-
1 скора
-
2 мужык
lat. mugic* * *лит.Стихотворение, окончание которого стало афоризмом:Я маўчу, маўчу, трываю,
Але скора загукаю:
"Стрэльбы, хлопчыкі, бяры!"
Написано Якубом Коласом в "Володарке", куда он попал на три года за участие в организации нелегального учительского съезда.* * *мужык м. —1) муж;2) мужик, крестьянин -
3 наба
наба выкл.и то хорошо; хорошо, что. Наба яшчэ скора хамянуўся. (Сержп.) -
4 цытвар
цытвар, -у м.Семя цитварной полыни.Я слухаю, чмыхаю носам і дом успамінаю, маму... Нават уяўляю, што гэта яна хлеб пячэ... І от скора ўшчыпне крыху цеста, закатае ў яго цытвару, прымусіць пракаўтнуць... Місько.Беларуска-расейскі слоўнік безэквівалентнай лексікі > цытвар
-
5 стырнаваць
стырнаваць незак.Управлять кормилом.Часу не марнуе ластаўка са стрыжам, і плывец стырнуе цераз вір на стрыжань. Пушча. Скора ўсе яны ўжо ляжалі на сене, на дне чоўна, а Андрэй стырнаваў, седзячы на карме. Караткевіч.Беларуска-расейскі слоўнік безэквівалентнай лексікі > стырнаваць
-
6 scoro
Беларуска (лацінка)-рускі слоўнік і слоўнік беларускай кірыліцы > scoro
См. также в других словарях:
скора — скора, скоры, скоры, скор, скоре, скорам, скору, скоры, скорой, скорою, скорами, скоре, скорах (Источник: «Полная акцентуированная парадигма по А. А. Зализняку») … Формы слов
скора — шкура , скорка корка (хлеба) , севск., укр. скiра, скiрка кожа , скора, блр. скура шкура; кожа , др. русск. скора (Пов. врем. лет), цслав. скора, словен. skora, skȯrjа кора , чеш. skora шкура, кожа , польск. skora, в. луж. skora, н. луж. skora,… … Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера
СКОРА — СКОРА, скоры, мн. нет, собир., жен. (старин.). Необделанные шкуры, кожа животных. Толковый словарь Ушакова. Д.Н. Ушаков. 1935 1940 … Толковый словарь Ушакова
СКОРА — Яков , сделал надпись на колоколе в Львове. 1341. Срезн. 191. Андрей Скора, подчаший калишский. 1616. Арх VII, 2, 391 … Биографический словарь
Скора — ж. устар. Невыделанная шкура, мех. Толковый словарь Ефремовой. Т. Ф. Ефремова. 2000 … Современный толковый словарь русского языка Ефремовой
СКОРА — ·стар. шкура, сырая кожа; | пушной товар. см. скара. Толковый словарь Даля. В.И. Даль. 1863 1866 … Толковый словарь Даля
скора — сущ., кол во синонимов: 5 • кожа (62) • мех (41) • скара (5) • скорье … Словарь синонимов
скора — скор а, ы … Русский орфографический словарь
скора — и/, ж., заст. Невичинена шкура звіра … Український тлумачний словник
скора — скура … Старабеларускі лексікон
скора — шкіра, шкура … Зведений словник застарілих та маловживаних слів