-
1 zephyrus
zephyrus, ī, m. (ζέφυρος), der Westwind, in Italien sanft u. lau, rein lat. favonius, Sen. nat. qu. 5, 16, 5. Plin. 18, 337. Veget. mil. 4, 38. p. 155, 11 L.2 Hor. carm. 3, 1, 24 u.a. Dicht.: Genet. Plur. auch zephyrûm, Licent. poët. b. Augustin. epist. 26, 4. – zur Bezeichnung des Frühlingsanfangs, Verg. georg. 1, 44 u.a. – poet. übh. = der Wind, Verg. Aen. 4, 562. – personif., Verg. Aen. 1, 131 u.a. – / In guten Hdschrn. (zB. Verg. ecl. 5, 5) auch sephyrus geschr.; vgl. Rhein. Mus. 12, 422.
-
2 zephyrus
zephyrus, ī, m. (ζέφυρος), der Westwind, in Italien sanft u. lau, rein lat. favonius, Sen. nat. qu. 5, 16, 5. Plin. 18, 337. Veget. mil. 4, 38. p. 155, 11 L.2 Hor. carm. 3, 1, 24 u.a. Dicht.: Genet. Plur. auch zephyrûm, Licent. poët. b. Augustin. epist. 26, 4. – zur Bezeichnung des Frühlingsanfangs, Verg. georg. 1, 44 u.a. – poet. übh. = der Wind, Verg. Aen. 4, 562. – personif., Verg. Aen. 1, 131 u.a. – ⇒ In guten Hdschrn. (zB. Verg. ecl. 5, 5) auch sephyrus geschr.; vgl. Rhein. Mus. 12, 422.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > zephyrus
-
3 concrebresco
con-crēbrēsco, bruī, ere, mit etw. zunehmen, cum levis alterno zephyrus concrebruit euro, Ps. Verg. cir. 25.
-
4 gradior
gradior, gressus sum, gradī ( aus *gradhior), Schritte machen, schreiten, einherschreiten (Ggstz. currere), Cic. u.a.: quattuor pedibus, Macr.: longe, weit od. lang ausschreiten, Verg.: lente, Ov. – mit Ang. wohin? ad naves graditur, Verg.: fidenti animo ad mortem, Cic.: trans altas Alpes, Catull. – m. Acc. der Wegstrecke, viam recte graditur, Col. 6, 37, 11: arduum magis et angustum gradiantur iter, Sulp. Sev. app. epist. 2, 10. p. 239, 11 H.: übtr., v. Lebl., veris praenuntius ante pennatus graditur zephyrus, Lucr.: clamor foras gradiens, hinausbringendes, Lucr.
-
5 horrifico
horrifico, āvī, ātum, āre (horrificus), I) rauh-, uneben machen, flatu placidum mare matutino horrificans zephyrus, aufwallen machend, aufkräuseln lassend, Catull. 64, 269 sq. (vgl. Hom. II. 7, 63: Ζεφύροιο εχεύατο πόντον επι φρίξ). – II) schaurig machen, A) schrecklich machen, galeas, Sil. 3, 389: dignitatem, der W. ein furchtbares Ansehen geben, Flor. 3, 21, 10. – B) Schauder-, Schrecken verursachen, einflößen, mentes, Claud. bell. Get. 250: absol., Verg. Aen. 4, 465.
-
6 Hyacinthus [1]
1. Hyacinthus (od. -os), ī, m. (Ὑάκινθος), ein lazedämonischer Jüngling, von Apollo geliebt, aber auch von ihm durch einen unglücklichen Wurf getötet, indem Zephyrus, der Nebenbuhler Apollos, aus Eifersucht den von Apollo geworfenen Diskus dem schönen Knaben an den Kopf trieb, worauf aus seinem Blute nach der Mythe die Blume Hyazinthe (s. 2. hyacinthus) entsproßte, in deren Blätterstreifen man die Buchstaben AI AI, als Wehklagelaut Apollos, od. das Y, als Anfangsbuchstaben des Namens Hyazinthus, fand, Ov. met. 10, 184–215. Plin. 21, 66. – Dav. Hyacinthia, iōrum, n. (Ὑακίνθια), das Hyazinthusfest, ein dreitägiges Fest, das die Lazedämonier jährlich dem Hyazinthus zu Ehren feierten, indem am ersten Tage Heroen- u. Totenopfer, an den beiden übrigen apollinische Festzüge u. Wettspiele stattfanden, Ov. met. 10, 219.
-
7 pennatus
pennātus, a, um (penna), beflügelt, befiedert, Zephyrus, Lucr.: Fama, Verg.: equus, Plin.: ferrum, gefiedertes Eisen, Pfeil, Plin.: agnae, im Salierliede = spicae, Paul. ex Fest. 211, 1: Compar., u. zwar bildl., voto pennatior, Itin. Alex. 29 (68). – Plur. subst., pennati, Vögel, Iuvenc. 2, 496.
-
8 praenuntius
prae-nūntius, a, um, vorherverkündigend, I) adi.: ignes, Signalfeuer, Plin. 2, 181. – II) subst. (m., f. u. n.) = Vorherverkündiger, Vorherverkündigerin, Vorzeichen, Anzeige, Zephyrus, praenuntius Veneris, Lucr.: ales praenuntius lucis, Hahn, Ov.: praenuntii ignes, Plin.: stellae praenuntiae calamitatum, Cic.: inquisitio praenuntia repulsae, Cic.: procellarum quaedam sunt praenuntia, Sen.
-
9 sephyrus
sephyrus, s. zephyrus.
-
10 subvespertinus
sub-vespertīnus, ī, m. (sc. ventus), der Südwestwind, zephyrus, id est subvespertinus, Veget. mil. 4, 38. p. 155, 11 L.2
-
11 unigena
ūnigena, ae, c. (unus u. gigno), I) von einerlei Geburt-, Geschlecht, unigena Memnonis, Zephyrus, Bruder des Memnon, Catull.: te, Phoebe, relinquens, unigenamque simul, Schwester des Phöbus (Diana), Catull. – II) eingeboren, eingeschaffen, Christus unigena, Paul. Nol. carm. 5, 46: singularis hic mundus atque unigena, Cic. Tim. 4. § 12.
-
12 zephyrius
zephyrius, a, um (ζεφύριος), von Zephyrus, zephyrisch, ova, Windeier, sonst ova urina gen., Plin. 10, 167.
-
13 concrebresco
con-crēbrēsco, bruī, ere, mit etw. zunehmen, cum levis alterno zephyrus concrebruit euro, Ps. Verg. cir. 25.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > concrebresco
-
14 gradior
gradior, gressus sum, gradī ( aus *gradhior), Schritte machen, schreiten, einherschreiten (Ggstz. currere), Cic. u.a.: quattuor pedibus, Macr.: longe, weit od. lang ausschreiten, Verg.: lente, Ov. – mit Ang. wohin? ad naves graditur, Verg.: fidenti animo ad mortem, Cic.: trans altas Alpes, Catull. – m. Acc. der Wegstrecke, viam recte graditur, Col. 6, 37, 11: arduum magis et angustum gradiantur iter, Sulp. Sev. app. epist. 2, 10. p. 239, 11 H.: übtr., v. Lebl., veris praenuntius ante pennatus graditur zephyrus, Lucr.: clamor foras gradiens, hinausbringendes, Lucr. -
15 horrifico
horrifico, āvī, ātum, āre (horrificus), I) rauh-, uneben machen, flatu placidum mare matutino horrificans zephyrus, aufwallen machend, aufkräuseln lassend, Catull. 64, 269 sq. (vgl. Hom. II. 7, 63: Ζεφύροιο εχεύατο πόντον επι φρίξ). – II) schaurig machen, A) schrecklich machen, galeas, Sil. 3, 389: dignitatem, der W. ein furchtbares Ansehen geben, Flor. 3, 21, 10. – B) Schauder-, Schrecken verursachen, einflößen, mentes, Claud. bell. Get. 250: absol., Verg. Aen. 4, 465.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > horrifico
-
16 Hyacinthus
1. Hyacinthus (od. -os), ī, m. (Ὑάκινθος), ein lazedämonischer Jüngling, von Apollo geliebt, aber auch von ihm durch einen unglücklichen Wurf getötet, indem Zephyrus, der Nebenbuhler Apollos, aus Eifersucht den von Apollo geworfenen Diskus dem schönen Knaben an den Kopf trieb, worauf aus seinem Blute nach der Mythe die Blume Hyazinthe (s. 2. hyacinthus) entsproßte, in deren Blätterstreifen man die Buchstaben AI AI, als Wehklagelaut Apollos, od. das Y, als Anfangsbuchstaben des Namens Hyazinthus, fand, Ov. met. 10, 184-215. Plin. 21, 66. – Dav. Hyacinthia, iōrum, n. (Ὑακίνθια), das Hyazinthusfest, ein dreitägiges Fest, das die Lazedämonier jährlich dem Hyazinthus zu Ehren feierten, indem am ersten Tage Heroen- u. Totenopfer, an den beiden übrigen apollinische Festzüge u. Wettspiele stattfanden, Ov. met. 10, 219.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Hyacinthus
-
17 pennatus
pennātus, a, um (penna), beflügelt, befiedert, Zephyrus, Lucr.: Fama, Verg.: equus, Plin.: ferrum, gefiedertes Eisen, Pfeil, Plin.: agnae, im Salierliede = spicae, Paul. ex Fest. 211, 1: Compar., u. zwar bildl., voto pennatior, Itin. Alex. 29 (68). – Plur. subst., pennati, Vögel, Iuvenc. 2, 496.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > pennatus
-
18 praenuntius
prae-nūntius, a, um, vorherverkündigend, I) adi.: ignes, Signalfeuer, Plin. 2, 181. – II) subst. (m., f. u. n.) = Vorherverkündiger, Vorherverkündigerin, Vorzeichen, Anzeige, Zephyrus, praenuntius Veneris, Lucr.: ales praenuntius lucis, Hahn, Ov.: praenuntii ignes, Plin.: stellae praenuntiae calamitatum, Cic.: inquisitio praenuntia repulsae, Cic.: procellarum quaedam sunt praenuntia, Sen.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > praenuntius
-
19 sephyrus
sephyrus, s. zephyrus.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > sephyrus
-
20 subvespertinus
sub-vespertīnus, ī, m. (sc. ventus), der Südwestwind, zephyrus, id est subvespertinus, Veget. mil. 4, 38. p. 155, 11 L.2Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > subvespertinus
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Zephyrus — eph y*rus, n. [L. See {Zephyr}.] The west wind, or zephyr; usually personified, and made the most mild and gentle of all the sylvan deities. [1913 Webster] Mild as when Zephyrus on Flora breathes. Milton. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Zephyrus — [zef′ə rəs] n. [L: see ZEPHYR] Gr. Myth. the west wind personified as a god … English World dictionary
ZEPHYRUS — I. ZEPHYRUS Arsinoes delitium, Ptolemaei Philadelphi sororis uxorisque, memoratur Ausonio in Mosella, v. 315. II. ZEPHYRUS ventus, flans ab Occasu Aequinoctiali, adversus Subsolanum, quem Latini Favonium vocant. Sic dictus quasi ζωηφόρος, hoc est … Hofmann J. Lexicon universale
Zephyrus — Zephyr und Flora (William Adolphe Bouguereau, 1875). Zephyr und … Deutsch Wikipedia
Zephyrus, S. — S. Zephyrus, (27. Nov.), ein Martyrer zu Antiochia. S. S. Basileus7. (El.) … Vollständiges Heiligen-Lexikon
Zephyrus — noun Etymology: Latin Date: before 12th century the Greek god of the west wind … New Collegiate Dictionary
Zephyrus — /zef euhr euhs/, n. Class. Myth. the west wind personified. Also, Zephyros /zef euh ros /. * * * … Universalium
ZEPHYRUS — a personification in the Greek mythology of the West Wind, and in love with Flora … The Nuttall Encyclopaedia
Zephyrus — /ˈzɛfərəs/ (say zefuhruhs) noun the west wind personified …
Zephyrus — /zef euhr euhs/, n. Class. Myth. the west wind personified. Also, Zephyros /zef euh ros / … Useful english dictionary
Progomphus zephyrus — Taxobox name = Progomphus zephyrus status = EN | status system = IUCN3.1 regnum = Animalia phylum = Arthropoda classis = Insecta ordo = Odonata familia = Gomphidae genus = Progomphus species = P. zephyrus binomial = Progomphus zephyrus binomial… … Wikipedia