-
1 melicus
[st1]1 [-] mĕlĭcus, a, um: musical, harmonieux. - melicus, i, m.: poète lyrique. - [gr]gr. μελικός. - melica, ae, f.: poésie lyrique. [st1]2 [-] Mēlĭcus, a, um: mède, de Médie.* * *[st1]1 [-] mĕlĭcus, a, um: musical, harmonieux. - melicus, i, m.: poète lyrique. - [gr]gr. μελικός. - melica, ae, f.: poésie lyrique. [st1]2 [-] Mēlĭcus, a, um: mède, de Médie.* * *Melicus, melici. Ausonius. Musicien. -
2 modulus
mŏdŭlus, i, m. [st2]1 [-] mesure, règle. [st2]2 [-] rythme, cadence, harmonie (du style). [st2]3 [-] mesure, mouvement réglé. [st2]4 [-] mode musical. [st2]5 [-] mélodie, chant. [st2]6 [-] module (t. d'arch.). [st2]7 [-] tuyau d'aqueduc.* * *mŏdŭlus, i, m. [st2]1 [-] mesure, règle. [st2]2 [-] rythme, cadence, harmonie (du style). [st2]3 [-] mesure, mouvement réglé. [st2]4 [-] mode musical. [st2]5 [-] mélodie, chant. [st2]6 [-] module (t. d'arch.). [st2]7 [-] tuyau d'aqueduc.* * *Modulus. Vitruuius. Mesure de charpentier, comme pourroit estre le petit pied.\Modulus. Plin. Mesure de musique, Modulation. -
3 musicus
[st1]1 [-] mūsĭcus, a, um: musical, relatif à la musique, relatif à la poésie. - [gr]gr. μουσικός. - musicum studium, Ter.: étude de la poésie dramatique. [st1]2 [-] mūsĭcus, i, m.: musicien.* * *[st1]1 [-] mūsĭcus, a, um: musical, relatif à la musique, relatif à la poésie. - [gr]gr. μουσικός. - musicum studium, Ter.: étude de la poésie dramatique. [st1]2 [-] mūsĭcus, i, m.: musicien.* * *Musicus, pen. corr. Adiectiuum: vt Musica ars. Plin. L'art de musique.\Musicus, Substantiuum. Cic. Musicien, Qui enseigne la musique. -
4 cantus
cantus ūs, m [1 CAN-], a musical utterance, singing, song: cantus vocum: Sirenum: cantu tremulo (i. e. voce anili), H.: cantu solata laborem, V.: in dicendo obscurior, musical play of voice. — With instruments, a playing, music: vocum et nervorum: citharae, H.: tubarum, L.: strepuerunt cornua cantu, V.: bestiae cantu flectuntur, by music. — Of birds and insects: avium citharaeque, H.: seros exercet noctua cantūs, V.: Cantūs luscinii, Ph.: gallorum, crowing: sub galli cantum, at cock-crow, H.: ales cantibus Evocat Auroram, O.: cantu rumpent arbusta cicadae, V. —Esp., an oracular song, incantation, charm: veridicos edere cantūs, Ct.: cantūsque artesque magorum, O.: cantu commotae Umbrae, V.* * *Itire, iron ring around a carriage wheel; wheelIIsong, chant; singing; cry (bird); blast (trumpet); poem, poetry; incantation -
5 chorda
chorda ae, f, χορδή, catgut, a string (of a musical instrument): chordae intentae: resonat (vox) chordis quattuor ima, i. e. most acute, H.: Verba socianda chordis, by the lyre, H.: querulae, O.* * *tripe; catgut, musical instrument (string); rope/cord (binding slave) (L+S) -
6 melicus
-
7 mūsicus
mūsicus adj., μουσικόσ, of music, musical: leges, rules of music: sonus citharae, Ph.—As subst m., a musician: musicorum aures.— Plur n. as subst, music: in musicis numeri.—Of poetry, poetical: studium, the art of poetry, T.: ars, T.* * *musica, musicum ADJof/belonging to poetry or music, musical -
8 synemmenon
musical note series; name of several series of musical notes -
9 cantus
cantus, ūs, m. [id.], the production of melodious sound, a musical utterance or expression, either with voice or instrument; hence, song, singing, playing, music (while carmen is prop. the contents or substance of the song, etc.; cf.:I.qui enim cantus moderatā oratione dulcior invenire potest? Quod carmen artificiosā conclusione aptius?
Cic. de Or. 2, 8, 34).In gen.A.Of persons.1.With the voice, a singing, song; in full, cantus vocum, Cic. Rosc. Am. 46, 134:2.fit etiam saepe vocum gravitate et cantibus ut pellantur animi, etc.,
id. Div. 1, 36, 80:cantus vocis juvat sociatā nervorum concordiā,
Quint. 5, 10, 124:oris,
id. 11, 3, [p. 282] 23:Sirenum,
Cic. Fin. 5, 18, 49; Quint. 5, 8, 1; cf. Juv. 9, 150:comissationes, cantus, symphoniae,
Cic. Cael. 15, 35; id. Verr. 2, 5, 13, § 31; id. Fin. 5, 18, 49; Lucr. 5, 1406:felices cantus ore sonante dedit,
Tib. 3, 4, 40:cantu tremulo (i.e. voce anili),
Hor. C. 4, 13, 5:praecipe lugubres Cantus,
id. ib. 1, 24, 3:longum cantu solata laborem,
Verg. G. 1, 293; cf.:est etiam in dicendo quidam cantus obscurior,
musical play of voice, Cic. Or. 17, 57.—With instruments, a playing, music:B.in nervorum vocumque cantibus,
Cic. Tusc. 1, 2, 4; id. Rosc. Am. 46, 134:citharae,
Hor. C. 3, 1, 20:horribili stridebat tibia cantu,
Cat. 64, 264:querulae tibiae,
Hor. C. 3, 7, 30:dulcis tibia cantu,
Tib. 1, 7, 47:bucinarum,
Cic. Mur. 9, 22:simul ac tubarum est auditus cantus,
Liv. 25, 24, 5:lyrae,
Plin. 34, 8, 19, § 72:tibicines, qui fidibus utuntur, suo arbitrio cantus numerosque moderantur,
Cic. Tusc. 5, 36, 104:cantu tubarum convocare concilium, Auct. B. G. 8, 20: raucisonoque mi-nantur cornua cantu,
Lucr. 2, 619:rauco strepuerunt cornua cantu,
Verg. A. 8, 2.—Of an actor: tardiores tibicinis modos et cantus remissiores facere,
Cic. de Or. 1, 60, 254.—Of birds, etc.:II.raucisoni cantus,
Lucr. 5, 1084:cantus avium et volatus,
Cic. Div. 1, 42, 94; Hor. C. 3, 1, 20; App. Flor. 2, p. 349:volucrum,
Quint. 10, 3, 24.—Of the nightingale, Phaedr. 3, 18, 2; Plin. 10, 29, 43, § 81.—Of the cock, a crowing: (galli) favent faucibus russis cantu plausuque premunt alas, Enn. ap. Cic. Div. 2, 26, 57 (Trag. Rel. v. 251 Vahl.); Cic. Mur. 9, 22; id. Div. 2, 26, 56:sub galli cantum,
at daybreak, cock-crowing, Hor. S. 1, 1, 10:vigil ales cristati cantibus oris Evocat Auroram,
Ov. M. 11, 597; Plin. 10, 21, 24, § 46; Quint. 11, 3, 51:fulix fundens e gutture cantus, Cic. Div, poët. 1, 8, 14: perdix testata gaudia cantu est,
Ov. M. 8, 238:seros exercet noctua cantus,
Verg. G. 1, 403:(cycni) cantus dedere,
id. A. 1, 398.—Esp.A.Prophetic or oracular song:B.veridicos Parcae coeperunt edere cantus,
Cat. 64, 306; cf. Tib. 1, 8, 4.—An incantation, charm, magic song, etc.: cantusque artesque magorum. Ov. M. 7, 195; 7, 201:at cantu commotae Erebi de sedibus imis Umbrae ibant,
Verg. G. 4, 471:magici,
Col. 10, 367:Haemoniis agitare cantibus umbras,
Val. Fl. 6, 448:amores Cantibus solvere,
Tib. 1, 2, 60; 1, 2, 45; 1, 2, 53:cantus e curru Lunam deducere tentat,
id. 1, 8, 19; 4, 1, 63; 4, 4, 10; Ov. H. 12, 167; id. M. 4, 49. -
10 organicus
orgănĭcus, a, um, adj., = organikos.I. II.Of or belonging to musical-instruments, instrumental, musical: alterum (melos), quod vocant organicon, Cato ap. Non. 77, 9.—B. -
11 musaeus
-
12 neruus
Neruus, nerui. Nerf.\Neruus. Horat. La force et vertu d'une personne.\Est tuorum neruorum. Cic. Tu es bien homme pour ce povoir faire.\Contendere omnes neruos in re aliqua, vel Contendere omnibus neruis. Cic. Estendre et employer toute sa force à faire quelque chose, en faire son plein pouvoir, Y mettre ses cinq sens de nature.\Neruos omnes et mentis et corporis frangit. Quintil. Toute la force et vertu.\Intendere neruos in re aliqua. Terent. Employer toute sa force à faire quelque chose.\Neruus. Plaut. Un lien de fer de quoy on enferre aucun par les pieds, ou par le col, Des ceps de prison.\Neruus, La corde d'un arc, ou d'une arbalestre. Virgil. Stridens neruus.\Erumpti sagitta neruo pulsante. Virgil. Se descoche, Est descochee.\Sagittas aptare neruo. Virgil. Encocher, Mettre en coche.\Nerui. Cic. Les cordes d'une harpe, ou d'autre semblable instrument musical. -
13 canōrus
canōrus adj. [canor], of melody, melodious, harmonious: quiddam habere canorum, a melodious voice: modi, Iu.: vox... nec canora, not sing-song: nugae, mere jingling, H.— Sing n. as subst, melody, charm (in speaking): illud in voce. —Producing melody, sounding melodiously, musical, euphonious: orator: chorus, song and dance, Iu.: Aeolides, i. e. Misenus, O.: animal (gallus): aves, V.: olor, Pr.: fides, H.: aes, i. e. tubae, V.* * *canora, canorum ADJmelodious, harmonious; resonant, ringing, sonorous; tuneful; songful, vocal -
14 canticum
-
15 cantor
cantor ōris, m [1 CAN-], a singer, poet: Omnibus hoc vitium est cantoribus, H.: formularum, one who harps on: Thamyras, Pr. — A eulogist: Euphorionis: Cantorum convicium, hired applauders, claque. — A reciter (of verses), actor, player: donec cantor ‘vos plaudite!’ dicat, H.* * *singer, poet; actor (of musical parts in play); precentor, cantor; eulogist -
16 cōnspīrātus
cōnspīrātus adj. [P. of conspiro], conspiring, agreeing, in conspiracy: his conspiratis factionum partibus, Ph.: pila coniecerunt, in concert, Cs.* * *Iconspirata, conspiratum ADJhaving conspired/agreed, having entered into a conspiracy; acting in concertIIsounding together (of musical instruments); agreement (L+S); harmony -
17 fidēs
fidēs is, f a chord, string (of a musical instrument); hence, plur, a stringed instrument, lyre, lute, cithern: voces, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut, etc.: canorae, V.: fidibus canere praeclare: fidibus Placare deos, H.: fidibus discere: fidibusne Latinis Thebanos aptare modos, i. e. to imitate Pindaric odes, H.—In sing, a stringed instrument, lyre (poet.): Sume fidem, O.: Teïa, H.: si blandius moderere fidem, H.—A constellation, the Lyre: clara, C. poët.* * *Ifaith, loyalty; honesty; credit; confidence, trust, belief; good faithIIchord, instrument string; constellation Lyra; stringed instrument (pl.); lyre -
18 īctus
-
19 īctus
īctus ūs, m [1 IC-], a blow, stroke, stab, cut, thrust, bite, sting, wound: uno ictu securis: gladiatoris: scutis uno ictu pilorum transfixis, Cs.: non caecis ictibus volnerari, L.: medicari cuspidis ictum, V.: arboris, H.: apri, O.: obliquus, H.: validi incudibus ictūs (i. e. in incudibus), V.: vastis tremit ictibus puppis, strokes, V.: fulminis, lightning: gravis ictu viator, in striking, V.: miscere ictūs, fight hand to hand, Ta.: laurea fervidos Excludet ictūs, sunbeams, H.: ictibus aëra rumpit, jets of water, O.: concipere ictibus ignem, by collision, O.: telum sine ictu Coniecit, force, V. —Of voice, a beat, impulse, stress: cum senos redderet ictūs (iambus), i. e. iambic feet, H.—Fig., a stroke, blow, attack, shock: novae calamitatis: velut uno ictu rem p. exhausit, Ta.* * *I IIblow, stroke; musical/metrical beat -
20 inter-vāllum
inter-vāllum ī, n —Prop., the space between palisades, an intermediate space, interval, distance: pari intervallo, at an equal distance, Cs.: quo consuerat intervallo, at the usual distance, Cs.: videt magnis intervallis sequentes, L.: unius signi: ex intervallo, from a distance, L.: longo proximus intervallo, V.: ab Capsā duūm milium intervallo, S.—In time, an interval, intermission, respite: annuum regni, interregnum, L.: sine intervallo loquacitas, incessant: dolor dat intervalla, relaxes sometimes: ex tanto intervallo, L.—A pause: trochaeus temporibus et intervallis est par iambo: intervallo dicere, after a pause: in cantibus intervalla, musical pauses.—Fig., difference, dissimilitude: quantum sit interiectum inter, etc.
См. также в других словарях:
musical — musical, ale, aux [ myzikal, o ] adj. • 1380; de musique 1 ♦ Qui est propre, appartient à la musique. Son musical. Notation musicale. « Swann tenait les motifs musicaux pour de véritables idées » (Proust). ♢ Où il y a de la musique; qui concerne… … Encyclopédie Universelle
Musical — is the adjective form of music. It may also refer to: MusicAL: Albanian Television channel which broadcasts Albanian folk music Musical artist Musical composer Musical composition, an original piece of music, the structure of a musical piece, or… … Wikipedia
Musical — Mu sic*al, a. [Cf. F. musical.] Of or pertaining to music; having the qualities of music; or the power of producing music; devoted to music; melodious; harmonious; as, musical proportion; a musical voice; musical instruments; a musical sentence;… … The Collaborative International Dictionary of English
musical — 1. adj. Perteneciente o relativo a la música. 2. m. Género teatral o cinematográfico de origen angloamericano, en que la acción se desarrolla con partes cantadas y bailadas. U. t. c. adj.) ☛ V. acento musical, cadena musical, comedia musical,… … Diccionario de la lengua española
musical — adjetivo 1. De la música: escala musical, instrumento musical, espectáculo musical. velada musical. 2. Que es agradable al oído: voz musical, sonido musical. Tiene una entonación muy musical. adjetivo,sustantivo masculino 1 … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
Musical — Sn std. (20. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus am. e. musical, Kurzform von musical comedy musikalisches Lustspiel . Hat zu analogischen (Scherz )Bildungen wie Grusical geführt. Ebenso nndl. musical, ne. musical, nfrz. musical, nschw. musikal,… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Musical — Mu sic*al, n. 1. Music. [Obs.] [1913 Webster] To fetch home May with their musical. Spenser. [1913 Webster] 2. A social entertainment of which music is the leading feature; a musical party. [Colloq.] [1913 Webster] 3. A drama in which music and… … The Collaborative International Dictionary of English
musical — [myo͞o′zi kəl] adj. [ME < ML musicalis < L musica] 1. of or for the creation, production, or performance of music 2. having the nature of music; melodious or harmonious 3. fond of, sensitive to, or skilled in music 4. set to music;… … English World dictionary
musical — musical, ale (mu zi kal, ka l ) adj. Qui a rapport à la musique. Il a l oreille musicale. Soirée musicale. L art musical. Caractères musicaux. Gazette musicale, Art musical, nom de journaux de musique. Terme de médecine. Bruits musicaux,… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
musical — MUSICÁL s. comedie muzicală. Trimis de siveco, 05.08.2004. Sursa: Sinonime MUSICÁL s.n. v. muzical. Trimis de LauraGellner, 13.09.2007. Sursa: DN MUSICAL [MÜ ZI CĂL] s. n. gen de spectacol realizat prin prelucrarea unor tradiţii ale operetei… … Dicționar Român
musical — Musical, [music]ale. adj. Harmonieux. Ton Musical. cet air est bien Musical. instrument. fort Musical … Dictionnaire de l'Académie française