-
1 Ornat
m Rel. облачение; риза -
2 мантия
n2) geol. Außenmantel der Erde, Gallertscheide (вокруг основных игл), Hautmantel (Brach., Moll., Crust.), Mantel der Erde, Mantelblatt (Brach., Moll.), Mantellappen (Moll.), Pallium (Moll., Brach.), Mantel (Земли)3) Av. Außenmantel (Земли), (земная) Mantel4) church. Talar (напр., судьи)5) paleont. Mantelblatt, Mantellappen -
3 в полном параде
prepos.1) gener. in feierlichem Aufzug, in festlichem Aufzug, in großer Gala2) colloq. in Fulldreß, in vollem Dress, in vollem Dreß3) ironic. in Gala, in feierlicher Robe, in großer Robe, in voller Montur4) liter. in vollem Ornat -
4 облачение
-
5 риза
-
6 орнат, одеяния, облачение
ngener. ornatУниверсальный русско-немецкий словарь > орнат, одеяния, облачение
-
7 облачение
der Ornat, das Gewand, der Habit, die Gewandung -
8 не место красит человека, а человек место
W: der Mensch ehrt (schmückt) den Platz, nicht der Platz den Men-schen; E: man soll den Menschen nicht nach seiner Stellung beurteilen, weil jedes Amt erst durch seinen Träger erfüllt wird; Ä: der Mann ehrt das Amt, nicht das Amt den Mann (lat. Non locus ornat hominem, sed homo locum)Русско-Немецкий словарь идиом > не место красит человека, а человек место
-
9 облачение
n Ornat m, Meßgewand -
10 парад
m Parade f (на П bei D); Aufmarsch, Umzug, Zug; F Gala f; Kluft f, Ornat, Wichs
См. также в других словарях:
Ornat — Sm feierliche Amtstracht per. Wortschatz fach. (13. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus l. ōrnātus Ausstattung, Schmuck , zu l. ōrnāre ausstatten, schmücken (Ornament). Ebenso nndl. ornaat, nschw. ornat, nnorw. ornat. ✎ DF 2 (1942), 274. lateinisch… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Ornat — Ornat: Die Bezeichnung für »feierliche ‹kirchliche› Amtstracht« (mhd. ornat) wurde im 14. Jh. aus lat. ornatus »Ausrüstung, Ausstattung; Schmuck; schmuckvolle Kleidung« entlehnt. Stammwort ist lat. ornare (< *ord‹i›nare) »ordnen, ausrüsten,… … Das Herkunftswörterbuch
Ornat — (v. lat.), 1) überhaupt Schmuck; 2) die Amtskleidung, welche die Geistlichen bei gottesdienstlichen Handlungen u. besonderen feierlichen Gelegenheiten tragen. Bei den katholischen Geistlichen ist der O. für die verschiedenen Grade verschieden.… … Pierer's Universal-Lexikon
Ornāt — (lat. ornatus), überhaupt Schmuck, vorzugsweise die Kleidung, welche die Geistlichen bei Amtsverrichtungen tragen. S. Klerus … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Ornat — Ornāt (lat., »Schmuck«), Amtskleidung der Geistlichen … Kleines Konversations-Lexikon
Ornat — Ornat, lat. deutsch, Schmuck; Amtskleidung eines hohen Würdeträgers; die Amtskleidung der Geistlichkeit … Herders Conversations-Lexikon
òrnāt — m 〈G ornáta〉 1. {{001f}}kat. svečano ruho za služenje mise 2. {{001f}}razg. ruho u povijesnoj tradiciji ili stilizaciji (službena odjeća suca u nekim zemljama i sl.) ✧ {{001f}}lat … Veliki rječnik hrvatskoga jezika
Ornat — Ornat,der:⇨Amtstracht … Das Wörterbuch der Synonyme
ornat — òrnāt m <G ornáta> DEFINICIJA 1. kat. svečano ruho za služenje mise 2. razg. ruho u povijesnoj tradiciji ili stilizaciji (službena odjeća suca u nekim zemljama i sl.) ETIMOLOGIJA lat. ornatus: ukras, ures ← ornare: ukrašavati, uresiti … Hrvatski jezični portal
ornat — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. ornatacie {{/stl 8}}{{stl 7}} szata liturgiczna kapłana, wkładana przez głowę, zwykle wykonana z drogich tkanin i bogato zdobiona <łac.> {{/stl 7}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień
Ornat — Zar Nikolaus II. und Zarin Alexandra Feodorowna im Festornat zur Krönung 14. Mai 1896 Der Ornat, auch das Ornat (aus dem lateinischen ornatus = geschmückt), ist die festliche Amtstracht eines Geistlichen, Herrschers oder hohen Beamten, die bei… … Deutsch Wikipedia