Перевод: с польского на украинский

с украинского на польский

zbiec

См. также в других словарях:

  • zbiec — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}zbiegać I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zbiec {{/stl 13}}{{stl 7}}|| {{/stl 7}}zbiegnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVc b, zbiegnę, zbiegnie, zbiegnij, zbiegłem, zbiegł,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zbiec — + rzad. zbiegnąć dk Vc, zbiegnę, zbiegniesz, zbiegnij, zbiegł, zbiegli, zbiegłszy zbiegać ndk I, zbiecam, zbiecasz, zbiecają, zbiecaj, zbiecał 1. «biegnąc opuścić się w dół, znaleźć się na dole» Zbiec po schodach, ze zbocza. 2. zwykle dk «ujść,… …   Słownik języka polskiego

  • zbiegać się – zbiec się, zbiegnąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} biegnąc, zbierać się w jednym miejscu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przechodnie zbiegli się na miejsce wypadku. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} łączyć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zbiegnąć — → zbiec …   Słownik języka polskiego

  • z- — (w wyrazach, których tematy rozpoczynają się na samogłoskę lub spółgłoskę dźwięczną, a także na s, sz, h, np. zbieleć, zżąć, zsuwać, zszywać, zheblować) 1. «przedrostek nadający aspekt dokonaności czasownikom niedokonanym, np. zanalizować,… …   Słownik języka polskiego

  • zlecieć — dk VIIa, zleciećcę, zleciećcisz, zleć, zleciećciał, zleciećcieli zlatywać ndk VIIIa, zleciećtuję, zleciećtujesz, zleciećtuj, zleciećywał 1. «lecąc opuścić się, osiąść niżej; sfrunąć» Gołębie zlatywały z dachu na parapet. 2. «spaść z góry na dół,… …   Słownik języka polskiego

  • nazlatywać się — dk VIIIa, nazlatywać siętuje się, nazlatywać sięywał się 1. «lecąc zgromadzić się w dużej liczbie; zlecieć się» Nazlatywało się ptaków. Nazlatywało się komarów, much. 2. pot. «zejść się, zbiec się w dużej liczbie» Nazlatywało się ciekawskich na… …   Słownik języka polskiego

  • pozlatywać — dk VIIIa, pozlatywaćtuje, pozlatywaćtuj, pozlatywaćywał 1. «o wielu ptakach: zlecieć, sfrunąć (w dół)» Wróble pozlatywały z drzewa na ziemię. 2. pot. «pospadać» Szklanki pozlatywały ze stołu. Siedźcie spokojnie, bo pozlatujecie z krzeseł. 3. pot …   Słownik języka polskiego

  • schody — blp, D. schodydów 1. «konstrukcja, będąca zwykle częścią budowli, składająca się z szeregu stopni, często z poręczami, umożliwiająca przechodzenie z jednego poziomu na inny» Betonowe, drewniane, kamienne schody. Główne, wewnętrzne, kręte, strome …   Słownik języka polskiego

  • skurczyć — dk VIb, skurczyćczę, skurczyćczysz, skurcz, skurczyćył, skurczyćczony «skrócić przez ściągnięcie, ściągnąć, skulić, zgiąć, zewrzeć (palce, ramiona)» Skurczyć ramiona z zimna. Spał ze skurczonymi nogami. Siedział skurczony na tapczanie. Twarz… …   Słownik języka polskiego

  • zbiegać — I, zbiegaćam, zbiegaćasz, zbiegaćają, zbiegaćaj, zbiegaćał 1. ndk → zbiec 2. dk «objechać, obejść, przewędrować» Zbiegać całe miasto w poszukiwaniu czegoś …   Słownik języka polskiego