-
1 appeal
I[ə΄pi:l] n կոչ, դիմում. an appeal to the nation կոչ/դիմում ժողովրդին. sign an appeal դիմումը ստորագրել. answer an appeal for help արձա գանքել օգնության կոչին/կանչին. an appeal for flood victims ջրհեղեղից տուժածների օգնության ֆոնդ. (խնդրանք, գանգատ) mute/eloquent/ urgent appeal լուռ/պերճախոս/թախանձալից խնդրանք. be deaf to one’s appeal խուլ մնալ/չլսել խնդրանքը. appeal in one’s eyes խնդրանք աչքերում. make an appeal խնդրել, աղաչել. իրավ. բողոք, բողոքարկում, վճռաբեկ գանգատ letter of appeal նամակ-բողոք. appeal to a high court բողոք/դիմում բարձրագույն ատյան. lodge/ file/grant an appeal բողոք ներկայացնել. court of appeal վճռաբեկ դատարան. right of appeal բողո քարկելու իրավունք. refuse an appeal բողոքը մերժել. by way of appeal բողոքարկման միջոցով. be without (further) appeal բողոքարկման ենթակա չլինել (հրապուրանք, գրավչություն) have a certain appeal որոշակի գրավչություն ունենալ. lose its appeal գրավչությունը/հետաքրքրությունը կորց նել. not to have much appeal շատ գրավ չություն չունենալII[ə΄pi:l] v դիմել կոչ անել appeal to smn for help մեկին դիմել օգնության. He appealed to the people in the room Նա դիմեց սենյակում գտնվողներին. appeal to the administration դիմել ղեկավարությանը. The chairman appealed to the silence Նախագահը հրավիրեց լռություն պահ պանել. appeal to one’s finer feelings դիմել առողջ դատողությանը/լավագույն զգացմունք ներին. մրզ. appeal to the referee դատա վորին դիմել. իրավ. (բողոքարկել, գանգատար կել) appeal against the judges decision բողոքարկել դատավորի որոշման դեմ. appeal to a higher court բողոքարկել բարձրագույն ատյան. appeal against a judgment/decision բողո քարկել դատավճիռը/որոշումը. (հրապուրվել/ հա վանել) The new job really appeals to me Նոր աշխատանքը ինձ իսկապես դուր է գալիս. How does the idea appeal to you? Ինչպե՞ս ես գտնում այս միտքը. His music doesn’t appeal to me Ինձ դուր չի գալիս այս երաժշտությունը. It appealed to him as an adventure Դա նրան գրավեց որպես արկած
См. также в других словарях:
without judgment — index irrational Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Judgment — Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values and… … The Collaborative International Dictionary of English
Judgment day — Judgment Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values … The Collaborative International Dictionary of English
Judgment debt — Judgment Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values … The Collaborative International Dictionary of English
Judgment hall — Judgment Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values … The Collaborative International Dictionary of English
Judgment of God — Judgment Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values … The Collaborative International Dictionary of English
Judgment seat — Judgment Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values … The Collaborative International Dictionary of English
Judgment summons — Judgment Judg ment, n. [OE. jugement, F. jugement, LL. judicamentum, fr. L. judicare. See {Judge}, v. i.] [1913 Webster] 1. The act of judging; the operation of the mind, involving comparison and discrimination, by which a knowledge of the values … The Collaborative International Dictionary of English
judgment — noun /ˈdʒʌdʒ.mənt/ a) The act of judging. He shall judge thy people with righteousness and thy poor with judgment. b) The power or faculty of performing such operations; especially, when unqualified, the faculty of judging or deciding rightly,… … Wiktionary
judgment — judg·ment also judge·ment / jəj mənt/ n 1 a: a formal decision or determination on a matter or case by a court; esp: final judgment in this entry compare dictum, disposition … Law dictionary
judgment — A sense of knowledge sufficient to comprehend nature of transaction. Thomas v. Young, 57 App. D.C. 282, 22 F.2d 588, 590. An opinion or estimate. McClung Const. Co. v. Muncy, Tex.Civ.App., 65 S.W.2d 786, 790. The formation of an opinion or notion … Black's law dictionary
