Перевод: со всех языков на все языки

со всех языков на все языки

Quirin

  • 1 quirín

    m; Арг.
    ≡ "угада́йка" ( игра)

    Diccionario español-ruso. América Latina > quirín

  • 2 Asam Egid Quirin

    Азам Эгид Квирин (1692-1750), скульптор немецкого барокко, брат Космаса Дамиана Азама. Среди его работ "Вознесение св. Марии" ("Himmelfahrt Mariens") над главным алтарём в церкви монастыря августинцев в Роре, одна из наиболее красивых групп южнонемецкой барочной скульптуры Barock, Asam Cosmas Damian, Asamkirche, Maria de Viktoria-Kirche

    Германия. Лингвострановедческий словарь > Asam Egid Quirin

  • 3 claudo [1]

    1. claudo, clausī, clausum, ere, in der Volksspr. u. daraus in der Schriftspr. auch clūdo, clūsī, clūsum, ere (vgl. κληίζω, κλείω, ich schließe), schließen, sperren, I) im allg. = zuschließen, zumachen, verschließen, versperren ( absperren), verstopfen, 1) eig.: a) eine Öffnung, einen offenen Raum (Ggstz. aperire, patefacere, reserare), ianuam, Cic.: ianua clauditur serā firmā, Tibull.: im Bilde, omnibus et virtutibus ianuam claudit et delictis aperit, Val. Max. – valvae repagulis clausae, Cic.: valvae clausae subito se aperuerunt, Cic. – cl. forem cubiculi, Cic.: fores carceris adamante clausae, Ov. – clausae fenestrae (Ggstz. apertae fenestrae), Cels.: pars adaperta fuit, pars altera clausa fenestrae, Ov. – cl. portas, Caes.: portas obice firmo, Ov.: portas alci, Caes. u. (Ggstz. alqm suā urbe recipere) Cic.: Ianum (Quirinum od. Quirin i), den Janustempel (was dann geschah, wenn im ganzen röm. Reiche Ruhe war), Liv., Hor. u. Suet., u. so Ianum geminum, Flor. – cubiculum, Quint.: domum, Verg. u. Tac.: domum alci, Plin., u. (im Bilde) alci rei od. contra alqd, Cic. – tabernas, Cic.: claudi tabernas totā urbe iussit, Liv. – oppidum undique, Sall. – cl. curiam, Liv.: u. im Bilde, clausa curia pauperibus est, Ov. – nostros ocellos (v. Tode), Prop.: lumina (v. der Nacht), Ov.: in aeternam lumina noctem, Verg. – cl. aures alci rei u. ad alqd (bildl., Ggstz. aures aperire, reserare), Cic., adversus alqd, Sen.: os (den Mund), Tac. – corpore cluso adversus vim veneni, Tac. – donec ex toto plaga claudatur, Cels. – cl. foramina (tibiarum), Plin.: fistulam demisso linteolo, Cels. – neque congesta aut clausa humus, kein Hügel über ihr erhoben, kein Grab geschlossen, Tac. – v. verschließenden Ggstdn. selbst, mille domos clausere serae, Ov.: palpebrae aptissime factae et ad claudendas pupulas et ad aperiendas, Cic.: lingua (επιγλωττίς), quae arteriam claudit, Cels. – im Bilde, in ipsius consuetudinem, quam adhuc meus pudor mihi clausit, insinuabo, Cic. ep. 4, 13, 6. – Partiz. subst., clausum, ī, n., der Verschluß, Schloß und Riegel, assueta clauso corpora, Sen. exc. contr. 3. pr. § 15. p. 245, 12 K.: ponere in clauso, *Titin. com. 61. Verg. georg. 4, 303: sub clauso habere, Col. 7, 6, 5: clauso custodire fructus, Col. 12. pr. § 3. – Plur., clausa domorum, viarum, Lucr. 1, 354: clausa effringere, Schlösser u. Riegel aufsprengen, Sall. Iug. 12, 5. – b) einen Weg, Paß, ein Land usw. verschließen, sperren, versperren = ungangbar, unbetretbar, unzugänglich machen, iter, Ov.: pollice vocis iter, Ov.: flumina ac terras et quodam modo caelum (durch hohe Bauten), Tac. – omnia litora ac portus custodiā clausos teneri, Caes.: portus obiectā ad ingressum catenā clausus, Frontin.: cl. terrestres aditus opportune positis praesidiis, Liv.: longis navi bus versum in Italiam mare, Tac.: omnes aditus custodiis, Tac.: forum saepietur, omnes aditus claudentur, Cic. – v. den Ggstdn. selbst, die eine Örtl. versperren, in ipso exitu ita conferti obstitere Galli, ut clauderent viam, Liv.: si manantia corpuscula iter claudunt, Cels.: clauderet ut Tatio fervidus umor iter, Ov. – clausam Alpibus Italiam, Tac. – c) etw. schließen = sich unmittelbar an etw. anschließen, anlehnen, als geogr. t. t. v. Örtl. usw., insula ea sinum ab alto claudit, in quo Carthago sita est, Liv.: dextra laevaque (Akk. Plur.) duo maria (Nom. Plur.) claudunt (nobis) nullam ne ad effugium quidem navem habentibus, Liv.: Angrivarios et Chamavos a tergo Dulgubnii et Chasuarii claudunt, Tac. – u. als milit. t. t., v. Bedeckung, Nachhut usw., agmen claudere, den Zug schließen, Caes. u.a. (vgl. agmen no. II, 2, a, α): dextrum, sinistrum latus, decken, Tac. – 2) übtr.: a) ein Land für den Verkehr verschließen, sperren, Britanniam tam diu clausam aperire, Mela: patefactum nostris legionibus Pontum, qui antea populo Romano ex omni aditu clausus fuisset, Cic.: tamquam clausa sit Asia, sic nihil perfertur ad nos praeter rumores de oppresso Dolabella, Cic. – quod clausae hieme Alpes essent, Liv.: rura tum gelu claudit hiems, Verg. – u. bes. cl. mare, das Meer für die Schiffahrt schließen (v. Stürmen, Winter usw.), gew. im Passiv, adhuc clausum fuisse mare scio, Cic.: sociis nostris mare per hos annos clausum fuisse, Cic.: ex die III. Id. Nov. usque in diem VI. Id. Martiis maria clauduntur. Veget. mil. – u. dafür clausum litus, Tac. hist. 4, 38. – b) schließen = beschließen, beendigen, α) übh.: (Ggstz. inchoare, incipere), opus, Ov.: epistulam, Ov. – insigne facinus strenuo ac forti exitu, die Krone aufsetzen, Val. Max. – als nachaug. rhet. t. t., claudit (absol.) optime prima pars versus (des V.), Quint.: cum versus cluditur Apennino et armamentis, Quint.: cludendi inchoandique sententias ratio, Quint.: disputatio illa contra Gorgian ita clauditur, ουκοῦν etc., Quint.: cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres comoediae tragoediaeque clauduntur, ›Plaudite!‹ Quint. – β) eine Zeit beschließen, octavum lustrum, Hor. carm. 2, 4, 24: diem vitae huius extremum, Augustin. de civ. dei 21, 22: octavo anno imperii sui diem ultimum, Capit. Anton. phil. 18, 1. – c) Partiz. clausus, verschlossen dem Charakter nach, Tiberius, Tac. ann. 3, 15.

    II) prägn.: A) = intercludere, etwas in seinem Laufe, Fortgange absperren, abschneiden, rivos, Verg.: fontes (Ggstz. novos fontes emittere, v. der Schöpfung), Ov.: sanguinem, stillen, Plin. u. Iustin. – u. transitum (Durchgang), Liv.: maritimos exitus, Cic.: commeatus, Liv.: longis navibus versum in Italiam mare, Liv.: portā castrorum ducis principumque fuga clausa erat, Liv.: u. v. lebl. Gegenständen, horum ferocia vocem Euandri clausit, Liv. 44, 45, 12: neutra (littera) claudet vocem Latinam, Quint. 1, 5, 31. – B) = concludere, includere, etw. einschließen, 1) eig.: a) eine Sache verschließen, thesauros, Quint.: vilissima quaeque anulo clausa, Tac.: cui tot consulum vina cluduntur, Sen.: Aeoliis aquilonem in antris, Ov. – od. leb. Wesen einsperren, cl. filium, Nep.: fera animalia clausa tenere, Tac.: clausus pavo, Publil. com. fr. – cl. alqm in curiam, Liv., u. alqm in curia, Liv. (s. Drak., Fabri u. Weißenb. Liv. 23, 2, 9): alqm in arca, Hor.: alqm cum cane in cavea, Iustin.: alqm cum alqo harā, Ov.: in carcere claudi, Tac.: carcere claudi, Ov.: claudi cubiculo, Tac.: cl. pecus textis cratibus, einpferchen, Hor. – se Daphnae (zu D.), Iustin. – pictor intra officinam suam clausus, Sen. – b) umzingeln, umstellen, α) als milit. t. t.: Numantiam, Sen.: oppidum undique, Sall.: alqm in urbe, Iustin.: adversarios locorum augustiis, Nep.: exercitum Caesaris multitudine suā, Auct. b. Afr.: urbem operibus, obsidione, Nep.: iudicium militibus, Quint.: im Passiv, claudi multitudine, locorum angustiis, Nep.: clausus armis senatus, Tac. -β) als t. t. der Jägerspr.: nemorum saltus, Verg.: colles indagine, Tibull.: valles insidiis, Tibull.: capreas leporemque rete, Ov. – c) übh. = umgeben, quae macerie ad villam venationis causā cluduntur, Varr.: forum porticibus tobernisque, Liv.: non portu illud oppidum clauditur, Cic.: urbs loci naturā terrā marique clauditur, Cic.: quasdam gemmas auro clusit, Plin.: neque congesta aut clusa humus, eingefriedigt, Tac. – 2) übtr.: a) übh.: aliud clausum in pectore, aliud in lingua promptum habere, Sall.: quod habere clausa non potuerit sua consilia de Verre, Cic. – b) als rhet. t. t., sententias numeris, Cic.: verba pedibus, Hor.: universa comprehensio et species clausa et terminata est, hat Schluß u. Abrundung, Cic. – / Parag. Infin. Präs. Pass. claudier, Ter. Andr. 573. – Über die Form clūdo (in der Zusammensetzung allein üblich) s. Georges, Lexik. d. lat. Wortf. S. 140 (unter 2. claudo).

    lateinisch-deutsches > claudo [1]

  • 4 ГОД

    m (29; '­а/ '­у; в -у; pl. '­ы/­а, ab G e. od. лет; лета) Jahr n (в В im); на год für ein Jahr; за год in einem Jahr; ему три года ( пять лет) er ist drei (fünf) Jahre alt; в мои годы in meinem Alter; в старые годы in alten Zeiten; разница f в годах Altersunterschied m; годами jahrelang; не по годам возраст; из года в год von Jahr zu Jahr; год от году, год от года jahraus, jahrein; без году неделя F erst seit kurzem
    * * *
    год m (´-а/ ´-у; в -у́; pl. ´-ы/-а́, ab G e. oder лет; лета) Jahr n (в В im);
    на́ год für ein Jahr;
    за́ год in einem Jahr;
    Кви́рину три го́да (пять лет) Quirin ist drei (fünf) Jahre alt;
    в мои́ го́ды in meinem Alter;
    в ста́рые го́ды in alten Zeiten;
    ра́зница f в года́х Altersunterschied m;
    года́ми jahrelang;
    не по года́м возраст;
    из го́да в год von Jahr zu Jahr;
    год о́т году, год от го́да jahraus, jahrein;
    бе́з году неде́ля fam erst seit kurzem
    * * *
    <го́да>
    м Jahr nt
    раз в году́ einmal im Jahr
    високо́сный год Schaltjahr nt
    теку́щий год das laufende Jahr
    уче́бный год Schuljahr nt, Studienjahr nt
    фина́нсовый [ или бюдже́тный] год ЭКОН Rechnungsjahr nt
    год изда́ния Erscheinungsjahr nt
    год оконча́ния строи́тельства [ или изготовле́ния] Baujahr nt
    вре́мя го́да Jahreszeit f
    кру́глый год das ganze Jahr (über)
    года́ми jahrelang
    из го́да в год von Jahr zu Jahr
    девяно́стые го́ды die neunziger Jahre
    в про́шлом году́ im vergangenen Jahr
    в бу́дущем году́ im kommenden Jahr
    год тому́ наза́д (heute) vor einem Jahr
    че́рез год in einem Jahr
    за оди́н год innerhalb eines Jahres
    ра́зница в года́х Altersunterschied m
    быть (уже́) в года́х bejahrt sein
    в твои́ го́ды in deinem Alter
    ему́ 35 лет er ist 35 Jahre alt
    ему́ седьмо́й год sie wird sieben, sie ist sechs
    ей не дашь её го́ды ihr Alter sieht man ihr nicht an
    * * *
    n

    Универсальный русско-немецкий словарь > ГОД

  • 5 год

    m (29; '­а/ '­у; в -у; pl. '­ы/­а, ab G e. od. лет; лета) Jahr n (в В im); на год für ein Jahr; за год in einem Jahr; ему три года ( пять лет) er ist drei (fünf) Jahre alt; в мои годы in meinem Alter; в старые годы in alten Zeiten; разница f в годах Altersunterschied m; годами jahrelang; не по годам возраст; из года в год von Jahr zu Jahr; год от году, год от года jahraus, jahrein; без году неделя F erst seit kurzem
    * * *
    год m (´-а/ ´-у; в -у́; pl. ´-ы/-а́, ab G e. oder лет; лета) Jahr n (в В im);
    на́ год für ein Jahr;
    за́ год in einem Jahr;
    Кви́рину три го́да (пять лет) Quirin ist drei (fünf) Jahre alt;
    в мои́ го́ды in meinem Alter;
    в ста́рые го́ды in alten Zeiten;
    ра́зница f в года́х Altersunterschied m;
    года́ми jahrelang;
    не по года́м возраст;
    из го́да в год von Jahr zu Jahr;
    год о́т году, год от го́да jahraus, jahrein;
    бе́з году неде́ля fam erst seit kurzem
    * * *
    <го́да>
    м Jahr nt
    раз в году́ einmal im Jahr
    високо́сный год Schaltjahr nt
    теку́щий год das laufende Jahr
    уче́бный год Schuljahr nt, Studienjahr nt
    фина́нсовый [ или бюдже́тный] год ЭКОН Rechnungsjahr nt
    год изда́ния Erscheinungsjahr nt
    год оконча́ния строи́тельства [ или изготовле́ния] Baujahr nt
    вре́мя го́да Jahreszeit f
    кру́глый год das ganze Jahr (über)
    года́ми jahrelang
    из го́да в год von Jahr zu Jahr
    девяно́стые го́ды die neunziger Jahre
    в про́шлом году́ im vergangenen Jahr
    в бу́дущем году́ im kommenden Jahr
    год тому́ наза́д (heute) vor einem Jahr
    че́рез год in einem Jahr
    за оди́н год innerhalb eines Jahres
    ра́зница в года́х Altersunterschied m
    быть (уже́) в года́х bejahrt sein
    в твои́ го́ды in deinem Alter
    ему́ 35 лет er ist 35 Jahre alt
    ему́ седьмо́й год sie wird sieben, sie ist sechs
    ей не дашь её го́ды ihr Alter sieht man ihr nicht an
    * * *
    n

    Универсальный русско-немецкий словарь > год

  • 6 Innsbrucker Dom

    m
    самое значительное в Северном Тироле церковное строение в стиле барокко. Внутреннее убранство большей частью выполнено братьями Асам (Asam Egid Quirin, 1692-1750, Asam Cosmas Damian, 1686-1739): лепка в стиле рококо, роспись потолка, бронзовое надгробье эрцгерцога Максимилиана (Maximilian, Erzherzog, 1558-1618). Изображение Девы Марии на главном алтаре, привезённое сюда в 1650, - работа Л. Кранаха (Cranach Lukas, 1472-1553). В XII в. на месте собора находится готическая церковь, которая активно перестраивалась в последующие века. В XVII в. была барокизирована. Значительные повреждения получила в конце XVII в. в результате землетрясения. Современное здание построено в середине XVIII в. Сильно пострадало в 1944 от бомбардировок, в 1950 было восстановлено

    Австрия. Лингвострановедческий словарь > Innsbrucker Dom

  • 7 claudo

    1. claudo, clausī, clausum, ere, in der Volksspr. u. daraus in der Schriftspr. auch clūdo, clūsī, clūsum, ere (vgl. κληίζω, κλείω, ich schließe), schließen, sperren, I) im allg. = zuschließen, zumachen, verschließen, versperren ( absperren), verstopfen, 1) eig.: a) eine Öffnung, einen offenen Raum (Ggstz. aperire, patefacere, reserare), ianuam, Cic.: ianua clauditur serā firmā, Tibull.: im Bilde, omnibus et virtutibus ianuam claudit et delictis aperit, Val. Max. – valvae repagulis clausae, Cic.: valvae clausae subito se aperuerunt, Cic. – cl. forem cubiculi, Cic.: fores carceris adamante clausae, Ov. – clausae fenestrae (Ggstz. apertae fenestrae), Cels.: pars adaperta fuit, pars altera clausa fenestrae, Ov. – cl. portas, Caes.: portas obice firmo, Ov.: portas alci, Caes. u. (Ggstz. alqm suā urbe recipere) Cic.: Ianum (Quirinum od. Quirin i), den Janustempel (was dann geschah, wenn im ganzen röm. Reiche Ruhe war), Liv., Hor. u. Suet., u. so Ianum geminum, Flor. – cubiculum, Quint.: domum, Verg. u. Tac.: domum alci, Plin., u. (im Bilde) alci rei od. contra alqd, Cic. – tabernas, Cic.: claudi tabernas totā urbe iussit, Liv. – oppidum undique, Sall. – cl. curiam, Liv.: u. im Bilde, clausa curia pauperibus est, Ov. – nostros ocellos (v. Tode), Prop.: lumina (v. der Nacht), Ov.: in aeternam lumina noctem, Verg. – cl. aures alci rei u. ad alqd (bildl.,
    ————
    Ggstz. aures aperire, reserare), Cic., adversus alqd, Sen.: os (den Mund), Tac. – corpore cluso adversus vim veneni, Tac. – donec ex toto plaga claudatur, Cels. – cl. foramina (tibiarum), Plin.: fistulam demisso linteolo, Cels. – neque congesta aut clausa humus, kein Hügel über ihr erhoben, kein Grab geschlossen, Tac. – v. verschließenden Ggstdn. selbst, mille domos clausere serae, Ov.: palpebrae aptissime factae et ad claudendas pupulas et ad aperiendas, Cic.: lingua (επιγλωττίς), quae arteriam claudit, Cels. – im Bilde, in ipsius consuetudinem, quam adhuc meus pudor mihi clausit, insinuabo, Cic. ep. 4, 13, 6. – Partiz. subst., clausum, ī, n., der Verschluß, Schloß und Riegel, assueta clauso corpora, Sen. exc. contr. 3. pr. § 15. p. 245, 12 K.: ponere in clauso, *Titin. com. 61. Verg. georg. 4, 303: sub clauso habere, Col. 7, 6, 5: clauso custodire fructus, Col. 12. pr. § 3. – Plur., clausa domorum, viarum, Lucr. 1, 354: clausa effringere, Schlösser u. Riegel aufsprengen, Sall. Iug. 12, 5. – b) einen Weg, Paß, ein Land usw. verschließen, sperren, versperren = ungangbar, unbetretbar, unzugänglich machen, iter, Ov.: pollice vocis iter, Ov.: flumina ac terras et quodam modo caelum (durch hohe Bauten), Tac. – omnia litora ac portus custodiā clausos teneri, Caes.: portus obiectā ad ingressum catenā clausus, Frontin.: cl. terrestres aditus opportune positis praesidiis, Liv.: longis navi-
    ————
    bus versum in Italiam mare, Tac.: omnes aditus custodiis, Tac.: forum saepietur, omnes aditus claudentur, Cic. – v. den Ggstdn. selbst, die eine Örtl. versperren, in ipso exitu ita conferti obstitere Galli, ut clauderent viam, Liv.: si manantia corpuscula iter claudunt, Cels.: clauderet ut Tatio fervidus umor iter, Ov. – clausam Alpibus Italiam, Tac. – c) etw. schließen = sich unmittelbar an etw. anschließen, anlehnen, als geogr. t. t. v. Örtl. usw., insula ea sinum ab alto claudit, in quo Carthago sita est, Liv.: dextra laevaque (Akk. Plur.) duo maria (Nom. Plur.) claudunt (nobis) nullam ne ad effugium quidem navem habentibus, Liv.: Angrivarios et Chamavos a tergo Dulgubnii et Chasuarii claudunt, Tac. – u. als milit. t. t., v. Bedeckung, Nachhut usw., agmen claudere, den Zug schließen, Caes. u.a. (vgl. agmen no. II, 2, a, α): dextrum, sinistrum latus, decken, Tac. – 2) übtr.: a) ein Land für den Verkehr verschließen, sperren, Britanniam tam diu clausam aperire, Mela: patefactum nostris legionibus Pontum, qui antea populo Romano ex omni aditu clausus fuisset, Cic.: tamquam clausa sit Asia, sic nihil perfertur ad nos praeter rumores de oppresso Dolabella, Cic. – quod clausae hieme Alpes essent, Liv.: rura tum gelu claudit hiems, Verg. – u. bes. cl. mare, das Meer für die Schiffahrt schließen (v. Stürmen, Winter usw.), gew. im Passiv, adhuc clausum fuisse mare scio, Cic.: sociis nostris
    ————
    mare per hos annos clausum fuisse, Cic.: ex die III. Id. Nov. usque in diem VI. Id. Martiis maria clauduntur. Veget. mil. – u. dafür clausum litus, Tac. hist. 4, 38. – b) schließen = beschließen, beendigen, α) übh.: (Ggstz. inchoare, incipere), opus, Ov.: epistulam, Ov. – insigne facinus strenuo ac forti exitu, die Krone aufsetzen, Val. Max. – als nachaug. rhet. t. t., claudit (absol.) optime prima pars versus (des V.), Quint.: cum versus cluditur Apennino et armamentis, Quint.: cludendi inchoandique sententias ratio, Quint.: disputatio illa contra Gorgian ita clauditur, ουκοῦν etc., Quint.: cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres comoediae tragoediaeque clauduntur, ›Plaudite!‹ Quint. – β) eine Zeit beschließen, octavum lustrum, Hor. carm. 2, 4, 24: diem vitae huius extremum, Augustin. de civ. dei 21, 22: octavo anno imperii sui diem ultimum, Capit. Anton. phil. 18, 1. – c) Partiz. clausus, verschlossen dem Charakter nach, Tiberius, Tac. ann. 3, 15.
    II) prägn.: A) = intercludere, etwas in seinem Laufe, Fortgange absperren, abschneiden, rivos, Verg.: fontes (Ggstz. novos fontes emittere, v. der Schöpfung), Ov.: sanguinem, stillen, Plin. u. Iustin. – u. transitum (Durchgang), Liv.: maritimos exitus, Cic.: commeatus, Liv.: longis navibus versum in Italiam mare, Liv.: portā castrorum ducis principumque fuga clausa erat, Liv.: u. v. lebl. Gegenständen,
    ————
    horum ferocia vocem Euandri clausit, Liv. 44, 45, 12: neutra (littera) claudet vocem Latinam, Quint. 1, 5, 31. – B) = concludere, includere, etw. einschließen, 1) eig.: a) eine Sache verschließen, thesauros, Quint.: vilissima quaeque anulo clausa, Tac.: cui tot consulum vina cluduntur, Sen.: Aeoliis aquilonem in antris, Ov. – od. leb. Wesen einsperren, cl. filium, Nep.: fera animalia clausa tenere, Tac.: clausus pavo, Publil. com. fr. – cl. alqm in curiam, Liv., u. alqm in curia, Liv. (s. Drak., Fabri u. Weißenb. Liv. 23, 2, 9): alqm in arca, Hor.: alqm cum cane in cavea, Iustin.: alqm cum alqo harā, Ov.: in carcere claudi, Tac.: carcere claudi, Ov.: claudi cubiculo, Tac.: cl. pecus textis cratibus, einpferchen, Hor. – se Daphnae (zu D.), Iustin. – pictor intra officinam suam clausus, Sen. – b) umzingeln, umstellen, α) als milit. t. t.: Numantiam, Sen.: oppidum undique, Sall.: alqm in urbe, Iustin.: adversarios locorum augustiis, Nep.: exercitum Caesaris multitudine suā, Auct. b. Afr.: urbem operibus, obsidione, Nep.: iudicium militibus, Quint.: im Passiv, claudi multitudine, locorum angustiis, Nep.: clausus armis senatus, Tac. -β) als t. t. der Jägerspr.: nemorum saltus, Verg.: colles indagine, Tibull.: valles insidiis, Tibull.: capreas leporemque rete, Ov. – c) übh. = umgeben, quae macerie ad villam venationis causā cluduntur, Varr.: forum porticibus tobernisque, Liv.: non portu illud oppidum
    ————
    clauditur, Cic.: urbs loci naturā terrā marique clauditur, Cic.: quasdam gemmas auro clusit, Plin.: neque congesta aut clusa humus, eingefriedigt, Tac. – 2) übtr.: a) übh.: aliud clausum in pectore, aliud in lingua promptum habere, Sall.: quod habere clausa non potuerit sua consilia de Verre, Cic. – b) als rhet. t. t., sententias numeris, Cic.: verba pedibus, Hor.: universa comprehensio et species clausa et terminata est, hat Schluß u. Abrundung, Cic. – Parag. Infin. Präs. Pass. claudier, Ter. Andr. 573. – Über die Form clūdo (in der Zusammensetzung allein üblich) s. Georges, Lexik. d. lat. Wortf. S. 140 (unter 2. claudo).
    ————————
    2. claudo, s. claudeo.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > claudo

  • 8 Asam Cosmas Damian

    Азам Космас Дамиан (1686-1739), живописец и архитектор, выдающийся представитель южно-немецкой плафонной живописи на переходном этапе от барокко к рококо. Вместе в братом, Эгидом Квирином, работал, главным образом, в Баварии Barock, Asam Egid Quirin, Asamkirche, Maria de Viktoria-Kirche, Bayern

    Германия. Лингвострановедческий словарь > Asam Cosmas Damian

  • 9 Asamkirche

    f
    Церковь братьев Азам, в Мюнхене, памятник культовой архитектуры XVII в. в стиле южнонемецкого барокко. Небольшая католическая церковь возведена в 1733-1746 гг. в честь св. Иоганнеса Непомука (St. Johannes-Nepomuk-Kirche) по проекту братьев Азам и на их средства. Архитектор и художник поставили своей целью создать образец немецкой барочной архитектуры и живописи, который явился бы выразителем их художественного кредо и не зависел бы от вкусов заказчика. Архитектурной доминантой внешнего облика церкви являются мощные пилястры, обрамляющие фасад. Портал представляет собой портик из колонн, увенчанный статуей св. Непомука (Statue des hl. Nepomuk). Тесное внутреннее пространство отличается изобилием декора, здесь всё подчинено эффектам перспективы, сочетанию цветовых форм со светом, при этом преобладают красно-коричневые цвета и золото, что придаёт ансамблю интерьера мистический характер. Стены церкви покрыты красным стуком под мрамор. Над главным алтарём помещена скульптурная группа, изображающая Троицу, окружённую, как ореолом, крыльями ангелов, она сверкает в лучах света, идущего из невидимых снизу окон. В стеклянном саркофаге находится восковая фигура св. Непомука. Справа и слева от алтаря помещены медальоны – портреты создателей церкви. Рядом с церковью братья Азам построили для себя дом. Полное название церкви: Katholische Kirche St. Johann Nepomuk / Asamkirche (Католическая церковь св. Иоганна Непомука / Церковь Азамов) München, Barock, Asam Cosmas Damian, Asam Egid Quirin

    Германия. Лингвострановедческий словарь > Asamkirche

  • 10 Barock

    n
    барокко, стилевое направление в литературе, искусстве, музыке Германии конца XVI - середины XVIII вв. Для изобразительного искусства характерны пышность и динамика, стремление к эффектности. Немецкое барокко формировалось, с одной стороны, под сильным воздействием национальных традиций готики и немецкого Северного Возрождения, с другой – французского искусства. В Дрездене итальянские зодчие привнесли элементы итальянского классицизма и маньеризма. В изобразительном искусстве интенсивное развитие получает в Южной Германии ( Тюрингии, Баварии, Саксонии). В тюрингском и баварском барокко, особенно в мебели, народной резьбе по дереву, изделиях из металла, длительное время сохранялись готические черты. После окончания Тридцатилетней войны в южных (католических) районах получило бурное развитие в строительстве церквей – лепнина, динамичные скульптурные композиции, насыщенный цвет картин. Сочетание архитектуры, скульптуры, живописи, органной музыки создавало грандиозный эффект. В Северной Германии архитектура, мебель, изделия прикладного искусства находились под сильным влиянием голландского и норманнского искусства. В эпоху барокко получили распространение городские и дворцово-парковые ансамбли: в Потсдаме, Шветцингене, Нимфенбурге и др. Музыка периода барокко впервые продемонстрировала свои возможности углублённого и многостороннего воплощения мира душевных переживаний человека. Ведущее место стали занимать музыкально-театральные жанры (прежде всего, опера) и культовая музыка (духовные оратории и кантаты). Сначала культивировалось т.н. "итальянское оперное барокко", затем появилось немецкое барокко ( национальные оперы Рейнхарда Кайзера с ярко выраженным народно-бытовым началом). В 1678 г. открылся Гамбургский оперный театр, на его сцене ставились уже исключительно немецкие оперы и зингшпили. Одновременно появилась тенденция к обособлению музыки от слова, развитию инструментальных жанров (концерты, ансамблевая и сольная сонаты), изменился характер музыкальных сюит. Органная музыка Дидерика Букстехуде, программные клавирные сонаты Иоганна Кунау, своеобразное творчество крупнейшего немецкого композитора XVII в. Генриха Шютца. В начале XVIII в. в Германии, где с особенной силой сказались трагические противоречия эпохи, выдвинулись два великих композитора – И.С.Бах и Георг Гендель, творчество которых тесно связано со стилем барокко, но не вмещается в рамки одного какого-то направления. Основная тема литературных произведений этой эпохи – скоротечность и конечность всего земного, что было вызвано пережитым опытом Тридцатилетней войны. Формально дифференцировались такие литературные жанры, как лирика, драматургия и проза (правила поэтики Мартина Опица). Утвердился жанр прозаического романа: "высокий" прециозный (от франц. "изысканный") о возвышенной жизни, "низовой" – нравоописательное сатирическое повествование ("Симплициссимус"). XVII в. – период формирования немецкой драмы и комедии (А. Грифиус). В этот период возникло большое количество обществ по развитию языка Gotik, Renaissance, Dresden, Thüringen, Bayern, Sachsen, Dreißigjähriger Krieg, Potsdam, Schwetzingen, Nymphenburg, Manierismus, Neumann Johann Balthasar, Knobelsdorff Georg Wenzeslaus, Permoser Balthasar, Asam Cosmas Damian, Asam Egid Quirin, Pöppelmann Mattäus Daniel, Dinglinger Johann Melchior, Schlüter Andreas, Semper Gottfried, Friderizianisches Rokoko, Bürgerlicher Stil, Böttger-Steinzeug, Brühlsche Terrasse, Zwinger, Nymphenburg, Ludwigsburger Schloss und Park, Park Sanssouci, Wieskirche, Singspiel, Keiser Reinhard, Hamburgische Staatsoper, Buxtehude Diderik, Kuhnau Johann, Schütz Heinrich, Telemann Georg Filipp, Bach Johann Sebastian, Händel Georg Friedrich, Grimmelshausen Hans Jakob Christoffel von, Gryphius Andreas, Dreißigjähriger Krieg, Opitz Martin

    Германия. Лингвострановедческий словарь > Barock

  • 11 Bayerisches Nationalmuseum

    Баварский национальный музей, в Мюнхене, в экспозиции представлены свидетельства истории и произведения искусства из Баварии и Южной Германии, а также из других регионов и европейских стран. Экспонаты в зале фландрских гобеленов свидетельствуют о традиционных торговых связях южнонемецких торговых компаний с Нидерландами и Италией, где они имели филиалы в Брюгге и Венеции. Многочисленные коллекции живописи, скульптуры знакомят с работами Тильмана Рименшнайдера, братьев Азам и др. В отделе фарфора изделия известных мануфактур – майсенской, нимфенбургской и др. Экспозиция декоративно-прикладного искусства знакомит с изготовлением резных карнавальных масок. Представлены предметы быта, в т.ч. национальная баварская одежда, украшения. Одной из самых значительных специальных экспозиций является собрание рождественских ясель, изготовленных в разных странах. Основу музея составили собрания художественных и культурно-исторических ценностей баварского короля Максимилиана II (Maximilian II. Joseph, 1811-1864) München, Riemenschneider Tilman, Asam Cosmas Damian, Asam Egid Quirin, Meißener Porzellan, Nymphenburger Porzellan, Dirndl, Weihnachtskrippe, Zweiter Weltkrieg, Riemenschneider Tilman, Bayern

    Германия. Лингвострановедческий словарь > Bayerisches Nationalmuseum

  • 12 Maria de Viktoria-Kirche

    Церковь Мария де Виктория, в г. Ингольштадт, построена в 1732-1736 гг. Лепные работы и роспись потолка выполнены братьями Азам. Гигантская фреска – самая значительная плафонная роспись из созданных в послесредневековый период севернее Альп Ingolstadt, Asam Cosmas Damian, Asam Egid Quirin

    Германия. Лингвострановедческий словарь > Maria de Viktoria-Kirche

См. также в других словарях:

  • Quirin — ist ein männlicher Vorname, der hauptsächlich in Altbayern anzutreffen ist. Quirin ist aber auch ein gebräuchlicher Nachname. Der Name kommt aus dem Lateinischen, wo Quirinus nebst einem häufigen Vor und Nachnamen der Name eines römischen… …   Deutsch Wikipedia

  • Quirin — vient du nom de personne latin Quirinus. Plusieurs saints ont porté ce nom, tous des martyrs. Le plus célèbre d entre eux fut saint Quirin, évêque de Scicia, en Pannonie (région située à cheval entre la Hongrie et la Yougoslavie, ou du moins ce… …   Noms de famille

  • Quirin — • Quirin, tribun romain, décapité pour sa foi, au IIème siècle. Père de sainte Balbine. Nom latin Quirinus . • Quirin voir saint Nicaise …   Dictionnaire des saints

  • Quirin — * Dass dich Sanct Kurin ankomme! – Agricola I, 502. Sprichwörtliche aber veraltete Fluchformel. Der heilige Quirin soll die Macht haben, die Leute vor Krankheiten, Seuchen und allerlei Plagen zu bewahren, weshalb er in diesen Angelegenheiten… …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon

  • Quirin — aus dem gleich lautenden Rufnamen, der auf den Namen eines alten römischen Gottes (lat. Quirinus) zurückgeht, entstandener Familienname. Für die Verbreitung des Rufnamens im Mittelalter waren drei Heilige ausschlaggebend: der heilige Quirinus von …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • Quirin Bank — AG Rechtsform Aktiengesellschaft ISIN DE0005202303 Gründung 1998 …   Deutsch Wikipedia

  • Quirin Löppert —  Quirin Löppert Spielerinformationen Geburtstag 1. Mai 1987 Geburtsort München, Deutschland Größe 189 cm Position Innenverteidiger …   Deutsch Wikipedia

  • Quirin Berg — (* 1. März 1978 in München) ist ein deutscher Filmproduzent. Inhaltsverzeichnis 1 Leben 2 Filmographie 3 Preise 4 Weblinks …   Deutsch Wikipedia

  • Quirin Schacher — ist der Name folgender Personen: Quirin Gottfried Schacher (1713–1774), deutscher Jurist Quirin Hartmann Schacher (1597–1670), deutscher Rechtswissenschaftler, siehe Quirinus Schacher Quirin Hartmann Schacher (1659–1719), deutscher Jurist,… …   Deutsch Wikipedia

  • Quirin Hartmann Schacher — ist der Name folgender Personen: Quirin Hartmann Schacher (1597–1670), deutscher Rechtswissenschaftler, siehe Quirinus Schacher Quirin Hartmann Schacher (1659–1719), deutscher Jurist, Bürgermeister von Leipzig Diese Seite ist eine …   Deutsch Wikipedia

  • Quirin Engasser — (* 4. November 1907 in Neubreisach im Elsass; † 26. Mai 1990 in Bernau am Chiemsee) war ein deutscher Schriftsteller. Leben Im Jahre 1932 begann Engasser nach dem Studium der Germanistik, Zeitungswissenschaft und Geschichte als freier… …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»