Перевод: с польского на русский

с русского на польский

zaciąć+zęby

  • 1 zaciąć

    глаг.
    • порезать
    • снижать
    * * *
    zaci|ąć
    zatnę, zatnie, zatną, zatnij, \zaciąćety сов. 1. порезать, поранить;
    2. надрезать, надсечь, засечь; 3. подхлестнуть, стегнуть;

    \zaciąć konia хлестнуть лошадь (коня);

    4. стиснуть, сжать;
    \zaciąć zęby стиснуть зубы
    +

    1. zranić, skaleczyć 2. nadciąć 3. smagnąć 4. zacisnąć

    * * *
    zatnę, zatnie, zatną, zatnij, zacięty сов.
    1) поре́зать, пора́нить
    2) надре́зать, надсе́чь, засе́чь
    3) подхлестну́ть, стегну́ть

    zaciąć konia — хлестну́ть ло́шадь (коня́)

    4) сти́снуть, сжать

    zaciąć zęby — сти́снуть зу́бы

    Syn:
    zranić, skaleczyć 1), nadciąć 2), smagnąć 3), zacisnąć 4)

    Słownik polsko-rosyjski > zaciąć

См. также в других словарях:

  • zaciąć — dk Xc, zaciąćtnę, zaciąćtniesz, zaciąćtnij, zaciąćciął, zaciąćcięła, zaciąćcięli, zaciąćcięty zacinać ndk I, zaciąćam, zaciąćasz, zaciąćają, zaciąćaj, zaciąćał, zaciąćany 1. «uderzyć czymś ostrym, tnącym, raniącym; zrobić na czymś cięcie;… …   Słownik języka polskiego

  • zaciąć — 1. Zaciąć konia «uderzyć konia batem lub szpicrutą, aby ruszył z miejsca lub szybciej biegł»: Stuckler zaciął konia. Znów ruszyli wydłużonym kłusem, w cieniu rozłożystych drzew, wokół gładkiego stawu, w szelestach przyrody. A. Szczypiorski,… …   Słownik frazeologiczny

  • ząb — 1. Bronić się, bronić kogoś, czegoś zębami i pazurami «bronić się, bronić kogoś, czegoś, walczyć o kogoś, o coś z zaciekłością, z pasją, nie licząc się z niczym»: Mojej odrębności (czyli wyższości) bronić będę zębami i pazurami. J. Błoński, Forma …   Słownik frazeologiczny

  • zacinać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zacinaćam, zacinaća, zacinaćają, zacinaćany {{/stl 8}}– zaciąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Va, zatnę, zatnie, zatnij, zacinaćciął, zacinaćcięli, zacinaćcięty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zacinać — 1. Zaciąć konia «uderzyć konia batem lub szpicrutą, aby ruszył z miejsca lub szybciej biegł»: Stuckler zaciął konia. Znów ruszyli wydłużonym kłusem, w cieniu rozłożystych drzew, wokół gładkiego stawu, w szelestach przyrody. A. Szczypiorski,… …   Słownik frazeologiczny

  • ząb — m IV, D. zęba, Ms. zębie; lm M. zęby 1. «każdy z drobnych tworów w kształcie płytki lub stożka zbudowanych z zębiny, pokrytej szkliwem, osadzonych w zębodole obu szczęk u człowieka i zwierząt kręgowych; służy do chwytania i rozdrabniania… …   Słownik języka polskiego

  • zacisnąć — dk Va, zacisnąćnę, zacisnąćciśniesz, zacisnąćciśnij, zacisnąćnął, zacisnąćnęła, zacisnąćnęli, zacisnąćciśnięty, zacisnąćnąwszy zaciskać ndk I, zacisnąćam, zacisnąćasz, zacisnąćają, zacisnąćaj, zacisnąćał, zacisnąćany «cisnąc zsunąć coś do czegoś …   Słownik języka polskiego

  • koń — 1. Czarny koń «osoba lub rzecz, która niespodziewanie wygrywa w jakiejś konkurencji, okazuje się lepsza od faworytów»: Żaden z czarnych koni prezydenckiego wyścigu w USA nie wytrzymał nawet połowy prawyborów. GW 01/03/2000. 2. Gnać, jechać,… …   Słownik frazeologiczny

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»