yüksek dağ

См. также в других словарях:

• dağ — 1. is., Far. dāġ 1) Kızgın bir demirle vurulan damga, nişan 2) İyileştirmek için vücudun hastalıklı bölümüne kızgın bir araçla yapılan yanık 3) mec. Büyük üzüntü, acı Birleşik Sözler gözdağı 2. is. Yer kabuğunun çıkıntılı, yüksek, eğimli… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• dağ havası — is. Yüksek yerlerdeki serin ve temiz hava …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• buzluğan — is., hlk. Üzerinde buz eksik olmayan yüksek dağ tepesi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• ALEM — Bayrak. * Nişan, işâret. * Özel isim. * Mc:Yüksek dağ. * Büyük âlim. * Üst dudakta olan yarık …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• SAHVE — En yüksek dağ. * Atın sırtı, eğer konulan yeri. * Su menbaı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• çığ — dağ, yuvarlanan kar kümesi, kamiş ve çöpden urma yüksek çit; feryad ve figan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• CEBEL — Dağ, yüksek tepe. * Mc: Bir kavmin meşhuru ve büyüğü, âlim ve fâzıl kimse …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• MERTEBA' — Dağ üstünde olan yüksek yer …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• TUGVE — Dağ başı. * Yüksek mekân …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• TUGYE — Dağ başı. * Yüksek mekân …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• literature — /lit euhr euh cheuhr, choor , li treuh /, n. 1. writings in which expression and form, in connection with ideas of permanent and universal interest, are characteristic or essential features, as poetry, novels, history, biography, and essays. 2.… …   Universalium