-
1 accommodatus
accommŏdātus, a, um, P. a. of -
2 accommodatus
accommodata -um, accommodatior -or -us, accommodatissimus -a -um ADJfit/suitable/appropriate; suiting the interest (of); favorably disposed (to) -
3 accommodātus (adc-)
accommodātus (adc-) adj. with comp. and sup [P. of accommodo], fitted, fit, suitable, adapted, appropriate to, in accordance with: locus ad inflammandos calamitosorum animos: contionibus seditiose concitatis accommodatior: reliqua illis (navibus) essent aptiora et accommodatiora, Cs.: exemplum temporibus suis accommodatissimum. —Praegn., acceptable, useful: mihi maxime. -
4 per-accommodātus
per-accommodātus adj., very convenient: per fore accommodatum tibi, si, etc. -
5 accommodātē
accommodātē adv. with comp. and sup. [accommodatus], fitly, suitably, in accordance: ad veritatem: ad commune iudicium accommodatius: ad naturam accommodatissime.* * *accommodatius, accommodatissime ADVfittingly, in a suitable manner -
6 accommodo
accommodare, accommodavi, accommodatus V TRANSadapt, adjust to, fit, suit; apply to, fasten on; apply/devote oneself to -
7 accommodo
ac-commŏdo, āvi, ātum (better, adc.), 1, v. a., to fit or adapt one thing to another, to lay, put, or hang on (in good prose, esp. in Cic., very freq.), constr. with ad, dat., or absol.I.Lit.:B.coronam sibi ad caput,
Cic. de Or. 2, 61, 250:clupeum ad dorsum,
Plaut. Trin. 3, 2, 93: gladium dextrae, Lucil. ap. Cic. Tusc. 4, 21, 48; so,hastam dextrae,
Sil. 5, 146:calauticam capiti,
Cic. Fragm. Or. in Clod. 5; so,lateri ensem,
Verg. A. 2, 393; absol.:insignia,
Caes. B. G. 2, 21, 5.—In gen., to prepare for any use:II.Arabus lapis dentifriciis adcommodatur crematus,
Plin. 36, 21, 41, § 153.Trop., to adjust or adapt to, to accommodate to:B.meum consilium adcommodabo ad tuum,
Cic. Fam. 9, 7; so id. Att. 10, 7; 12, 32; id. Leg. 3, 2 al.—Hence, with se, to adapt one's self to another's opinion, wishes, etc., to conform to, to comply with:omnes qui probari volunt, ad eorum qui audiunt arbitrium et nutum totos se fingunt et adcommodant,
Cic. Or. 8, 24: alicui de aliqua re, to be compliant to one in any thing:peto a te... ut ei de habitatione adcommodes,
id. Fam. 13, 2. —In gen., to bring a person or thing to something, to apply:testes ad crimen,
Cic. Verr. 1, 18, 55:vim ad eloquentiam,
id. Or. 7:curam pratis, etc.,
to apply, Quint. 1, 12, 7:nonnullam operam his studiis,
id. 1, 10, 15; cf.1, 8, 19: verba alicui (equival. to dare),
id. 6, 1, 27; cf.11, 1, 39 al.: intentionem his,
Plin. Ep. 2, 5, 2 al. — Hence, with se (in a more general sense than above), to apply or devote one's self to, to undertake:se ad rem publicam et ad res magnas gerendas,
Cic. Off. 1, 21; of property, to lend it to one for use:si quid iste suorum aedilibus adcommodavit,
id. Verr. 2, 4, 57.—Hence, accommŏdātus, a, um, P. a., fitted or adapted to, suitable, conformable, or appropriate to (only in prose; in poetry, accommodus is used), with ad or dat.:puppes ad magnitudinem fluctuum adcommodatae,
Caes. B. G. 3, 13:oratio ad persuadendum adcommodata,
Cic. Ac. 1, 8:quae mihi intelligis esse adcommodata,
conformable to my interest, id. Fam. 3, 3. — Comp.:oratio contionibus concitatis adcommodatior,
id. Clu. 1; so Caes. B. G. 3, 13:nobis accommodatior,
Quint. 4, 1, 5; Suet. Ner. 8.— Sup.:exemplum temporibus suis adcommodatissimum,
Cic. Fragm. Corn. 7; so Plin. 13, 3, 6, § 26; Plin. Ep. 5, 19, 7; Quint. 12, 10, 63 al.— Adv.: accommŏ-dāte, fitly, suitably, agreeably:dicere quam maxime adc. ad veritatem,
Cic. de Or. 1, 33, 149.— Comp., id. Or. 33, 117.— Sup., id. Fin. 5, 9, 24. -
8 apo
I.A.. To fasten, attach, join, bind, tie to (syn.: ligo, adligo, jungo, conjungo, recto): comprehendere antiqui vinculo apere dicebant, Paul. ex Fest. s. v. apex, p. 18 Müll.; cf. apex; used only in part. perf. pass. aptus (the P. a. v. infra):B.uteri terrae radicibus apti,
fastened to the earth, Lucr. 5, 808 (Lachm., terram and apti = adepti):bracchia validis ex apta lacertis,
united with the strong shoulders, id. 4, 829:gladium e lacunari setā equinā aptum demitti jussit,
Cic. Tusc. 5, 21, 62:linguam vinclis de pectore imo aptis moveri,
Gell. 1, 15.—Trop.: ex aliquā re (like pendere ex aliquā re), depending upon, arising from (so only in Cic.):II.rerum causae aliae ex aliis aptae et necessitate nexae,
Cic. Tusc. 5, 25, 70:honestum, ex quo aptum est officium,
id. Off. 1, 18, 60; id. Fin. 2, 14, 47:ex quā re (sc. virtute) una vita omnis apta sit,
id. Ac. 2, 10, 31:causa ex aeternis causis apta,
id. Fat. 15, 34:cui viro ex se apta sunt omnia, etc.,
id. Tusc. 5, 12, 36 (as transl. of Plat. Menex. p. 302: Hotôi gar andri eis heauton anêrtêtai panta, etc.); cf. id. Fam. 5, 13.—Once also with pendere:non ex verbis aptum pendere jus,
Cic. Caecin. 18.—Also without ex:vitā modicā et aptā virtute perfrui,
Cic. Leg. 1, 21, 56:rudentibus apta fortuna,
id. Tusc. 5, 14, [p. 138] 40.—A.. Joined, bound, or tied together, connected:B.aptum conexum et colligatum significat,
Non. p. 234, 32 (so most freq. in Lucr.):conjugio corporis atque animae consistimus uniter apti,
Lucr. 3, 846; 5, 555; 5, 558:genus... validis aptum per viscera nervis,
bound together by the strong band of the sinews, id. 5, 928:quae memorare queam inter se singlariter apta,
id. 6, 1067 al.:facilius est apta dissolvere quam dissipata conectere,
Cic. Or. 71, 235:quā ex conjunctione caelum ita aptum est, ut, etc.,
id. Tim. 5:qui tam certos caeli motus, tamque omnia inter se conexa et apta viderit,
id. N. D. 2, 38, 97; Gell. 6, 2. —Trop.:III.omnia inter se apta et conexa,
Cic. Fin. 4, 19, 53:apta inter se et cohaerentia,
id. N. D 3, 1, 4:efficiatur aptum illud, quod fuerit antea diffiuens ac solutum,
id. Or. 70, 233.— Poet., with abl., endowed, furnished, or ornamented with something: fides alma, apta pinnis, furnished with wings, winged, Enn. ap. Cic. Off. 3, 29, 105:stellis fulgentibus apta caeli domus,
the abode of heaven studded with glittering stars, Lucr. 6, 357 (cf. id. 5, 1205: stellis micantibus aethera fixum);imitated by Verg.: caelum stellis fulgentibus aptum,
Verg. A. 11, 202, and:axis stellis ardentibus aptus,
id. ib. 4, 482:veste signis ingentibus aptā,
Lucr. 5, 1428:magis apta figura,
id. 2, 814: lucus opacus teneris fruticibus aptus, Varr. ap. Non. p. 235, 9:Tyrio prodeat apta sinu,
Tib. 1, 9, 70.—Hence,aptus, a, um, P. a., pr., fitted to something; hence, suited, suitable, proper, apposite, fit, appropriate, adapted, conformable to (cf. accommodatus and appositus, 2.).A.In gen.: aptus is, qui convenienter alicui junctus est, Paul. ex Fest. s. v. apex, p. 18 Müll. (so most freq. after the Cic. per.); constr. with ad or dat.; of persons always with dat.(α).With ad:(β).ossa habent commissuras ad stabilitatem aptas,
Cic. N. D. 2, 55, 139:in pulmonibus inest raritas quaedam ad hauriendum spiritum aptissima,
id. ib. 2, 55, 136:locus ad insidias aptior,
id. Mil. 20:calcei habiles et apti ad pedem,
id. de Or. 1, 54, 231:castra ad bellum ducendum aptissima,
Caes. B. C. 2, 37; so Vulg. 1 Par. 7, 40; ib. 2 Par. 26, 13:aptum ad proelium,
ib. 1 Reg. 14, 52:fornices in muro erant apti ad excurrendum,
Liv. 36, 23, 3 al. —With dat.:(γ).non omnia rebus sunt omnibus apta,
Lucr. 6, 961:aliis alias animantibus aptas Res,
id. 6, 773:initia apta et accommodata naturae,
Cic. Fin. 4, 17, 46:quod verum, simplex sincerumque sit, id esse naturae hominis aptissimum,
id. Off. 1, 4, 13:haec genera dicendi aptiora sunt adulescentibus,
id. Brut. 95, 223; so id. ib. 62, 326; id. Tusc. 1, 36, 87; id. Or. 22, 1 al.:quod aetati tuae esset aptissimum,
id. Off. 1, 2, 4; so Nep. Att. 16, 1:apta dies sacrificio,
Liv. 1, 45:venti aptiores Romanae quam suae classi,
id. 25, 37 al.:notavi portus puppibus aptos,
Ov. M. 3, 596; 4, 160:armis apta magis tellus,
Prop. 4, 22, 19:aptum equis Argos,
Hor. C. 1, 7, 9:apta vinculo conjugali,
Vulg. Ruth, 1, 12; ib. Luc. 9, 62:aptus amicis,
Hor. S. 2, 5, 43 et saep.— Other constrr.:With in (cf. Rudd. II. p. 96, n. 60):(δ).in quod (genus pugnae) minime apti sunt,
Liv. 38, 21:formas deus aptus in omnes,
apt for, easily changed into, Ov. M. 14, 765:in ceteros apta usus,
Vulg. Deut. 20, 20:vasa apta in interitum,
ib. Rom. 9, 22.—With qui (cf. Zumpt, §(ε).568): nulla videbatur aptior persona, quae de illā aetate loqueretur,
Cic. Am. 1, 4:est mihi, quae lanas molliat, apta manus,
Ov. H. 3, 70.—Poet., with inf:(ζ).(Circe) apta cantu veteres mutare figuras,
Tib. 4, 1, 63:aetas mollis et apta regi,
Ov. A. A. 1, 10.— Esp. freq.,Absol., Sall. H. Fragm. ap. Non. p. 235, 16:B.amor,
Prop. 4, 22, 42:saltus,
Ov. M. 2, 498:ars,
Tib. 1, 7, 60:apta oscula,
Tib. 1, 4, 54; Ov. H. 15, 132:lar aptus,
an extensive, satisfying possession, Hor. C. 1, 12, 43.—So in prose:aptus exercitus,
an army good in fight, ready for battle, Liv. 10, 25:tempus aptum,
the right time, id. 35, 19; so Vulg. Eccli. 20, 6 al.—Esp., in rhet., of the fitness, appropriateness of discourse:I.quid aptum sit, hoc est quid maxime decens in oratione,
Cic. de Or. 3, 55, 210; so apta oratio, which has the appropriate rhet. fulness and periodic rounding: numerosa et apta oratio, id. Or. 50, 168; cf. id. ib. 50, 70; so id. Brut. 17, 68:Thucydides verbis aptus et pressus,
exact and brief in expression, id. de Or. 2, 13, 56.—Hence, aptē, adv., closely, fitly, suitably, nicely, rightly.Lit.A.Absol.:B.atque ita apte cohaeret (mundi corpus), ut etc.,
Cic. Tim. 5: altera est nexa cum superiore et inde apteque pendens, id. ap. Non. p. 235, 18:capiti apte reponere,
Liv. 1, 34, 8.—With ad:C.apte convenire ad pedem,
Cic. Fin. 3, 14, 46.— Sup.,With inter:II. A.ut inter se quam aptissime cohaereant extrema (verba) cum primis etc.,
Cic. Or. 44, 149.—Absol.:B.facile judicabimus, quid eorum apte fiat,
Cic. Off. 1, 41, 146:quod est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere,
id. ib. 1, 1, 2:apte et quiete ferre,
id. ib. 4, 17, 38:non equite apte locato,
Liv. 4, 37, 8:Qui doceant, apte quid tibi possit emi,
Ov. Am. 1, 8, 88:nec aliter imperium apte regi potest,
Curt. 8, 8, 13:floribus compositis apte et utiliter,
Plin. 11, 16, 16, § 46. — Comp.:qualia aptius suis referentur locis,
Plin. 2, 62, 62, § 153:Aptius haec puero, quam tibi, dona dabis,
Mart. 13, 26.—With dat.:C.si quid exierit numeris aptius,
Quint. 10, 12, 26.— Sup.:seruntur Parilibus tamen aptissime,
Plin. 19, 3, 24, § 69.—With ad:(ut) ad rerum dignitatem apte et quasi decore (loquamur),
Cic. de Or. 1, 32, 144:spolia ducis hostium caesi suspensa fabricato ad id apte ferculo gerens,
Liv. 1, 10, 5. -
9 apto
apto, āvi, ātum, 1, v. freq. [apo], to fit, adapt, accommodate, apply, put on, adjust, etc. (cf. accommodo); absol., with dat. or less freq. with ad (in Cic. only once, as P. a.).I.Lit.a.Absol.:b.aptat cristas telaque,
Verg. A. 11, 8:arma aptare,
Liv. 5, 49, 3:remos,
Curt. 9, 9, 12:tabulam,
Col. 12, 56, 2:jubas,
Sil. 5, 166:armamenta, vela,
Quint. 10, 7, 23.—With dat.:II.aliquid umeris,
Verg. A. 9, 364:arma corpori,
Liv. 44, 34, 8:vincula collo,
Ov. M. 10, 381:claves foribus,
Mart. 9, 47:sagittas nervo,
Verg. A. 10, 131:dexteris enses,
Hor. Epod. 7, 2:tela flagello,
Verg. A. 7, 731:os cucurbitulae corpori,
Cels. 2, 11:anulum sibi,
Sen. Ben. 3, 25, 1:digito (anulum),
Suet. Tib. 73.—Trop.a.With the access. idea of fitting:b.bella citharae modis,
Hor. C. 2, 12, 4; cf. id. Ep. 1, 3, 13.—And with ad:sed usum nec ad commoditatem ferendi nec ad ipsius munitionis firmamentum aptaverunt,
Liv. 33, 5, 5:ad transeundum omnia aptaverant,
Curt. 7, 8, 8:ad militares remus aptatur manus,
i. e. is taken in hand by the soldiers, Sen. Agam. 425.—Without the access. idea of fitting, to prepare, get ready, furnish, put in order; constr. absol., with dat. or ad.(α).Absol.: aptate convivium, Pomp. ap. Non. p. 234, 30:(β).idonea bello,
Hor. S. 2, 2, 111.—With dat.:(γ).arma pugnae,
Liv. 22, 5; cf.:aptat se pugnae,
Verg. A. 10, 588;and, animos aptent armis,
id. ib. 10, 259.—With ad:c.Aptat et armiferas miles ad arma manus,
Ov. Am. 1, 13, 14:ad pugnam classem,
Liv. 22, 5: ad primum se velut aspectum orationis aptare, Quint. 10, 2, 16.—Hence,With abl. of that with which something is fitted, furnished, provided:oppidi partes testudinibus et musculis, Auct. B. Alex. 1: biremes remigio,
Verg. A. 8, 80:classem velis,
id. ib. 3, 472; so,pinum armamentis,
Ov. M. 11, 456: ut quisque se aptaverat armis, had fitted himself with arms, i. e. for battle, Liv. 9, 31.—Hence, aptātus, a, um, P. a., pr., fitted for something; thus, suitable, fit, appropriate, accommodated to (syn.: aptus, accommodatus): hoc verbum est ad id aptatum, quod ante dixerat, * Cic. de Or. 3, 40, 162:ad popularem delectationem,
Quint. 2, 10, 11; so Sen. Contr. 6 al.:omnia rei aptata,
id. Ep. 59. -
10 decet
dĕcet, cuit, 2, v. impers. [Sanscr. dacas, fame; Gr. dokeô, to seem, think; Lat. decus, dignus]. It is seemly, comely, becoming,; it beseems, behooves, is fitting, suitable, proper (for syn. v. debeo init.):a.decere quasi aptum esse consentaneumque tempori et personae,
Cic. Or. 22, 74; cf. also nunc quid aptum sit, hoc est, quid maxime deceat in oratione videamus, id. de Or. 3, 55, 210 (very freq. and class.; not in Caes.).—Constr., with nom. or inf. of the thing, and with acc.; less freq. with dat. of the pers.; sometimes absol.With nom. rei(α).and acc. pers.: Ph. Quin me aspice et contempla, ut haec (sc. vestis) me decet. Sc. Virtute formae id evenit, te ut deceat, quicquid habeas, Plaut. Most. 1, 3, 16 sq.; cf.:(β).quem decet muliebris ornatus, quem incessus psaltriae, Cic. Clod. fragm. 5, p. 105 ed. Beier: te toga picta decet,
Prop. 4, 4, 53 al.; Hor. Ep. 1, 18, 30; Quint. 8, 5, 28;and nec habitus triumphalis feminas deceat,
id. 11, 1, 3; cf.:omnis Aristippum color decuit,
Hor. Ep. 1, 17, 23:intonsus crinis deum,
Tib. 1, 4, 38; cf.:neglecta decet multas coma,
Ov. A. A. 3, 153; id. F. 2, 106 et saep.:id maxime quemque decet, quod est cujusque maxime suum,
Cic. Off. 1, 31, 113:quod omnes et semper et ubique decet,
Quint. 11, 1, 14:non si quid Pholoen satis, Et te, Chlori, decet,
Hor. Od. 3, 15, 8 et saep.:qui flexus deceat miserationem,
Quint. 1, 11, 12:civitatem quis deceat status,
Hor. Od. 3, 29, 25 et saep.—In plur.:quem tenues decuere togae nitidique capilli,
Hor. Ep. 1, 14, 32:te non citharae decent,
id. Od. 3, 15, 14:alba decent Cererem: vestes Cerealibus albas Sumite,
Ov. F. 4, 619; id. M. 1, 457 et saep.:nec velle experiri, quam se aliena deceant,
Cic. Off. 1, 31, 113; Quint. 6, 1, 25:illa quoque diversa bonum virum decent,
id. 11, 1, 42 et saep.:duo verba uni apposita ne versum quidem decuerint,
id. 8, 6, 43.—Without acc. pers.:(γ).nihil est difficilius quam quid deceat videre,
Cic. Or. 21, 70; cf.:quid deceat et quid aptum sit personis,
id. Off. 1, 34 fin.:casus singularis magis decuit,
Quint. 8, 3, 20; id. 11, 3, 161 et saep.:idem fere in omni genere causarum et proderit et decebit,
id. 11, 1, 14; cf. id. 9, 4, 21.—In plur.:ubi lepos, joci, risus, vinum, ebrietas decent,
Plaut. Ps. prol. 20:cum magna pars est exhausta orationis, pene omnia decent,
Quint. 11, 3, 147; 150; id. 11, 1, 48 et saep. —With dat.:b.istuc facinus nostro generi non decet,
Plaut. Am. 2, 2, 188: certa est ratio quae deceat philosopho, Apul. Flor. 3, p. 355, 13; Plaut. Pers. 2, 2, 34; cf. infra. —With inf.(α).and acc. pers.:(β).non te mihi irasci decet,
Plaut. Am. 1, 3, 24:hanc maculam nos decet effugere,
Ter. Ad. 5, 8, 31:oratorem irasci minime decet,
Cic. Tusc. 4, 25; Quint. 12, 6, 3; Ov. M. 3, 265; so freq. with inf. pass.:specimen naturae capi debet ex optima quaque natura,
Cic. Tusc. 1, 14, 32:mortalin' decuit violari vulnere divum?
Verg. A. 12, 797; Ter. And. prol. 16. —Without acc.:(γ).injusta ab justis impetrare non decet,
Plaut. Am. prol. 35:exemplis grandioribus decuit uti,
Cic. Div. 1, 20; Ov. M. 8, 27:nunc decet caput impedire myrto: nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis,
Hor. Od. 1, 4, 9 sq.; id. Ep. 1, 17, 2; Pers. 3, 27.—With dat.:c.decet tantae majestati eas servare leges, quibus, etc.,
Dig. 32, 1, 23:ita uti liberali esse ingenio decet,
Ter. Hec. 1, 2, 89:prima certe pensari decet populo utrum, etc.,
Liv. 34, 58, 8.Absol.(α).with acc. pers.:(β).ita ut vos decet,
Plaut. Most. 3, 2, 40; cf.:facis, ut te decet,
Ter. Andr. 2, 5, 10; id. Heaut. 5, 5, 10:ita uti fortes decet milites,
id. Eun. 4, 7, 44; cf.: id. Andr. 2, 6, 14:illum decet,
Quint. 9, 4, 15 et saep.—Without case:(γ).eia haud sic decet,
Ter. Eun. 5, 9, 35; cf. id. Hec. 2, 2, 10:fecisti ut decuerat,
id. ib. 4, 4, 66:minus severe quam decuit,
Cic. Phil. 6, 1:velata parte oris, quia sic decebat,
it was becoming, Tac. A. 13, 45:nihil aliter ac deceat,
id. Att. 6, 3, 8: perge;decet,
Verg. A. 12, 153 et saep.—With dat.:2.ita nobis decet,
Ter. Ad. 5, 8, 5; id. Heaut. 5, 2, 12:locum editiorem quam victoribus decebat,
Sall. H. 1, 98 (Serv. Verg. A. 8, 127.)— Hence, dĕcens, entis, P. a. (freq. in Hor., Ov., and post-Aug. prose, esp. Quint.; not in Verg.; in Cic. once adverbially, and cf. decentia), seemly, becoming, decent, proper, fit:amictus,
Ov. Pont. 2, 5, 52; cf.:decentior amictus,
Quint. 11, 3, 156;and sinus (togae) decentissimus,
id. 11, 3, 140:ornatus,
id. 2, 15, 21:motus,
Hor. Od. 4, 13, 17; Quint. 1, 10, 26; cf.:corporis decens et accommodatus orationi motus,
id. 11, 3, 29;and allevatio atque contractio humerorum,
id. 11, 3, 83:decentissimum sponsalium genus,
Sen. Ben. 1, 9 et saep.:quid verum atque decens,
Hor. Ep. 1, 1, 11:decentius erit servare pudorem,
Quint. 11, 1, 78; cf. 8, 6, 6.—Esp. of corporeal fitness and symmetry, regularly, symmetrically, handsomely shaped; well-formed; noble:forma,
Ov. Am. 3, 1, 9; cf.:habitus decentior quam sublimior,
Tac. Agr. 44:facies,
Ov. Tr. 3, 7, 33:malae,
Hor. Od. 3, 27, 53:Venus,
id. ib. 1, 18, 6; cf.:Cynthia,
Prop. 4, 8, 52 (5, 8, 52 M.):Gratiae,
Hor. Od. 1, 4, 6:(Paullus) et nobilis et decens,
id. ib. 4, 1, 13: pulcher et decens toto corpore, Suct. Dom. 18; cf. Juv. 6, 161:sumptis decentior armis Minerva,
Ov. H. 5, 35; Quint. 8, 3, 10 et saep.— Adv.: decenter (acc. to no. 1), becomingly, decently, properly, fitly:fictis nominibus decenter uti,
Plin. Ep. 6, 21, 5; cf.:fieri,
Quint. 11, 1, 79:singula quaeque locum teneant sortita decenter,
Hor. A. P. 92; cf.:maesta,
Ov. Am. 2, 5, 44.— Comp.: Hor. Ep. 2, 2, 216; Quint. 9, 1, 21 al.— Sup., a false reading for diligentissime, Cic. Caes. 26, 74. -
11 decorum
dĕcōrus, a, um, adj. [decor], Gr. euprepês.I.Becoming, fitting, seemly, proper, suitable, decorous (class.).(α).With dat.:* (β).QVAE QVOIQVE DIVO DECORAE GRATAEQVE SINT HOSTIAE PROVIDENTO,
Cic. Leg. 2, 8, 20:color albus praecipue decorus deo est,
id. ib. 2, 18, 45:quod virginitati decorum,
Liv. 2, 13; Quint. 11, 3, 101; cf. ib. § 104, and 11, [p. 523] 1, 33 al.:decorum erat tum ipsis capessere pugnam ducibus,
Liv. 2, 6; cf. Tac. A. 1, 12. —With abl. (after the analogy of dignus):* (γ).(facinora puerilia) neque te decora neque tuis virtutibus,
Plaut. Mil. 3, 1, 24 (cf. id. Aul. 2, 2, 43).—With ad (after the analogy of aptus, accommodatus, etc.):(δ).nos auri venas invenimus et ad usum aptas et ad ornatum decoras,
Cic. N. D. 2, 60, 151.—With pro:(ε).decorum pro causa ratus,
Tac. H. 3, 7.—Absol.:B.decorus est senis sermo, quietus et remissus,
Cic. de Sen. 9, 28; cf.:vox et actio,
Quint. 10, 1, 17:silentium,
Hor. Od. 4, 1, 35 et saep.:nihil nisi quod honestum decorumque sit admirari,
Cic. Off. 1, 20:omnino si quicquam est decorum, nihil est profecto magis, quam aequabilitas universae vitae,
id. ib. 1, 31, 111; Quint. 5, 10, 40 al.:actuariis minutis Patras accedere... non satis visum est decorum,
Cic. Att. 5, 9; so with a subject-clause, id. ib. 4, 16, 3:dulce et decorum est pro patria mori,
Hor. Od. 3, 2, 13; Ov. M. 9, 6 (opp. turpe); cf. ib. 13, 309 al.—Subst.: dĕ-cōrum, i, n., in Cic. for the Gr. prepon, that which is seemly, suitable; seemliness, fitness, propriety, decorum (for which Quint. uses decor; cf.: decus init.): ut in vita, sic in oratione nihil est difficilius quam quid deceat videre. Prepon appellant hoc Graeci: nos dicamus sane decorum; Cic. Or. 21, 70; cf.: id, quod Graece prepon dicitur, decorum dici Latine potest, etc., id. Off. 1, 27 sq.; cf. id. ib. 1, 35; Tac. H. 1, 71.— Plur.:II.vota pro reditu ejus et alia decora,
id. ib. 3, 47:plura tribuere,
id. ib. 3, 5.Absol., decorated, ornamented, adorned; elegant, fine, beautiful, handsome (not so in Cic.; but freq. in the poets and historians, esp. in Hor. and Tacit.): delubra deum, * Lucr. 2, 352; cf.:(β).aedes,
Hor. Od. 1, 30, 3; and:supplicationes et alia decora,
Tac. A. 3, 47:galeae ensesque,
Verg. A. 11, 194:insigne clipei,
id. ib. 2, 392:arma,
Sall. C. 7, 4 al.:membra juventae,
Verg. A. 4, 559; cf.:oculi,
id. ib. 11, 480:pectus,
id. ib. 4, 589:os,
Hor. S. 1, 8, 21:facies,
id. ib. 1, 2, 87; Sall. J. 6, 1:caput,
Ov. M. 6, 167:juventa,
Tac. H. 1, 53:genus,
id. A. 6, 27 al.:palaestra,
noble, skilful, Hor. Od. 1, 10, 3:verba,
id. S. 2, 7, 41; id. Ep. 2, 1, 73:temporibus Augusti dicendis non defuere decora ingenia,
Tac. A. 1, 1.— Sup.: Zeus decorissimus, Apul. Mag. 4, p. 276, 4.—With abl., adorned with any thing; shining, beautiful with any thing:1.ductores ostro decori,
Verg. A. 5, 133; cf. id. ib. 12, 126:Phoebus fulgente arcu,
Hor. Carm. Sec. 61:Bacchus aureo cornu,
id. Od. 2, 19, 30:Medi pharetrā,
id. ib. 2, 16, 2:dea formāque armisque,
Ov. M. 2, 773:satis decorus etiam Graeca facundia,
Tac. H. 2, 80.— With ab:voces decorae ab aspectu,
Col. 6, 1. Adv.: dĕcōrē.(Acc. to no. I.) Suitably, properly, decorously:* 2.ut ea si non decore, at quam minime indecore facere possimus,
Cic. Off. 1, 31 fin.; cf. id. de Or. 1, 32, 144; 3, 47, 182; Sall. J. 100 fin. —(acc. to no. II.), elegantly, charmingly, beautifully: formata d. Jovis species, Cic. poët. Div. 1, 12, 20 (cf. above, decora delubra deum). -
12 decorus
dĕcōrus, a, um, adj. [decor], Gr. euprepês.I.Becoming, fitting, seemly, proper, suitable, decorous (class.).(α).With dat.:* (β).QVAE QVOIQVE DIVO DECORAE GRATAEQVE SINT HOSTIAE PROVIDENTO,
Cic. Leg. 2, 8, 20:color albus praecipue decorus deo est,
id. ib. 2, 18, 45:quod virginitati decorum,
Liv. 2, 13; Quint. 11, 3, 101; cf. ib. § 104, and 11, [p. 523] 1, 33 al.:decorum erat tum ipsis capessere pugnam ducibus,
Liv. 2, 6; cf. Tac. A. 1, 12. —With abl. (after the analogy of dignus):* (γ).(facinora puerilia) neque te decora neque tuis virtutibus,
Plaut. Mil. 3, 1, 24 (cf. id. Aul. 2, 2, 43).—With ad (after the analogy of aptus, accommodatus, etc.):(δ).nos auri venas invenimus et ad usum aptas et ad ornatum decoras,
Cic. N. D. 2, 60, 151.—With pro:(ε).decorum pro causa ratus,
Tac. H. 3, 7.—Absol.:B.decorus est senis sermo, quietus et remissus,
Cic. de Sen. 9, 28; cf.:vox et actio,
Quint. 10, 1, 17:silentium,
Hor. Od. 4, 1, 35 et saep.:nihil nisi quod honestum decorumque sit admirari,
Cic. Off. 1, 20:omnino si quicquam est decorum, nihil est profecto magis, quam aequabilitas universae vitae,
id. ib. 1, 31, 111; Quint. 5, 10, 40 al.:actuariis minutis Patras accedere... non satis visum est decorum,
Cic. Att. 5, 9; so with a subject-clause, id. ib. 4, 16, 3:dulce et decorum est pro patria mori,
Hor. Od. 3, 2, 13; Ov. M. 9, 6 (opp. turpe); cf. ib. 13, 309 al.—Subst.: dĕ-cōrum, i, n., in Cic. for the Gr. prepon, that which is seemly, suitable; seemliness, fitness, propriety, decorum (for which Quint. uses decor; cf.: decus init.): ut in vita, sic in oratione nihil est difficilius quam quid deceat videre. Prepon appellant hoc Graeci: nos dicamus sane decorum; Cic. Or. 21, 70; cf.: id, quod Graece prepon dicitur, decorum dici Latine potest, etc., id. Off. 1, 27 sq.; cf. id. ib. 1, 35; Tac. H. 1, 71.— Plur.:II.vota pro reditu ejus et alia decora,
id. ib. 3, 47:plura tribuere,
id. ib. 3, 5.Absol., decorated, ornamented, adorned; elegant, fine, beautiful, handsome (not so in Cic.; but freq. in the poets and historians, esp. in Hor. and Tacit.): delubra deum, * Lucr. 2, 352; cf.:(β).aedes,
Hor. Od. 1, 30, 3; and:supplicationes et alia decora,
Tac. A. 3, 47:galeae ensesque,
Verg. A. 11, 194:insigne clipei,
id. ib. 2, 392:arma,
Sall. C. 7, 4 al.:membra juventae,
Verg. A. 4, 559; cf.:oculi,
id. ib. 11, 480:pectus,
id. ib. 4, 589:os,
Hor. S. 1, 8, 21:facies,
id. ib. 1, 2, 87; Sall. J. 6, 1:caput,
Ov. M. 6, 167:juventa,
Tac. H. 1, 53:genus,
id. A. 6, 27 al.:palaestra,
noble, skilful, Hor. Od. 1, 10, 3:verba,
id. S. 2, 7, 41; id. Ep. 2, 1, 73:temporibus Augusti dicendis non defuere decora ingenia,
Tac. A. 1, 1.— Sup.: Zeus decorissimus, Apul. Mag. 4, p. 276, 4.—With abl., adorned with any thing; shining, beautiful with any thing:1.ductores ostro decori,
Verg. A. 5, 133; cf. id. ib. 12, 126:Phoebus fulgente arcu,
Hor. Carm. Sec. 61:Bacchus aureo cornu,
id. Od. 2, 19, 30:Medi pharetrā,
id. ib. 2, 16, 2:dea formāque armisque,
Ov. M. 2, 773:satis decorus etiam Graeca facundia,
Tac. H. 2, 80.— With ab:voces decorae ab aspectu,
Col. 6, 1. Adv.: dĕcōrē.(Acc. to no. I.) Suitably, properly, decorously:* 2.ut ea si non decore, at quam minime indecore facere possimus,
Cic. Off. 1, 31 fin.; cf. id. de Or. 1, 32, 144; 3, 47, 182; Sall. J. 100 fin. —(acc. to no. II.), elegantly, charmingly, beautifully: formata d. Jovis species, Cic. poët. Div. 1, 12, 20 (cf. above, decora delubra deum). -
13 peraccommodatus
pĕr-accommŏdātus, a, um, adj., very suitable, very convenient:per fore accommodatum tibi, si, etc.,
Cic. Fam. 3, 5, 3.
См. также в других словарях:
accommodatus — index adequate, appropriate, convenient, qualified (conditioned) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
ad persuadendum accommodatus — index convincing Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Emery Molyneux — One of Molyneux s celestial globes, which is displayed in Middle Temple Library – from the frontispiece of the Hakluyt Society s 1889 reprint of A Learned Treatise of Globes, both Cœlestiall and Terrestriall, one of the English editions of Robert … Wikipedia
Christoph Saxe — (auch: Saxius, Sachsius; * 13. Januar 1714 in Eppendorf; † 3. Mai 1806 in Utrecht) war ein deutscher Historiker und Professor an der Universität Utrecht. Inhaltsver … Deutsch Wikipedia
Ernst Christian Westphal — (* 22. Januar 1737 in Quedlinburg; † 29. November 1792 in Halle (Saale)) war ein deutscher Rechtswissenschaftler. Inhaltsverzeichnis 1 Leben 2 Wirken 3 Werke … Deutsch Wikipedia
Joachim von Beust — Porträtgemälde von Joachim von Beust Joachim von Beust (* 19. April 1522 in Möckern; † 4. Februar 1597 in Planitz) war ein deutscher Jurist. Inhaltsverzeichnis … Deutsch Wikipedia
Emery Molyneux — Emery Molyneux … Wikipédia en Français
Accommodate — Ac*com mo*date, a. [L. accommodatus, p. p. of accommodare.] Suitable; fit; adapted; as, means accommodate to end. [Archaic] Tillotson. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Accommodate — Ac*com mo*date, v. t. [imp. & p. p. {Accommodated}; p. pr. & vb. n. {Accommodating}.] [L. accommodatus, p. p. of accommodare; ad + commodare to make fit, help; con + modus measure, proportion. See {Mode}.] 1. To render fit, suitable, or… … The Collaborative International Dictionary of English
Accommodated — Accommodate Ac*com mo*date, v. t. [imp. & p. p. {Accommodated}; p. pr. & vb. n. {Accommodating}.] [L. accommodatus, p. p. of accommodare; ad + commodare to make fit, help; con + modus measure, proportion. See {Mode}.] 1. To render fit, suitable,… … The Collaborative International Dictionary of English
Accommodating — Accommodate Ac*com mo*date, v. t. [imp. & p. p. {Accommodated}; p. pr. & vb. n. {Accommodating}.] [L. accommodatus, p. p. of accommodare; ad + commodare to make fit, help; con + modus measure, proportion. See {Mode}.] 1. To render fit, suitable,… … The Collaborative International Dictionary of English