-
1 adhaesus
-
2 adimo
ad-imo, ēmī, emptum, ere (ad u. emo), ab-, wegnehmen: a) übh.: si qui adhaeserant pediculi, adimuntur, Col. 12, 51, 1. – b) etwas Lästiges jmdm. abnehmen, alci compedes (Ggstz. dare), Plaut.: vincula canibus, Ov. – u. jmdm. ein Übel benehmen, ihn davon befreien, curas, metum, Ter.: dolores, Hor. – c) ein Besitztum, Gut usw. jmdm. (ab)nehmen, es ihm entziehen, rauben (Ggstz. dare, donare, addere, reddere, tribuere), alci regnum, vitam, pecuniam, Cic.: alci ordinem (Kompanie), regna, Cic.: munus, Liv.: alci civitatem (Bürgerrecht), Sall. fr.: alci sensus, absprechen (Ggstz. reddere [einräumen] assensionem), Cic.: alci somnum, Cic.: undique fugam, Dict.: spem, Ter.: alci spem deditionis, Cic.: perpetuā virginitate alci spem partus, Liv.: m. ab u. Abl., cum iste a Syracusanis, quae ille calamitosus dies reliquerat, ademisset, Cic. Verr. 4, 151. – poet. m. folg. Infin., benehmen = wehren, verbieten, Hor. ep. 1, 19, 9. Ov. ex Pont. 1, 7, 47. – absol., Ter. Phorm. 276. – d) eine Pers. jmdm. entreißen, alqm (alci), Cic.: puellam leto, Hor. – bes. v. Tode, entreißen, hinraffen, alqm alci, Plaut. u. Ter., dah. poet., ademptus, hingerafft, gestorben, Hor. u. Ov. – ⇒ adempsit = ademerit, Plaut. Epid. 363. -
3 habitatio
{Deutsch:} Standort (m){Русский:} местопроизрастание (с) -
4 amaracinus
amāracinus, a, um (ἀμαράκινος), aus Majoran, unguentum od. oleum, die »Majoransalbe«, das »Majoranöl«, ein beliebtes Parfüm, Plin. 13, 5; 21, 163: dass. subst., amarācinum, ī, n., »Majoranparfüm«, Lucr. 2, 847; 4, 1179. Isid. 4, 12, 8: Plur. b. Serv. Verg. Aen. 1, 693: dessen Geruch den Schweinen sehr verhaßt ist (s. Lucr. 6, 973); dah. das Sprichw.: nihil cum amaracino sui, was nützt der Kuh Muskate, Gell. praef. 19.
-
5 borras
borrās, ae, m., Nbf. v. boreas (w.s.), Prud. psych. 847. Paul. Nol. carm. 17, 245.
-
6 excudo
ex-cūdo, cūdī, cūsum, ere, I) herausschlagen, 1) eig.: scintillam silici, Verg. Aen. 1, 174: silicis venis abstrusum ignem, Verg. georg. 1, 135: ad excudendum ignem, Plin. 16, 208. – 2) übtr., ausbrüten, ova, Varro r.r. 3, 9, 2: pullos, Cic. de nat. deor. 2, 124. Varro r.r. 3, 6, 4 u.a. Col. 8, 14, 7: pullos ex ovis, Cic. de nat. deor. 2, 129: quae adhibito fotu ex isdem (ex ovis) excuduntur animalia, Chalcid. Tim. 122 extr. – II) schlagend bereiten, 1) eig., schlagen, schmieden, a) Erz usw., ferrum, Curt. 4, 2 (9), 13: navem malleo, zurechtklopfen u. ausflicken, Plaut. Men. 403: poet. v. den Bienen, recentes ceras, das W. schmieden = Zellen kunstreich aus frischem Wachs bilden, Verg. georg. 4, 57. – b) prägn., aus Erz schmieden, meißeln, prägen, gladios, Iuven. (15, 168) bei Serv. Verg. georg. 2, 593 (bei Iuven. jetzt extendere): spirantia mollius (zart) aera (Statuen), Verg. Aen. 6, 847: nummum, Paulin. adv. pagan. v.73. – 2) übtr., schriftlich verfertigen, aliquid Ἡρακλείδειον, Cic. ad Att. 15, 27, 2: magnā noctium parte unum librum, Tac. dial. 9: effinge aliquid et excude, quod etc., Plin. ep. 1, 3, 4.
-
7 foculum
-
8 fugito
fugito, āvī, ātum, āre (Intens. v. fugio), I) intr. eifrig-, eilig fliehen, Ter. eun. 847. Amm. 15, 9, 5. – II) tr. jmd. od. etw. fliehen, meiden, alqm, Komik. u. Lact.: hanc provinciam, Plaut.: alcis conspectum, Ter.: quaestionem, Cic. Rosc. Am. 78: lucem, Fronto. – m. folg. Infin., sich scheuen zu usw., Ter. Hec. 776. Lucr. 1, 658 u. 6, 1238.
-
9 ignesco
īgnēsco (īgnīsco), ere (ignis, s. Prisc. 9, 28), zu Feuer werden, in Feuer-, in Brand geraten, sich entzünden, I) eig., u. zwar: A) im engern Sinne, Lucr. 6, 301. Cic. de nat. deor. 2, 118. Ov. met. 15, 847: sol maximum sidus aetheris medii limite ignescit, Censor. fr. 3, 2. – B) im weitern Sinne: a) v. der Farbe, color ignescens, aufflammende, Plin. 37, 21, s. Sillig z. St. – b) vom Gesicht, erglühen = erröten, et tristes ignescunt sanguine vultus, Stat. Theb. 3, 78. – II) übtr., v. Leidenschaften = entbrennen, Rutulo ignescunt irae, Verg.: amor ignescit menti, Colum. poët.: ignescentia odia, Stat. – v. Pers. = v. einer Leidenschaft erglühen, virgo ignescens penitus, Sil.: furiis ignescit opertis, Val. Max.: cupiditatibus ignescit, Augustin.: m. folg. Infin., hinc ardore pari nisuque incurrere muris ignescunt animi, Sil. 13, 179 sq. – / Passiv ignescitur, Laber. com. 26.
-
10 inquisitus [1]
1. inquīsītus, a, um (in u. quaero), ununtersucht, Plaut. Amph. 847 u. 1017.
-
11 inventus
-
12 laridum
lāridum u. (zsgz.) lārdum, ī, n. (verwandt mit λαρινός), eingepökeltes und getrocknetes Schweinefleisch, Pökelfleisch (während succidia = geräuchertes Schweinefleisch, Schinken od. Speck, nach Humelberg Apic. 7, 9. p. 201 sq. ed. List.), laridum, Plaut capt. 847 u. 903. Macr. sat. 7, 12, 2. Veget. mil. 4, 7. Edict. Diocl. 4, 7: lardum, Lucil. 79. Plin. 28, 158 u. 174; 29, 43. Mart. 5, 78, 10. Iuven. 11, 84. Apic. 7, 296: Plur. larda, Ov. fast. 6, 169. Vgl. laridus.
-
13 molo [1]
1. molo, uī, itum, ere (mola), mahlen, I) eig.: 1) im allg., absol., ego pro te molam, Ter. Andr. 200: sed tibi fortasse alius molit et depsit, Varro sat. Men. 331: Ceres (invenit) molere et conficere, das Mahlen u. Backen, Plin. 7, 191: clausum in carcere molere fecerunt, Vulg. iudic. 16, 21: duae erunt molentes in mola, Vulg. Matth. 24, 41: molendumst in pistrino, Ter. Phorm. 249: atque ibi favillae plena, fumi ac pollinis coquendo sit faxo et molendo, Ter. adelph. 847. – m. Acc., caementa marmorea contundere et molere, Vitr. 7, 6: m. hordeum purgatum, Plin. 18, 73: m. hordeum sine perfusione tostum in subtilem farinam, ibid. § 74: oft Partiz. molitus, a, um, gemahlen, cibaria molita, gem. Mundvorrat, Mehl, Caes. b. G. 1, 5, 3: vicia m., Varro r. r. 2, 2, 16: ervum m., Colum. 11, 3, 5. Scrib. Larg. 125 u. 126: faba m., Scrib. Larg. 158: hordeum m., Plin. 18, 78: lolium m., Plin. 22, 160: piper m., Scrib. Larg. 160: sal Romaniense m., Cato r. r. 162, 1: micae marmoris contusae et molitae, Vitr. 7, 6. – subst., molitum, ī. n., das Gemahlene, nimio edo libentius molitum, quam molitum praehibeo, als daß ich selbst Gemahlenes liefere (d.i. selbst in der Stampfmühle mahle), Plaut. Men. 979. – 2) prägn., mahlen = durch Mahlen gewinnen, farinam, Hieron. in Isai. 13, 47, 2. – II) übtr., vom Beischlaf, Petron. 23, 5. Auson. epigr. 67 (71), 7 u. 74 (123), 2.
-
14 perductor
-
15 Phosphoros
Phōsphoros u. -us, ī, m. (Φωσφόρος, der Lichtbringer), der Morgenstern, Mart. 8, 21, 1 u. 2. Mart. Cap. 2. § 113 u. 116; 8. § 851. Ter. Maur. 847. Schol. Caes. Germ. Arat. 437. p. 422, 8 Eyss.
-
16 proficiscor
pro-ficīscor, fectus sum, ficīscī (Inchoat. v. proficio), sich vorwärts machen, sich auf den Weg machen, aufbrechen, abgehen, eine Reise antreten, sich auf die Reise begeben, reisen, v. Soldaten = aufbrechen, abmarschieren, ausziehen, zu Felde ziehen, v. Schiffenden u. Schiffen = absegeln, auslaufen, I) eig. (Ggstz. redire, reverti), domo, Nep.: portu, Liv.: ex portu, Caes.: ex Sicilia, Caes.: nunc, quo profectus sum, ibo, mich aufgemacht habe, Plaut.: illo (dahin) Sall. fr.: alio (anderswohin), Ter.: eodem, Sall.: eodem cum exercitu, Caes.: ut aliae (naves) eodem, unde erant profectae, referrentur, Caes.: a Persepoli, Curt.: Athenis, Nep.: Scythiā, Curt.: in Mediam, Curt.: ad eam domum, Cic.: ad caelum (v. Sterbenden), Cic.: omnibus copiis ad Ilerdam, Caes.: ad bellum, Caes. u. Nep.: in (zum) exercitum, Plaut.: in bellum, Iustin. 2, 11, 9. Gell. 17, 9, 8: in expeditionem, Sall. Iug. 103, 3: in pugnam, in proelium, Caes.: Corinthum, Ter.: Genabum, Lilybaeum, Caes.: Aegyptum, Cic.: a palude ad ripas Sequanae, Caes.: e Syria ad Italiam, Eutr.: ex Asia Romam versus, Cic.: Luceriā Canusium, Caes. – ad od. contra hostem, Caes.: adversus eos, Caes.: adversus Gallos, Eutr.: cum alqo, Sall. – magnum iter ad doctas Athenas, eine große Reise machen, Prop. 3, 21, 1. – zur Ang. des Zweckes m. ad u. Akk., ad iter, Caes.: ad dormiendum, ad somnum, schlafen gehen, Cic.: ad Massiliam occupandam, Caes.: ad subigendam Asiam, Curt.: ad sedes inquirendas, Iustin.: m. secundum u. Akk., secundum quaestum proficisci, Fronto Arion p. 237, 5 N.: m. Dat., alci auxilio, subsidio, Sall. u. Nep.: per Illyricum subsidio, Caes.: m. 1. Supin., alqm adiutum, Aegyptum oppugnatum, Nep.: pabulatum frumentatumque longius, Hirt. b. G.: cum exercitus parte frumentatum, Liv.: venatum, auf die Jagd gehen, Nep.: m. Infin., quom ad me profectus est ire, Plaut. rud. 847: inde a rege proficiscitur terras inclutas Siciliam atque Italiam visere, Gell. 16, 19, 5. – absol., statim proficiscitur, Sall.: me in Asiam persequens proficiscitur, Ter.: constituerunt ea, quae ad proficiscendum pertinerent, comparare, Caes. – II) übtr.: A) mit Rücksicht auf den Zielpunkt, weiter gehen, auf etwas ausgehen, ad reliqua, ordine ad reliqua, Cic.: ad exitium, trachten, Cornif. rhet.: in genus orationis, streben, Cornif. rhet. – B) mit Rücksicht auf den Ausgangspunkt: 1) von etwas ausgehen, anheben, den Anfang machen, a lege, Cic.: ab hoc initio, Caes.: a philosophia profectus Xenophon scripsit historiam, Cic. – 2) herkommen, herrühren, entstehen, seinen Ursprung haben, entspringen, a natura, Cic.: venae a corde profectae, Cic.: genus a Pallante profectum, Verg.: profecti ab Aristotele, des Ar st. Schüler, Cic.: quae a me in te profecta sunt, was dir von mir erwiesen worden ist, Cic. – / aktive Nbf.
-
17 semiplenus
sēmi-plēnus, a, um, I) halbvoll, nicht ganzvoll, scrobes, Colum.: naves, mit halber Bemannung, Cic.: carpenta, halbbeladen, Paneg. vet. – II) halbvollzählig, halbvollständig, legio, Vell. 2, 80, 1 u. 112, 2: stationes, Liv. 25, 30, 10: honor, Corp. inscr. Lat. 14, 1783, 31: elocutiones, Serv. Verg. Aen. 5, 847: semiplenum eum (actum) significans, Prisc. 18, 49: aliter semiplenus est sensus, (Serg.) in Donat. 504, 5 K.: neutr. pl. subst., ut semiplena dicendo cogat et interrogare et avidius audire Troianos, Serv. Verg. Aen. 2, 100.
-
18 stacta
stacta, ae, f. u. stactē, ēs, f. (στακτή), das Myrrhenöl, der Myrrhensaft, das Myrrhenharz, Form -cta, Lucr. 2, 847. Plaut. most. 309 u.a. Plin. 12, 70: myrrha stacta, Scrib. Larg. 125. – Form -cte, Plaut. Curc. 100 G. Plin. 12, 68. Hieron. cant. cantic. homil. 1. § 2: myrrha stacte, Scrib. Larg. 144. – Plur., Colum. poët. 10, 173.
-
19 Zancle
Zanclē, ēs, f. (Ζάγκλη), früherer Name der Stadt Messana ( jetzt Messina) in Sizilien, den sie von ihrer Sichelform (ζάγκλον bei den Siziliern) hatte, Ov. met. 14, 5 u. 15, 290. Sil. 1, 662 u. 14, 48. Vgl. Tzschucke Mela 2, 7, 16 (vol. 3. part. 2. p. 847). – Dav.: A) Zanclaeus, a, um (Ζαγκλαιος), zankläisch, arena, d.i. Sizilien, Ov.: Charybdis, Ov.: moenia, Messana, Sil. – Plur. subst., Zanclaeī, ōrum, m. (Ζαγκλαιοι), die Einw. von Zankle, die Zankläer, Plin. – B) (poet.) Zanclēius, a, um, zanklëisch, saxa, Ov.
-
20 amaracinus
amāracinus, a, um (ἀμαράκινος), aus Majoran, unguentum od. oleum, die »Majoransalbe«, das »Majoranöl«, ein beliebtes Parfüm, Plin. 13, 5; 21, 163: dass. subst., amarācinum, ī, n., »Majoranparfüm«, Lucr. 2, 847; 4, 1179. Isid. 4, 12, 8: Plur. b. Serv. Verg. Aen. 1, 693: dessen Geruch den Schweinen sehr verhaßt ist (s. Lucr. 6, 973); dah. das Sprichw.: nihil cum amaracino sui, was nützt der Kuh Muskate, Gell. praef. 19.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > amaracinus
- 1
- 2
См. также в других словарях:
847 — Années : 844 845 846 847 848 849 850 Décennies : 810 820 830 840 850 860 870 Siècles : VIIIe siècle IXe siècle … Wikipédia en Français
847 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 8. Jahrhundert | 9. Jahrhundert | 10. Jahrhundert | ► ◄ | 810er | 820er | 830er | 840er | 850er | 860er | 870er | ► ◄◄ | ◄ | 843 | 844 | 845 | … Deutsch Wikipedia
-847 — Années : 850 849 848 847 846 845 844 Décennies : 870 860 850 840 830 820 810 Siècles : Xe siècle av. J.‑C. IXe siècle … Wikipédia en Français
847 — Años: 844 845 846 – 847 – 848 849 850 Décadas: Años 810 Años 820 Años 830 – Años 840 – Años 850 Años 860 Años 870 Siglos: Siglo VIII – … Wikipedia Español
847 — NOTOC EventsBy PlaceEurope* Bari is dominated by the Saracens. * According to the Annales Bertiniani, Nominoe, king of Brittany, makes war on the Vikings.By TopicReligion* January Pope Leo IV succeeds Pope Sergius II as the 103rd pope. * Rabanus… … Wikipedia
847 Naval Air Squadron — Active 1960s 1982 1995 Present Day Country UK Branch Royal Navy Type Land based squadron Role … Wikipedia
847 Agnia — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
847 год — Годы 843 · 844 · 845 · 846 847 848 · 849 · 850 · 851 Десятилетия 820 е · 830 е 840 е 850 е · … Википедия
(847) Agnia — Asteroid (847) Agnia Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtel Große Halbachse 2,784 AE … Deutsch Wikipedia
(847) Agnia — Pour les articles homonymes, voir Agnia. L astéroïde (847) Agnia a été découvert le 2 septembre 1915 par l astronome russe Grigoriy Neujmin. Sa désignation provisoire était 1915 XX. Annexes Articles connexes Liste des astéroïdes (1… … Wikipédia en Français
(847) Agnia — Agnia es el asteroide número 847. Fue descubierto por el astrónomo G. Neujmin desde el Observatorio Astrofísico de Crimea Simeis, (Ucrania), el 2 de septiembre de 1915. Su designación provisional era 1915 XX. Categoría: Asteroides … Wikipedia Español