alicujus: se ranger à l'avis de qqn. - in sententiam alicujus ire: se ranger à l'avis de qqn. - ire pedibus in sententiam alicujus: se ranger à l'avis de qqn. - ire in lacrimas, Virg. En. 4, 413: recourir aux larmes. - ire in poenas, Ov.: recourir au chaâtiment. - istuc ibam, Ter.: j'allais en arriver là. d - passer par, parcourir. - dicite qua sit eundum, Ov. Tr. 3, 1, 19: dites-moi par quelle route je dois passer. e - se changer en, passer d'un état à un autre, aller (d'une manière ou d'une autre). - incipit res melius ire, Cic. Att. 14, 15: l'affaire commence à aller mieux. f - couler, se répandre, se divulguer. - sanguis it in sucos, Ov. M. 10, 493: le sang circule changé en sève. g - être, exister, être traité (de telle ou telle manière). - non ibo inulta, Sen.: je ne serai pas sans vengeur. h - disparaître, passer, s'évanouir, périr. - anni eunt: les années passent. - saepe hominem paulatim cernimus ire, Lucr. 3: souvent nous voyons l'homme s'en aller insensiblement. - sic eat quaecumque Romana lugebit hostem, Liv. 1, 26: que périsse ainsi toute Romaine qui pleurera un ennemi. - ire in alia omnia (s.-ent. vota): voter contre un projet de loi. ii - vendre, être vendu (= veneo). - singulae vehes fimi denario eunt, Plin.: une voiture de fumier se vend un denier. - tot eat Lydia nummis, Claud. Eutr. 1: que la Lydie soit vendue tant. jj - employé comme auxiliaire pour marquer le futur. - addit se occisum iri, Cic.: il ajoute qu'on le tuera. - Brutum visum iri a me puto, Cic.: je pense voir Brutus. - damnatum iri videbatur, Quint.: il semblait devoir être condamné. [st1]2 [-] ĕō, adv. ou abl. de is: - [abcl][b]a - à cela. - [abcl]b - là, en cet endroit. - [abcl]c - à ce point, jusque-là, à un tel point, à tel degré, en un tel état, tellement, tant. - [abcl]d - dans le but de, afin de, pour. - [abcl]e - c'est pour cela, aussi, voilà pourquoi. - [abcl]f - avec un comparatif: d'autant plus.[/b] - eo loci: là, (sans mouvt.), en cet endroit; à ce point. - res erat eo loci, Cic.: l'affaire en était là. - eo accedebat ut: à cela venait s'ajouter que. - hoc eo valebat ut... Nep. Them. 4, 4: cela tendait à... - eo, unde discedere non oportuit, revertamur, Cic. Att. 2, 16, 3: revenons au point d'où nous n'aurions pas dû nous écarter. - eo... quo...: là... où...; d'autant... que...; afin que par ce moyen. - eo... ut...: afin que ou à tel point... que... - eo res est ut...: il va bientôt arriver que... - eo crevit ut, Liv.: elle a pris un si grand accroissement que... - eo insolentiae processit, Plin. Pan. 16: il en vint à ce point d'insolence. - usque eo quo, Cic. (eo usque ut, Tac. - eo usque dum, donec, Liv.): jusqu'au point de; jusqu'à ce que. - eo scripsi, quo plus auctoritatis haberem, Cic. Att. 8: j'ai écrit pour avoir plus d'autorité. - eo quod, Cic. Hor.: parce que. - eo modestior est, quo doctior: il est d'autant plus modeste qu'il est plus savant. - quo doctior, eo modestior est: plus il est savant, plus il est modeste. - eo gravior est dolor, quo culpa major, Cic. Att. 11: la douleur est d'autant plus vive que la faute est plus grave. - eo magis quod: d'autant plus que. - eo magis quod in conspectu Caesaris res gerebatur, Caes. BG. 3: d'autant plus que l'action se passait sous les yeux de César. - eo minus quod: d'autant moins que. - eo minus veritus navibus, quod in litore molli atque aperto deligatas ad ancoram relinquebat, Caes. BG. 5: craignant d'autant moins pour sa flotte qu'il la laissait à l'ancre sur une plage douce et unie.* * *[st1]1 [-] ĕo, īre, īvī (ĭī), ĭtum: - intr. et tr. - - la conjugaison. a - aller, marcher, s'avancer, s’en aller. - eo ad forum, Plaut. As. 1, 1, 95: je vais au forum. - ire + supin: avoir pour but, être disposé à. - cubitum ire: aller se coucher. - lusum ire: aller jouer. - equis ire: aller à cheval. - ire pedibus: aller à pied. - ire ad aliquem: aller trouver qqn. - ire (in) malam crucem: aller au diable. - avec double dat. - ire subsidio alicui: aller au secours de qqn. b - marcher contre, marcher sur, attaquer. - contra (ad, adversus, in) hostem ire: marcher contre l'ennemi. - ire in Capitolium, Liv. 3, 17: attaquer le Capitole c - venir, se ranger (à un avis), aller du côté de; en venir à. - ire pedibus alicujus: se ranger à l'avis de qqn. - in sententiam alicujus ire: se ranger à l'avis de qqn. - ire pedibus in sententiam alicujus: se ranger à l'avis de qqn. - ire in lacrimas, Virg. En. 4, 413: recourir aux larmes. - ire in poenas, Ov.: recourir au chaâtiment. - istuc ibam, Ter.: j'allais en arriver là. d - passer par, parcourir. - dicite qua sit eundum, Ov. Tr. 3, 1, 19: dites-moi par quelle route je dois passer. e - se changer en, passer d'un état à un autre, aller (d'une manière ou d'une autre). - incipit res melius ire, Cic. Att. 14, 15: l'affaire commence à aller mieux. f - couler, se répandre, se divulguer. - sanguis it in sucos, Ov. M. 10, 493: le sang circule changé en sève. g - être, exister, être traité (de telle ou telle manière). - non ibo inulta, Sen.: je ne serai pas sans vengeur. h - disparaître, passer, s'évanouir, périr. - anni eunt: les années passent. - saepe hominem paulatim cernimus ire, Lucr. 3: souvent nous voyons l'homme s'en aller insensiblement. - sic eat quaecumque Romana lugebit hostem, Liv. 1, 26: que périsse ainsi toute Romaine qui pleurera un ennemi. - ire in alia omnia (s.-ent. vota): voter contre un projet de loi. ii - vendre, être vendu (= veneo). - singulae vehes fimi denario eunt, Plin.: une voiture de fumier se vend un denier. - tot eat Lydia nummis, Claud. Eutr. 1: que la Lydie soit vendue tant. jj - employé comme auxiliaire pour marquer le futur. - addit se occisum iri, Cic.: il ajoute qu'on le tuera. - Brutum visum iri a me puto, Cic.: je pense voir Brutus. - damnatum iri videbatur, Quint.: il semblait devoir être condamné. [st1]2 [-] ĕō, adv. ou abl. de is: - [abcl][b]a - à cela. - [abcl]b - là, en cet endroit. - [abcl]c - à ce point, jusque-là, à un tel point, à tel degré, en un tel état, tellement, tant. - [abcl]d - dans le but de, afin de, pour. - [abcl]e - c'est pour cela, aussi, voilà pourquoi. - [abcl]f - avec un comparatif: d'autant plus.[/b] - eo loci: là, (sans mouvt.), en cet endroit; à ce point. - res erat eo loci, Cic.: l'affaire en était là. - eo accedebat ut: à cela venait s'ajouter que. - hoc eo valebat ut... Nep. Them. 4, 4: cela tendait à... - eo, unde discedere non oportuit, revertamur, Cic. Att. 2, 16, 3: revenons au point d'où nous n'aurions pas dû nous écarter. - eo... quo...: là... où...; d'autant... que...; afin que par ce moyen. - eo... ut...: afin que ou à tel point... que... - eo res est ut...: il va bientôt arriver que... - eo crevit ut, Liv.: elle a pris un si grand accroissement que... - eo insolentiae processit, Plin. Pan. 16: il en vint à ce point d'insolence. - usque eo quo, Cic. (eo usque ut, Tac. - eo usque dum, donec, Liv.): jusqu'au point de; jusqu'à ce que. - eo scripsi, quo plus auctoritatis haberem, Cic. Att. 8: j'ai écrit pour avoir plus d'autorité. - eo quod, Cic. Hor.: parce que. - eo modestior est, quo doctior: il est d'autant plus modeste qu'il est plus savant. - quo doctior, eo modestior est: plus il est savant, plus il est modeste. - eo gravior est dolor, quo culpa major, Cic. Att. 11: la douleur est d'autant plus vive que la faute est plus grave. - eo magis quod: d'autant plus que. - eo magis quod in conspectu Caesaris res gerebatur, Caes. BG. 3: d'autant plus que l'action se passait sous les yeux de César. - eo minus quod: d'autant moins que. - eo minus veritus navibus, quod in litore molli atque aperto deligatas ad ancoram relinquebat, Caes. BG. 5: craignant d'autant moins pour sa flotte qu'il la laissait à l'ancre sur une plage douce et unie.* * *I.Eo, Ablatiuus casus pronominis is, ea, id. Eo, pro Intantum. Terent. Tant, ou Si fort.\Eo creuit, vt iam magnitudine laboret sua. Liu. Tant et si fort, Elle est venue à telle croissance.\Eo insolentiae processit. Pli. iun. Il est venu à si grande insolence.\Eo, Propterea. Terent. Eo ad eam non admissa sum. Pour ce, A ceste cause.\Eo fuit mirabilius, quod ab eo non expectabatur. Ci. D'autant estoit il plus esmerveillable, qu'il ne l'attendoit point.\Marionem ad te eo misi, vt statim ad me rediret. Cic. A fin.\Non eo quin tibi non cupiam quae velis. Plaut. Non point que je ne, etc.\Non eo hoc dico, quin quae tu vis ego velim, et faciam lubens. Plaut. Je ne di point ceci pourtant que je ne, etc.\Eo dico, ne me thesaurum reperisse censeas. Plaut. Je le di, à celle fin que tu ne, etc.\Eo fit, quia in re nostra aut gaudio sumus praepediti nimio, aut aegritudine? Terent. Cela se fait il pourtant que, etc.\Nec eo secius plurimos docuit. Sueton. Et ne laissa pas pourtant d'enseigner beaucoup de gens, Ce neantmoins il ne laissa pas, etc.\Eone es ferox, quia habes imperium in beluas? Terent. Est ce pourtant que, etc.\Eo fuerunt cariora, aes non erat. Plaut. D'autant plus.\Meministi profecto et eo magis quod, etc. Cic. Et d'autant plus que, etc.\Dies triginta, aut plus eo in naui fui. Terent. Ou d'advantage, Ou plus que je ne di, Ou plus que cela.\Eo deductura erant. Liu. En ce lieu là.\Eo redactae res erant, vt nulla amplius spes esset. Cicero. Estoyent tombees en tel estat que, etc. Jusques là que, etc.\Res erat et causa nostra eo loci, vt erigere oculos, etc. Cic. La chose estoit en tel estat que, etc.\Eo loci. Vlpian. En ce lieu là.\Defendere se eo loci debebit. Vlpian. Alors.\Res eo recidit. Quintil. La chose est tombee en tel estat.\Hoc eo pertinet, etc. Cic. Tend à cela que, etc. Je di ceci à celle fin que, etc.\Haec quae scripsi, eo spectant vt, etc. Cic. Tendent à ce que, etc.II.Eo, is, iui, itum, ire. Aller.\Altius ibunt, qui ad summa nitentur. Quintil. Monteront plus hault.\Si porro ire pergant. Liu. S'ils veulent passer oultre.\Ire itineribus alicuius. Cic. Tenir le chemin qu'il est allé, Suyvre sa maniere de faire.\Ire nauigio. Cic. Naviger, Aller par eaue.\Ire pedibus. Plaut. Aller à pied.\Ire inficias. Plaut. Nier, Dire le contraire.\Italiam ire. Virgil. Aller en Italie.\Ire obuiam alicui. Plaut. Luy aller au devant.\Ire cum onere. Plaut. Porter quelque chose en chemin.\Ire ad arma contra aliquem. Cic. Prendre les armes, Courir aux armes, et prendre chascun son espee.\Ad saga ire. Cic. Prendre les habits de guerre.\Ibam ad te. Terent. J'alloye à toy, Par devers toy.\Ire ad tonsorem. Plaut. Aller au barbier.\Ire in aciem. Quintil. Aller à la guerre.\Ire in aliquem. Ouid. Aller contre aucun.\Ire in articulum dicitur seges. Plin. Columel. Se nouer.\It in auras. Ouid. S'en va en l'air.\Ire in colloquium ad Celtiberos. Liu. Aller parlementer.\Ire in consilium iudices dicuntur. Cic. Aller au conseil, Quand les juges apres avoir ouy les parties, conferent ensemble pour opiner.\In corpus ire. Quintil. Prendre corps.\Ire vel abire in creditum. Vlpian. Quand le vendeur, ou celuy qui preste, delivre la chose vendue ou prestee, soy fiant à l'acheteur du pris, ou que pareille espece luy sera baillee, ou autre chose equipollente, pour celle qu'il a prestee, et non celle mesme qu'il a baillee.\I in crucem. Plaut. Va au gibet.\Ire in duplum. Cic. Venir et aller par devant un juge plaider, à la charge d'estre condamné au double si on a mauvaise cause.\In exemplum ire. Tacit. Bailler exemple, Estre exemple.\Ire in exilium. Cic. Estre banni, Aller en exil.\Ire in fastidium. Seneca. Commencer à estre mesprisé.\Ire in ius ad aliquem. Plin. iunior. Aller en jugement par devers aucun.\In lachrymas ire. Stat. Plourer.\In litem ire. Ouid. Tanser, Noiser.\Ire in matrimonium sine dote dicitur puella. Plaut. Estre baillee en mariage.\Ire in neruum. Terent. Aller en prison.\In ora alicuius ire. Valer. Flac. Se jecter au visage d'aucun comme pour l'esgratigner.\In poenas ire. Ouid. Aller punir quelcun.\Iubere ire in possessionem. Cic. Ordonner que aucun sera mis en possession d'aucun biens et heritages.\Ibit in secula nomen tuum. Plin. iunior. Il sera perpetuelle memoire de toy.\Ire in sententiam alicuius, vel Pedibus ire in sententiam. Liu. Se ranger à son opinion.\Ire in somnum. Plin. Aller dormir.\Ire in subsidium. Cic. Aller au secours.\Ire in suffragium. Plin. Aller dire son opinion de l'election de quelque Magistrat.\In thalamos ire. Lucan. Se marier à aucun.\Ire in vigiliam. Plaut. Aller au guet.\Sub furcam ire. Horat. Aller en servitude.\Comitem alicui ire. Lucan. L'accompaigner.\Ibis nuntius. Virgil. Tu porteras les nouvelles.\Ire accersitum. Terent. Aller querir.\In mea vita tu tibi laudem is quaesitum scelus. Terent. Tu cerches d'avoir louange et honneur au danger de ma vie.\Ire consultum male aliquem. Plaut. Luy porter dommage.\Ire datum operam amico. Plaut. Aider son ami.\Ire dormitum. Plaut. Aller dormir.\Ire habitum honorem alicui. Plaut. Honorer aucun.\Ire opitulatum. Plaut. Aider.\It dies, pro Praeterit et elabitur. Plaut. Le jour s'en va et se passe.\It lucrum ad me. Plaut. Le prouffit m'en vient.\Eunt praecipites mores. Liu. Vont en decadence.\Prorsus ibat res. Cic. La chose alloit tresbien et s'advancoit.\I tu hinc qui dignus es. Terent. Va t'en d'ici.\Mihi necesse est ire hinc. Plaut. Me partir d'ici.\I prae, sequar. Terent. Va devant.\Ibo quo profectus sum. Plaut. Je m'en voy ou j'avoye commencé d'aller.\I sane, siquid festinas magis. Plaut. Va devant si tu as haste.\Eamus visere. Terent. Allons veoir.\Ire melius est. Plaut. Il vault mieulx de s'en aller.\Itur, Impersonale. Plaut. On va.\Itur ad me. Terent. On vient à moy.\Ibitur. Plaut. On s'en ira.\Iri. Terent. Ne tum quidem quum iri maxime debuit. Alors qu'il estoit necessairement besoing d'y aller. -
14 vulnus
vulnus, (volnus), ĕris, n. [st2]1 [-] blesssure, plaie, coup, lésion, morsure. [st2]2 [-] coup (porté aux objets), entaille, coupure. [st2]3 [-] trait, fer, flèche, projectile. [st2]4 [-] blessure (morale), atteinte, douleur, affliction. - vulnus inferre (infligere, facere, dare): faire une blessure, porter un coup. - vulnus accipere (excipere): recevoir une blessure, recevoir un coup. - vulnus mortis: coup mortel. - vulnus in vulnere facere, Ov.: retourner le fer dans la plaie. - ex vulnere, Cic.: par suite d'une blessure. - vulnus Ulyssei, Virg.: coup porté par Ulysse. - vulnus aratri, Ov.: sillon tracé par la charrue. - vulnus obligare: panser une blessure, bander une blessure. - vulnus refricare: rouvrir et faire saigner une blessure. - vulnus calcei, Ov.: déchirure du soulier. - vulnus scuti, Ov.: trou dans un bouclier. - occisus est cum magno reipublicae vulnere: il fut tué au grand dommage du peuple romain. - post vulnus acceptum, Just.: après avoir essuyé cette défaite. - vulnus reipublicae inurere, Cic.: porter un coup à la république. - nova vulnera addit, Cic.: il accumule d'autres charges (sur son client). - vulnus domesticum, Tac.: deuil de famille.* * *vulnus, (volnus), ĕris, n. [st2]1 [-] blesssure, plaie, coup, lésion, morsure. [st2]2 [-] coup (porté aux objets), entaille, coupure. [st2]3 [-] trait, fer, flèche, projectile. [st2]4 [-] blessure (morale), atteinte, douleur, affliction. - vulnus inferre (infligere, facere, dare): faire une blessure, porter un coup. - vulnus accipere (excipere): recevoir une blessure, recevoir un coup. - vulnus mortis: coup mortel. - vulnus in vulnere facere, Ov.: retourner le fer dans la plaie. - ex vulnere, Cic.: par suite d'une blessure. - vulnus Ulyssei, Virg.: coup porté par Ulysse. - vulnus aratri, Ov.: sillon tracé par la charrue. - vulnus obligare: panser une blessure, bander une blessure. - vulnus refricare: rouvrir et faire saigner une blessure. - vulnus calcei, Ov.: déchirure du soulier. - vulnus scuti, Ov.: trou dans un bouclier. - occisus est cum magno reipublicae vulnere: il fut tué au grand dommage du peuple romain. - post vulnus acceptum, Just.: après avoir essuyé cette défaite. - vulnus reipublicae inurere, Cic.: porter un coup à la république. - nova vulnera addit, Cic.: il accumule d'autres charges (sur son client). - vulnus domesticum, Tac.: deuil de famille.* * *Vulnus, vulneris, pen. corr. n. g. Liu. Une playe, Navrure.\Glutinatio vulneris. Cels. Consolidation de la playe.\Impetus vulnerum. Pli. La vehemente douleur que fait une playe.\Orae vulneris. Cels. Les bords.\Tardus vulnere. Virgil. Boiteux à cause d'une playe.\Altum vulnus. Cels. Creux, Profond.\Cruda vulnera. Iuuenal. Cruelles playes.\Lethale. Virgil. Playe mortelle.\Melius. Cels. Moins dangereux.\Purum vulnus. Cels. Qui est bien mondifié.\Recentia vulnera. Plin. Playes fraisches, ou nouvelles.\Sanabile vulnus. Iuuenal. Curable, Guarissable.\Senilia vulnera. Cels. De vieilles gents.\Subiecta oculis vulnera. Cels. Qu'on voit à l'oeil.\Tutissimum omnium vulnus quod in carne est. Cels. Le moins dangereux de touts.\Accipere vulnera. Varro. Estre blessé, Recevoir quelque playe.\Accipere vulnera tergo. Virgil. Estre blessé sur le dos, Recevoir quelque coup sur, etc.\Adurere vulnus. Cels. Cauterizer.\Aggrauantur vulnera introitu eorum, etc. Cels. Les playes se rengregent et empirent.\Agere humorem in vulnus. Cels. Faire entrer dedens.\Ampliare vulnus. Cels. Aggrandir.\Cadere per mutua vulnera. Ouid. S'entretuer.\Colligat vulnera bitumen cum farina hordeacea. Plinius. Consolide.\Vulnera conglutinat holosteon. Plin. Consolide.\Conglutinantur vulnera decocto graminis. Plin. On consolide les playes par, etc.\Deligare vulnus. Quintil. Lier, ou bender une playe.\Detegere vulnus. Cels. Descouvrir.\Explet vulnera creta Eretria. Plin. Incarne.\Exugere vulnus. Cels. Sucer.\Fouere vulnus aqua calida. Cels. Fomenter, Estuver.\Imponere vulnus. Cic. Blesser, Navrer, Bailler un coup.\Incidere vulnus. Cels. Inciser.\Incidere circa vulnus scalpello. Cels. Scarifier.\Lenire vulnera. Sil. Addoulcir ou appaiser la douleur.\Mouere aliquem in vulnera alicuius. Claud. Inciter aucun de navrer un autre.\Mulcere vulnera. Sil. Addoulcir ou appaiser la douleur.\Patet vulnus. Cels. La playe est ouverte.\Purgare vulnera. Plin. Mondifier.\Refricare vulnus. Cic. Renouveler la playe.\Repetitum vulnus. Quintil. Reiteree.\Resoluere vulnera. Quintil. Deslier, Desbender.\Sanare vulnus iniuriae. Cic. Guarir la playe d'une injure faicte.\Largo satiatur vulnere conus. Claud. Du sang qui sortoit des playes.\Vrere vulnus, et Vstum vulnus. Cels. Cauterizer.\Mutua vulnera. Ouid. Amour mutuel.\AEternum seruans sub pectore vulnus. Virgil. Un courroux.\Vulnera tabularum recentia, pro Lituris. Cic. Effaceures. -
15 addizione
f addition* * *addizione s.f. addition, adding up: metodo di addizione, addition method // (inform.) addizione in parallelo, seriale, parallel, serial addition // (chim.) reazione di addizione, addition reaction.* * *[addit'tsjone]sostantivo femminile mat. addition U (anche chim.); (somma) sum* * *addizione/addit'tsjone/sostantivo f.mat. addition U (anche chim.); (somma) sum; eseguire un'addizione to do a sum; sa già fare le -i he can already do addition. -
16 accumulo
ac-cumulo (ad-cumulo), āvī, ātum, āre, I) immer hinzufügend etw. zu einem hohen Haufen (cumulus) bilden, hoch aufhäufen, A) eig.: arenae congeriem, Plin.: auget, addit, accumulat, bildet Haufen auf Haufen (von Geld), Cic. – B) übtr.: 1) hoch aufhäufen, a) in gehäuftem Maße d.i. überreichlich zukommen lassen, -erweisen, -verleihen, alienas res, Liv.: alcis summum honorem, Ov. – b) prägn., überreichlich mit etwas versehen, überhäufen, caput crinibus, Prud.: animam nepotis his donis, Verg.: eos laudibus humanis, Arnob. – 2) steigernd häufen, erhöhen, steigern, caedem caede, Mord auf Mord häufen, Lucr.: curas, Ov.: acc. inaniter (den Ausdruck). Gell. – II) t.t. der Gartenkunst, die Erde um die Wurzeln der Bäume od. Weinstöcke herum erhöhen, häufeln, behäufeln, arbores, vineas, radices, Plin.
-
17 certe
certē, Adv. (certus), I) vollständig bekräftigend = mit Gewißheit, gewiß, sicherlich, ohne Zweifel, zuverlässig, a) obj.: molestus certe ei fuero, Ter.: si enim scit, certe illud eveniet, sin certe eveniet, nulla fortuna est, Cic.: addit ea, quae certe vera sunt, Cic.: Compar., si reperire vocas amittere certius, Ov. – In bestätigenden Antworten, estne ipsus an non est? Is est, certe is est, is est profecto, Ter. – u. zur Bestätigung einer vorhergehenden Tatsache, venerat, ut opinor, haec res in iudicium. Certe, allerdings, Cic. – b) subj.: certe scio, ja gewiß, in der Tat, ich weiß es, Ter. u. Cic. – in Antworten, Ch. Ain tu? So. Certe sic erit, Ter. – bei subjektiver Voraussetzung, Vermutung, daß etw. so sei, gewiß, sicher, sicherlich (griech. ἴσως), si me tanti facis, quanti certe facis, Cic.: auch in der Frage, certe... Romulus Proculo Iulio dixerit, se deum esse? Cic.: certe patrem tuum non occidisti, Suet. – II) einschränkend bekräftigend, doch sicherlich, doch gewiß, ja doch, doch wenigstens, mihi c., Cic.: ego c., Quint.: c. ego, Sall.: ipse c., Quint.: c. tamen, Cic.: c. quidem, Cic.: certen(e), Cic.
-
18 cunctor
cunctor (in vielen Hdschrn. u. Ausgg. auch contor), ātus sum, ārī (vgl. altind. çankate, schwankt, zweifelt, çankā, Zweifel), an sich halten, zögern, zaudern, I) eig., in der Bewegung = nicht vorwärts gehen wollen, zu langsam gehen, zurückbleiben, verweilen, verziehen, huic quoque ›Vade procul‹...ait; vimque minis addit, manibusque expellere tentat cunctantem, Ov.: ut custos neque tardiores (oves), dum cunctantur, neque agiles, dum procurrunt, separari a ceteris sinat, Col. – c. in vita et haerere, Lucr.: c. diutius in vita, Cic.: regina thalamo (im G.) cunctans, Verg. – cunctans ad ascensum miles, Flor. 4, 12, 7: ad medium cunctamur iter, Val. Flacc. 3, 656. – v. lebl Subjj., cunctatur et amnis rauca sonans revocatque pedem Tiberinus ab alto, Verg. Aen. 9, 124 sq.: tardum cunctatur olivum, tröpfelt nur langsam, Lucr. 2, 392.
II) im Handeln zögern, zaudern, sowohl v. Langsamen od. Unschlüssigen als von Bedächtigen, dah. zuw. = anstehen, Anstand nehmen (Ggstz. properare, conari, exsultare u. dgl.), assequor omnia, si propero; si cunctor, amitto, Cic.: alterum exsultantem verborum audaciā (wortkühnen Sprudelgeist) reprimebat, alterum cunctantem et quasi verecundantem (blöden Zauderer) incitabat, Cic.: sed imperium quam consilium segnius fuit; dum cunctantur, iam praeda militum erat, Liv.: an cuncter et tergiverser? Cic.: tantum non cessandum nec cunctandum, Liv.: quid cunctaris? quid cessas? nisi occupas (diem), fugit, Sen.: cur ego cunctor? Plin. ep.: unus homo nobis cunctando restituit rem, Enn.: sedendo et cunctando bellum gerebat, Liv.: cunctando extraxerat diem, Liv.: ceterum dolo an vere cunctatus (sit), parum comperimus, Sall.: cunctatus paulum...inquam, Plin. ep.: nihil cunctatus, ohne Zaudern, Suet. – m. inter u. Akk., inter metum et iram od. inter pudorem et iram cunctatus, schwankend, Tac. ann. 12, 66 u. 14, 49. – m. ad u. Akk., cunctante ad ea Mithridate... Casperius interim ad Pharasmanen pervadit, Tac. ann. 12, 46: ut ad laborem capessendum nihil cunctentur, sich ungesäumt einer A. unterzögen, Gell. 2, 29, 12. – m. in u. Abl. Gerund., cunctarer in proferendo ex his remedio, ni etc., Plin. 29, 65. – m. super u. Abl., cunctans super tanta re Flavius Sabinus, Tac. hist. 2, 63. – m. folg. Infin., quam ob causam non est cunctandum profiteri hunc mundum animal esse, Cic.: in urbe parata esse, quae iusserit, ne cunctetur ipse propius accedere, Sall.: cunctantes arma capere increpabat, quid cessarent tergiversarenturque, Liv. – m. folg. indir. Fragesatz, cunctantibus conspiratis, quando et quomodo, id est lavantemne an cenantem aggrederentur, Suet.: vos cunctamini etiam nunc et dubitatis, quid intra moenia deprehensis hostibus (mit den ergr. F.) faciatis? Sall.: diu cunctati, utrum illum ponte deicerent...an in sacra via adorirentur, Suet.: cunctatus paulo, an retro flecteret, Plin. ep. – u. non cunctor m. folg. quin u. Konj., non cunctandum existimavit, quin pugnā decertaret, Caes.: neque cunctatur, quin primas praefecturas corripiat, Tac.: consuli nihil cunctandum visum, quin Lilybaeum classe peteret, Liv. – / cunctor passiv u. zwar unpers., nec cunctatum apud latera, auch auf den Flanken zauderte man nicht (mit dem Angriff), Tac. ann. 3, 46. – Aktive Nbf. cuncto, āvī, āre, Enn. scen. 179 u. 368 (Ggstz. festino) Plaut. Casin. 793: m. folg. Infin., Acc. tr. 72. Apul. de deo Socr. 2. – Parag. Infin. cunctarier, Lucr. 3, 67.
-
19 deinceps
de-inceps, Adi. u. Adv. (dein u. capio), I) Adi. (Genet. deincipitis), darauf folgend, deincipite die, Apul. flor. 16. p. 21, 5 Kr.; vgl. Paul. ex Fest. 71, 2 u. 75, 4.
II) Adv., in stetiger Reihe nacheinander, hintereinander, demnächst nach-, in der Reihe, in der Reihen folge (vgl. εξης, εφεξης), a) im Raume: his (saxis) collocatis et coagmentatis alius insuper ordo additur etc.... sic deinc. omne opus contexitur, dum iusta muri altitudo expleatur, Caes. b. G. 7, 23, 4; vgl. b. c. 1, 25, 8. – u. bei Adjektiven u. Substantiven den Begriff des entsprechenden Adjektivs vertretend, populari omnem deinc. agrum usque ad Padi ripas iussit, das ganze Land immer weiter hin (das ganze nach- od. nebeneinander liegende Land), Liv. 21, 52, 5: u. so tres deinc. turres... cum fragore ingenti procĭderunt, Liv. 21, 8, 5. – korresp. m. primus, ad Catabathmon... secundo mari prima Cyrene est, ac deinc. duae Syrtes interque eas Leptis, deinde Philaenon arae... post aliae Punicae urbes, Sall. Iug. 19, 3.
b) in der Zeit: interreges deinc. M. Manlius Capitolinus, Ser. Sulpicius Camerinus, L. Valerius Potitus, Liv.: quos (tres fratres) video deinc. tribunos plebis per triennium fore, Cic.: in Originibus dixit Cato morem apud maiores hunc epularum fuisse, ut deinc. qui accubarent canerent ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes, Cic. – stationes dispositas haberent atque alios alii deinc. exciperent, Caes.: possum deinc. totam rem explicare; deinde ad extremum id quod accĭdit dicere, Cic. – ost bei Pronominen u. Adjektiven od. Substantiven den Begriff des entsprechenden Adjektivs (nacheinander folgend, demnächst folgend) vertretend (vgl. Fabri Liv. 21, 36, 6 u. 22, 7, 11, Weißenb. Liv. 21, 8, 5), intuemini horum deinc. annorum vel secundas res vel adversas, Liv.: postero ac deinc. aliquot diebus ad portas maior prope mulierum quam virorum multitudo stetit, Liv.: cicatrices acceptas Veienti, Gallico aliisque deinc. bellis ostentans, Liv.: reliquis deinc. diebus Caesar silvas caedere instituit, Caes.: quo (nomine) Romulum conditorem deincepsque reges appellatos, Liv. – Spätlat. für deinde, hierauf, nachher, alsdann, quo deinc. mitius ageret, Aur. Vict. de Caes. 20, 13: missa deinc. legatio Romam est, Capit. Gord. 9, 7: non multo deinc., Eutr. 10, 4: haut multo deinc., Amm. 22, 7, 5.
c) in der Reihenfolge: septimus sum deinc. praetorius in gente nostra, Varro: P. Sulpicius, qui deinceps (unmittelbar nach ihm) eum magistratum petiturus putabatur, Cic.: de quo cum mihi deinc. viderem esse dicendum, etsi movebant iam me illa quae supra dixeram, tamen eis quae sequuntur perturbabar magis, Cic.: posse ex his (litterarum formis) in terram excussis annales Ennii, ut deinc. legi possint, effici, hintereinander fort gelesen werden können, Cic. – de iustitia satis dictum est. Deinceps (demnächst), ut erat propositum, de beneficentia ac de liberalitate dicatur, Cic.: perge d., fahre weiter fort, Varro. – So nun: α) verb. deinde deinc., inde deinc. od. deinc. inde, postea deinc. (vgl. επειτα εξης), zB. funera deinde duo deinc. collegae fratrisque ducit, Liv.: idque in re publica nostra maxime valuit, quoad ei regalis potestas praefuit; deinde etiam deinc. posteris tradebatur, Cic.: deinc. inde multae (causae), quas non minus diligenter elaboratas et tamquam elucubratas afferebamus, Cic.: addit duos colles, Quirinalem Viminalemque, inde deinc. auget Esquilias, Liv. – u. so tum deinc., Liv. 2, 39, 4; 9, 6, 1: postea deinc., Liv. 45, 14, 2. – β) korresp. m. primus u. vgl., zB. primum est officium, ut se conservet in naturae statu, deinceps, ut ea teneat, quae secundum naturam sint, pellatque contraria; quā inventā selectione et item reiectione sequitur deinc. cum officio selectio, deinde ea perpetua, tum ad extremum constans consentaneaque naturae, Cic.: principes sint patria et parentes...: proximi liberi totaque domus...: deinc. (demnächst) bene convenientes propinqui, Cic.: ut prima (officia) dis immortalibus, secunda patriae, tertia parentibus, deinc. (und so weiter fort) gradatim reliqua reliquis debeantur, Cic.: de comitiis consularibus, quae tum primum illo principe ac deinc. (und dann so fort, und dann weiterhin) fuere, vix quidquam firmare ausim, Tac. – / deinceps zweisilbig bei Hor. sat. 2, 8, 80.
-
20 fido
fīdo, fīsus sum, ere (vgl. griech. πείθω für φείτω πέποιθα, ich vertraue, gotisch bidjan, bitte), trauen, vertrauen, glauben, sein Vertrauen setzen, sich verlassen, mit Dat. od. Abl., sibi, Cic.: sibimet, nocti, Verg.: pestilentiae, Liv.: prudentiā, Cic.: volatu (v. Vögeln), Cels.: hāc duce, Cic.: ope, Ov.: fugā u. fugae, Verg.: mit folg. Acc. u. Infin., Liv. 5, 26, 5. Hor. u.a. Dichter: m. bl. Infin., Verg. u.a. Dichter: absol., ubi fidentem fraudaveris, Plaut.: addit et aliam fidentis (eines der V. hat, seines V.) speciem, Liv. - /Archaist. Futur. fidebo, Nov. com. 10: ungew. Perf. fisi, Prisc. 8, 61 (ohne Beleg) u. fidi, wov. Futur. ex. fideris, Commod. instr. 2, 15, 10. – medial. Imper. fidere, Itala (Palat.) Luc. 22, 32. – Partiz.-Adj. fīdēns s. bes.
См. также в других словарях:
peccatum peccato addit qui culpae quant facit patrocinia defensionis adjungit — /pakeytam pakeytow sedat kway kalpiy kwaem feysat psetrasm(i)ya dafenshiyownas ajanjat/ He adds fault to fault who sets up a defense of a wrong committed by him … Black's law dictionary
Peccatum peccato addit qui culpae quam facit patrocinium defensionis adjungit — A person adds a crime to a crime who connects a wrong which he has committed with his defense … Ballentine's law dictionary
Monophysites and Monophysitism — • Rejected the dual nature of Christ. Rejected by the Council of Chalcedon (451) Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Monophysites and Monophysitism Monophysites and Monophysitism … Catholic encyclopedia
Eleocharis — Sumpfbinsen Einspelzige Sumpfbinse (Eleocharis uniglumis) Systematik Klasse: Einkeimblättrig … Deutsch Wikipedia
Sumpfbinsen — Einspelzige Sumpfbinse (Eleocharis uniglumis) Systematik Klasse: Bedecktsamer (Magnoliopsida) … Deutsch Wikipedia
Burns London — is a guitar making company originally formed in 1960 as Ormston Burns Ltd. It was founded by James Ormston Burns (1925 1998), who has been described as the British Leo Fender.cite book | last = Day | first = Paul | title = The Burns Book |… … Wikipedia
Dioxins and dioxin-like compounds — (DLC)[1] are by products of various industrial processes, and are commonly regarded as highly toxic compounds that are environmental pollutants and persistent organic pollutants (POPs).[2] They include:[1][3] Polychlorinated dibenzo p dioxins… … Wikipedia
"Honest Tom" Martin — Thomas Martin (8 March 1696/7 – 7 March 1771) , known as Honest Tom Martin of Palgrave , was an antiquarian and lawyer.Early lifeMartin was born at Thetford in the school house of St. Mary s parish, which is the only parish of that town situated… … Wikipedia
Orientierungslauf-Weltmeisterschaft 2006 — Die 23. Orientierungslauf Weltmeisterschaft fand vom 29. Juli bis 5. August 2006 in und um Aarhus in Dänemark statt. Die Sprintwettbewerbe wurden im Mindeparken ausgetragen, die übrigen Rennen in den Wäldern Addit/ Løndal Skov, Gjern Bakker und… … Deutsch Wikipedia
Thomas Martin of Palgrave — For other people of the same name, see Thomas Martin. Honest Tom Martin, of Palgrave Thomas Martin (8 March 1696/7 – 7 March 1771) , known as Honest Tom Martin of Palgrave , was an antiquarian and lawyer. Contents … Wikipedia
AEDES — I. AEDES non idem cum Templo Gellius l. 14. c. 7. Non omnes aedes sacrae templa ac ne aedes quidem Vestae templum est. Varro de L. L. l. 6. Quod addit templa ut sint dextra; aiunt sancta esse, qui glossas scripserunt; nam Curia Hostilia templum… … Hofmann J. Lexicon universale