-
1 yürürlük
озвонч. -ğüде́йствие (закона и т. п.)yürürlükte bulunan / olan yasa — де́йствующий зако́н; зако́н, име́ющий си́лу
yürürlüğe girmek / konmak — вступи́ть в си́лу
yürürlükten kaldırmak — отмени́ть (закон и т. п.)
yürürlükte kalmak — остава́ться в си́ле
См. также в других словарях:
yürürlükte kalmak — bir kanun veya karar geçerli olmaya devam etmek … Çağatay Osmanlı Sözlük
yürürlük — is., ğü Gereğinin yapılır olması durumu, meriyet Yürürlükte bulunan kanunlar, usuller, kurallar. Fakat umumi hatlar yine yürürlükte idi. F. R. Atay Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller yürürlüğe girmek yürürlüğe konmak yürürlükte bulunmak… … Çağatay Osmanlı Sözlük
