-
1 nabrać wprawy
приобрести́ на́вык, наловчи́ться -
2 nabrać
глаг.• вытягивать• затягивать• набрать• назреть• нарисовать• начертить• обжулить• обратить• получить• преисполнить• преисполниться• привлечь• притягивать• притянуть• рисовать• стягивать• тянуть• черпать* * *1) (np. jakichś cech) приобрести, получить2) pot. nabrać (oszukać) разг. кинуть, надуть, обмануть, одурачить, разыграть3) nabrać (zaczerpnąć) набрать, черпнуть, зачерпнуть4) nabrać (nałożyć, np. jedzenie) набрать, наложить5) nabrać (czego?) набрать (чего?)dostać, otrzymać (np. głosy) набрать (напр. голоса)nazbierać, uzbierać набрать (насобирать)wykręcić (numer telefonu) набрать (номер)napisać, przepisać набрать (текст)* * *nab|rać\nabraćiorę, \nabraćierze, \nabraćrany сов. 1. набрать;\nabrać w płuca powietrza набрать воздуха в лёгкие; \nabrać szybkości (pędu) набрать скорость;
2. набухнуть, вздуться;wrzód \nabraćrał нарыв созрел;
3. наложить, положить;\nabrać na talerz наложить на тарелку;
4. разг. кинуть, надуть, обмануть;● \nabrać chęci захотеть; \nabrać otuchy ободриться; \nabrać przekonania прийти к убеждению; \nabrać rozgłosu стать известным; нашуметь; \nabrać wagi приобрести вес; \nabrać wprawy приобрести навык, наловчиться; \nabrać tchu (oddechu) а) перевести дух;
б) передохнуть, отдохнуть+2. wezbrać 3. nałożyć 4. naciągnąć
* * *nabiorę, nabierze, nabrany сов.1) набра́тьnabrać w płuca powietrza — набра́ть во́здуха в лёгкие
nabrać szybkości (pędu) — набра́ть ско́рость
2) набу́хнуть, взду́тьсяwrzód nabrał — нары́в созре́л
3) наложи́ть, положи́тьnabrać na talerz — наложи́ть на таре́лку
4) разг. ки́нуть, наду́ть, обману́ть•- nabrać otuchy
- nabrać przekonania
- nabrać rozgłosu
- nabrać wagi
- nabrać wprawy
- nabrać tchu
- nabrać oddechuSyn: -
3 wprawa
сущ.• изворотливость• искусство• ловкость• обыкновение• опыт• практика• привычка• приобретение• сноровка• тренировка• умение• упражнение* * *wpraw|a♀ сноровка, умение ň, опыт ♂;brak \wprawaу неопытность; nabrać \wpraway приобрести сноровку; набить руку, приобрести навык
* * *жсноро́вка, уме́ние n, о́пыт mbrak wprawy — нео́пытность
nabrać wprawy — приобрести́ сноро́вку; наби́ть ру́ку, приобрести́ на́вык
См. также в других словарях:
wprawa — ż IV, CMs. wprawawie, blm 1. «biegłość w wykonywaniu czegoś nabyta doświadczeniem, ćwiczeniami; rutyna» Mieć wprawę w czymś. Grać, szyć, pisać na maszynie itp. z wielką wprawą. ◊ Dojść do wprawy, wyjść z wprawy «osiągnąć zręczność, umiejętność w… … Słownik języka polskiego
wprawa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. wprawawie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} biegłość w robieniu czegoś nabyta wskutek wielokrotnego powtarzania jakiejś czynności : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nabrać wprawy w grze na pianinie. Rozmawiać dla wprawy w obcym… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
wyjść — 1. Coś, ktoś nie może wyjść komuś z głowy, z myśli «ktoś nie może o czymś, o kimś zapomnieć, coś, ktoś zajmuje czyjąś uwagę»: Twój były chłopak nie może wyjść ci z głowy. Cosm 9/1999. 2. Coś wyszło spod czyjejś ręki, spod czyjegoś dłuta, pędzla,… … Słownik frazeologiczny
wychodzić — 1. Coś, ktoś nie może wyjść komuś z głowy, z myśli «ktoś nie może o czymś, o kimś zapomnieć, coś, ktoś zajmuje czyjąś uwagę»: Twój były chłopak nie może wyjść ci z głowy. Cosm 9/1999. 2. Coś wyszło spod czyjejś ręki, spod czyjegoś dłuta, pędzla,… … Słownik frazeologiczny
niewprawny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, niewprawnyni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} niemający wprawy, biegłości w czymś, w robieniu, wykonywaniu czegoś; niewyćwiczony, niewyrobiony : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niewprawny… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
niewyrobiony — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, niewyrobionybieni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pozbawiony wyrobienia, wprawy, doświadczenia, obycia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niewyrobiony polityk. Niewyrobiony słuch. Być… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
transfer — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. transfererze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}ekon. {{/stl 8}}{{stl 7}} transakcja gospodarcza, której istota polega na wzajemnym przekazaniu sobie rzeczy, usługi, kapitału … Langenscheidt Polski wyjaśnień
wprawa — Wyjść z wprawy zob. wyjść 19 … Słownik frazeologiczny
ćwiczebny — 1. «będący ćwiczeniem, wykonywany dla nabrania w czymś wprawy» Lot, rejs ćwiczebny. Ćwiczebny skok spadochronowy. 2. «używany przy ćwiczeniach, przeznaczony, służący do ćwiczeń» Granat ćwiczebny. Teren ćwiczebny. Mundury ćwiczebne … Słownik języka polskiego
ćwiczenie — n I 1. rzecz. od ćwiczyć. 2. lm D. ćwiczenieeń częściej w lm «czynność wykonywana i powtarzana dla wprawy, w celu opanowania jakiejś umiejętności, nabycia sprawności w jakiejś dziedzinie» Ćwiczenia gimnastyczne. Ćwiczenia wojskowe. Ćwiczenia jogi … Słownik języka polskiego
ćwiczyć — ndk VIb, ćwiczyćczę, ćwiczyćczysz, ćwicz, ćwiczyćczył, ćwiczyćczony 1. «zaprawiać, sposobić do czegoś, doskonalić w czymś; wprawiać, kształcić» Ćwiczyć umysł, wolę. Ćwiczyć kogoś w sztuce wojennej. W czasie zabawy dzieci ćwiczyły sprawność… … Słownik języka polskiego
