Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

wrangling

  • 1 concertātiō

        concertātiō ōnis, f    [concerto], a disputation, dispute, controversy: concertationum plenae disputationes: concertationis studium.
    * * *
    strife, conflict (esp. of words); wrangling, dispute, controversy

    Latin-English dictionary > concertātiō

  • 2 convīcium

        convīcium (not-vītium), ī, n    [com-+VOC-], a loud noise, cry, clamor, outcry: cum maximo convitio: alcui fit a senatu: cantorum: Humanae convicia linguae, utterances, O.—Of frogs, Ph.— Wrangling, altercation, contention: aures convitio defessae.— Importunity: alqd convitio efflagitare. —A violent disapprobation, contradiction: omnium vestrum: grave: senatūs.—Reproach, abuse, reviling, insult: scurrae: convicio consulis correpti, Cs.: acerbior in conviciis, Ta.: pueris convicia Ingerere, H.: transire a conviciis ad tela, Ta.: nemorum convicia, picae, scolds, O.
    * * *
    noise (angry), chatter/outcry/clamor/bawling; noise source; noisy importuning; reprimand/reproach/reproof; abuse/jeers/mockery/insults; object of shame

    Latin-English dictionary > convīcium

  • 3 prō-lūdō

        prō-lūdō sī, —, ere,    to play beforehand, prelude, practise: ad pugnam, V.: Sic ubi prolusit, O. —Fig.: sententiae quibus proluserint, which began the speech: Iurgia proludunt, wrangling comes first, Iu.

    Latin-English dictionary > prō-lūdō

  • 4 velitatio

    skirmishing; bickering, wrangling (Nelson)

    Latin-English dictionary > velitatio

  • 5 velitatio

    skirmish, bickering, dispute, wrangling

    Latin-English dictionary of medieval > velitatio

  • 6 convicium

    con-vīcĭum (less correctly, acc. to Brambach, convītĭum, but preferred by B. and K., and by recent editors of Plaut. and Ter.), ii, n. [most prob. kindr. with vox; cf. Dig. 47, 10, 15, § 4; Paul. ex Fest. p. 41, 20], a loud noise, a cry, clamor, outcry (class.).
    I.
    In gen.:

    ne clamorem hic facias neu convitium,

    Plaut. Bacch. 4, 8, 33; cf.:

    erant autem convivia non illo silentio... sed cum maximo clamore atque convitio,

    Cic. Verr. 2, 5, 11, § 28:

    facere,

    Ter. Ad. 2, 1, 26 Ruhnk.:

    cantorum,

    Cic. Sest. 55, 118:

    mulierum, id. Fragm. ap. Aquil. Rom. p. 144 (187 Frotsch.): humanae linguae,

    Ov. M. 11, 601.—Of frogs (with clamor), Phaedr. 1, 6, 5; Col. 10, 12. —Of the cicadæ, Phaedr. 3, 16, 3.—
    II.
    In partic.
    A.
    The sound of wrangling, the cry of altercation or contention:

    ubi et animus ex hoc forensi strepitu reficiatur et aures convitio defessae conquiescant,

    Cic. Arch. 6, 12.—
    B.
    An urgent, clamorous importunity:

    epistulam hanc convitio efflagitarunt codicilli tui,

    Cic. Q. Fr. 2, 11, 1; imitated by Quint. Ep. ad Tryph. 1; cf. also id. ib. 4, 5, 10.—
    C.
    A loud, violent disapprobation or contradiction:

    omnium vestrum,

    Cic. Ac. 2, 40, 125:

    senatūs,

    id. Pis. 26, 63.— Most freq.,
    D.
    Loud, violent reproaching, abuse, reviling, insult: maledictio nihil habet propositi praeter contumeliam: quae si petulantius jactatur, convitium; si facetius urbanitas nominatur, Cic. Cael. 3, 6: Pompeius apud populum... cum pro Milone diceret, clamore convitioque jactatus est. id. Fam. 1, 5, b, 1:

    cum ei magnum convitium fieret cuncto a senatu,

    id. ib. 10, 16, 1:

    alicui convitium facere,

    id. Att. 1, 14, 5 bis; Plaut. Merc. 2, 1, 11; Cic. Off. 3, 21, 83; Liv. 3, 48, 1; Sen. Ep. 15, 8; id. Ben. 7, 25, 2; Quint. 4, 2, 27; 6, 2, 16 al.; Hor. S. 1, 5, 11; Ov. M. 6, 210 et saep.—
    2.
    Of inanim. subjects:

    aurium,

    censure, reproof, correction, Cic. Or. 48, 160: tacitum cogitationis, in thought, Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 26, 1:

    cave ne eosdem illos libellos... convicio scazontes extorqueant,

    Plin. Ep. 5, 11, 2.—
    III.
    Meton.
    A.
    The object of reproach:

    convitium tot me annos jam se pascere,

    Plaut. Merc. prol. 55.—
    B.
    Of mockingbirds:

    nemorum convicia, picae,

    Ov. M. 5, 676.

    Lewis & Short latin dictionary > convicium

  • 7 rabula

    răbŭla, ae, m. [1. rabo], a brawling, wrangling advocate, a pettifogger (cf.:

    clamator, declamator): non declamatorem aliquem de ludo aut rabulam de foro... quaerimus,

    Cic. Or. 15, 47; with causidicus and proclamator, id. de Or. 1, 46. 202; with latrator, Quint. 12, 9, 12; cf. Fest. s. v. rava vox, p. 137 Müll.; Non. 26, 21; 60, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > rabula

  • 8 rabulatus

    răbŭlātus, ūs, m. [rabula], a brawling, wrangling, pettifogging, Mart. Cap. 2, 46 Graev. dub. (Kopp, § 213, reboatu).

    Lewis & Short latin dictionary > rabulatus

  • 9 scordalia

    scordălĭa, ae, f. [scordalus], a quarrel, wrangling, Petr. 59, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > scordalia

  • 10 velitatio

    vēlĭtātĭo, ōnis, f. [velitor], a skirmishing with words, a bickering, wrangling, dispute (Plautin.):

    velitatio dicta est ultro citroque probrorum objectatio, ab exemplo velitaris pugnae,

    Fest. p. 369 Müll.:

    velitatio dicitur levis contentio, dicta ex congressione militum (i.e. velitum),

    Non. p. 3:

    verbis velitationem fieri,

    Plaut. As. 2, 2, 41 (al. as one word, verbivelitationem; cf. Ussing ad loc.): me ad velitationem exerceo. id. Rud. 2, 6, 41.

    Lewis & Short latin dictionary > velitatio

См. также в других словарях:

  • wrangling — index altercation, argument (contention), contention (opposition), contentious, discord, dissension …   Law dictionary

  • Wrangling — Wrangle Wran gle, v. i. [imp. & p. p. {Wrangled}; p. pr. & vb. n. {Wrangling}.] [OE. wranglen to wrestle. See {Wrong}, {Wring}.] [1913 Webster] 1. To argue; to debate; to dispute. [Obs.] [1913 Webster] 2. To dispute angrily; to quarrel peevishly… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • wrangling — n. constant, incessant wrangling …   Combinatory dictionary

  • wrangling — noun The action of the verb to wrangle …   Wiktionary

  • wrangling — Synonyms and related words: Kilkenny cats, aggressive, altercation, apologetics, apologia, apology, argument, argumentation, bellicose, belligerent, bicker, bickering, casuistry, cat and dog life, combat, combative, conflict, contention,… …   Moby Thesaurus

  • wrangling — wran·gle || ræŋgl n. dispute, bickering; obtainment (e.g. through persuasive argument); act of persuading someone to give something v. persuade; argue; bicker …   English contemporary dictionary

  • wrangling — n. Altercation. See wrangle, n …   New dictionary of synonyms

  • wrangling — See: wrangle …   English dictionary

  • wrangling — noun an instance of intense argument (as in bargaining) • Syn: ↑haggle, ↑haggling, ↑wrangle • Derivationally related forms: ↑wrangle, ↑haggle (for: ↑h …   Useful english dictionary

  • content wrangling — noun All the various tasks associated with content management systems, especially the preparation of documents for posting on a website …   Wiktionary

  • wrangle — [[t]ræ̱ŋg(ə)l[/t]] wrangles, wrangling, wrangled V RECIP If you say that someone is wrangling with someone over a question or issue, you mean that they have been arguing angrily for quite a long time about it. [pl n V over n] The two sides have… …   English dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»