Перевод: с польского на все языки

wyjściowy

См. также в других словарях:

  • wyjściowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} odnoszący się do wyjścia, wychodzenia dokądś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Instrukcje wyjściowe. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyjściowy — 1. «odnoszący się do wyjścia opuszczenia jakiegoś miejsca» Wskazówki, instrukcje wyjściowe (dla wyruszających w teren). 2. «odnoszący się do wyjścia miejsca, z którego się dokądś wychodzi» Miejsce wyjściowe. ∆ Brama wyjściowa, drzwi, wrota… …   Słownik języka polskiego

  • znad — {{/stl 13}}{{stl 8}}przyim., łączy się z dopełniaczem {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wskazuje na punkt wyjściowy ruchu przestrzennego znajdujący się powyżej czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Spoglądał znad okularów.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • hydrogenizacja — ż I, DCMs. hydrogenizacjacji, blm chem. «proces technologiczny polegający na katalitycznej reakcji wodoru ze związkami organicznymi, w wyniku której powstaje produkt zawierający więcej wodoru niż wyjściowy substrat; uwodornienie» ‹n. łac.› …   Słownik języka polskiego

  • kluczowy — 1. przym. od klucz (tylko w zn. 6) Kliny kluczowe w arkadzie okiennej. 2. «podstawowy, główny, najważniejszy; wyjściowy» Kluczowy problem. Kluczowe zagadnienie. Kluczowa pozycja. ∆ Przemysł kluczowy «przemysł, od którego uzależniona jest… …   Słownik języka polskiego

  • morze — n I; lm D. mórz «część oceanu oddzielona łańcuchem wysp, progiem podmorskim lub rozczłonkowanym lądem; także wielki zamknięty obszar wodny (np. Morze Kaspijskie); potocznie: przeciwieństwo lądów lub całość wód oceanicznych» Błękitne, granatowe,… …   Słownik języka polskiego

  • położenie — n I 1. rzecz. od położyć Położenie ręki na ramieniu. Położenie fundamentów, podłóg. Położenie chorego do łóżka. 2. «miejsce, gdzie się coś znajduje, gdzie jest położone; pozycja zajmowana przez dany przedmiot w stosunku do otoczenia» Malownicze,… …   Słownik języka polskiego

  • poziom — m IV, D. u, Ms. poziommie; lm M. y 1. «położenie, wysokość płaszczyzny prostopadłej w stosunku do pionu w danym miejscu» Poziom cieczy w zbiorniku. Wysoki, niski poziom wody w jeziorze. Opadł, podniósł się poziom wody w rzece. ∆ Poziom morza… …   Słownik języka polskiego

  • uwodorniać — ndk I, uwodorniaćam, uwodorniaćasz, uwodorniaćają, uwodorniaćał, uwodorniaćany uwodornić dk VIa, uwodorniaćnię, uwodorniaćnisz, uwodorniaćnił, uwodorniaćniony, chem. «poddawać procesowi technologicznemu polegającemu na katalitycznej reakcji… …   Słownik języka polskiego

  • zalążek — m III, D. zalążekżka, N. zalążekżkiem; lm M. zalążekżki bot. «żeński twór rozmnażania się roślin nasiennych, z którego po zapłodnieniu rozwija się nasienie» przen. «początek, punkt wyjściowy czegoś, element, z którego coś się rozwija» Prywatny… …   Słownik języka polskiego

  • zerowy — «początkowy, wyjściowy; będący zerem» Poziom, stan zerowy. ∆ geogr. Południk zerowy «południk, od którego się liczy długość geograficzną» ∆ mat. Punkt zerowy «punkt przecięcia się osi w układzie osi współrzędnych» ∆ szt. Grupa, klasa zerowa… …   Słownik języka polskiego