Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

verrinus

  • 1 verrinus [1]

    1. verrīnus, a, um (verres), vom Eber, Eber-, iecur, Plin.: adeps, Schweineschmer, Plin.: ius, Cic., s. 2. Verrēs no. B.: cauda, s. caudano. II, A. – scherzh. Verrinus als Eigenname, Vater des Testament machenden porcellus, Testam. porcell. p. 231, 14 Buecheler.

    lateinisch-deutsches > verrinus [1]

  • 2 verrinus

    1. verrīnus, a, um (verres), vom Eber, Eber-, iecur, Plin.: adeps, Schweineschmer, Plin.: ius, Cic., s. 2. Verres no. B.: cauda, s. cauda no. II, A. – scherzh. Verrinus als Eigenname, Vater des Testament machenden porcellus, Testam. porcell. p. 231, 14 Buecheler.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > verrinus

  • 3 Verrinus [2]

    2. Verrīnus, a, um, s. 2. Verrēs.

    lateinisch-deutsches > Verrinus [2]

  • 4 Verrinus

    2. Verrīnus, a, um, s. 2. Verres.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Verrinus

  • 5 Verres [2]

    2. Verrēs, is, m. (Genet. Verri, Cic. nach Prob. cath. 28, 20), Beiname des C. Cornelius, der, schon durch frühere Schlechtigkeiten berüchtigt, namentlich als Proprätor von Sizilien Habsucht, Raub und andere Verbrechen sich zuschulden kommen ließ, s. Orelli Onomast. Tull. 2. p. 641. Vgl. über den Namen Mommsen Römische Forschungen 1, 51. – Dav.: A) Verrius, a, um, verrisch, des Verres, lex, Cic. – subst., Verria, ōrum, n. (sc. sollemnia), ein von Verres sich selbst zu Ehren angeordnetes Fest, Cic. – B) Verrīnus, a, um, zu Verres gehörig, verrinisch, ius – das verrinische Recht u. = Schweinebrühe, Cic. II Verr. 1, 121: cauda, s. caudano. II, a. – subst., Verrīnae, ārum, f. (sc. actiones), die gerichtlichen Reden Ciceros gegen Verres, Prisc. inst. 6, 8 u. de fig. num. § 10. Mart. Cap. 5. § 491.

    lateinisch-deutsches > Verres [2]

  • 6 Verres

    2. Verrēs, is, m. (Genet. Verri, Cic. nach Prob. cath. 28, 20), Beiname des C. Cornelius, der, schon durch frühere Schlechtigkeiten berüchtigt, namentlich als Proprätor von Sizilien Habsucht, Raub und andere Verbrechen sich zuschulden kommen ließ, s. Orelli Onomast. Tull. 2. p. 641. Vgl. über den Namen Mommsen Römische Forschungen 1, 51. – Dav.: A) Verrius, a, um, verrisch, des Verres, lex, Cic. – subst., Verria, ōrum, n. (sc. sollemnia), ein von Verres sich selbst zu Ehren angeordnetes Fest, Cic. – B) Verrīnus, a, um, zu Verres gehörig, verrinisch, ius – das verrinische Recht u. = Schweinebrühe, Cic. II Verr. 1, 121: cauda, s. cauda no. II, a. – subst., Verrīnae, ārum, f. (sc. actiones), die gerichtlichen Reden Ciceros gegen Verres, Prisc. inst. 6, 8 u. de fig. num. § 10. Mart. Cap. 5. § 491.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Verres

См. также в других словарях:

  • Verrinus — var. Verinas Obs …   Useful english dictionary

  • VERRINUS Hugolinus — vide Hugolinus …   Hofmann J. Lexicon universale

  • VERRINUS Michael — vide Michael …   Hofmann J. Lexicon universale

  • HUGOLINUS Verrinus — Florentinus, Michaelis Verrini, poetae castissimi, pater, qui Obiit, An. Aet. 17. Petrus Crinitus discip. eius fuit. Scripsit poema 3. libb. de illustratione Florentiae, etc. Voss. de Hist. Lat. p. 626 …   Hofmann J. Lexicon universale

  • MICHAEL Verrinus — Poeta Florentinus, Distichis Christianis et castitate inclitus Iuvenis …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Marcus Grunnius Corocotta — Das Testamentum porcelli ist eine lateinische Schrift wohl aus der Mitte des 4. Jahrhunderts n. Chr., die sich scherzhaft als das Testament des Ferkels Marcus Grunnius Corocotta ausgibt. Inhaltsverzeichnis 1 Inhalt 2 Literaturgeschichtliche… …   Deutsch Wikipedia

  • Testamentum porcelli — Das Testamentum porcelli ist eine lateinische Schrift wohl aus der Mitte des 4. Jahrhunderts n. Chr., die sich scherzhaft als das Testament des Ferkels Marcus Grunnius Corocotta ausgibt. Inhaltsverzeichnis 1 Inhalt 2 Literaturgeschichtliche… …   Deutsch Wikipedia

  • POGGIUS Bracciolinus — vel Brandolinus, vulgo Poggius Florentinus, natus in pago Terra Nova, territorii Aretini. Fuit a Secretis Eugenio IV. et Nicolao V. quô officiô sub octo Pontificibus se defunctum esse ipse scribit. Annô aetat. 72. Florentiam revocatus est, ut… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • VILLANIUS Johannes — Florentinus. Scripsit Italice Historiam. a Nimrodo. usque ad A. C. 1348. quô obiit. Matthaeus frater eam continuavit, filiusque huius Philippus appendicem addidit. Ugolinus Verrinus, Florent. illustr. Gesner. Spond. etc. Vide et Iohannes …   Hofmann J. Lexicon universale

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»