-
1 eingeboren
yerli -
2 Eingeborene
yerli -
3 Eingeborenen
yerli -
4 einheimisch
yerli -
5 heimisch
yerli -
6 bodenständig
bodenständig adj Brauchtum, Bevölkerung yerli; bir yerin özbeöz yerlisi; Handwerk, Industrie yerli, tipik, karakteristik -
7 einheimisch
einheimisch ['aınhaımıʃ] adj -
8 an
an1. präp (D) zeitlich -de; örtlich -de;an der Grenze sınırda;an der Isar Isar kenarında;an der Wand duvarda;an einem kalten Tag soğuk bir gün(de);an einem Sonntagmorgen bir pazar (günü) sabahında;alles ist an seinem Platz her şey (yerli) yerinde;fig Kopf an Kopf baş başa;er hat so etwas an sich kendine has bir tarafı var;es ist an ihm zu reden söz onda;an seiner Stelle onun yerinde;jemanden an der Hand führen b-ni elinden tutup götürmek;jemanden an der Stimme erkennen b-ni sesinden tanımak;an (und für) sich aslında, haddizatında;an die Tür klopfen kapıya vurmak2. präp (A) -(y)e;an den Rand kenara;ein Brief an mich bana bir mektup3. adv: von … an -den itibaren;von nun an şu andan itibaren;von heute an bugünden itibaren; bundan böyle;das Licht ist an ışık açık;an - aus; açık - kapalı;München an 13.55 Münih’e varış 13.55;an die 100 Dollar yaklaşık 100 dolar;er hatte noch seinen Mantel an paltosu daha sırtındaydı -
9 Eingeborene
Eingeborene m, f <-n; Eingeborenen> yerli (özellikle eski kolonilerde) -
10 einheimisch
einheimisch adj yerli -
11 Einheimische
Einheimische m, f <Einheimischen; Einheimischen> yerli (kişi) -
12 heimisch
heimisch adj yerli;sich heimisch fühlen kendini yurdunda/evinde hissetmek;heimisch sein (in D bir yer) -in anavatanı olmak -
13 Inländer
Inländer m <Inländers; Inländer>, Inländerin f <Inländerin; Inländerinnen> yerli; (ülkenin) kendi vatandaşı -
14 Inländerin
Inländer m <Inländers; Inländer>, Inländerin f <Inländerin; Inländerinnen> yerli; (ülkenin) kendi vatandaşı -
15 inländisch
inländisch adj yerli, ülke içi -
16 Landwein
Landwein m hafif (yerli) şarap -
17 alteingesessen
alteingesessen ['-'----] adjyerli -
18 Bevölkerung
toplum, nüfus, ahali; (Zivil\Bevölkerung) halk;die einheimische/ländliche \Bevölkerung yerli/kırsal nüfus -
19 eingeboren
yerli -
20 Eingeborene
yerli
- 1
- 2
См. также в других словарях:
yerli — sif. 1. Başqa yerdən gəlmə deyil, həmin yerdən olan, bu yerin əhalisindən olan. Yerli əhali. Yerli camaat. Bizim yerli deyil. // İs. mənasında. Yerlilər və gəlmələr. Yerlilərə məxsus adət və ənənələr. Buranın yerliləri əkinçidir. – <Südabənin… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
yerli — sf. 1) Taşınamayan, başka yere götürülemeyen Yerli dolap. Yerli sedir. 2) Belli bir bölgede yetişen Yerli muz. Yerli meyve. 3) Yurt içinde yapılan veya bir yurdun kendine özgü niteliklerini taşıyan Yerli halıları gördüm, koyu sıcak kırmızılarla… … Çağatay Osmanlı Sözlük
Yerli-Neferats — Yerli Neferats, bei den Türken Provinzialmilizen, welche man in einem bedrohten Lande aushebt … Pierer's Universal-Lexikon
yerli-dibli — z. 1. Bütünlükdə, tamamilə, kökündən. <Səkinə xanım:> Mənim haqqım yerli dibli batsa da, mən Ağa Həsənə gedən deyiləm! M. F. A.. Deyəcəkdim ki, Qaryagin mahalının qazısının işləri ya möcüzədir və ya yerli dibli yalandır. C. M.. 2. Qətiyyən … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
yerli-yataqlı — z. 1. Geniş, ətraflı, hərtərəfli, təfsilatı ilə. Ballının yerli yataqlı danışığı, köhnə kənd evlərini təsvir etməsi Budağı uzun müddət dərin fikirlərə qərq edirdi. Ə. Vəl.. 2. Çox böyük, yekə, qocaman. <Qaçaqlar> yerli yataqlı, şax budaqlı… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
Yerli-Dzharly — Infobox Settlement official name =Yerli Dzharly native name = pushpin pushpin mapsize =300 subdivision type = Country subdivision name = flag|Azerbaijan subdivision type1 = Rayon subdivision name1 =Qabala leader title = leader name = established… … Wikipedia
yerli-köklü — z. Dibindən, kökündən, tamamilə, büsbütün, yerli dibli. <Surxay:> Allah onların yerli köklü tifaqlarını dağıtsın. S. Rəh … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
yerli-yersiz — z. Münasib, məqamında, yerində olub olmadığını nəzərə almadan, düz olub olmadığını bilmədən. Yerli yersiz irad tutmaq. Yerli yersiz danışmaq. Yerliyersiz tərifləmək … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
yerli yerinde — zf. 1) Eskiden olduğu yerde ... birçok yalılar ve köşklerse ... şimdi sazları ve sözleri susmuş olmakla beraber yine yerli yerindeydi. A. Ş. Hisar 2) Uygun yerde … Çağatay Osmanlı Sözlük
yerli yerine — zf. Kendine ait olan yere Eşyalarını yerli yerine yerleştirdi. S. F. Abasıyanık … Çağatay Osmanlı Sözlük
yerli dolap — is., bı, mim. Gömme dolap … Çağatay Osmanlı Sözlük
