-
1 Брак
- nuptiae; matrimonium; conjugium; connubium; contubernium; taeda; thalamus;• второй брак - novum matrimonium;
• дети от второго брака - liberi ex altera uxore nati;
• внебрачные дети - liberi spurii;
• вступить в брак - matrimonium inire, nuptias jungere; vinculo nuptiali jungi;
• расторгнуть брак - nuptias dirimere, distrahere, dissolvere; conjugium abrumpere;
• дать слово вступить в брак - matrimonium polliceri; fidem matrimonii dare;
• иметь несчастный брак - parum felix matrimonium experiri;
• нарушить святость чьего-л. брака - inire cubile alicujus;
• Нерон и Октавия сочетались браком - Nero et Octavia matrimonio conjunguntur;
-
2 Узы
- vinculum (vincula concordiae; uno societatis vinculo contineri); retinaculum; nodus;• брачные узы - capistrum maritale; vinculum jugale;
-
3 связь
nexus [us, m] (причинная связь nexus causalis); connexus [us, m], conexio [onis, f] [connexio]; affinitas [atis, f]; conjunctio [onis, f]; conjunctus [us, m] (balneae instructae communi conjunctu); contextus [us, m]; retinaculum [i, n]; vinculum [i, n] (vincula concordiae; uno societatis vinculo contineri); cohaerentia [ae, f]; societas [atis, f]; tenor [oris, m]; textus [us, m]; contextus [us, m]; coetus [us, m]; compages [is, f]; complexus [us, m]; congregatio [onis, f]; congressio [onis, f]; congressus [us, m]; consolidatio [onis, f]• внебрачная связь adulterium [ii, n]; pelicatus [us, m]
• любовная связь amor [oris, m]; necessitudo [inis, f] amatoria; amicitiae conjuntionisque necessitudo
• интимная связь usus [us, m] (furtivus)
См. также в других словарях:
vínculo — s. m. 1. Liame; vincilho. 2. Laço; atilho; nó. 3. Tudo o que ata, liga ou aperta. = LAÇO, NÓ 4. Aquilo que liga ou estabelece uma relação (ex.: vínculo laboral). 5. [Figurado] Morgadio. 6. Bens vinculados. ‣ Etimologia: latim vinculum, i, laço … Dicionário da Língua Portuguesa
vínculo — (Del lat. vincŭlum). 1. m. Unión o atadura de una persona o cosa con otra. U. m. en sent. fig.) 2. Der. Sujeción de los bienes, con prohibición de enajenarlos, a que sucedan en ellos los parientes por el orden que señala el fundador, o al… … Diccionario de la lengua española
vinculo — index fetter, incarceration Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
vínculo — (Del lat. vinculum, atadura.) ► sustantivo masculino 1 Lo que une una cosa o persona con otra: ■ no sé qué vínculo les une, pero siempre están juntos. SINÓNIMO atadura 2 DERECHO Sujeción de un bien o propiedad, por disposición de su dueño, a ser… … Enciclopedia Universal
vínculo — s m Aquello generalmente no material que une o sirve para unir: estrechar sus vínculos, vínculos culturales, vínculos de comunicación, vínculos afectivos, vínculo matrimonial, vínculo de parentesco … Español en México
vínculo — {{#}}{{LM SynV40968}}{{〓}} {{CLAVE V39973}}{{\}}{{CLAVE}}{{/}}{{\}}SINÓNIMOS Y ANTÓNIMOS:{{/}} {{[}}vínculo{{]}} {{《}}▍ s.m.{{》}} = {{<}}1{{>}} vinculación • relación • unión • atadura • enlace • conexión • lazo • parentesco • nexo • nudo •… … Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos
vinculo matrimonii — index cohabitation (married state) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
vinculo matrimonii — /vii)k(y)alow maetramowniyay/ See a vinculo matrimonii divorce … Black's law dictionary
vínculo — Derecho. Sujeción de los bienes, con prohibición de enajenarlos, a que sucedan en ellos los parientes por el orden que señala el fundador, o al sustento de obras pías. Se dice también del conjunto de bienes adscritos a una vinculación … Diccionario de Economía Alkona
vinculo — vìn·cu·lo s.m. OB var. → vincolo … Dizionario italiano
vínculo — (m) (Intermedio) hecho de haber unido a alguien o algo con otro elemento, frecuentemente de forma abstracta e inmaterial Ejemplos: En su opinión a menudo entre la gente conocida hay vínculos personales estrechos. Los vínculos familiares entre… … Español Extremo Basic and Intermediate