-
1 κτήσιος
κτήσιος, zum Eigenthum, Vermögen gehörig; χρήματα Aesch. Ag. 981; κτησίου βοτοῠ λάχνη Soph. Tr. 687. – Auch Ζεύς, Aesch. Suppl. 440, der das Eigenthum schützt, = ἑρκεῖος, Ath. XI, 473 b; s. noch Antiph. 1, 16 u. bes. Is. 8, 16, wo zu ihm gefleht wird ὑγίειαν διδόναι καὶ κτῆσιν ἀγαϑήν, u. Harpocr.; u. so βωμός κτ. Aesch. Ag. 1008. – Θεοὶ κτήσιοι, die Hausgötter, deren Bilder auf dem Heerde standen, die Penaten, D. Hal. 8, 41, nach 1, 67 die Röm. penates. – Ἑρμῆς κτήσιος, der Eigenthum, Vermögen verleihende, so erklärt man ϑεὸς κτ. Plut. de vit. aer. al. 2, wie auch Ζεὺς κτήσιος. – Auch Κύπρις κτησία, als Beschützerinn der Hetären, Leon. Tar. 5 (VI, 211).
-
2 γενέθλιος
γενέθλιος, ον, auch -ία, Lycophr. 1194, 1) zur Geburt gehörig; δόσις Aesch. Eum. 7; βλάσται Soph. O. C. 976. Bes. ἡμέρα, Geburtstag, ἦμαρ Crinag. 8 (VI, 261); ohne dies ἡ γενέϑλιος Plut. Pomp. 79; Luc enc. Dem. 21; – τὰ γενέϑλια, Geburtstagsfeier, Plat Conv. 203 c; Xen. Cyr. 1, 3, 10; ἑορτάζειν Plat. Alc I, 121 b; ἑστιᾶν Luc. Hermot. 11; ϑύειν, mit Opfer feiern, Eur. Ion. 653; ϑύειν καὶ ἄγειν Plut.; – ϑεοί die die Geburt beschützen, Plat. Legg. V, 729 c IX, 879 d – 2) Zum Geschlecht, zur Familie gehörig, Ζεύς Pind Ol. 8, 16 P. 4, 167, Stammvater; δαίμων Ol. 13. 101, das angeborne Geschick; ϑεοί Aesch. Spt. 621, Stammgötter; bei Dion. Hal. 1, 67 = Penates; ἀραί Ch. 899, Fluch der Eltern; αἷμα γεν. Eur. Or. 89, das Blut der Mutter. – 3) erzeugend, Aesch. Eum. 283.
-
3 ἑρκεῖος
ἑρκεῖος, ον, att. ἕρκειος, auch 3 Endgn, Aesch. Ch. 642, zur Umzäunung, zum Gehöft u. überhaupt zum Hause gehörig, πύλαι ἕρκειοι 554, ϑύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον 642; δεϑεὶς πρὸς κίον' ἑρ κείου στέγης, v. l. ἑρκίου, Soph. Ai. 108. Bes. Beiwort des Zeus, der als Schutzgott des Hauses einen Altar im Vorhofe, ἕρκος, hat, Od. 22, 335; Soph. Ant. 483; Eur. Tr. 17; Her. 6, 68; Plat. Euthyd. 302 d. Daher die penates ἑρκεῖοι heißen, D Hal. 1, 67.
-
4 ἑρκεῖος
-
5 κτήσιος
κτήσιος, zum Eigentum, Vermögen gehörig. Auch Ζεύς, der das Eigentum schützt. Θεοὶ κτήσιοι, die Hausgötter, deren Bilder auf dem Herde standen, die Penaten, die Röm. penates. Ἑρμῆς κτήσιος, der Eigentum, Vermögen verleihende. Auch Κύπρις κτησία, als Beschützerin der Hetären
См. также в других словарях:
pénates — [ penat ] n. m. pl. • 1488; lat. penates, de penus « intérieur de la maison » 1 ♦ Dieux domestiques protecteurs de la cité ou du foyer, chez les anciens Romains. Les pénates, qui personnifiaient le foyer, étaient associés aux lares. Statuettes de … Encyclopédie Universelle
Penates — Pénates Au droit : têtes couronnées de lauriers de Pénates publics avec l inscription DPP (= Dei Penates Publici). Au revers : deux généraux romains, vêtus du paludamentum, tenant des lances dans la main droite, comme s ils arrivaient à … Wikipédia en Français
Penates — Saltar a navegación, búsqueda Altar de Penates en las ruinas de Pompeya. Di Penates o en forma abreviada Penates eran, en la mitología romana, originalmente dioses protectores (en realidad genios) del almacén de la casa. Posteriormente se… … Wikipedia Español
PENATES — Servio in l. 2. Aen. v. 514. sunt omnes Dii, qui domicoluntur: parvae icunculae, quibus vinô et ture frequenter prisci faciebant. Dion. Halicarn. l. 1. Hist. Cicero, pro Domo sua. Cartarius in imag. Deor. A penus dicti, teste Tulliô l. 2. de Nat … Hofmann J. Lexicon universale
penates — PENATES. adj. pluriel. On appelloit ainsi parmi les Payens, certains Dieux domestiques. Enée en quittant Troyes emporta ses Dieux Penates. Il se met aussi subst. On luy enleva ses Penates … Dictionnaire de l'Académie française
penates — Roman household gods, 1510s, from L. penates gods of the inside of the house, related to penatus sanctuary of a temple (especially that of Vesta), cognate with penitus within (see PENETRATE (Cf. penetrate)) … Etymology dictionary
penates — (Del lat. penātes). m. pl. Mit. Dioses domésticos a quienes daba culto la gentilidad … Diccionario de la lengua española
penates — [pē nā′tēz΄] pl.n. [L, akin to penus, inner part of temple of Vesta: see PENETRATE] the household gods of the ancient Romans: see LARES AND PENATES … English World dictionary
Penates — Pe*na tes, n. pl. [L.] (Rom. Antiq.) The household gods of the ancient Romans. They presided over the home and the family hearth. See {Lar}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Penátes — PENÁTES, ium. 1 §. Namen. Diesen haben sie nach einigen von penitus, eo, quod penitus insideant, daher sie auch Dii penetrales genannt werden, oder von Penu, sofern solches alles dasjenige bedeutet, wovon wir leben, Cicero de N.D. l. II. c. 27.… … Gründliches mythologisches Lexikon
penates — index household (domestic) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary