-
1 torbacze
torba|czeмн. Р. \torbaczeczy (ед. \torbaczecz ♂) зоол. сумчатые+torbowce, workowce
* * *мн, Р torbaczy (ед torbacz м) зоол.су́мчатыеSyn:torbowce, workowce
См. также в других словарях:
torbacz — m II, DB. a; lm M. e, D. y zool. torbacze «Marsupialia, rząd ssaków niższych, zaliczanych wraz ze stekowcami do bezłożyskowców, których samice rodzą bardzo małe, niedorozwinięte młode, przechodzące dalszy rozwój w torbie na brzuchu matki; należą… … Słownik języka polskiego
workowiec — m II, DB. workowiecwca; lm M. workowiecwce, D. workowiecwców 1. bot. workowce «Ascomycetes, klasa kosmopolitycznych grzybów, rozmnażających się płciowo lub bezpłciowo, żyjących saprofitycznie lub pasożytniczo, zwłaszcza na roślinach wyższych… … Słownik języka polskiego