-
1 cubans
sloping -
2 dēclīvis
dēclīvis e (neut. plur. dēclīvia; once dēclīva, O.), adj. [de + clivus], inclining downwards, sloping: in declivi loco, Cs.: vallis, Cs.: latitudo, i. e. a broad depression, S.: Olympi, O.: arvum Aesulae, H.: flumina, O.: via, O.: iter senectae, O.— Neut. as subst, a declivity, slope: haec declivia cernebantur, Cs.: per declive sese recipere, Cs.: per declive ferri, O.* * *declivis, declive ADJsloping, descending, sloping downwards; shelving; tending down; falling (stars) -
3 declive
dē-clīvis, e ( nom. n. declivum, Cassiod. in Psal. 16, 5; neutr. plur. once heterocl. decliva, Ov. M. 2, 206;I.also declivia,
id. ib. 1, 39 et saep.; cf. acclivis and aplustre), adj. [clivus], inclining downwards, sloping (for syn. cf.: devexus, praeruptas, abruptus, abscisus, proclivis, acclivis, propensus, praeceps, pronus.—Class. and freq., esp. in histt. and poets; perh. not in Cic. and Verg.).Prop.:B.collis ab summo aequaliter declivis ad flumen Sabim,
sloping regularly, Caes. B. G. 2, 18:in declivi et praecipiti loco,
id. ib. 4, 33, 3: iniquo [p. 522] loco et leviter declivi, id. ib. 7, 83, 2; cf.:locus tenui fastigio vergebat,
id. B. C. 1, 45, 5:locus, also vallis, and opp. mons,
id. ib. 1, 79, 2:latitudo, quem locum Catabathmon incolae appellant,
Sall. J. 17, 4:Olympi,
Ov. M. 6, 487:arvum Aesulae,
Hor. Od. 3, 29, 7:ripa,
Ov. F. 3, 13; id. M. 5, 591; 6, 399:flumina,
id. ib. 1, 39; cf.:cursus (amnium),
Luc. 4, 114:via,
Ov. M. 4, 432; 7, 410 et saep.:sol in occasum,
Plin. 8, 50, 76, § 203. —Subst.: declive, is, n., a declivity:II.ut de locis superioribus haec declivia et devexa cernebantur,
Caes. B. G. 7, 88:si per declive sese reciperent,
id. B. C. 3, 51, 6; cf.:erat per declive receptus,
id. ib. 3, 45, 4; Ov. M. 2, 206.—Trop.:labitur occiduae per iter declive senectae,
id. ib. 15, 227; cf.:mulier aetate declivis,
in the decline of life, Plin. Ep. 8, 18, 8; Arn. 2, p. 74:animae in vitia,
prone, Arn. 2, 45.— Comp. perh. only:dies ad occasum declivior,
Vulg. Judic. 19, 9.— Sup. does not occur.— Adv.: dēclīvĭter, in a sloping manner, only in Comp.:declivius: incumbens rupes,
Cassiod. Hist. Eccl. 12, 9. -
4 declivis
dē-clīvis, e ( nom. n. declivum, Cassiod. in Psal. 16, 5; neutr. plur. once heterocl. decliva, Ov. M. 2, 206;I.also declivia,
id. ib. 1, 39 et saep.; cf. acclivis and aplustre), adj. [clivus], inclining downwards, sloping (for syn. cf.: devexus, praeruptas, abruptus, abscisus, proclivis, acclivis, propensus, praeceps, pronus.—Class. and freq., esp. in histt. and poets; perh. not in Cic. and Verg.).Prop.:B.collis ab summo aequaliter declivis ad flumen Sabim,
sloping regularly, Caes. B. G. 2, 18:in declivi et praecipiti loco,
id. ib. 4, 33, 3: iniquo [p. 522] loco et leviter declivi, id. ib. 7, 83, 2; cf.:locus tenui fastigio vergebat,
id. B. C. 1, 45, 5:locus, also vallis, and opp. mons,
id. ib. 1, 79, 2:latitudo, quem locum Catabathmon incolae appellant,
Sall. J. 17, 4:Olympi,
Ov. M. 6, 487:arvum Aesulae,
Hor. Od. 3, 29, 7:ripa,
Ov. F. 3, 13; id. M. 5, 591; 6, 399:flumina,
id. ib. 1, 39; cf.:cursus (amnium),
Luc. 4, 114:via,
Ov. M. 4, 432; 7, 410 et saep.:sol in occasum,
Plin. 8, 50, 76, § 203. —Subst.: declive, is, n., a declivity:II.ut de locis superioribus haec declivia et devexa cernebantur,
Caes. B. G. 7, 88:si per declive sese reciperent,
id. B. C. 3, 51, 6; cf.:erat per declive receptus,
id. ib. 3, 45, 4; Ov. M. 2, 206.—Trop.:labitur occiduae per iter declive senectae,
id. ib. 15, 227; cf.:mulier aetate declivis,
in the decline of life, Plin. Ep. 8, 18, 8; Arn. 2, p. 74:animae in vitia,
prone, Arn. 2, 45.— Comp. perh. only:dies ad occasum declivior,
Vulg. Judic. 19, 9.— Sup. does not occur.— Adv.: dēclīvĭter, in a sloping manner, only in Comp.:declivius: incumbens rupes,
Cassiod. Hist. Eccl. 12, 9. -
5 decliviter
dē-clīvis, e ( nom. n. declivum, Cassiod. in Psal. 16, 5; neutr. plur. once heterocl. decliva, Ov. M. 2, 206;I.also declivia,
id. ib. 1, 39 et saep.; cf. acclivis and aplustre), adj. [clivus], inclining downwards, sloping (for syn. cf.: devexus, praeruptas, abruptus, abscisus, proclivis, acclivis, propensus, praeceps, pronus.—Class. and freq., esp. in histt. and poets; perh. not in Cic. and Verg.).Prop.:B.collis ab summo aequaliter declivis ad flumen Sabim,
sloping regularly, Caes. B. G. 2, 18:in declivi et praecipiti loco,
id. ib. 4, 33, 3: iniquo [p. 522] loco et leviter declivi, id. ib. 7, 83, 2; cf.:locus tenui fastigio vergebat,
id. B. C. 1, 45, 5:locus, also vallis, and opp. mons,
id. ib. 1, 79, 2:latitudo, quem locum Catabathmon incolae appellant,
Sall. J. 17, 4:Olympi,
Ov. M. 6, 487:arvum Aesulae,
Hor. Od. 3, 29, 7:ripa,
Ov. F. 3, 13; id. M. 5, 591; 6, 399:flumina,
id. ib. 1, 39; cf.:cursus (amnium),
Luc. 4, 114:via,
Ov. M. 4, 432; 7, 410 et saep.:sol in occasum,
Plin. 8, 50, 76, § 203. —Subst.: declive, is, n., a declivity:II.ut de locis superioribus haec declivia et devexa cernebantur,
Caes. B. G. 7, 88:si per declive sese reciperent,
id. B. C. 3, 51, 6; cf.:erat per declive receptus,
id. ib. 3, 45, 4; Ov. M. 2, 206.—Trop.:labitur occiduae per iter declive senectae,
id. ib. 15, 227; cf.:mulier aetate declivis,
in the decline of life, Plin. Ep. 8, 18, 8; Arn. 2, p. 74:animae in vitia,
prone, Arn. 2, 45.— Comp. perh. only:dies ad occasum declivior,
Vulg. Judic. 19, 9.— Sup. does not occur.— Adv.: dēclīvĭter, in a sloping manner, only in Comp.:declivius: incumbens rupes,
Cassiod. Hist. Eccl. 12, 9. -
6 convexus
convexus adj. [conveho], vaulted, arched, rounded, convex, concave: caelum, O.: trames silvae, V.: foramina terrae, O.—As subst n., a vault, arch, hollow: in convexo nemorum, V.: caeli convexa, the vaulted arch, V.: ut convexa revisant, return to the air, V.—Inclined, sloping, steep: vertex ad aequora, O.: iter, O.* * *convexa, convexum ADJarching/arched, vaulted, convex; well-rounded; inclined, sloping downwards; concave -
7 dēvexus
dēvexus adj. [deveho], inclining, sloping, shelving, steep: lucus a Palati radice in novam viam: mundus in Austros, V.: amnis, V.: haec declivia et devexa, Cs.: arva, O.: Orion, i. e. towards his setting, H.: raeda, on its way down, Iu.— Poet.: fluit devexo pondere cervix, bent under the load, V.—Fig., inclined, prone: aetas a laboribus ad otium.* * *devexa, devexum ADJsloping, inclining, shelving; steep; prone -
8 fastīgātus
fastīgātus adj. [cf. fastigium], pointed, sharp, wedge-shaped: testudo, L.: collis in modum metae, L.— Sloping, descending: collis leniter, Cs.* * *fastigata, fastigatum ADJpointed, sharp; wedge shaped; sloping, descending -
9 prōclīvis
prōclīvis e, adj. with comp. [pro + clivus], sloping, steep, going downward, downhill: per proclivem viam duci, L.: undae, Ct.—As subst n.: pelli per proclive, downhill, L.—Fig., downwards, descending, downhill, declining: proclivi cursu delabi.— Inclined, disposed, liable, prone, subject, ready, willing: proclives ad eas perturbationes feruntur: ingenium ad lubidinem, T.: ad aliquem morbum proclivior.— Easy: fingendi ratio: quae utroque proclivia esse, si fortunā uti vellet, L.: dictu proclive, easy to say: quod est multo proclivius, much easier: quibus erat proclive tranare flumen, Cs.— As subst n.: in proclivi esse, T.: ut anteponantur proclivia laboriosis.* * *proclivis, proclive ADJsloping down; downward; prone (to); easy -
10 subvexus
-
11 clivus
clīvus, i, m. (plur.: clīva, ōrum, n., Cato ap. Non. p. 195, 2; Front. Limit. p. 43 Goes. dub.) [clino = klinô, to incline], a gently sloping height, a declivity, slope, an ascent, a hill, eminence, ascending road (class.):quā se subducere colles Incipiunt, mollique jugum demittere clivo,
Verg. E. 9, 8; cf. id. G. 3, 293; Ov. M. 11, 151; 8, 191; so Plaut. As. 3, 3, 118; Ter. Ad. 4, 2, 36; Caes. B. C. 3, 46; Liv. 21, 32, 8; Hor. Ep. 1, 13, 10 et saep.—As antithet. to a plain, with the epithet arduus, Ov. F. 1, 264: Clivus Capitolinus, the higher road ascending to the Capitol, a part of Sacra Via, Cic. Att. 2, 1, 7; Liv. 3, 18, 7; Plin. 19, 1, 6, § 23;called Clivus Sacer,
Hor. C. 4, 2, 35; and absol.:Clivus,
Tac. H. 3, 71; Petr. 44, 18.— Prov., for a great difficulty to be overcome:clivo sudamus in imo,
we are but commencing our labor, Ov. H. 20, 41; cf. id. R. Am. 394; Petr. 47, 8; Sen. Ep. 31, 4; Sil. 4, 605. — Poet., for any thing sloping, a slope, unevenness:mensae,
Ov. M. 8, 663. -
12 cubo
cŭbo, ŭi, ìtúm, 1 ( perf. subj. cubaris, Prop. 2 (3), 15, 17; perf. inf. cubasse, Quint. 8, 2, 20; cf. also Neue, Formenl. II. p. 478), v. n. [cf. kuptô], to lie down.I.Of persons.A.In gen., to be in a recumbent posture, to recline: in lecticā cubans. Cic. Verr. 2, 4, 23, § 51:B.ut etiam legationes audiret cubans,
Suet. Vesp. 24; id. Aug. 33; 43: cubans auspicatur qui in lecto quaerit augurium, Paul. ex Fest. p. 66, 5 Müll.:pisces cubantes = jacentes,
flat, Col. 8, 17, 9.—Far more freq. and class.,With particular access. meanings.1.To lie asleep, to sleep:b.(vilicus) primus cubitu surgat: postremus cubitum eat... uti suo quisque loco cubet,
Cato, R. R. 5, 5; cf.:cubitum ire,
Cic. Rosc. Am. 23, 64; id. Div. 2, 59, 122:cubitum abire,
Plaut. Most. 2, 2, 55:cubitum discedere,
Cic. Rep. 6, 10, 10:cubitum se eo conferre,
Suet. Aug. 6:cum iste cubaret, in cubiculum introductus est,
Cic. Verr. 2, 3, 23, § 56:humi ac sub divo,
Suet. Caes. 72:toro,
id. Aug. 73; Ov. M. 11, 612 et saep.—Of sexual intercourse, to lie:2.cum aliquā (aliquo),
Plaut. Am. prol. 112; 1, 1, 134; id. Mil. 1, 1, 65 al.; Ter. Ad. 5, 3, 65; Cat. 69, 8; 78, 4 al.— Absol., Plaut. Cist. 1, 1, 46; id. Am. prol. 132; 1, 1, 131 et saep.—To recline at table (cf. accumbo):3.quo eorum loco quisque cubuisset,
Cic. de Or. 2, 86, 353:supra,
Suet. Calig. 24:juxta,
id. ib. 32; id. Tit. 1:ille cubans gaudet, etc.,
Hor. S. 2, 6, 110.—To lie sick, to be sick:II.est ei quidam servus qui in morbo cubat,
Plaut. Cas. prol. 37:puerperio,
id. Truc. 2, 5, 22:ex duritie alvi,
Suet. Ner. 34:aeger,
id. Aug. 72.— Absol., Lucr. 2, 36:haec cubat, ille valet,
Ov. H. 20, 164:trans Tiberim longe cubat,
Hor. S. 1, 9, 18; 2, 3, 289; id. Ep. 2, 2, 68.—Of inanim. objects.A.In gen.:B.quā cubat unda freti,
lies, extends itself, Mart. 5, 1, 4.—In partic., of places, to be in a sloping direction, to slope:cubantia tecta,
inclining, sloping, Lucr. 4, 518:Ustica cubans,
Hor. C. 1, 17, 12.— Hence, Ital. covare; Fr. couver. -
13 fastigo
fastīgo, āvi, ātum, 1, v. a. [v. fastigium], to make pointed, to sharpen to a point, to raise or bring to a point (in the verb. finit. only post-Aug., not in Cic.).I.Lit.:B.frumenta verno tempore fastigantur in stipulam,
grow up into a straw with a sharpened point, Plin. 18, 7, 10, § 52:folia in exilitatem fastigantur,
id. 24, 19, 118, § 178:(terra) spatiosa modice paulatim se ipsa fastigat,
Mel. 2, 1, 5:se molliter (Africa),
id. 1, 4, 1; 3, 10, 5.—In the part. perf.:scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis summissioribus... fastigatam, sicut tecta aedificiorum sunt, testudinem faciebant,
Liv. 44, 9, 6:collis in modum metae in acutum cacumen a fundo satis lato fastigatus,
id. 37, 27, 7:fastigatus in mucronem,
Plin. 2, 25, 22, § 89:fastigatā longitudine (margaritarum),
id. 9, 35, 56, § 113.—Transf.1.(Cf. fastigium, I. B. 2.) Fastigatus, sloping up to a point, sloped; sloping down, steep, descending:2.collis leniter fastigatus paulatim ad planitiem redibat,
Caes. B. G. 2, 8, 3:tigna... prona ac fastigata, ut secundum naturam fluminis procumberent,
id. ib. 4, 17, 4.—(Cf. I. B. 3.) In the later grammarians, to mark with an accent, to accent:II.ut fastigetur, longa brevisve fuat,
Mart. Cap. 3, § 262.—Trop., to elevate, exalt (late Lat.):qui statum celsitudinis tuae titulorum parilitate fastigat,
Sid. Ep. 3, 6:quamquam diademate crinem Fastigatus eas,
id. Carm. 2, 5.—Hence, fastīgātus, a, um, P. a., high, exalted (late Lat.):ad arcem fastigatissimae felicitatis evectus,
Sid. Ep. 2. 4:duo fastigatissimi consulares,
id. ib. 1, 9.— Adv.: fastīgāte, Caes. B. G. 4, 17, 4; id. B. C. 2, 10, 5. -
14 acclīvis (ad-c-)
acclīvis (ad-c-) e (once acclīvus, O.), adj. [CLI-], up-hill, ascending, steep: leniter adclivis aditus, Cs.: trames, O.: tumulis adclive solum, sloping in knolls, V. -
15 acclīvus
acclīvus see acclivis.* * *accliva, acclivum ADJrising, sloping/inclining upward, ascending, up hill; steep -
16 dēpressus
dēpressus adj. with comp. and sup. [P. of deprimo], sunken, low: domus: convallis, V.: (libra) depressior orbe, Tb.: locus duodecim pedes humi depressus, S.: vox depressissima, Her.* * *depressa -um, depressior -or -us, depressissimus -a -um ADJlow/low-lying, deep down; at/having low elevation; low-pitched/subdued (sound); reaching/sloping down; base/mean, pedestrian, lacking moral/style; depressed -
17 supīnus
supīnus adj. [cf. ὕπτιοσ], backwards, bent backwards, thrown backwards, on the back, supine: stertitque supinus, H.: excitat supinum iuvenem, i. e. in bed, Iu.: uti motu sui corporis, prono obliquo, supino: supinas tendens manūs orabat, with upturned palms, L.: tendoque supinas Ad caelum cum voce manūs, V.: iactus, a throwing up, L.— Backwards, going back, retrograde: Nec redit in fontīs unda supina suos, O.: Flumina cursu reditura supino, O.— Sloping, inclined: per supinam vallem fusi, L.: Sin collīs supinos (metabere), V.: Tibur, H.—Fig., negligent, indolent, supine: Maecenas, Iu.: animus, Ct.* * *supina, supinum ADJlying face upwards, flat on one's back; turned palm upwards; flat; passive -
18 acclinis
acclinis, accline ADJleaning/resting (on/against); sloping, inclined; disposed/inclined (to) -
19 acclivis
acclivis, acclive ADJrising, sloping/inclining upward, ascending, up hill; steep -
20 adclinis
adclinis, adcline ADJleaning/resting (on/against); sloping, inclined; disposed/inclined (to)
См. также в других словарях:
Sloping — Slop ing, a. Inclining or inclined from the plane of the horizon, or from a horizontal or other right line; oblique; declivous; slanting. {Slop ing*ly}, adv. [1913 Webster] The sloping land recedes into the clouds. Cowper. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
sloping — index oblique (slanted) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
sloping — adjective 1. having an oblique or slanted direction (Freq. 2) • Syn: ↑aslant, ↑aslope, ↑diagonal, ↑slanted, ↑slanting, ↑sloped • Similar to: ↑inclined … Useful english dictionary
Sloping — Slope Slope, v. t. [imp. & p. p. {Sloped}; p. pr. & vb. n. {Sloping}.] To form with a slope; to give an oblique or slanting direction to; to direct obliquely; to incline; to slant; as, to slope the ground in a garden; to slope a piece of cloth in … The Collaborative International Dictionary of English
sloping — adjective That has or have a slope. a sloping roof … Wiktionary
sloping — adj. Sloping is used with these nouns: ↑ceiling, ↑forehead, ↑hill, ↑roof … Collocations dictionary
sloping — adjective a sloping floor Syn: at a slant, on a slant, at an angle, slanting, slanted, leaning, inclining, inclined, angled, cambered, canted, tilting, tilted, dipping Ant: level … Thesaurus of popular words
Sloping Island — Sloping Island, incorporating the adjacent Sloping Reef, is an island nature reserve, with an area of 117 ha, in south eastern Australia. It is part of the Sloping Island Group, lying close to the south eastern coast of Tasmania around the Tasman … Wikipedia
sloping characteristic — krintančioji charakteristika statusas T sritis automatika atitikmenys: angl. falling characteristic; negative characteristic; sloping characteristic vok. abfallende Kennlinie, f rus. падающая характеристика, f pranc. caractéristique décroissante … Automatikos terminų žodynas
sloping wavefront — lėkštasis bangos frontas statusas T sritis radioelektronika atitikmenys: angl. sloping wavefront vok. geneigte Flanke, f rus. пологий фронт волны, m pranc. front d onde à pente douce, m … Radioelektronikos terminų žodynas
sloping grate — nuožulnusis ardynas statusas T sritis Energetika apibrėžtis Ardynas, kuriame ardeliai pasvirę tam tikru kampu. atitikmenys: angl. sloping grate vok. geneigter Gitterrost, m; Schrägrost, m rus. наклонная колосниковая решетка, f pranc. grille… … Aiškinamasis šiluminės ir branduolinės technikos terminų žodynas