Перевод: со всех языков на русский

с русского на все языки

dopowiedzieć

  • 1 dopowiedzieć

    глаг.
    • договорить
    • досказать
    * * *
    \dopowiedziećiem, \dopowiedziećie, \dopowiedziećiedzą, \dopowiedziećiedz сов. 1. договорить, досказать;

    \dopowiedzieć do końca досказать до конца;

    2. добавить (к сказанному);

    \dopowiedzieć to i owo добавить кое-что

    * * *
    dopowiem, dopowie, dopowiedzą, dopowiedz сов.
    1) договори́ть, досказа́ть

    dopowiedzieć do końca — досказа́ть до конца́

    2) доба́вить ( к сказанному)

    dopowiedzieć to i owo — доба́вить ко́е-что́

    Słownik polsko-rosyjski > dopowiedzieć

  • 2 dośpiewać

    глаг.
    • воспевать
    • допеть
    • петь
    • пропеть
    * * *
    dośpiewa|ć
    \dośpiewaćny сов. 1. допеть;
    2. перен. догадаться; resztę możesz sobie \dośpiewać об остальном можешь сам догадаться
    +

    2. dopowiedzieć (sobie)

    * * *
    dośpiewany сов.
    1) допе́ть
    2) перен. догада́ться

    resztę możesz sobie dośpiewać — об остально́м мо́жешь сам догада́ться

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > dośpiewać

  • 3 domówić

    глаг.
    • досказать
    • насмехаться
    * * *
    domówi|ć
    domów, \domówićony сов. 1. договорить, досказать;
    2. komu подшутить над кем, пройтись на чеи-л. счёт
    +

    1. dopowiedzieć 2. przy-mówić, przygadać

    * * *
    domów, domówiony сов.
    1) договори́ть, досказа́ть
    2) komu подшути́ть над кем, пройти́сь на чей-л. счёт
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > domówić

  • 4 dopowiadać

    глаг.
    • высказывать
    • гласить
    • говорить
    • договаривать
    • молвить
    • проговорить
    • сказать
    * * *
    dopowiada|ć
    \dopowiadaćny несов. 1. договаривать, досказывать;
    2. добавлять (к сказанному); ср. dopowiedzieć
    * * *
    dopowiadany несов.
    1) догова́ривать, доска́зывать
    2) добавля́ть ( к сказанному); ср. dopowiedzieć

    Słownik polsko-rosyjski > dopowiadać

См. также в других словарях:

  • dopowiedzieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}dopowiadać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dopowiedzieć — dk, dopowiedziećwiem, dopowiedziećwiesz, dopowiedziećdzą, dopowiedziećwiedz, dopowiedziećdział, dopowiedziećdzieli, dopowiedziećdziany dopowiadać ndk I, dopowiedziećam, dopowiedziećasz, dopowiedziećają, dopowiedziećaj, dopowiedziećał,… …   Słownik języka polskiego

  • dopowiadać — → dopowiedzieć …   Słownik języka polskiego

  • dopowiadać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dopowiadaćam, dopowiadaća, dopowiadaćają, dopowiadaćany {{/stl 8}}– dopowiedzieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk XId, dopowiadaćwiem, dopowiadaćwie, dopowiadaćdzą, dopowiadaćwiedz, dopowiadaćdział, dopowiadaćdzieli… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dośpiewać — coś sobie «domyślić się dalszego ciągu, dopowiedzieć sobie»: Jeżeli nie dostosujesz się pan do mojej rady, zaczną się kłopoty. Przedsiębiorstwo specjalnie nie ucierpi, a jak się to może skończyć, sam pan sobie dośpiewaj. B. Madej, Półtraktat …   Słownik frazeologiczny

  • dośpiewywać — Dośpiewać coś sobie «domyślić się dalszego ciągu, dopowiedzieć sobie»: Jeżeli nie dostosujesz się pan do mojej rady, zaczną się kłopoty. Przedsiębiorstwo specjalnie nie ucierpi, a jak się to może skończyć, sam pan sobie dośpiewaj. B. Madej,… …   Słownik frazeologiczny

  • kropka — 1. Być, znaleźć się itp. w kropce «być, znaleźć się w trudnej, skomplikowanej sytuacji, w trudnym położeniu»: Byłam pewna, że się dostanę na studia! Ale nie dostałam się! Ani w poprzednim roku, ani w tym. Nie wiem, co robić. Poddać się?… …   Słownik frazeologiczny

  • reszta — 1. Bez reszty «całkowicie, wyłącznie, zupełnie»: Wystąpiłem o przywrócenie mi emerytury i teraz mogłem bez reszty poświęcić się pracy naukowej. J. Brzechwa, Opowiadania. 2. Coś dokonuje, dopełnia reszty «coś sprawia, że następuje ostateczna… …   Słownik frazeologiczny

  • dodać — dk I, dodaćdam, dodaćdasz, dodaćdadzą, dodaćdaj, dodaćdał, dodaćdany dodawać ndk IX, dodaćdaję, dodaćdajesz, dodaćaj, dodaćał, dodaćany 1. «dać coś jako nadwyżkę albo jako część składową rzeczy już danej; dołożyć, dorzucić, dołączyć» Dodać cukru …   Słownik języka polskiego

  • domówić — dk VIa, domówićwię, domówićwisz, domówićmów, domówićwił, domówićwiony domawiać ndk I, domówićam, domówićasz, domówićają, domówićaj, domówićał, domówićany 1. «powiedzieć do końca to, co się zamierzało; dopowiedzieć» Nie zdążył domówić wszystkiego …   Słownik języka polskiego

  • dopowiedzenie — n I 1. rzecz. od dopowiedzieć. 2. jęz. «przydawka rzeczownikowa; apozycja, np. za króla Stasia, miasto Kraków» …   Słownik języka polskiego

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»